Marcos 14

Djesuwuŋ ŋuwakurru dhäwu Mäkkuŋ wukirriwuy (DHG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 — ausente —
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Ga nhanmam gayŋan banha Djesum nyenan ŋunhalan ŋirrimaŋa yäkuŋa Bithanin, ŋatha gayŋan guwaman Djäymangura ŋirrimaŋa. Ga ŋätjilim nhan gayŋan banha Djäymanma nyenan rerrimi, burrundhiyaꞌyu gayŋan buṉakin. Ŋarru nhan banha ḻinygun bitjuwayiŋ ŋuwakurrun.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Ga dhanalim banha yolŋuyum warrayu nhanany dhaykuwanan bitjanan, “Nhäwu nhunu dhaŋu wuŋiḻi-ŋuwakurrum djalkthuwan?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Nhunu warri dhaŋu djalimnha rrupiyawun murrukaywun, ga rrupiyam nhunu warri banha guŋarra ŋunha ŋurruwuykminhan yolŋuny warrany.”
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Bala nhan Djesum garruwan dhanaliŋgu bitjanan, “Guŋnharruma warra nhanany. Ŋangawul warra nhangu mari-waythuwa. Dhaŋum nhan ŋuwakurrun bitjuwayiŋ djäma nyäkun.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Ŋunham banha ŋurruwuykma yolŋu warra ŋarru gayŋi nyenay nhumaliŋguḻ djinal bitju ḻinygu, ga bilanyamiyun nhuma barkthu dhanaliny ŋarray banha guŋgaꞌyum. Ŋarru ŋayam ŋarru dhaŋu nhumaliŋguḻ yakan wikarra nyena, guṯin nyäkum walu.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Dhaŋu ŋaya barkthu waŋayin bala dhanal ŋarru nyäku rumbalma märrkitjkuŋun. Ga djinaŋum banha baṯamiyu rarruwan nyäkuḻ dhaŋu wuŋiḻi-ŋuwakurrum, banhayam nhan bitjan ŋätjilmiŋganan nyäku rumbalnha. Ga ŋuwakurrun nhan dhaŋu marimin yulŋum bitjanyam djäma.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Ŋäka warra nhänany. Dhaŋum ŋaya ŋarru nhumaliŋgu gulitj yana rakaram. Banha barkthu ŋarray yolŋum warra dhaŋum dhäwu rakaranhami be wala ḏämbu-ḻiwꞌyumum, ga ŋäku yana dhanal barkthu djinakuruy baṯamiwuruyma dhäwu, banha nhä nhan nyäku djäma bitjuwayiŋ ŋuwakurru gäthura. Ga guḻkun ŋarru banha nhangu yolŋum warra bitjuwayiŋ marŋgiyi.”
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Ga dhurrwaraŋuru bewaḻiyam nhanmam banha waŋganyma yolŋu yäku Djudatj-Gariyatma bewaḻiyam malaŋuru banha 12-kurum guyurrꞌmiŋuwuru ŋarranan. Yo, ŋarranam nhan banha guwatjmanam banhayanhan banha ŋurruŋu-ḏalkarraminhan warrany, mä nhännha ŋarru dhanaliny guŋgaꞌyunma goŋ-guŋanma Djesunham dhanaliŋguḻ. Ga rakaran nhan dhanaliŋguḻ nhanguway ŋayaŋu.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Ga banha dhanal bayiŋuya ŋaḻapaḻmiyu bitjuwayiŋ ŋäkulam bala dhanal ŋoy-ŋuwatjinan. Bala dhanal dhawuꞌ-nhinathuŋganan nhanany bitjanan, “Bayiŋ nhunu ŋarru Djesuny ŋanapiliŋguḻ goŋ-guŋan, ŋanapum ŋarru nhuna wuŋiḻiꞌyuna bayikuwuyma.” Bala nhan Djudatjma ŋarranan, bala gayŋan batjiwarrwun rangan nhalpiyan nhan ŋarru Djesuny dhanaliŋguḻ guŋan.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Ga bitjarra ḻinygu dhuŋgarra ŋuparra ŋunhuŋ ŋurruyirrꞌyundamiyu waluyu Djuwwuḻ Romŋa, dhanal bayiŋ dämba ŋomarra ŋunhuku romgu yäkuwu Ḏambanharrawu Ŋathawu, ga ḻiyuwarra dhanal bayiŋ bimbiny romgu yäkuwu Räy-djuḻkthumandamiwu Waluwu. Manymak, ga bilanyayu ḻinygu yana waluyu, dhanalim banha guyurrꞌmiŋuyum warrayu garruwanan nhanany Djesunham bitjanan, “Ŋalaŋa waŋgalaŋam ŋanapu ŋarru ŋatham banha Räy-djuḻkthumandamim ŋätjilmiŋgan?”
