Lucas 19
TESTAMENTA MARRA (DIF) vs VC
1 Ja Nau wirina wonti, ja Jericho ngurani palkingana wonti.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Ja mai, kana kulno tala nunkani Zachäus, nau mardatandra kampanietjaia kapara nganana wonti, ja kana poto pirna.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Ja nulu wontina wonti Jesus najila worana nau nganai, ja nau ngandandarina wonti kana wolarandru; ngangau nau kana wordu waka nganana wonti.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Ja nau ngopera mindrina wonti ja tandra pitani katina wonti nina najila; ngangau naka Nau palkingananto.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Ja Nau nunkangupini pirini wokarana, Jesujeli nina najina tarana wonti ja nunkangu jatana wonti: „Zachäusajai, nurujeli ngariau, ngangau ngani karari jinkani pungani ngamananto.“
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Ja nau nurujeli ngarina wonti, ja murlali pirna nina patana wonti.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Ja pratjanali tanali jenia najina, buljubuljurina wonti ja jatana wonti: „Nauja kana madlentji kulnuni wirina warai jerra ngamala.“
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Zachäus karakararina wonti ja Kaparani jatana wonti: „Mai, Kaparajai, poto jura ngakani ngato wangiwangini jinkiai; ja ngani kana kulnundru palpa ngukingukipaterina warai, ngato nunkangu pota mandru mandru morla jinkina tikai.“
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Jesus nunkangu jatana wonti: „Karari nunkangupini pungani murla pantjina warai, ngangau nauja bakana Abrahamani ngatamura nganai.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Ngangau Kanaia Ngatamura wokarana wonti wontila ja kulkala, mina tintaterina warai.“
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Tanali jenia ngarana, Nau jeribaka jaura kulno morla jatana wonti, ngangau Nau Jerusalemingu karakara nganana wonti, ja ngangau tanali ngundrana wonti Godaia milila nurujeli wondraterinanto.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Nau jatana wonti: „Kana pirna mita woritaia palkana wonti nunkangu milila manila ja nakaldra tikala.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Nulu mili nunkani marapratjana karkana wonti, ja nulu tanangu mardatandra pirna marapratjana jinkina wonti ja tanangu jatana wonti: «Jinkimalianimai ngani wokaranantulu.»
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Kana wolara nunkani nunkangu kalakalarina wonti, ja nunkangu ngadani mili palpa jinpana wonti ja jatana wonti: «Ngaiani wata ngantjai, naupini ngaianingu kapara nganananto.»
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Ja jendranguta nau matja tikana ja milila matja manina, nulu jirijiribana wonti tananapini mili nunkangu karkala, tanangu nulu mardatandra matja jinkina; ngangau nulu ngujamananto warle palpa jinkimalinala.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Ngoperala terkana wonti ja jatana wonti: «Kaparajai, mardatandra pirnali jinkanali mardatandra pirna marapratjana morla ngokana warai.»
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Ja nau nunkangu jatana wonti: «Matja, jidni mili ngumu, ngangau jidni talku nganana warai wakawakani, ngurula ngamalkau ngura marapratjanani.»
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Mili mandrula wokarana wonti ja jatana wonti: «Kaparajai, mardatandra pirnali jinkanali mardatandra pirna mara wora morla ngokana warai.»
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Nau bakana nunkangu jatana wonti: «Bakana jidni kapara nganananto ngura mara worani.»
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 Ja kulno morla wokarana wonti ja jatana wonti: «Kaparajai, najiau mardatandra pirna jinkani, ninapini ngato katieli karana ngamalkana warai;
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Ngangau ngani jinkangundru japali nganana warai, ngangau jidni kana ngurunguru nganai; jundru maniai, mina jundru wata kuranala, ja kampai, mina jundru wata jaupanala.»
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Nau nunkangu jatana wonti: «Jinkani manandru ngani jinkangu kalala jatai, jidni mili madlentji! Jidni milkila nganana warai ngani kana ngurunguru nganai, ngato maniai, mina ngato wata kuranala, ja kampai, mina ngato wata jaupanala.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Ja minandru jundru mardatandra ngakani wata mardatandrajinkimalinietjani jinkina warai? Ngangau ngato wokaranani nina kalalanto maninanto.»
