Marcos 10

Djesuwuŋ ŋuwakurru dhäwu Mäkkuŋ wukirriwuy (DHG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bala nhan Djesum ŋarranan balan Djudiyaḻin makaḻi waŋgalaḻi. Ga balan bitjanan waripuḻin ŋirrimaḻi ŋunha bala mayaŋꞌŋa Djodannha galki galiꞌ dhimurrun. Ga guḻkun gayŋan banha yolŋum warra ḻuŋꞌthuwan nhanguḻ. Ga biyapulya nhan gayŋan Djesuyum bitjuwayiŋ marŋgikuwan.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Ga Baratji yolŋu warra balaya ŋaykan bala dhanal gayŋan dhä-wirrkaꞌyuwanan nhanany, yäna gayŋan birrkaꞌyuwan, bitjan, “Nhalpiyan mu gayŋa ŋunha ŋalmaliŋgum rom garrun,... nhan ŋarru ḏirramuyu guŋnharrumana nhanguway baṯaminynham bala yänguman nhanany?”
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Ga nhanmam Djesum ḏämbu-ganitjuman bitjan, “Guyaŋiya ŋatjil, nhalpiyan gayŋa banha Mawtjitjkum rom garrun bayikuyam banha ŋalmaliŋgurum romgu?”
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Ga dhanalim ḏämbu-ganitjuman, “Ŋunha ŋalmaliŋguru mala-ŋurrkanhayŋuwum Mawtjitjkum gayŋa rom barraŋgaꞌyun ŋalmaliŋgum bitjan: Ŋurruŋum nhan ŋarru djorraꞌ ŋatjil wukirri guŋnharrumanminyawu, ga ŋärrun nhan ŋarru gananma nhanany.”
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Bala nhan Djesum ḏämbu-ganitjuman bitjanan, “Ŋäka warra! Gulitjmu nhan banha mala-ŋurrkanhayŋuyum Mawtjitjthum bitjanyam rom nhinathuŋgan, ḻinygu nhuma dhaŋu ŋayaŋu-wanyumi.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Ga ŋangawul warra banhayam banha dhäwuny meṉguŋ ŋay, banha ŋurruyirrꞌyundam, banha nhan God-Waŋarryu bokman dhaŋu djiwarrꞌ waŋgala ga dhaŋu munathanyꞌ waŋgalany! Ŋunha gayŋa wukirriwuy djingaryun bitjan gamꞌ,
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 Ga bayikuyan gämurruꞌwu nhan ŋarru banha ḏirramuyum bitjuwayiŋ guŋnharruman nhanguway ŋäṉḏiꞌmiŋunham ga moriꞌmiŋunham,
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 ga burrparma banha bitjuwayiŋ waŋganydjinan.’
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Ga banha nhan God-Waŋarryu dhupaliny waŋganydjumanam, ga ŋangawulnha ŋarru banha dhupaliny bitjuwayiŋ ŋunhuŋ yolthum bärrkuwaḻyuman, ḻinygu banhayam dhaŋu barrakinynha marimin rom!”
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Ga bewaḻiyam nhan Djesu ga guyurrꞌmiŋu warra nhangu gulŋiyanan buṉbuḻin guŋnharran. Ga banhalayan dhanal gayŋan ŋäŋꞌthuwanam nhanany Djesunham bitjanan, “Nhä mu nhunu gayŋan banha ŋanapiliny marŋgikuwanam yuṯayuṯaŋumim?”
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Bala nhan Djesum ḏämbu-ganitjuman bitjanan, “Bayiŋ ŋarru ḏirramuyu guŋnharruman nhanguway baṯaminy ga warraṯthun nhan ŋarru ŋunha waripunhan, banhayam nhan gayŋa marrambanꞌ warkthun.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Ga bilanyaya ḻinygu baṯamiwum. Bayiŋ nhan ŋarru guŋnharruman nhanguway dhuwayꞌmiŋuny bala gätthun ga waripunhan warraṯthun, banhayam nhan marranbanꞌ bitjuwayiŋ warkthuwan.”
