Marcos 6
Djesuwuŋ ŋuwakurru dhäwu Mäkkuŋ wukirriwuy (DHG) vs NAA
1 Bala nhan Djesum ŋarranan guŋnharrumanan banhayam ŋirrima Gapuniyamma, bala ḏirruwanan balan nhanguwaywuḻin waŋgalaḻi Nätjuritjḻin, ga bukmak yana banha guyurrꞌmiŋum warra nhangu malthuwanya.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Ga waripuŋuyun Djuwwuḻ Nyenanharamiyu Waluyu, nhan gayŋan Djesuyum marŋgikuwanam guḻkunhan yolŋunham warrany ŋunhalan banha biryamiŋan buṉbuŋam. Ga banha dhanal gayŋan ŋäkulam nhanany banha nhä nhan gayŋan dhanaliny marŋgiyuman bala dhanal bitjanan garrunminam, “Wäy, dhaŋum yolŋu gaḏamannha. Ŋalaŋa nhan gayŋan dhaŋu marŋgiyinam djinakum mala? Ga ŋalaŋuru nhan gayŋan dhaŋu ganydjarrma warraṯthuwan ŋayaŋu-ṉirrundamiwum romgu warkthundawu?
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Dhaŋum dhaŋu banha buṉbu-dhuḻꞌyundami gayꞌ yolŋu! Dhaŋum ŋalma djinakuwuy mu ḻinygu waŋganybuy yana waŋgalawuyma, ga marŋgi mu ŋalma dhaŋu nhangu ŋäṉḏiꞌmiŋuwum Meriwum. Ga marŋgi ŋalma dhaŋu nhanguru wäwaꞌmiŋuwum warrawu yäkuwu Djayimgum ga Djawutjipkum ga Djudatjkum ga Djäymangum, ga marŋgi ŋalma nhangu yapaꞌmiŋuwu warrawu.” Bala gayŋan banha yolŋum warra nhangu ŋangawulnha bitjuwayiŋ gumurr-ŋuwatjinam, ŋurru-bilꞌbiluwanan dhanal gayŋan nhangu.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Ŋarru nhanmam Djesum garruwan bitjan, “Banha bayiŋ God-Waŋarrwum djawarrkmi yolŋu ŋarra waripuḻim ŋirrimaḻi ga dhanalim banha bayiŋ ŋirrima nininyŋuyum yolŋuyu warrayu yän warraṯthun ga mä-ŋalthun nhangu. Ga banha nhan ŋarru ŋarra nhanguwaywuḻin ŋirrimaḻi, nhanguwaywuḻim walꞌŋu yolŋuwuḻ warrawuḻ gurruṯumiwuḻim warrawuḻ, ga dhanalim bayiŋ banha yolŋuyum warrayu ŋangawulnha yän-warraṯthum, ga mä-ŋalthum nhangu.”
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 — ausente —
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Ga ḻuŋꞌthuman nhan banha 12-nha guyurrꞌmiŋuny warrany nhanguway nhan, bala nhan ŋarran gänaŋꞌthumanan dhanaliny burrpar ga burrpar ga burrpar, ga bitjanan nhan banha garruwanam dhanaliŋgu, “Maꞌ maŋgarran warra ŋirrimaḻin malaŋuḻi ga marŋgikuŋan yolŋunhan warrany God-Waŋarrwuruynha. Ŋaya nhumaliny gayŋa dhaŋu ganydjarrma guŋana nhuma ŋarru dhawaṯthumana barrakinyma birrimbirr mala.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 — ausente —
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Ga bayiŋ nhuma ŋarru waythunma bawalamiŋam ŋirrimaŋa ga guykuyyunma dhanal ŋarru nhumaliŋgu gumurr-gayanꞌthanmim bitjuwayiŋ, bitjanma nhan ŋarru garrun, ‘Gu, ŋunhal nhuma ŋarru nyäkuḻ buṉbuŋa gayŋiya,’ nhumam yana maŋgarran ga gayŋiyan banhalayam buṉbuŋa ga yanatj ḻinygu-u-u, ga djäma nhumaliŋgu ŋarru dhawarꞌyun, ga ŋärrun dhanaliny guŋnharrumam.