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Ja tanangu naka terkanani Nau jatana wonti: «Nunkangundru ninaia mardatandra pirna manianau, ja ninaia nunkangu jinkianau, nulia mardatandra pirna marapratjana ngamalkai!»
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Ja tana nunkangu jatana wonti: «Kaparajai, nulia mardatandra pirna marapratjana ngamalkai!»
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Ngangau ngani jurangu jatai: «Nunkangu, nulu ngamalkai, tanali jinkila nganai; nunkangundru, nulu wata ngamalkai, tanali bakana jenia manila nganai, mina nulu ngamalkai.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Tanapini talpala ngakani, tanali wata ngantjana warai, ngani tanangu kapara nganananto, ninkida wokaralkanimai, ja ngakangu milkini nandranimai!»“
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Ja Nau jenia matja jatana, Nau ngopera Jerusalemia taringana wonti.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Jendranguta Nau Bethphage ja Bathania ngurani wokarana, nunkangu mardawonpani, nina tanali dikai maninindri mardawonpa, nulu mili mandru nunkani jinpana wonti,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 Ja jatana wonti: „Wapalumai nunkangu ngura wakankari, ja judla jerra wirina, judla donki kuparu workamantraterinani mankamankala nganai, nunkangu wata kana kulno dukaterinala; nina dukaralumai ja tikalkalumai!
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Ja kulnujeli judlana jakalkanani: «Minandru judla ninaia dukarai?» Jeruja judla nunkangu jatala nganai: «Kaparali ninaia ngamalkananto».“
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Pudla mili wulu wapana wonti, ja jeruja mankamankana wonti, worderu Nau pudlangu jatana warai.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Pudlali nina kuparu dukarana, kapara wora nunkani pudlangu jatana wonti: „Minandru judla ninaia kuparu dukarai?“
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Pudla jatana wonti: „Kaparali ninaia ngamalkananto.“
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Ja pudlali nina Jesungu tikalkana wonti, ja tanali kati tanani nunkangu kuparani kurana wonti, ja Jesus nankangu kurana tarana wonti.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Nau palkanani, tanali kati tanani paltuni jaupana wonti.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Nau maninindri mardawonpaia kalikalini karakara wokarana, mili wolarali wonina wonti mankina Goda ngaiala pirnali jurakokala pirnala pratjanandru, tanali matja najina.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Ja tana jatana wonti: „Ngaiani Kapara jurakokai, Nauja wokarai Kaparaia talani! Murla pariwilpani, ja pirnala mirini!“
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Ja Pharisaia palpa kana wolarandru nunkangu jatana wonti: „Ngujangujara jinkinietjajai; milini jinkanani daudauamai!“
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ja Nulu kalabana wonti ja jatana wonti: „Ngani jurangu jatai: Tanapini ngapu ngananani, marda maritjila nganai.“
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Ja Nau matja karakara wokarana, Nulu ngura najina wonti ja jindrana wonti nunkangundru,
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Ja jatana wonti: „Jundru jenia ngujamanani nunkangupini ditjini jinkanani, mina murlani jinkanani nganananto! Ja jenipara jinkangu milkini kurukuru nganala wapaia.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Ngangau ditji wokarala nganai jinkangu, ja talpalali jinkanali wondiri wotina karitjila nganai ja jidna kapikapila nganai, ja paruparu tanali jidna jupala nganai;
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Ja tanali jidna ja kupa jinkani dakangandrala nganai, ja tanali wata marda kulno kulnuni parananto worarala nganai; ngangau jundru ngantjani ditji jinkani wata ngujamanala.“
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Ja Nau Godaia pungani wirina wonti, ja Nulu wonina wonti tanana narrala, tana nunkangu jinkimalina wonti ja tanali burungankana wonti,
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Ja Nau tanangu jatana wonti: „Dakanala parai: Punga ngakani ngatjini punga nganai, ja jura ninaia watawatali maninietjaia minka ngankanala.“
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Ja Nulu ditji pratjanani ngujangujara jinkina wonti Godaia pungani. Ja Priesta pirnali ja jaura jinkinietjali ja pinarali wontina wonti nina nandrala,
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Ja tanali wata mankamankana wonti mina tanali ngankananto; ngangau kana wolarali nina ngantjana wonti ja nina ngarana wonti.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.