João 20
Dai Cangcim Kthai (DAO) vs NVT
1 Ngpum mhnüp khawa nghmüp ham üng, Marih Makdalin cun lungdüa cit lü ng’utnak ami khaihnak lungnu a na ngpyawtei se a hmuh.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, enquanto ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Sihmon Pita ja Jesuha mhlänak axüisaw kcea veia dawng lü, “Ng’utnak üngka naw Bawipa cehpüi ve u, hawia ami tak am ksing veng” a ti.
2 Correu e encontrou Simão Pedro e o outro discípulo, aquele a quem Jesus amava, e disse: “Tiraram do túmulo o corpo do Senhor, e não sabemos onde o colocaram!”.
3 Acunüng,Pita ja axüisaw kce lungdüa citki xawi.
3 Pedro e o outro discípulo foram ao túmulo.
4 Nghngih cun dawngki xawi; axüisaw mat naw Pita khe lü lungdüa a na pha maki.
4 Os dois corriam, mas o outro discípulo foi mais rápido que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Ngmüm lü a teng üng, hlawpnak jih däk ve se a hmuh; acunsepi ak’uma am lut.
5 Abaixou-se, olhou para dentro e viu ali as faixas de linho, mas não entrou.
6 Sihmon Pita naw pi hnua pha law lü, ng’utnak k’uma a luh üng hlawpnak jih ja,
6 Então Simão Pedro chegou e entrou. Também viu ali as faixas de linho
7 a lu ami hlawpnak kpyawn cun a hmuh. A pum hlawpnaka jihea hlawnga am ve lü, a pum hlawpnak cun amät ngtawmei hnga se a hmuh.
7 e notou que o pano que cobria a cabeça de Jesus estava dobrado e colocado à parte.
8 Axüisaw kce dawng lü lungdü pha maki naw pi lut hnga lü hmu lü jumki. (
8 O discípulo que havia chegado primeiro ao túmulo também entrou, viu e creu.
9 Thihnak üngkhyüh tho be khai tia cangcim üng veki cun axüisaw he naw am ksing u.)
9 Pois até então não haviam compreendido as Escrituras segundo as quais era necessário que Jesus ressuscitasse dos mortos.
10 Acunüng, axüisaw he cun animäta ima nghlat beki xawi.
10 Os discípulos voltaram para casa.
11 Marih cun lungdüa peia kyap lü ngdüiki; a kyah sawa ngmüm lü ng’utnaka k’um cun a juk teng;
11 Maria estava do lado de fora do túmulo. Chorando, abaixou-se, olhou para dentro
12 khankhawngsä nghngih jih kbawk suisa ni lü Jesuha yawka peia mat a lu da, mat a khaw da ngaw ni se a jah hmuh.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados à cabeceira e aos pés do lugar onde tinha estado o corpo de Jesus.
13 Anini naw, “Nghnumi aw, ise na kyapki ni?” ti lü Marih ani kthäh.
13 Os anjos lhe perguntaram: “Mulher, por que você está chorando?”. Ela respondeu: “Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o colocaram”.
14 Acukba a pyen päng ja, a hnu da nghlat lü Jesuh ngdüi se a hmuh. Acunsepi Jesuh hman tia am ksing.
14 Então, ao virar-se para sair, viu alguém em pé. Era Jesus, mas ela não o reconheceu.
15 Jesuh naw, “Nghnumi aw, ise na kyapki ni? U na suiki ni?” a ti.
15 “Mulher, por que está chorando?”, perguntou ele. “A quem você procura?” Pensando que fosse o jardineiro, ela disse: “Se o senhor o levou embora, diga-me onde o colocou, e eu irei buscá-lo”.
16 Jesuh naw, “Marih” a ti.
16 “Maria!”, disse Jesus. Ela se voltou para ele e exclamou: “Rabôni!” (que, em aramaico, quer dizer “Mestre!”).
17 Jesuh naw, “Käh na mana; Paa veia am kai be ham nawng. Ka naea venaka cit lü ka Paa kyakia nami Pa, Ka Pamhnama kyakia nami Pamhnam ania veia ka kai be vaia mawng jah va mtheha” a ti.
17 Jesus lhe disse: “Não se agarre a mim, pois ainda não subi ao Pai. Mas vá procurar meus irmãos e diga-lhes: ‘Eu vou subir para meu Pai e Pai de vocês, para meu Deus e Deus de vocês’”.