10 E recomendou-lhes:
11 Ga banha nhuma ŋarru waythun bawalamiŋa ŋirrimaŋa ga ŋangawulnha nhumaliŋgu ŋarru banha ŋirrima bayikuwuyma yolŋu warra gumurr-ŋuwatji, ga ŋangawul dhanal bitjuwayiŋ ḏukṯukmiyin ŋänharawu nhuŋgu, nhumam ŋarru guŋnharrumana yana banhayam ŋirrima bala munathamꞌ djalkiriŋurum ḏawaṯawayuwan bayikuwuyma ŋirrimawuy, ga bitjan garruwam dhanaliŋgu, ‘Dhaŋu nhuma ŋangawul bitjuwayiŋ djälmiyin nyäku mäkiri-witjundawu, ga bayiŋ ŋarru banha ŋunhuŋ nhä mari nhumaliŋgu maḻŋꞌthun, banham nhumaliŋguwaynha mari,’ bitjan yana, ŋangawulnha ḏawaꞌyuwam, yana ŋapayu-guŋnharrumana dhanaliny.”
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Yo, bala dhanal banha guyurrꞌmiŋum warra ŋaykanan bärrkuwaḻyinan burrpaꞌ-burrparnha waripuḻin ga waripuḻin ŋirrimaḻi, ga banhalayam dhanal ŋarran rakaranam yolŋuꞌ-yulŋuwum bitjanan, “Guluwan warra dhuwurr-barrakinyŋurum nhumaliŋguwaywuru nhuma bala malthuwam God-Waŋarrwurun gulitjkun batjiwarrwum.”
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Ga guḻkun marimin dhanal gayŋan banha barrakinyma birrimbirr malany dhawaṯthuman yolŋuwurum warrawuḻ. Ga guḻkuwuḻ banha rerrimiwurum yolŋuwuru dhanal gayŋan wiyikamꞌ rarruwan muḻkurrḻim ŋarru ḻurrkunꞌ yana, ŋangawul guḻku, mä dhanal gayŋan ŋuwatjtjinan.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Ga bilanyamiyum waluyu guḻkuyun gayŋan banha yolŋuyum warrayu Djesuwuruyma ŋäkul. Ga nhän banha yindiyum buŋgawayu yäkuyu Geŋ Yaritthum ŋäkul yana ganydjarrma nhanguruy. Ga bitjanan gayŋan banha waripum yolŋu warra garruwan, “Dhaŋum nhän ŋatja Djon banha Buku-ḻupthumandami ŋarru Djesuwurun rumbalyum, dhaŋu nhan yawungu biyapul bitjuwayiŋ wälŋayi rakunyŋurum, ga djinaŋuyan nhan gayŋa dhaŋu Djesuyu bitjuwayiŋ ŋayaŋu-ṉirrundamim rom djäma.”
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Ga waripum yolŋu warra gayŋan garruwan bitjanminan, “Dhaŋum wilak Yilaydjan ŋatja banha God-Waŋarrwun djawarrkmi ŋätjiliŋuwuynha?” Ga biyapul waripu bitjuwaŋ yolŋu warra garruwan bitjan, “Ŋangawul dhaŋum Yilaydja, dhaŋum ŋunhuŋ yol waripu God-Waŋarrwu djawarrkmi ŋätjiliŋuwuy.”