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Bala nhan Djesuyum garruwanan nhanguway guyurrꞌmiŋunhan wulanynha bitjanan, “Gatjuy maŋgarran wulay balan Djurutjalamḻin. Ga banha nhuma ŋarru waythunma bala nhuma ŋarru nhämam ḏirramunhan nhan ŋarru gayŋa garaŋayu gutjparrun banikinꞌmi makati. Ga malthuwa wulay nhangu, ga gulŋiya nhan ŋarru buṉbuḻ, nhuma ŋarru malthun nhangu.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Ga ŋunhalam djinawamꞌ nhuma ŋarru garrun buŋgawany bayikuya buṉbuwu, ga bitjan nhuma ŋarru nhangu rakaramam gamꞌ, ‘Wäy, ŋunha Marŋgikunhami ŋäŋꞌthuwan ŋalaŋa ŋalinyu ŋarru Räy-djuḻkthumandamim ŋatha ŋamaŋamayun, mä ŋarru ŋanapu guwaman bitjuwayiŋ, nhanbay ga ŋanapu nhanguru guyurrꞌmiŋuyu warrayu.’
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Bala nhan ŋarru bayiŋuya buŋgawayum maŋutji-wuŋana ŋunhan banha garramatnha balaꞌpala, ḻinygun dhäyan gayŋan, bäkiwun ŋalmaliŋgu, ga ŋunhalayan nhuma ŋarru banha ŋatham ŋalmaliŋgu ŋamaŋamayun.”
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Bala yana dhupal banha malthundamim wulay ŋarranan. Ga banha dhupal Djurutjalamma waythuwan, ga maḻŋꞌthumanam, dhupal banhaya ḻinygu banha nhalpiyan nhan gayŋan Djesuyu dhupaliŋguḻ rakaran. Ga ŋunhalayan dhupal banha Räy-djulkthumandamim ŋatha ŋamaŋamayuwan. Ga goŋ-dhawarꞌyuwan dhupal bala ḏirruwanan Djesuwuḻin.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Ga banha ŋarran walum guṉiyirrꞌyuwan bala nhan Djesum ga guyurrꞌmiŋum warra nhangu banha 12-ma ŋarranan balayan waŋgalaḻ.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Ga banha dhanal ŋarran ŋatham guwaman, bala nhan Djesum garruwanan bitjanan, “Gulitj yana ŋaya ŋarru dhaŋum nhumaliŋgu rakaram. Dhaŋu gayꞌ djinalaŋa malaŋa ŋatha ŋalma ŋarra dhaŋu guwaman rrambaŋi, waŋganyma yolŋu ŋarru nyäku mulkuruyin,” bitjan.
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Bala dhanalim banha guyurrꞌmiŋum warra nhangu galŋam-barrakinydjinan bayiŋuyam yändhum nhanguru, bala dhanal ŋarran dhä-wirrkaꞌyuwanan nhanany bitjanan, “Wäy,... yolthu way... ŋaya ŋatja Marrkapmi?” bitjanan.
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Bala nhan Djesum bitjanan garruwan, “Waŋganydhum gayŋa dhawuru malaŋuru ŋathan ḻupthuman banikinꞌḻin, ŋalinyun rrambaŋin, banhayan yolŋu ŋarru nyäku mulkuruyim.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Guyaŋiya warra, ŋayam dhaŋu Gulitjŋum Walꞌŋu Yolŋu ŋarru waŋayin bitjan yana ḻinygu bitjuwayiŋ ŋunha gayŋa God-Waŋarrwura Dharrpalŋa Djorraꞌŋa wukirriwuy djingaryun. Ga murrukaynha marimin ŋarru bayikuyam gumurryu-gutjparrundamiwum yolŋuwu mari maḻŋꞌthun. Ga ŋuwakurrum nhangu nhan warri ŋangawul waŋgala-wuyaŋiyarra.”
