Lucas 15

did (DID) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Na to magsusukut to buhis aw duma pad no mgo wadà tu-u to katahanan to mgo Hudiyu, ogpamanduguk du-on ki Jesus su awos ogpaminog to impang-anad din.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Dì to mgo Parisiyu aw duma no mag-a-anad to tinu-uhan to mgo Hudiyu, naman-ina-ina no namang-iling to “Sikan no otow, ogdawaton din to agad mgo otow no wadà tu-u to katahanan ta aw ogpagsau kandan gayod.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Dì nama-anan ni Jesus to pig-ina-ina dan aw ikagi kandin to
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Na, ko pananglitan iyu, moydu-on songo gatus no buhì no namamàpà. Pagpamàpà dan, natanak to sobu-uk aw oyowi now dà kan kasi-aman aw si-am diyà to pamàpa-anan aw panganapa to sobu-uk no natanak hantod to nakita-an now.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Pagkakita now, pigbakus now aw babaha no nigtukhow kow lagboy su nakita-an dà man.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Pag-ulì now, pigpanghimun now to kadumahan now aw iling kow to ‘Ogtukhow kinow dà su nakita-an ku dà to buhì ku no natanak.’
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Na ko otow no agad wadà din tu-u to katahanan now dì to paghimu din no mado-ot, ko ogkasosoan din aw oyowi, ogsubla on to pagtukhow to mgo uminugpà diyà to langit. Dì wadà ogtukhow diyà bahin to otow no konà ogpagawang to saà din.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Na, ko pananglitan gayod no moydu-on songo buyag no sampuù to sapì no buwawan. Dì natanakan to songo bu-uk. Agad madukilom on, ogpadokotan to ilawan din aw sin-igi to saad to baoy aw panganapa din lagboy hantod to ogkita-on din.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Pagkakita din, ogtawagon to kadumahan din aw ikagi to ‘Ogtukhow kinow dà su nakita-an ku dà to sapì ku no buwawan no natanak.’
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Angod dà man to innangon ku iyu to ogpamantukhow to Diyus aw mgo diwata din, agad sobu-uk no makasasaà, ko makasosoo kandin to pighimu din no mado-ot aw oyowi.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 “Na, ko pananglitan mandà to otow no moydu-on daduwa no batà no lukos.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Nig-iling to hadi diyà to amoy din, ‘Amoy, to kanak handug no igkapangumbilin nu kanak, bogayi a nud nasì kunto-on.’ Dayun pigpanghandug to amoy to kadatù din.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 “Na, pagkapilahi no adow sikan nadawat to hadi, pigpabayluhan din on to sapì aw hipanow on kandin padoog diyà to banwa no madiyù aw du-on din tanama gastuha to sapì din no puli inminaliyag din.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Pagka-ubus to sapi din du-on sikan no banwa, pigkogsa-an to bontas aw kandin, niglotoy.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Nakapikii on kandin to ogsood to talabahu no magtutubung to babuy.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Tantu no paglotoy din, ogko-on podon kandin to mgo ukap no tutubungay to babuy. Dì wadà nigka-at kandin su wadà nigbogoy diyà kandin.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Dì pagdoyow to domdom din, na-iling to pikii din to ‘To mgo inadlaw ni Amoy, ko ogpamango-on, dakoo pad to ogkasubla agad mahan-ing kandan. Dì aboy kanak no nakadayò no ogkamatoy-matoy ad to bontas.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Og-anti ad ogpa-ulì ki Amoy aw og-ikagi a diyà kandin to, Amoy, nakasaà ad ikow aw diyà to atubangan to Diyus.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Konà a nud oghimuhon no anak a nu. Puli a nud himuha no inadlaw nu.’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Na nig-ulì kandin diyà to amoy din.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Naka-ikagi kan anak to ‘Amoy, nakasaà a ikow aw diyà to atubangan to Diyus. Konà a nud oghimuhon no anak nu.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Dì nigsugù to amoy to sugu-onon din to ‘Madaas ka dà aw daaha to kabò no kinalabawan no igpapangabò ku to batà ku aw isu-uu to singsing aw ogsapatusan ku.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Iyan puduton nu kan nati to baka no matabà aw himatayi nu su oghimuhon ta no pasalamat aw ogliliyag kinow tibò.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 So-idi batà ku, iyan on na-angodan to namatoy on, dì pigbuhoy dà. Iyan napadihuhan gayod to natanak, dì nakita-an dà.’ Na du-on namanliliyag kandan tibò.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “Dì to kakoy no nali-us on pag-ulì to hadi din, nig-ulì on no diyà pu-un to uma. No pagkadani din to baoy, iyan on nadinog din to mgo patanugonon aw katad-katad to sayow.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Dayun pigtawag din to songo sugu-onon aw usipa dow nokoy to napugutan dan.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Na-iling to ‘Nig-ulì on to hadi nu. Nighimatoy to amoy nu to nati to baka no matabà su impagala su nigpasalamat su naka-ulì dà to batà din no ampan pad halinan.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Dì nasawà to kakoy hantod to konà ogsood kandin to baoy. Impadokat podon to amoy din aw pangamuyù to ogpaba-oton to pagliliyag dan.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Dì naka-ikagi to kakoy to ‘Amoy, napugutan on iyan to mahan-ing no tu-ig to pagbulig ku ikow aw tumana to sugù nu tibò. Dì ampan a nu bogayi to buhì, agad ma-intok no igkaliyag ku to mgo kapadihu ku.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Dì sikan pinadaoyag nu no batà no nig-uwak puli to ingkabuhì nu aw nigpanghilabot to buyag no mado-ot, no pag-ulì din, pigpagalahan nu nasì aw pahimatayi nu pad to buhì nu no matabà.’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Dì naka-ikagi to amoy to ‘Dì Utù, ikow, timbang ku man no nigdumduma ka kanak aw kalabot kad to tibò no katu-unan ku.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Dì hustu dà man to ogliliyag kinow on aw pamantukhow su hadi nu, iyan on na-angodan to namatoy no tagbayà pigbuhoy dà. Iyan na-angodan din gayod to natanak dì nakita-an dà.’”
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.