João 6
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs ARA
1 Yesungo yoac imoc dedacma Gariraia dzohongtoa, imocac kpara mong Tiberia dzohongtoa, imoc ferecgema edibigeng enec.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Nga yeng hafeigoc yenearu faka kuhagoc meu ngicngac yeneng imoc henggecac amma ngicngac habutoango ye modacgec.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Modacgec Yesungo medacfora yenigoc tikibumau emma tacgec.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Anu yudangic yeneac makekeng hombang naso wegeneec.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Nga Yesungo kic fiu kenu ngicngac habutoango kuting kuting yearu kenggec, yenemma Firipo yofi kpesimiec, “Nenang yaka dahacnac bummema ngicngac habutoa yomoc yemmeni negecde?”
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 Yeng noc faka meude, imoc bic negemma Firipo eng tobanggema kpesimiec.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Kpesimiu Firipongo meremmiec, “Nenang afo 8ac uabung, imocac socfu yaka bummema hesisicke yemmeni yeneacsoc mi anude.”
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Ifi deu medacfora yeneac botucfunac Anderea, Simong Petoroac muneango deec,
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 “Medacbisic mong yei nande, ye ic sogong 5 bari gbomeango memea nga kondungyang yohockang mekecde, imocngo ine habutoa dafi yemmeni sokoyunuude?”
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Ifi deu Yesungo yofi deec, “Ngeni ngicngac matacgecdeac edeyunugec.” Ifi deu edeyunugec kpindzingtoa feec, imohai matacgec. Ngic tacgec, yeneac kpetengina 5 tauseng isoc anec.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Tackenggec Yesungo ic sogong imoc mema Anutu ubangerec edema mederema ngicngac ihai tacgec, yeni yemmeec. Yemmeu wisickeu kondungyang ifingoc mema medereu songonginaac areng menec anggec.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Negec gebecyunuu Yesungo medacfora yofi edeyunuec, “Yaka tosea neti anggec fema manganebacac ngeni imoc kpedzucnedacgec sakacfu kemedaru.”
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Ifi deu yeni ic sogong 5 bic negec, imocac tosea kpedzucnedacgec kemema sakac 12 wakeec.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Wakeu ngicngac yeng faka kuhagoc meec, imoc hemma degec, “Foracngoc, ngic yocnoc profete bangecfu haudeac dedea.”
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Nga ngic yeneng hama Yesu mendanggema ngictaungina faibesonga degec Yesungo negengyemmema meickema monggoc tembuha tikiu enec.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Enu ama kundung kpemanu medacfora yeni dzohongtoa tegiau kemegec.
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Kememagec ama kundung kpeu Yesungo yenearu mi hamanu yenaocngoc gombau emma dzohongtoa ferecgema Kafanaung kembesonga kenggec.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Kemmagec firangtoa kpeu dzohonggac tembong kuneng yarec.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Nga yeni 5 me 6 kiromita, imocacsoc puri kpema kemmagec Yesungo doku witiau titi kemma gomba mewegeneu yeni hemma kengec anggec.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Ifi anggec ine Yesungo yofi edeyunuec, “Imoc ni, neannaoc haduae, ngeni kengec mi anggec.”
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Ifi deu negemma Yesu gombau taiembeso ammagec gombango bangec kembeso degec, imohai bic kensikeec.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Wereckengau ngicngac habutoa yeneng dzohong noboc namma degec, “Gomba mocgungosac yoc taru hending. Nga Yesungo ine medacfora yenigoc imohai mi enu yeni tembucngina emma kendau.”
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Ifi dema nammagec gomba goa Tiberia taonnunac kemma, Kebungo Anutu dangge dema ic sogong gumecyunuecfu, ama imoc mewegenema hagec.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Hama yeni Yesu nga medacfora ihai mi yenenggecac habutoango Yesu hofocbesonga Kafanaung taonnu kenggec.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Hofocma dzohong edibigeng kemma meficgema kpesimigec, “Rabbi, ge noc nasoac yei hadang?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Ifi degec Yesungo yofi edeyunuec, “Foracngoc, neng faka kuhagoc meba hendau, imocac amma mi hofocnudae, imoc edengunuduae. Ngeni yaka negebec andauac hofocnudae.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Yaka mong hoaema kpac angande, ngeni imocac uatoa mi mebisia. Nga Ngicac Medacngo kekecseriac yaka ngemmeude, imocac uatoa mebisia. Imoc yofiac, yeac witiu Anutu Manggacngo yengena dedeseriac dzic faiec.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Ifi deu yeni kpesimigec, “Anutuac ua mebeso dema noc ua meni ngereeude?”
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Ifi degec turunga yofi merengyemmeec, “Anutuac ua yomocnoc. Anutungo ngic sueu haec, ngeni ye negensinggegec.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Ifi deu yeneng degec, “Hemma negensinggunideac noc faka kuhagoc menade nga ge noc ua naric menade?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Kisicfocnina bangec kisiu mannayaka nekecgec, imocacnoc yofi oho ohoya fede,
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Ifi degec yofi edeyunuec, “Foracngoc, Mose ye yengenaoc kurumenggac yaka mi mema ngemmeec, imoc edengunuduae. Mannango kurumenggac yaka fora ngemmeude.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Anutuac yaka, ngic yennoc kurumennunac mama bangecngic yeneac kekec meficgeyemmeude.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Yeng ifi deu degec, “Kebu, ge yaka imoc nasosoc nemmekecbesena.”