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Ga baḏak dhanal ŋarran banha guwaman ŋatham, bala nhan Djesuyum dämban warraṯthuwan bala ḏämbu-wuŋanan God-Waŋarrnhan bayikuya. Ga ganitjuman nhan, bala guŋanan ŋarran dhanaliny. Ga garruwan nhan bitjan, “Dhaŋum dämba nyäkun rumbal. Maꞌ warraṯthuwa bala guwaman.”
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Ga bitjanya ḻinygu nhan warraṯthuwan wiyikaꞌ banikinꞌmi, ga ḏämbu-wuŋan nhan God-Waŋarrnha, bala nhan guŋanan banha wiyikamꞌ ŋunha guyurrꞌmiŋuwuḻin wurkthundawun.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Bala nhan bitjanan garruwan, “Dhaŋum borum wiyikaꞌ nyäkun maŋguꞌ, banha ŋarru barkthu djalkthunmi guḻkuwun yolŋuwum wälŋakunharawu. Ga ŋätjil nhan banha God-Waŋarryu djäma gumurrkunhaminyara rom wälŋakunharawu guḻkuwu yolŋuwu. Djinaŋun banha nyäkurun maŋguꞌyu ŋarru romnham ŋarranharamiŋgan, maḻŋꞌthuna ŋarru gulitjtjin. Maꞌ warraṯthuwa bala wurkthuwan.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Ga dhaŋun gamꞌ, ŋangawulnha ŋaya ŋarru biyapulma borum wiyikaꞌ wurkthu, ga baya barkthu ŋalinyu rrambaŋin bitjuwayiŋ nyenay ŋunhalan djiwarrꞌŋan God-Waŋarrwuran romŋa.”
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Ga dhurrwaraŋuru bewaḻiyam bala dhanal manikaynha miyaman God-Waŋarrwuḻin. Bala dhanal ŋaykanan balan bukuḻin yäkuḻi Wolipḻin.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ga banha dhanal ŋarran ŋaykanam bala, bala nhan Djesuyum rakaranan ŋätjilꞌyuwanan bitjanan, “Yalŋuwam banha munhakum nhuma ŋarru dhaŋuyma warra gätthuna nyäkuru, guŋnharrumana nhänany. Yo, ŋätjil mu yana banha waŋganydhu yolŋuyu dhäwum bitjuwayiŋ wukirri Dhuyuḻim Djorraꞌḻi bitjanam gamꞌ,
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Ŋayam ŋarru waŋayin. Ŋarru ŋaya barkthu dhaŋu biyapulya wälŋayi bala ŋaya barkthu ŋurruŋu-djuḻkthun nhumaliŋgu, ga ŋunhalan ŋaya barkthu nhumaliŋgu gäḻkuḻaŋum Galaliŋan makaŋa. Yo, ŋunhalayan nhuma barkthu nhänany nhäŋum.”
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Ga nhanmam Betam garruwan bitjanan, “Ŋayam ŋarru nhuna ŋangawul guŋnharruman, marrkapmi, bayatj ŋarru banha dhaŋum warra ḻatjuwarrꞌyu, ŋarru ŋayam yaka.”
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Ga nhanmam Djesum garruwan bitjanan, “Ŋäka nhänany ŋuwatjuma Beta. Djinaŋum bala munhaku, yalalam, nhunu ŋarru nyäku dhä-bayaŋuꞌyuna ŋarru ḏämbu-ḻurrkunꞌmin, ga ŋärrun nhan ŋarru banha wäyinma gurrwawum ŋätji burrparmim.”
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Ga nhanmam Betam ḏämbu-dhuwaḻyuwan garruwan bitjanan, “Ŋangawul dhaŋu ŋayam ŋarru nhuŋgu dhä-bayaŋuꞌyun, bayatj banha ŋaya ŋarru waŋayim!”
