Lucas 19

Daai Chin NT (DAO_TWF) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jesuh Jerikhoa lut lü a ceh k'um üng,
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 khyang mat Zake ngming naki, ngcawnklawk ngvai awmki; aktäa bawimangki.
2 E eis que havia ali um homem chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos, e era rico.
3 Acunüng, Jesuh hin khyang ia mäih ni ti, hmu hlü teki, khyang hea daa phäh la, amäta tawia phäha, am hmu thei lü awmki.
3 E procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Acunüng, Jesuha lawnak vaia lam üng a na dawng lü, hmu khaia thingpama kaiki.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver; porque havia de passar por ali.
5 Jesuh naw, acun a pha law üng, han teng lü, a veia,a ti.
5 E quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje me convém pousar em tua casa.
6 Acunüng, Zake cun, angxita kyum law be lü, Jesuh jekyainak am a khinak.
6 E, apressando-se, desceu, e recebeu-o alegremente.
7 Acun hmu u lü khyang van naw, â Khyangka veia kai khaia lut ve,â tia, ami mkatei.
7 E, vendo todos isto, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Acunüng, Zake naw ngdüi law lü Jesuh üng, â Ngaia, saja aw, ka khawhthem atiteh khuikha m'yenkseki he üng ka jah pe khai, khyanga ka iyaw amdanga ka lawhei üng, kphyüa pungkia ka thung be khai,â a ti.
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Jesuh naw,
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 a ti.
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Acunüng, Jerusalem mlüh peia pha law u se, Pamhnama khaw ngdang law khaia ami ngaiha phäha khyang hea ksunga msuimcäpnak a pyen be tü cun,
11 E, ouvindo eles estas coisas, ele prosseguiu, e contou uma parábola; porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o reino de Deus.
12 — ausente —
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 — ausente —
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 — ausente —
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 — ausente —
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos, a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 — ausente —
16 E veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 — ausente —
17 E ele lhe disse: Bem está, servo bom, porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 — ausente —
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 — ausente —
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 — ausente —
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei num lenço;
21 — ausente —
21 Porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste, e segas o que não semeaste.
22 — ausente —
22 Porém, ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus, e sego o que não semeei;
23 — ausente —
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 — ausente —
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 — ausente —
25 (E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas. )
26 — ausente —
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver, até o que tem lhe será tirado.
27 a ti.
27 E quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Acunüng, acunkba a pyen law päng üng, Jerusalem daa ami ma a na citki he.
28 E, dito isto, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Olip mcung ami ti, Betphake ja Bethanih mlüh pei a pha law üng, axüisaw he üngka nghngih jah tüi lü,
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé, e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 — ausente —
30 Dizendo: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-o.
31 a ti.
31 E, se alguém vos perguntar: Por que o soltais? assim lhe direis: Porque o Senhor o há de mister.
32 A tüih xawi cit ni lü a jah mtheha kba ani va hmuh.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Sanghngaksaü, ani suh kâ um üng kamahe naw hmu u lü, â sanghngaksaüca cen ivai nani sutki ni?â ami ti.
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 â Bawipa naw, hlüei veâ ani ti.
34 E eles responderam: O Senhor o há de mister.
35 Jesuha veia kaih law ni se sanghngaksaüa khana ami jih he jah phah u lü Jesuh ami ngawhsak.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 A cehnak lam üng ami suisak he ami jah phah.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Acunüng, Olip mcung üng ju kyumnak ami pha law üng, axüsawa khyang avan naw müncamkse he a jah bilawh ami jah hmuha phäha, jekyainak am angsanga Pamhnam mhlünmtai mküimto u lü,
37 E, quando já chegava perto da descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 â Bawipa ngming üng lawkia sangpuxang hin Pamhnam naw dawnak pe seh! khankhawa dimâ yenak ve lü, Mhnama veia hlüngtainak ve seâ tia, Pamhnam mküimtoki he.
38 Dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Acunüng, khyanga ksunga Pharise avang he naw, â Saja aw, na xüisaw he am khihkheh khai hea jah mtheha,â ami ti.
39 E disseram-lhe de entre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Acunüng Jesuh naw,ti lü a jah msang.
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Acunüng, Jerusalem a pha law hlü üng Jerusalem hmu lü,
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 ti lü kyapki.
42 Dizendo: Ah! se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia, o que à tua paz pertence! Mas agora isto está encoberto aos teus olhos.
43 — ausente —
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todos os lados;
44 a ti.
44 E te derrubarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Acunüng, Jesuh Temple kâ uma va lutki naw, iyaw jah jawituki he jah ktäm lü,
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 a ti.
46 Dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Jesuh naw amhmüp tä se Temple kâ uma jah mtheiki. Acunüng, ktaiyü ngvai he, thum ksing he la, ngnam üngka ngvai he naw ami mkhyüh vaia ami bü.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo.
48 Cunsepi, khyang he naw a ngthu pyen naküt cun am ceh hlü taki hea kyase ikba ami pawh vai am ksing u.
48 E não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.