Lucas 7
Bigu a tipan: I mahusay a baheta para ta panahun tam (DGC) vs NVT
1 Nadid, kétapos ni Jesus a mégtoldu ta éya, éy inumange siya ta Kapernaum.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Ey te kapitan a sundalu ta éya a taga Roma. Siya éy te utusan a mahal na, a te ladu, a adene dén a mate.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Kanya tu kapitan, pékabaheta na ni Jesus, éy nibilin na ta sénganya a matétanda a Judeo, a pékiohon de ni Jesus a angen na pahusayén tu utusan.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Ey du matétanda, nékiohon side ni Jesus ta mahigpit. “Dapat tulungan mo i éya a kapitan,” kagi de,
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 “da mahal na kitam a Judeo, sakay siya i nagpatolnéka ta kapilya mia ta éye.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Kanya kinumuyog ti Jesus dide. Ey to kétamo de pabi to bile no kapitan, éy pinasambat no kapitan du kadimoy na ni Jesus, a kinagi de ni Jesus, a “Panginoon, i gustua no kapitan me, éy diyan ka kan tumulos ta bile na; mésanike siya diko, da mataas ka diya.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 — ausente —
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 — ausente —
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Nadid, pékabati ni Jesus ta éya, éy nagtaka siya. Ey sinumuleg siya a kinagi na du umunonod diya, a “Sapul to éya, éy éwan ko pabi neta i maski isesa a Judeo a méniwala diyakén a kona ta éya a kapitan!”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Ey nadid, to késoli dén du kadimoy no kapitan to bile de, éy dinemtan de dén tu utusan na a mahusay dén.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Nadid, kétapos na éya, éy inumange de Jesus ta Nain. Ey kaguman na du alagad na, sakay i meadu pa a tolay.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Ey to kéadene de to banuwan, éy nasambat de i meaadu a tolay a lumuwas, a te usung side ta pate, a tamo side ta péglébngan. Ey tu lélake a minate a kébilén de, éy siya tu anak no bilo a bébe a isesa.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Ey tu Panginoon, péketa na to bilo éy kinagbian na siya a tahod, a kinagi na diya, a “Diyan ka mégsanget.”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Ey kembilan ni Jesus tu kabaong. Ey du te usung diya, éy nihintu de. Ey kinagi ni Jesus to bangkay, a “Anéng, umégkat ka dén.”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Ey tulos inumeknud to lélake, a tulos na dén a minégkagi. Ey ti Jesus, éy niange na dén siya to ina na.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Ey du tolay sa, éy inumanteng dén side a étanan. Ey pinuri de dén i Diyos, a kinagi de, a “Dinumemét bale dén i mataas a purupeta dikitam!” Sakay kinagi du iba, a “Dinumemét bale dén i Diyos a mangagaw siya du tolay na!”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Ey i éya a gimet ni Jesus éy nabaheta dén ta étanan a banubanuwan ta éya.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Ey du alagad ni Juan, éy nakabaheta be side ta gégemtén ni Jesus, tulos nibaheta de siya ni Juan to pégpihesuan.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Ey ti Juan, éy pinaange na i éduwa a alagad na ni Jesus. “Ipakelagip moy diya,” kagi ni Juan, “éng siya ngani dén i nipangakua na Diyos a umange se a tagapagligtas tam, o maguhay kitam pa ta esa?”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 — ausente —
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 — ausente —
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Ey kinagi ni Jesus dide, a “Basta kagi moy san ni Juan i mineta moya ta éye, a méketa dén du buhék, sakay du lumpu éy mékapaglakad dén side. Sakay kagi moy be diya a naghusay dén du te saket a ketong, sakay mékabati dén du tuléng. Sakay nabuhay a huway du pate. Sakay kagi moy be ni Juan a tinétolduan ko du mahirap a tolay ta Mahusay a Baheta.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Ey masuwerte a talaga,” kagi ni Jesus, “du éwan mégidel diyakén.”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Nadid, to kéhektat dén du alagad ni Juan, éy négkagi ti Jesus du tolay sa ta tungkul diya. “To kéluwas moy ni Juan ta ilang a lugar,” kagi na, “éy bakit kam inumange diya? Gustu moy wade meta tu lélake a mehina a koman san i lamon a sésébyugén na pahés?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 O siguru gustu moy meta tu lélake a te badu ta kamahalan? Pero éwan, da du te badu ta kamahalan, éy mégiyan side ta bile no hari.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 I inange moy ngani sa a meta moy éy purupeta! O, tama ya. Ey maigi ngani ti Juan du iba a purupeta.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Da ti Juan i nihulaa to kasulatan, to pégkagi na, a
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Tandaan moy,” kagi ni Jesus, “du étanan a tolay ta mundua éy éwan tu mataas ni Juan. Pero i mababaa a tolay ta kaharian na Diyos, éy mataas side diya.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 “Ey du étanan a tolay a nakabati ni Juan, sakay pati du medukés a tolay, éy nipasakup dén side ta Diyos, a nipabinyag side ni Juan.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Pero du Pariseyo, sakay du maistu ta rilihiyon, éy inidelan de i kaluuben na Diyos dide, a sala de a ipabinyag ni Juan.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 “Pakodyan ko a méngihalimbawa di tolaya nadid?” kagi ni Jesus.