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Ga banha dhanal Djesu ga guyurrꞌmiŋu warra nhangu waythuwanam banhalayam ŋirrimaŋa yäkuŋa Githtjamanim, bala nhan Djesum garruwanan, “Djinal warra ḏäpthuwa, ŋaya ŋarru bukumiŋgan God-Waŋarrwuḻ,” bitjan.
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 — ausente —
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 — ausente —
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 — ausente —
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 — ausente —
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Ga ḏirruwan nhan balaya guyurrꞌmiŋuwuḻ warrawuḻ nhanguwaywuḻ ga maḻŋꞌthumanam nhan dhanaliny gayŋiyinyaraḻin. Ga dhirrꞌyuwan nhan dhanaliny, bala nhan Betawuḻin garruwan bitjanan, “Wäy, nhalpiyan nhunum gayŋa dhaŋu, gayŋiya yana? Ŋangawul nhuma ŋarru dhaŋu mä ŋunhuŋ guṯim yana biraꞌyun?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Djäka warra nhumaliŋguway, ga ḏämbumiŋgan warra God-Waŋarrwuḻin mä nhumaliny ŋarru banha ŋunhuŋ nhäyum birrkaꞌyun, nhumam ŋarru gayŋa dhäyam wanyun yana. Ḻinygu ŋayaŋum nhuŋgu gayŋa dhuwan djälmiyi nhunu ŋarru gayŋa dhäya wanyu yana, ŋarru rumbalma nhuŋgu dhuwan ganydjarrnharrayinan yalŋgiyinan,” bitjan.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ga biyapulya nhan Djesu ŋarran ḏämbumiŋgandawu, ga bitjanya ḻinygu nhan ḏämbumiŋgan bilanyaya ḻinygu yana yän.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ga ṉakaman nhan, ga ḏirruwan bewaḻim bukumiŋgandaŋurum ga maḻŋꞌthumanam dhanaliny yakurrḻi yana, murrukayyun dhanaliny yakurryu bitjuwayiŋ bulukthuwan. Ga banha dhanal ḏurruwanam bala goṉayinan, ga ŋangawulnha dhanal nhangu ŋunhuŋ ḏämbu-ḏirrunmaranam.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ga biyapulma nhan ḏämbu ḻurrkunꞌmin gumurr-ḏirruwan bukumiŋgandawu. Ga banha nhan ḏirruwanam bala garruwanam nhan bitjanan, “Ḻinygun yakurrŋurum warra guluwan! Walum dhaŋu galitjinan, nhan ŋarru bayiŋuyam yolŋuyu goŋ-guŋana banha Gulitjŋunham Walꞌŋu Yolŋuny barrakinymiwuḻin yolŋuwuḻ warrawuḻ.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Maꞌ! Ḏurruwan warra ŋalma ŋarran. Nhäŋan warra, dhaŋun nhan banhayam yolŋu banha nhan guŋgaꞌyuwan dhanaliny ŋayathandawu nyäku.”
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Ga ŋurruŋu-ḏalkarramiyu malaŋuyu ga rom-marŋgikunhamiyu warrayu ga Djuwwu ŋurru-warrundayŋuyu warrayu yänguwan waripuny yolŋuny warrany Djudatjkum ŋapawu malthundawu. Ga nhanmam gayŋan banha Djesum baḏak bitjuwayiŋ garruwan, bala nhanmam Djudatjma waythuwanan ŋapa-malamin. Ga ŋaykanam dhanal gayŋan banha malkarr, goŋ gaṉami, ga goŋ birkuꞌmi mala, ŋayathandawum nhangu Djesuwum.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Ga ḻinygu nhan banha Djudatjthum dhanaliŋgu rakaran bitjan, “Banha yolnha ŋaya ŋarru burumunꞌ wälkum banhayanhan yolŋuny nhuma ŋarru ŋayathanma.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Ga banha dhanal waythuwanam bala nhan Djudatjma ŋarranan Djesuwuḻin bala garruwanan bitjanan, “Marŋgikunhami,” bitjanan, bala wälkuwanan nhanany, mä bayiŋuyam maŋutji-wuŋanan dhanaliŋguḻ banha yolnha dhanal ŋarru bitjuwayŋ ŋayathan.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Bala banha waripum yolŋu warra djalkiri-dhatharꞌyuwanan bala ŋayathanan nhanany Djesunham.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Bala banha waŋganydhum Djesuwuru ḻunduꞌmiŋuyu yikin dhawaṯthuman bala yana buthurun gulkthuwan, ḻiya-ŋärramiwun yolŋuwu djämaminy.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Bala nhan Djesum garruwan bayikuya yolŋuwum warrawu bitjanan, “Nhäwu nhuma rälim ŋaykan malkarrma? Ŋangawul ŋaya dhaŋu maḏakarritj yolŋu.