18 Acunüng Marih Makdalin cun axüisaw hea veia cit lü, Bawipa a hmuh ja ngthu a mthehea mawng pi a jah mtheh.
18 Maria Madalena encontrou os discípulos e lhes disse: “Vi o Senhor!”. Então contou o que Jesus havia falado.
19 Ngpum mhnüp mü lama, Judah ngvaie ami jah kyüha phäh ksawh khai u lü, axüisaw he ngbumnakie. Ami ngbumnaka Jesuh law lü, ami ksunga ngdüi lawki naw, “Nami khana dimdeihnak ve se” a ti.
19 Ao entardecer daquele primeiro dia da semana, os discípulos estavam reunidos com as portas trancadas, por medo dos líderes judeus. De repente, Jesus surgiu no meio deles e disse: “Paz seja com vocês!”.
20 Acukba pyen päng lü, a kut ja a kpem a jah mhnuh. Axüisawe naw Bawipa ami hmuh ja aktäa jekie.
20 Enquanto falava, mostrou-lhes as feridas nas mãos e no lado. Eles se encheram de alegria quando viram o Senhor.
21 Jesuh naw, “Nami khana dimdeihnak ve se; Pa naw a na tüiha mäiha ka ning jah tüihki” a ti betü.
21 Mais uma vez, ele disse: “Paz seja com vocês! Assim como o Pai me enviou, eu os envio”.
22 Acunkäna ami khana khawkhi hmut lü, “Ngmüimkhya Ngcim doei ua.
22 Então soprou sobre eles e disse: “Recebam o Espírito Santo.
23 Khyang hea mkhyenak nami mhlät naküt cun mhläta kya khai; am nami jah mhlät üng jah mhläta am kya” a ti.
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, eles estarão perdoados. Se não perdoarem, eles não estarão perdoados”.
24 Jesuh a law üng, xaleinghngihe üngka (Angphia ami sui) Thomah cun ami hlawnga am ve.
24 Um dos Doze, Tomé, apelidado de Gêmeo, não estava com os outros quando Jesus surgiu no meio deles.
25 Acunakyase, axüisaw kce he naw, “Bawipa kami hmuki” ti lü ami mtheh.
25 Eles lhe disseram: “Vimos o Senhor!”. Ele, porém, respondeu: “Não acreditarei se não vir as marcas dos pregos em suas mãos e não puser meus dedos nelas e minha mão na marca em seu lado”.
26 Pat at mhjawk lü, axüisaw he im k'uma ami ngcun be üng Thomah pi ami hlawnga ve hngaki. Ksawhe pi khai lü ami jah ken kyaw, Jesuh law lü ami nglung üng ngdüi lawki naw, “Nami khana dimdeihnak pha law se” a ti.
26 Oito dias depois, os discípulos estavam juntos novamente e, dessa vez, Tomé estava com eles. As portas estavam trancadas, mas, de repente, como antes, Jesus surgiu no meio deles. “Paz seja com vocês!”, disse ele.
27 Thomah üng, “Ka kute jah mthama; ka kute pi jah tenga, na kut säng lü ka kpem hneta. Käh uplat ti lü, jum hnüha” a ti.
27 Então, disse a Tomé: “Ponha seu dedo aqui, e veja minhas mãos. Ponha sua mão na marca em meu lado. Não seja incrédulo. Creia!”.
28 Thomah naw, “Ka Bawipa ja ka Pamhnama kya veki” a ti.
28 “Meu Senhor e meu Deus!”, disse Tomé.
29 Jesuh naw, “Nang naw na na hmuha phäha na na jumki aw? Am na hmu lü na jumkie ta ihlawka ami josenki ni” a ti.
29 Então Jesus lhe disse: “Você crê porque me viu. Felizes são aqueles que creem sem ver”.
30 Hina caup üng am ami yuksiha müncanksee khawhah, Jesuh naw axüisaw hea maa jah biki.
30 Os discípulos viram Jesus fazer muitos outros sinais além dos que se encontram registrados neste livro.
31 Acunsepi, Jesuh cun Mesijah, Pamhnama Capaa kyaki ti cun nami jumnak vai ja, ani nami jumnak am xünnak nami yah vaia, ahin he hin jah yuka kyaki.
31 Estes, porém, estão registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo nele, tenham vida pelo poder do seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.