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Ga banha nhan Yaritthu ŋäkulam banha nhä ŋarran yolŋu warra rakaranhamin bala nhan yana yän-guŋanminan bitjanan, “Dhaŋum Djonnha banha Buku-ḻupthumandamin yolŋu. Ga ḻinygu mu ŋaya banha ŋätjil yana yänma guŋanmi nyäkuḻ djämamiwuḻim warrawuḻ bitjan, ‘Gatjuy gupan warra nhanany gulkthuwa,’ Ga dhaŋum nhan ḻinygun wälŋan.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Ga bitjanan ḻinygun nhan gayŋan banha Djondhum bitjuwayiŋ ŋayaŋu-guwarumanan garruwan, bala ŋarran banha baṯamim ŋoy-dhäyanan nhangu Djongum, ga ḏukṯukmiyinam nhan gayŋan banha mariminan yana murrkayꞌkunharawun yana guwathanharawum nhangu, ŋarru ŋangawul nhan ŋunhuŋ batjiwarr maḻŋꞌthumarra. Bala nhan Yaritthum gayŋan ŋayathanan Djonnham dharruŋguŋan,
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 ga bitjan nhan banha yän-wuŋanminam djäkamiwuḻim gamꞌ, “Djinakum nhuma ŋarru gayŋa ŋuwatjuman yana djäka.”
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Manymak, ga waŋganymiyum waluyu dhanal ŋarran ḻuŋꞌthuwanan ŋathawun guwamandawu, bayitjaniyam dhanal guyaŋin banha Yaritkun waŋgala-wuyaŋinyaran walu. Manymak, ga bilanyamiyun nhan banha bayiŋuya baṯamiyum yäkuyu Yiritiyayum bitjuwayiŋ guyaŋin bitjanan, “Yä-a-a, dhaŋun ŋaya ŋarru bäyarran Djonnham bayikuwuynha.” Ga guḻku bitjuwayiŋ gämurruꞌ yolŋu warra ŋarran banhambal ŋathawu guwamandawu bilanya bitjuwayiŋ ŋurru-warrundayŋu gapman warra ga maḏakarritjmiwu mariŋuwu warrawu buŋgawaꞌmiŋu ga ŋaḻapaḻmin ŋunhukuwuynha makawuy ŋirrimawuy mala ŋunha Galaliwuynha.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Yo, guwamanan dhanal ŋarran ŋatham ga garmakma, ga banhalaya gayŋan wirrkuḻ baṯami marruwan, ŋarru nhan banha wakuꞌmiŋum bayikuyan baṯamiwum yäkuwu Yiritiyawun. Yo, marruwanam nhan gayŋan banha wirrkuḻma ŋuwatjumanan dhika. Bala nhan banha yindim buŋgawa Yaritma ga yolŋum warra mariminan bitjuwayiŋ mä-maŋmaŋdhuwanam nhanguru marrundayum. Bala nhan Yaritma guykuyyuwanan nhangu bitjanan, “Bayiŋ nhunu ŋarru nhänany ŋäŋꞌthun ŋunhuŋ nhäwu nhunu djäl, ŋayam ŋarru guŋana yana nhunany.
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Ga bayiŋ nhunu djälma ŋaya ŋarru mala-wulkthumana bukmaknha yana, ga ŋala waŋgala maka malany nyäkuḻ bitjuwayiŋ goŋŋa, ŋaya ŋarru gulkthumana nhuŋgun ga nyäkuwaynha. Ga banha ŋarru dhuwan ŋangawulma bitjanya maḻŋꞌthun ŋaya gayŋa ŋäŋꞌthun nhan ŋarru nhänany God-Waŋarryum dhä-girꞌyuna yana.” bitjan.
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Ga nhanmam banha wirrkuḻma baṯami ŋarran ŋatjil dhawaṯthuwan ŋunha ŋäṉḏiꞌmiŋuwu rangan ga ŋäŋꞌthuwan nhan, “Wäy... ŋäṉḏi,... nhäwu ŋaya ŋarru ŋunha yindinham buŋgawany ŋäŋꞌthun?” bitjan.
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Bala yana nhan banha wirrkuḻma ḏirruwanya gätthuwan balaya Yaritkuḻ, bala bitjanan garruwan, “Yindi buŋgawa, ḏukṯukma ŋaya dhaŋu nhunu ŋarru gupan gulkthun Djonnhan banha Ḏämbu-ḻupthumandaminy yolŋuny djinaŋun bala yana, ga gunhanma nhunu ŋarru banha muḻkurrma biḻitlin, bala guŋana nyäkuḻin,” bitjanan.