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Ŋayam gayŋan bitjan ḻinygu walu-ŋupan marŋgikuwan yolŋunham warrany ŋunhalam God-Waŋarrwuram Dharrpalŋam Buṉbuŋa, ga ŋangawultji nhumam nhänany bilanyamiyuyam ŋayatharra... ŋarru dhaŋun nhumaliŋgu walum. Yo, bitjan mu nhan gayŋa ŋunha wukirriwuyma dhäya ŋätjiliŋuwuyma God-Waŋarrwuram Djorraꞌŋa,” bitjanan nhan Djesu garruwanam.
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Bala banha Djesuwum ḻunduꞌmiŋu warra biyaṉiyinan bala dhanal gätthuwanan, guŋnharrumanan nhanany banhambalayan.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Ga banhalaya gayŋan gurrmulyu ḏirramuyu ŋapa-munguyuwan Djesuny, ga ŋäkirriyumanminam nhan banha manydjarrkaꞌyu. Ga bitjanya ḻinygu dhanal banha nhananham ŋayathan.
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 Ŋarru dhanal nhanany baḏatjuwanan ga ŋayathanam dhanal nhangu banha manydjarrkanꞌ. Ga nhanbayim gayŋan gätthuwan waŋgalaḻim djolarranꞌ, girriꞌnharran ḻinygu nhan banha biyaṉiyinan mariminan.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Bala dhanal banha Djesunham gutjparruwanan balan ḻiya-ŋärraꞌmiwuḻin ŋirrimaḻim. Ga balayan ŋarran banha ŋaḻapaḻmim ḻuŋꞌthuwan bukmak yana, ŋurruŋu-ḏalkarrami warra ga Rom-marŋgikunhami warra ga Djuwwu ŋurru-warrundayŋu warra.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Ga banha dhanal Djesuny gutjparruwanam, ga nhanmam gayŋan Betam malthuwan bala, balaya ḻiya-ŋärraꞌmiwuḻ ŋirrimaḻi, ŋarru djuḻuꞌdjuḻuḻyuwan ŋarran bala. Ga gulŋiyan dhanal rrambaŋi yana balayam, bala nhan mala-manapanan nyenan biḻitjumanguḻin warrawuḻ banha ŋarran ḏäpthuwan ratjuwan ŋorrtjaŋa.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Ga ŋunhalam banha djinawamꞌ buṉbuŋam dhanalim banha ŋurruŋu-ḏalkarramiyum warrayu gayŋan dhäwunꞌ maḻŋꞌthuman Djesuwuruynha, mä dhanal ŋarru dhä-girꞌyuna nhanany barrakinybuynha warkthunda. Ŋarru ŋangawul dhanal banha maḻŋꞌṯhunmaran ŋunhuŋ nhäm barrakinyma nhangura.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Yo, guḻkuny dhanal yolŋuny warrany warraṯthuwan maŋutji-marŋgiminy mä dhanal ŋarru djänguman dhäwu nhanguruy rakaram, ga dhäwum mala dhanaliŋguŋ gayŋan bärrkuwaḻyinan.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Yo, waripu yolŋu warra bitjuwayiŋ maŋutji-marŋgimi ṉakaꞌ-ṉakaman bala gayŋan djänguwanan dhäwu rakaran
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 bitjanan, “Dhaŋum ŋanapu yolŋuny ŋäma nhan bitjan garrun, ‘Dhaŋum ŋaya ŋarru ganitjumana God-Waŋarrwum Dharrpalma Buṉbu yolŋuwuŋum goŋbuy dhuḻꞌyunda. Ga ḻurrkunꞌthum waluyu waripun buṉbu ŋarru ŋarray ŋalthu, ga banhayam ŋangawulnha yolŋuwuŋ goŋbuy.’”