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Waŋganymim, yolŋuyu warrayu gutjparruwan dhanaliŋguway yumurrkunyꞌ Djesuwuḻ, mä nhan ŋarru dhanaliŋguḻ goŋ-ŋalthun ga ḏämbumiŋgan ŋäŋꞌthun God-Waŋarrnha mä nhangu ŋarru banha ŋayaŋu-ŋuwatjinyamim rom maḻŋꞌthuna dhanaliŋguran. Bala dhanalim banha guyurrꞌmiŋuyum warrayu dhaykuwanan dhanaliny ŋaŋꞌŋaŋdhuwanan.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Ga banha nhan Djesuyum dhanaliny nhäŋal bilanyaḻim bala nhan maḏakarritjtjinan nhanguwaywuru guyurrꞌmiŋuwum warrawu bala nhan garruwan bitjanan, “Yaw, ŋangawul dhuwan yumurrkuꞌnham ŋaŋꞌŋaŋdhuwa, ḻinygu God-Waŋarrwum dhaŋu yolŋu warra bilanyayan bitjuwayiŋ dhaŋuynha warra, gayꞌ.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Yo, ŋuwatjuma warra bitja guyaŋiyam. Bayiŋ ŋarru banha ŋunhuŋ yol gulitjma walꞌŋu gayŋa djälmiyi God-Waŋarrwum, dhanalim ŋarru gulitjumana yana ŋayaŋumiyim nhangu, bitjana bitjuwayiŋ dhaŋuy warra yumurrkuꞌ bayiŋ gulitjuman gayŋa ŋayaŋumiyi dhanaliŋguwaywu ŋäṉḏiꞌmiŋuwu ga moriꞌmiŋuwu. Ga banha ŋangawulma, dhanalim ŋarru banha ŋangawulnha yana God-Waŋarrwum bitjuwayiŋ yumurrkuꞌ.”
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Ga dhurrwaraŋuru bewaḻiyam bala nhan Djesuyum dhanaliny gayŋan yumurrkuꞌnham ḻawꞌḻawyumanan, bala nhan gayŋan goŋ-ŋalthuwanan bala ḏämbumiŋganan God-Waŋarrwuḻin nhan ŋarru dhayuŋgana nhanguway ŋayaŋu-ŋuwatjinyamim rom dhanaliŋguḻin, bukmakkuḻin yana.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Ga banha nhan Djesu gayŋan gurkuꞌyuwanam ŋarranharawum, bala nhangu ḏirramun waythuwan. Ga ḏämbu-nyilŋꞌthuwan nhan Djesuwuḻ gumurrŋa bala nhan dhä-wirrkaꞌyuwanan bitjanan, “Ŋuwakurru Marŋgikunhami, ŋaya nhuna dhä-wirrkaꞌyun ŋatjil. Bilanya dhaŋu gamꞌ: Nhalpiyan dhika ŋaya ŋarru yulŋum, mä ŋaya ŋarru gulitjma yana marŋgiyi banha ŋaya barkthu djiwarrꞌŋam nyenay God-Waŋarrwuḻim wikarraŋumim, wälŋa-dhawarꞌyundanharran?”
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Ga nhanmam Djesum dämbu-ganitjuman, “Nhäwu nhunu dhaŋu bitjanam garruwan, ‘Ŋuwakurru Marŋgikunharami’?, bitjanam. Ŋangawul dhaŋu ŋunhuŋ yol yolŋu gulitjma walꞌŋu ŋuwakurru, God-Waŋarr dhaŋu nhanbayin yana ŋuwakurrum.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Ḻinygu mu nhuma dhaŋu God-Waŋarrwurum yän-wuŋanminyarawu marŋgi banha gayŋa bitjan garrun,
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Bala nhan banhayam yolŋu bitjanan ḏämbu-ganitjuman, “Gulitj yana marrkapmi Marŋgikunhami. Ŋayam gayŋan dhaŋu ŋayathan ga malthuwan djinakuyam romgu bewaḻi ḻinygu yana banha ŋayam yothu mu yana.”