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Ga banha nhan bitjuwayiŋ Yaritthum bilanyawuyma ŋäkul, bala yana nhan ŋayaŋum-barrakinydjinan mä-yumbalꞌyuwanan manapan. Ŋarru ŋangawulnha nhan gayŋan banha ḏukṯukmiyin nhan ŋarru dhawumꞌ nhanguway ganitjuman, ḻinygu nhan banha dhawuꞌ-nhinathuŋganam nhanany dhulinaꞌmaran bitjuwayiŋ ŋaḻapaḻmiwuḻin.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Bala nhan Yaritma guykuyyuwanan mariŋuwun buŋgawaꞌmiŋuwu bala yän-wuŋanminan, “Gatjuy maŋgarra ŋunha dharruŋguḻ ŋala gayŋa Djon nyena bala gupan nhanany gulkthuwa.”
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 Bala dhanal banha warraṯthuwanam nhanany gupam muḻkurr-manapanan bala gunhanan biḻitlin bala gutjparruwanan bayikuḻiyan wirrkuḻwuḻin. Ga nhanmam banha bayiŋuya wirrkuḻyum ŋawatthuwan bala guŋanam ŋunha ŋäṉḏiꞌmiŋuwuḻin nhanguwaywuḻ nhan.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Ga banha dhanal Djonguḻ guyurrꞌmiŋuyum warrayu ŋäkul dhäwum nhanguruy waŋayinyaram, bala dhanal yana ŋarranan ga warraṯthuwanan nhangu rumbalma bala moluḻin märrkitjkuwan.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Manymak, ga banha dhanal banhaya guyurrꞌmiŋum yolŋu warra nhangu Djesuwu gumurr-ḏirruwanam bewaḻim djämaŋurum, bala dhanal gayŋan rakaranan Djesuwuḻim nhä dhanal gayŋan djäma ga nhä dhanal gayŋan marŋgikuwan yolŋuny warrany.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ga bilanyamiyum gayŋan banha guḻkun marimin yolŋum warra rangan nhangum Djesuwum, ga ŋangawulnha dhanaliŋgu banha bitjuwayiŋ walum ŋathawum guwamandawu, Djesuwum ga nhanguru guyurrꞌmiŋuwum warrawu. Bala nhan garruwanan bayikuya guyurrꞌmiŋuwum warrawu bitjanan, “Go, ŋalma ŋatjil ŋaykam ŋay, ŋunhuŋ ŋalambal guŋnharraḻ ŋirrimaḻ mä ŋalma ŋarru ŋirꞌyunmi.”
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Bala dhanal wapwapthuwanan marthaŋayḻin bala ŋaykanan gänaŋuḻin ŋirrimaḻi.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Ga guḻkuyun gayŋan banha yolŋuyum warrayu nhäŋalam banha goyurrma marthaŋaynham nhäḻi gayŋan banha gätthuwan. Bala banha yolŋum warra ḻawꞌyuwanan goyurr-ŋupanan banha marthaŋayma ŋarru ḏiltji-djakawarruwanan, ga dhanalin warri banha ŋurruŋum waythuwan banhalayam ŋirrimaŋa.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Ga banha nhan Djesu yapthuwanam marthaŋaŋurum bala gayŋan banha yolŋum warra gäḻkuḻanan nhangu. Ga banha nhan Djesuyu nhäŋalam dhanaliny malam, bitjanan, banha dhanal ŋangawul bitjuwayiŋ marŋgi nhalpiyan dhanal ŋarru gayŋa nyena, bilanyan dhanal banha bitjuwayiŋ bimbi malany djäganharraŋan. Bala nhan mariminan ŋayaŋu-wuyuwanam dhanaliŋgu, ga marŋgikuwanam nhan gayŋan dhanaliny banha God-Waŋarrwum Rom
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 — ausente —
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Ga nhanmam Djesum bitjan ḏämbu-ganitjuman, “Ŋangawul dhuwanma ŋuwakurru. Nhumapi yana dhanaliny maranhu-wuŋa.”