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Ifi degec Yesungo yofi edeyunuec, “Ni neannaoc yaka kekehagoc, imocac ngic mong ye nearu haude, yeng yakaac mi homeude nga mong ye ni negensinnuude, yeng dokuac monggoc mi ammiude.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Neng ine yofi bic edengunuai, ngeni bic nenggec nga sifu mi negensinnuandae.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Mannango ngicngac sasawa nenec, yeneng nearu hagec ngadeau naric mi kisangyunubade.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Ni neanna ubanaac kurumennunac mi mayai. Suenuec, yeac negen negeng modacbadeac mayai.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Nga suenuec, yeac songo nga negen negeng yofi, ye yengenaoc ngicngac nenec, yeni marina titingaunac mi mabisia nga yeni kecma naso wisic wisickeau midiyunuba yacdacgecde.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Mannaac negen negeng imoc yofi, ngicngac Medaha hemma negensinggegecde, yeni sasawango kekecseri megecde. Nga naso wisic wisickeau neng midiyunubesanduae.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 — ausente —
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 — ausente —
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 ifi degec Yesungo yofi deec, “Ngeni negemmangang wagec.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Mannango ngic mong mi heitaiudeu yeng nearu naric mi haude. Manggac suenuec, yeng ngicngac heitaiyunuec nga neng naso wisic wisickeau midiyunubesanduae.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Profete yeneac kibiu yoac yofi oho ohoya fede,
45 Está escrito nos profetas:
46 Ngic mongngo Manggac mi henec, kpac. Ngic mocgungo Manggacgoc kefec, yeng Manggac henec.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Foracngoc, ngic mongngo ye negensinggede, yeng kekecserigoc anude.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Ni neannaoc kekecac yaka.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Kisicfocnina yeneng bangec kisiu mannayaka nema homedacgec.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ngeni yaka kurumennunac maec, yocnoc nema mi homegecde.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Ni neannaoc yaka kekehagoc amma kurumennunac mayai. Ngic mong ye yaka imoc neudeu ye kekecseri meficgema kechereema kefude. Yaka imoc fusina. Ngicngo kekec meficgegecdeac yemmebade.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Ifi deu yudangic yoacngina manganeu degec, “Ngic yomoc ye dafi sebifusia nemmeu nenideac dede?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Ifi degec Yesungo yofi edeyunuec, “Foracngoc, ngeni Ngicac Medac sacfusia mi negecdeu kekecngo ngenearu mi feude, imoc edengunuduae.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 — ausente —
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 — ausente —
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Anu mong ye neac sac nga fusi neude, yeng neac heremanau kefu neng yeac heremanau kecbade.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Manggac suenuec, ye kekec mingina nga ni yeac amma kecduae. Nga mong ye fusina neude, ye ifi isocngoc neac amma kefude.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Yaka yomocngo kurumennunac maec kecde, imoc bangecfocninango yaka nema homegec, ifi isoc kpac. Mongngo yaka yomoc neude, yeng kecma kekecseri meude.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Yesungo yoac imoc Kafanaung kpekpeturang amau ngicngac edekpou ayemmeec.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ifi deu negemma medacfora yenearunac homacngo degec, “Kpoukpou imoc ebihagoc, mongngo imoc negemma naric mi modarude.”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Ifi degec Yesungo edekpou ayemmeu medac yeni yoac homac osogecac yengenaoc negengyemmema yofi edeyunuec, “Yoac imocngo memanganengunude me?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Nga Ngicac Medac ye warac kefecfu dzigene enu ngeni imoc hemma dafi anggecde?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Asungo kekec meefaiude nga sebiac kekec, imocngo memefiha kpac. Ni yoac edengunudua, imoc Asu nga kekec.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Anu ngeneac botucfunac goango ine yoacna mi negensinggedae.” Imoc yofiac, ngicngac damoc yeneng ye mi negensinggegec nga ngic merang Yesu doc mema ngaba yeneac mariu faiude, Yesungo imoc bic negenec.
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Ifi anu yofi torokpeec, “Ngic goa ngeneng mi negensinggedae, imocac amma waraima bic edengunudua, Manggacngo ngic mong mi meefaiudeu, yeng nearu naric mi haude.”
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Ifi deu medac homacngo Yesu wama amanginau kemma yegoc monggoc mi yerecgegec.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Kenggec Yesungo medacfora 12 yofi kpesiyemmeec, “Ngeni ifingoc wanuma kembeso angemmede me?”
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Ifi deu Simong Petorongo yofi meremmiec, “Kebu, gearu kekecseriac yoac fora fedeac neni ngic monggaru naric mi kennide.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Neni bic negentegecma negensinggudimbe, genoc Anutuac Kpetiacngic.”
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Ifi deu Yesungo yofi deec, “Neng medac 12 meisingngunuai nga ngenearunac ine mongngo hadehade ande.”
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 Ye yoac imoc Simong, Karioto taonnunac yeac medaha Yudaac negemma deec. Ngic imocngo medac 12 yenearunac amma yeng Yesu doc meudeac anec.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.