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Bala nhan gayŋan Djesuyum nhäŋalan banhaya yolŋunham ŋayaŋuyum-mä-ŋuwatjinyarayun bala nhan bitjanan garruwan, “Gatjuy ḏirruwan ŋirrimaḻin ga djalimnha nhuŋguway nhäm malany warrpamꞌthuwan yana. Ga bayiŋ nhunu ŋarru rrupiyam warraṯthun bala mala-wulkthuman banhayam, bala guŋa ŋunha ŋurruwuykminhan yolŋuny warrany. Bala nhunu ŋarru nyäkun malthun. Ga yalalam nhan ŋarru God-Waŋarryum ḏämbu-ḏirrumana guŋan nhuŋgum nhä mala ŋunhalan djiwarrꞌŋan.”
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Ga banha nhan bayiŋuya yolŋuyu bilanyawuyma ŋäkul Djesunham, bala nhangu ŋayaŋum-barrakinydjinan. Bala nhan ŋirrimaḻim ŋirrimbuwan galŋa-barrakinydjinan, ḻinygu nhan banha gulitj yana ṉukunydjaꞌ.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Bala nhan Djesuyum nhäŋalan ŋarran, bala nhan garruwan nhanguru guyurrꞌmiŋuwum warrawu bitjanan, “Gumurr-wanyun dhaŋu marimin bitjuwayiŋ ṉukunydjaꞌwum yolŋuwu gulŋiyinyarawu balam djiwarrꞌḻim!”
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Ga banha dhanal guyurrꞌmiŋuyum warrayu ŋäkulam nhanany bilanywuyma garrunda bala dhanal mä-yumbalꞌyuwanan. Ga nhanmam Djesum biyapul bitjuwayiŋ garruwan bitjan, “Ŋäkam warra ŋuwatjuma! Wanyu dhaŋu marimi gulŋiyinyarawu God-Waŋarrwuḻim gurruṯumiḻim Romḻi.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Guyaŋiya banha warrakanꞌnha yäkuny gamuḻnha. Murrukay nhan banha marimi, ga gumurr-wanyun nhangu banha gulŋiyinyarawu ŋunha yutjuwaḻmurrum ŋarŋgamurru, banha girriꞌwuy djawarꞌyunda ṉel. Yo, bilanyayan banha yulŋum ṉukunydjaꞌwum yolŋuwu, marimin yana gumurr-wanyu gulŋiyinyarawu God-Waŋarrwuḻim gurruṯumiḻim Romḻi.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Ga nhalpiyan nhan gayŋan banha Djesu bitjuwayiŋ garruwan, banham dhanal mariminan mä-yumbalꞌyuwan. Bala dhanal gayŋan dhä-wirrkaꞌyunminan bitjanan, “Ga, bayiŋ nhan gayŋa dhuwan gulitjma bitjuwayiŋ rakaram, ga yolnha ŋarru barkthu gayŋi banha nyenay ŋunhalam djiwarrꞌŋam nhanguram God-Waŋarrwuram?”
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Bala nhan Djesuyum dhanaliny ŋarran nhäŋalan, ga bitjanan nhan garruwanam, “Yolŋum ŋarru banha ŋangawul guŋnharram gulŋiya God-Waŋarrwuḻim Romḻi nhanguwaywurum ŋayaŋuyu. Ŋarru ŋangawul warra meṉguŋam, nhanmam ŋarru banha God-Waŋarryum djäma yana nhä malany bukmak.”
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Ga nhanmam Betam ḏämbu-ganitjuman bitjanan, “Marrkapmi. Ŋanapum dhaŋu ḻinygu guŋnharruman nhä malany ŋanapiliŋguwayma bala ŋanapu malthuwan nhuŋgun. Ga nhä yika ŋanapiliŋgum ḏämbu-ḏirrunmaranhara?”
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 — ausente —
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 — ausente —
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Ga bayiŋ ŋarru gayŋa yolŋu bitjanma ḻinygu guyaŋinyarami yindikunharamim, banhayam nhan ŋarru nyumukuṉinydjin, räywuynha. Ga banha räywuyma yutjuwaḻma ŋarru barkthu ŋurruŋuyin, gämurru'ŋun nhan yolŋu.”