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Ga dhäwum dhanal gayŋan banha rakaranam ŋangawulnha bitjuwayiŋ dhuṉḏayma.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Bala nhan banha ḻiya-ŋärraꞌmim yolŋu ṉakamanan gumurrŋan yolŋuwuran warrawuḻ bala garruwan Djesuwum bitjanan, “Dhaŋu gayŋa yolŋuyum warrayu rakaram be warri nhunu barrakiny djäma. Ŋäma mu nhunu gayŋa dhanaliny? Nhäwu nhunu gayŋa dhaŋu mukthunma yana nyena?”
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Ŋarru nhanmam Djesum ŋangawulnha ḏämbu-ganitjuman. Mukthuwanan nhan gayŋan nyenan. Bala nhan banha ḻiya-ŋärraꞌmim garruwan bitjanan, “Maꞌ, rakaraŋan ŋanapiliŋgu. Nhunu dhaŋu banha Maŋutji-yunupayumandam yolŋu ŋatja... God-Waŋarrwum gäthuꞌmiŋu?”
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Ga nhanmam Djesum garruwan bitjanan, “Yo, ŋaya mu dhaŋu. Ga yalalam nhuma ŋarru nhänanham Gulitjŋunham Walꞌŋu Yolŋuny nhäman, ŋaya ŋarru gayŋa nyenam ganydjarrmin, dhunupaꞌŋuŋan God-Waŋarrwuran galiꞌŋam ŋunhalan djiwarrꞌŋan. Ga ḏirru ŋaya barkthu räli djiwarrꞌŋurum waŋupiniꞌyu. Bilanyawuynha nhuma ŋarru nhänany nhäŋum.”
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 — ausente —
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 — ausente —
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Bala ŋarran banha waripuyum yolŋuyu warrayu Djesunham dhupthuwanan. Ga garrwiꞌyuwan dhanal nhanany maŋutji manydjarrkaꞌyu bala gayŋan bartjunmaranan, ga garruwan dhanal bitjan, “Maꞌ rakaraŋ wilak, yolthu nhuna ḻiyuwan?” Bala banha biḻitjumandhum warrayu Djesunham djakawarruwanan, bala gayŋan guwatharanan nhanany.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 — ausente —
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 — ausente —
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Ga nhanmam Betam ḏämbu-ganitjuman bitjan, “Yaka dhuwanma dhunupa. Ŋangawul dhaŋu ŋaya marŋgi nhäwuy nhunu gayŋa dhaŋu garrun.” Bala yana nhan Betam walmanan galiꞌḻin [ga dhuṉḏaynha yana banha gurrwawum ŋätjinan.]
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Ga biyapul nhan bayiŋuya djämamiyu baṯamiyu Betany nhäŋal, ga garruwan nhan yolŋuwuḻ warrawuḻ banha ŋarran dhäyaꞌ-dhayan bitjan, “Dhaŋum yolŋu Djesuwu yana ḻunduꞌmiŋu.”
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Ga nhanmam Betam garruwan, “Ŋangawul! ... yaka ŋayam!”
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Bala nhanmam banha Betam mariminan galŋa-barrakinydjin bala nhan garruwanam bitjanan, “Ŋangawul, yaka ŋayam dhaŋu marŋgi. God-Waŋarr dhaŋu nyäkum marŋgi, ga banha ŋaya gayŋa djängumam, nhanmam ŋarru nhänany God-Waŋarryum dhä-girꞌyuna.”
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Ga dhuṉḏaynha yana banha gurrwawum ŋätjinan, banhayam ḏämbu-burrparyinan. Bala nhan Betayum guyaŋinan banha nhalpiyan nhanguḻ Djesu garruwan bitjan, “Ŋärrun nhan ŋarru banha gurrwawum ŋätji ḏämbu-burrparmim, nhunum ŋatjil nyäku ŋarru mä-wambum ḏämbu-ḻurrkunꞌmi.”
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.