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 “Mara, kapareho side na anak a te eknud ta plasa, a mégpépintasén side ta kaéyag de. Mara kagi de dide, a ‘Tinogtogen me kam, pero éwan kam nagsayaw. Ey to pégsanget me, éy éwan kam nalungkut dikame.’
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Ey kona be sa di tolaya,” kagi ni Jesus, “da ugali ni Juan, éy nagkulasiyon, a éwan méginom ta alak, éy pinintasan de a hinayup.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Pero sakén, éy mahusayék a méngan éy ta méginom, éy pintasanék de be, a kagi de a medémoték a méngan éy ta méginom. Sakay pintasanék de be a mékiagumék du makasalanan a tolay, sakay du mégpabuwes.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Pero pabayan moy ya. Tukoy moy éng tama i gimet ko bagay meta moy du bunga ko, éng mahusay.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Nadid i esa a Pariseyo, éy inakit na ti Jesus a méngan to bile na. Ey inumange sa ti Jesus a méngan.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Ey nadid, te bébe ta éya a banuwan a medukés i ugali naa. Ey pékabaheta na a méngan ti Jesus to bile no Pariseyo, éy binugtong na i esa a boti a te lasén a pabango,
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 sakay inumange siya to bile. Ey sinuménsén siya to adég ni Jesus, a mégsanget siya. Tulos binisa na tu tikéd ni Jesus to léwa na, sakay pinahiden na to buk na, sakay inahoben na tu tikéd na, sakay nibulak na tu pabango.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Ey tu Pariseyo, péketa na ta éya, éy kinagi na ta isip na, a “Eng tunay a purupeta ti Jesus, éy tukoy na a medukés i éya a bébe, a sawayén na siya a mangkébil diya.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Ey nadid, kinagi ni Jesus to Pariseyo, a “Simon, te istoriaék diko.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 “Eng mara,” kagi ni Jesus, “éy te lélake a nagpotang ta éduwa a tolay. I utang no esa éy lima kan a datos a kuhata. Ey tu utang no esa man éy limapulu san a kuhata.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Ey nadid, da pareho side a éwan nakabayad to lélake, éy pinagpasensiyaan na side a éduwa, a pinabayan na san dén tu utang de diya. Ey nadid, Simon,” kagi ni Jesus, “anya i isip mua? Ti ésiya dide a éduwa i magmahala to lélake a nagpotang?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 “Ey siguru,” kagi ni Simon, “éy tu te utang ta dikél, da pinagpasensiyaan siya no lélake ta mahigit pa to esa.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Ey nadid, péngsuleg ni Jesus to bébe, éy kinagi na to Pariseyo, a “Entan mo i bébeae, Simon. Siya i kahulugina na éya a halimbawa. Da to késdép ko ta bile moyae, éy éwanék mo inatdinan ta dinom a pagugisan ko ta tikéd kua. Pero siya, éy inugisan na ta léwa na, a pinahiden na ta buk na.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Ey to késdép ko se, Simon, éy éwanék mo inahoben. Pero siya, sapul to késdép ko, éy éwan tu tahan ta pégéahob na ta tikéd kuae.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Ewan mo pinahiden i ulo kua ta maski mura a langis. Pero siya, éy nipahid na i memahal a pabango ta tikéd kua.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Ey nadid, Simon,” kagi ni Jesus, “i dikél a pégmahal na a nipeta na diyakén, éy saya i katunayana a pinagpasensiyaan dén siya ta kasalanan na a meadu. Pero tu te kétihék san a kasalanan, éng pagpasensiyaan ko, éy kétihék be i pégmahal na diyakén.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Nadid, kinagi ni Jesus to bébe, a “Pagpasensiyaan ka dén na Diyos ta kasalanan mo.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Ey du iba a tolay a méngan ta éya, pékabati de ta éya, éy kinagi de ta isip dia, a “Anya i lélakeae? Bakit isip na a siya i maaria a mangibut ta kasalanan na tolay ta Diyos?”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Ey kinagi ni Jesus to bébe, a “Neligtas ka dén dahil ta péniwala mo diyakén. Ikad mo dén, a diyan ka métageg.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.