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Ga nhanmam Djesum garruwan, “Maḻŋꞌthuma warra, yolthu gayŋa ŋunhuŋ ŋatha gutjparrun?”
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Bala nhan Djesuyum garruwanan yän-wuŋan ŋunha guyurrꞌmiŋunham nhanguway nhan bitjanan, “Maꞌ garruwan dhaŋu yolŋunham warrany dhanal ŋarru nyenam mulmuŋan ŋarru malaŋa ga malaŋa ga malaŋa.”
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Bala gayŋan yolŋum mala-wulkthuwanan waripu yolŋu warra 100 malaŋa ga waripu ga 50 ga bitjanan bala, ga be mu gayŋan nyenan.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Bala nhan Djesuyum banha goŋ-waŋganyma dämba ga ŋarirrimꞌ wulanynha warraṯthuwanan. Ga ḏämbu-garrwartjin nhan djiwarrꞌḻi buku-wuŋan God-Waŋarrnha, bala ganiꞌ-ganitjumanan bala guŋanan ŋunha guyurrꞌmiŋuwuḻin warrawuḻ nhanguwaywuḻ mä banha dhanalim ŋarran guŋaꞌ-guŋan ŋunha yolŋuwun warrawu malaḻin malaŋuḻ.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Ga guwamanam dhanal ŋarran banha ŋatham ga bukmak yana bitjuwayiŋ ganaꞌyinam.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Ga guwaman dhanal ŋarran ga dhawar, bala gayŋan banha guyurrꞌmiŋuyum warrayu wapthumanan bäytjinyaram ŋatha, ga dhaŋaŋguwanam dhanal duwalp yilipim malany.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ga ŋunhuŋ nhämunha banha 5000, ḏirramum yana mala, ga bayaya banha baṯamim warra ga yumurrkum bilanyaya ḻinygu mu mala.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Ga dhuṉḏaynha yana nhan banha Djesuyum garruwan nhanguway guyurrꞌmiŋunham warrany bitjanan, “Wäy waraparra, nhumam mangarran marthaŋayyun ŋunha galiꞌḻin ŋunha Bithdjaydaḻin.” Bala dhanal ŋaykanan buḏapthuwanan bayikuya guḻungum, ga nhanbayim Djesum ŋurrꞌyuwanan banhalayan bäyman, ga yolŋuny warrany ŋatjil gayŋan yänguwan ḏirrunmaran ŋirrimaḻi.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ga banha dhanal yolŋum warra ḻatjuwarrꞌyuwan, bala nhanbayim Djesum bukuḻin ŋalthuwan bukumiŋgandawun.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 — ausente —
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 — ausente —
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 — ausente —
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 — ausente —
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Bala nhan Djesum ŋalthuwanan balayan marthaŋayḻin bala watam banha wapurarryinan. Ga dhanalim banha guyurrꞌmiŋum warra nhangu mariminan mä-maŋmaŋdhuwanam bayikuyam romgu.
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 Ga ḻinygu mu dhanal banha nhäŋalam nhanany Djesunham banha nhan ganydjarryu nhanguwaywuḻ maranhu-wuŋan malaminy yolŋuny warrany djuḻkthuman gayŋa 5000 mala. Ga ŋangawul yana dhanal banha dharaŋganam nhangu ganydjarrma, ḻinygu dhanaliŋgu banha ŋayaŋum wanyuyinan.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Ga banha dhanal waythuwanam ŋunha galimꞌ bitjuwayiŋ bayikuyam guḻungu, bala dhanal baḻaŋum ḏupthuwanan banhalaya ḻinygu gumurrŋan ŋirrimaŋan Ginatjaritnha.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Ga banha dhanal gayŋan ḻarruwanam marthaŋayŋurum, bala guḻkuyun banha yolŋuyum warrayu ḻinygun nhäŋalan dhanaliny bala guykuyyunminan bitjanan, “Gu, gu, waraparra dhaŋun Djesum ḻinygun waythuwanan.”
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 — ausente —
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 — ausente —
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.