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Ga bilanyamiyum dhanal banha ŋaykanan balan Djurutjalamḻin ga nhanmam gayŋan banha Djesum ŋurruŋun bitjuwayiŋ ŋirrimbuwan ga dhanalim guyurrꞌmiŋum warra ga waripum yolŋu warra gayŋan ŋapa-munguyuwanan nhanany. Ga guyaŋin dhanal ŋarran yän nhanany garrunda bitjanda, “Yolŋuyum warrayu nhänany barkthu guwatharaŋun ŋunhalam Djurutjalamma.” Ga mariminan dhanal banha bitjuwayiŋ bawaꞌyuwanam, biyaṉiyinan manapan.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 Ga bitjan nhan garruwan, “Ŋäka warra nhuma! Dhaŋum ŋalma gayŋa ŋaykaman yulŋum Djurutjalamḻin. Ga dhaŋun ŋaya yulŋum Gulitjŋum Walꞌŋu Yolŋu, dhaŋum dhanal barkthu nhänany ŋarambiya-guŋun ŋurruŋu-ḏalkarramiwuḻin warrawuḻ ga rom-marŋgikunhamiwuḻin warrawuḻ. Bala dhanal ŋarru nyäku yoranharamin waŋayinyarawun. Bala dhanal barkthu nhänany ŋarambiya-guŋun ŋunha waripuwuḻin yolŋuwuḻ warrawuḻ, banha dhanal dhuŋanmin God-Waŋarrwu.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Ga ŋunhalayan dhanal barkthu nhänany goṉa-wuŋum. Dhupthun dhanal barkthu nhänany ga bartjumun nyin, ŋanaknha nhänany guwatharaŋ. Ga dhurrwaraŋuru bewaḻiyam bala dhanal nhänany barkthu murrkayꞌyumun guwatharaŋ. Ga gulitj yana ŋaya barkthu banha waŋayim, ga munha burrpar barkthu djuḻkthu bala ŋaya barkthu biyapulya bitjuwayiŋ wälŋayi.”
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Ga dhurrwaraŋuru bewaḻiyam bala dhupal banha Djibidiwum gäthuꞌmiŋu wulay Djayimma ga Djonma ŋarranan guwatjmanan Djesunhan. Bala dhupal ŋäŋꞌthuwanan nhanany bitjanan, “Marrkapmi Marŋgikunhami, dhaŋu ŋalinyu gayŋa yän nhuŋgu ŋayathan.”
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Bala nhan Djesuyum dhupaliny dhä-wirrkaꞌyuwanan bitjanan, “Nhäwu nhuma ŋarru ŋäŋꞌthunma?”
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Ga dhupalim bitjanan garruwan, “Marrkapmi, yalalaŋumiyum nhunum ŋarru dhaŋu ŋurruwuŋmin walꞌŋu ŋurru-warrundami ŋanapiliŋgu. Ga bilaŋ nhunu ŋarru bitjanya ḻinygu ŋalinyuŋgum guyaŋi? Mä ŋarru ŋalinyun nhuŋguram galki. Waŋganyma ŋarru nyena nhuŋguḻ dhunupaꞌŋuŋa galiꞌŋa ga waripum ŋarru nyena wiṉꞌkuŋuŋan galiꞌŋa.”
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Ga nhanmam Djesum ḏämbu-ganitjuman, “Ŋangawul nhuma dhaŋu marŋgi nhäwu nhuma gayŋa dhaŋu ŋäŋꞌthun. Ŋayam barkthu dhaŋu yalalaŋumiyum dhaŋgaḏirryun marimin yana. Ŋalan? Nhalpiyu nhumam barkthu... bitjuya ḻinygu dhaŋgaḏirryu bitjan ŋaya, ga yanatj ḻinygu ga waŋayi barkthu?”
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Ga dhupalim garruwan, “Ŋe... bitju mu ḻinygu, Marrkapmi.”
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Wäy-y, banhayam ŋarru nhanbayin yana God-Waŋarryun mala-yarrꞌyu, yol barkthu nyenay dhunupaꞌŋuŋa ga yol wiṉꞌkuŋa galiꞌŋa. Ga ḻinygu nhan banha ŋätjil yana mala-yarrꞌyunma. Banhayam dhaŋu ŋangawul nyäku mala-djarrꞌyundawu.”
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Ga banha dhanal waripuyum guyurrꞌmiŋuyu warrayu ŋäkul dhupaliŋguŋ yänma bitjuwayiŋ ŋäŋꞌthundam, bala dhanal maḏakarritjinan dhupaliŋgu.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Bala nhan Djesuyum dhanaliny yurrumꞌthumanan bala bitjanan garruwan, “Marŋgi mu nhuma dhaŋu: banha dhaŋu djinaŋum bala ŋurru-warrundayŋu yolŋu warra bilanyayan, rom-wanyumin, buŋgawakunharamin dhanal bayiŋ gayŋa yolŋuwum warrawu bukmakkun. Bilanyan gayŋa dhaŋu maḻŋꞌthunma buku-ḻiwꞌyumana yana djinalam munathaꞌŋam waŋgalaŋa.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Ŋarru nhumam ŋarru ŋangawul bitjanya. Ga bayiŋ nhunu ŋunhuŋ yol yolŋu dhawuru malaŋuru gayŋa djälmiyi ŋurruŋuyinyarawum, nhunum ŋatjil ŋarru djämamiyi waripuwu yolŋuwu warrawu.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Ga bayiŋ nhan yolŋu djäl ŋurruŋuyinyarawum, nhanmam ŋarru djämami bukmakkun yana yolŋuwu.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Ḻinygu ŋayam banha Gulitjŋum Walꞌŋu Yolŋu ŋangawul räli ŋarran dhanal ŋarru gayŋa yolŋu warra bitjuwayiŋ nyäku djäma. Ŋayam banha räli ŋarran, mä ŋaya ŋarru gayŋa djäma yolŋuwu warrawu. Ŋayam banha ŋarran ŋaya ŋarru waŋayin mundhurr-wuŋanmin, mä ŋarru bayiŋuyam bäyarran, ḏirrumana ŋarru yolŋunhan bewaḻin barrakinyŋurun romŋuru.”
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Yo, Djesu ga guyurrꞌmiŋu warra nhangu ga waripu yolŋu warra guḻku marimi waythuwan ŋunhalan Djarikawnha ŋirrimaŋa. Ga banha dhanal guŋnharrumanam banhayam ŋirrima, bitjanam yolŋu gayŋan bambay nyenan galiꞌŋa batjiwarrŋa yäku Bätimayatj, Dimayatjku gäthuꞌmiŋu, ŋäŋꞌthuwan nyin.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Ga banha nhan bayiŋuya ŋäkulam nhanany Djesuny banha Nätjiritjpuynha djuḻkthundam, bala nhan yatjuwanan murrukayyun rirrakayyum bitjanan, “Djesu, Daybitkuŋ mala-guwatharanhara, ḻinygun ŋanapu wikarraŋumin gayŋan gäḻkuḻanam nhuŋgu. Gu, maŋutji-wuyuwan nyäku.”
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Ga banha dhanal yolŋuyum warrayu ŋäkulam nhanany yatjundam bala dhanal ŋarran dhaykuwanan nhanany, “Ye,... mukthuwa!”
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Bala nhan Djesum guluwanan bala bitjanan garruwan, “Gu, räli warra nhanany gutjparruwa!”
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Ga nhanmam banha Bätimayatjthum ŋäkul bala yana yupthumanan nhanguway gärruŋma bala djingaryuwanan bondin yana, bala djartjar-bitjanan Djesuwuḻin.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Bala nhan Djesuyum nhanany dhä-wirrkaꞌyuwanan, “Nhäwu nhunu djälma?”
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Ga biyapul nhan Djesu garruwan nhangu, “Ḻinygun nhunu dhaŋu bitjuwayiŋ mä-wulitjmiyinan, ŋayam ŋarru ḏukthumana nhuna. Yo, ḻinygun nhunu dhaŋu dukthuwanan, gatjuy maŋgarran!”
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.