Marcos 5

Gwahatike NT (DAH_PNG) vs BKJ

Sair da comparação
1 Be, Yesuya komatmiŋya gobe Galili fe ala kuruŋ siŋa kurhan Gerasa marte naŋare forok yamiŋ.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Irdeb Yesu gobe hakwa tubul teŋ siŋare kat kukeb al kura uŋguram yaŋ beleŋ Yesu kene yeŋ bembare mat wayyiŋ.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Al gobe bembayaŋ ferde kuŋ hiyen. Yeŋbe al beleŋ epte ma tanarde fere titek. Kaŋ tareŋ sende wor epte ma fere titek hiyen.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Tanarde kahaŋya haniŋya fere teŋ haŋyen. Gega sen kiriŋtiktuk heŋ kahaŋde niŋ ain manaŋ yukala teŋ hiyen. Niŋgeb al beleŋ epte ma hikaka irde fere titek hiyen.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Yeŋbe hugiŋeŋ duguyaŋ kuŋ bembayaŋ heŋ kekew teŋ sikkeŋ hora po ilka teŋ hiyen.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Be, al gore Yesu go gisaw mat po keneŋbe kup yeŋ waŋ Yesu kahaŋ miŋde kateŋ dokolhoŋ yuguluŋ tiyyiŋ.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Irkeb Yesu beleŋ uŋgura goyen, “Uŋgura, gebe nurde guneŋ hime. Al ga tubul teŋ kat kwa!” inkeb uŋgura gobe woywoy yeŋ kekew teŋbe, “Yesu! Gebe Al Kuruŋ tareŋmiŋ kuruŋ wor po gote Urmiŋ. Daha nireŋ teŋ ha? ‘Buluŋ ma gireŋ,’ nineŋbe masi tiyayiŋ,” yeŋ eseŋ mere iryiŋ.
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Irkeb Yesu beleŋ, “Deŋgebe ganuŋ?” inyiŋ. Irkeb wol heŋbe, “Neŋbe budam po hite geb, deŋnebe Legiyon,”inyiŋ.
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Irdeb, “Naŋa hitere gar mat hoyaŋde ma dakira tiyayiŋ,” ineŋ eseŋ mere irde parsay iryiŋ.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Be, mel go hinhan bindere gorbe bu budam wor po dugu dabayiŋde kura gor nuku teŋ dulaŋ teŋ hinhan.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Irkeb uŋgura buda goreb, “Ge beleŋ ok dinkeb kuŋ bu iro ketal yurniŋ,” ineŋ Yesu eseŋ mere iramiŋ.
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Igiŋ,” yinkeb uŋgura buda goyen al go tubul teŋ kuŋ bu buda goyen ketal yuramiŋ. Irkeb bu buda 2,000 goyen tumŋaŋ hul yeŋ kuŋ hamulare mat fe ala bana kurkuŋ fe nene kamamiŋ.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Irkeb bu doyaŋ mar beleŋ mata goyen keneŋbe busaharde tiyuŋmiŋyaŋ irde meteŋyaŋ kuŋbe mata forok yiriŋ goke tagalde tukamiŋ. Irkeb mere go nurdeb al budam mata goyen kinniŋ yeŋ kwamiŋ.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Kuŋbe uŋgura ketal urtiŋ al go dufaymiŋ wuk yitiŋde umŋa teŋbe Yesu hinhinde gor keperde hike keneŋbe kafura hamiŋ.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Irkeb mata go forok yeke kenamiŋ mar goreb uŋgura ketal urtiŋ al goyen daha mat igiŋ hiriŋ goyabe bu fe nene kamamiŋya goyen goke momoŋ yiramiŋ.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Irkeb al buda gore mere go nurde kafura heŋbe Yesu goyen, “Naŋa ga tubul teŋ kwayiŋ,” inamiŋ.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Gwaha inkeb hakwa hende hurkuŋ hikeb sope iryiŋ al goreb, “Yesu, igiŋ gama gireŋ?” inyiŋ.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Irkeb Yesu beleŋ ok ma ineŋbe, “Mulgaŋ heŋ tayge hitte kuŋ Al Kuruŋ beleŋ buniŋeŋ girde sope gira goke momoŋ yirayiŋ,” inyiŋ.
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Irkeb Dekapolis naŋa bana Yesu beleŋ sope iryiŋ goyen tagalde tukuŋ hinhin. Tukukeb al budam al go keneŋ meremiŋ nurdeb diliŋ fot yamiŋ.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Be, Yesu gob sopte mulgaŋ heŋ fe ala kuruŋ siŋa kurhan Kapeneam kuŋ fe siŋare hikeb al budam waŋ gabu irde kalyaŋ keramiŋ.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Irkeb gor niŋ Yuda marte gabu ya doyaŋ al kura Yairus gore Yesu hitte wayyiŋ. Waŋ keneŋ yende palap matare Yesu kahaŋ miŋde urguŋ kaŋ kuku teŋbe,
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 “Werne kameŋ teŋ hi. Niŋgeb araŋ waŋ hange kerd unkeb igiŋ heŋ huwaryeŋ,” ineŋ eseŋ mere iryiŋ.
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Irkeb meremiŋ goyen nurde Yesu go yeŋya kwaryum. Kuŋ hikeyab al budam kalyaŋ kerde tawtaw irde gama irde hinhan.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Be, goya goyenbe bere kura danduku miŋyaŋ goyen al gabu irde kuŋ hinhan bana goŋ kuŋ hinhin. Garbam gobe gayakkek moŋ. Damamiŋbe 12.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Niŋgeb bere gobe garbam goke guram al budam hitte sope nirnaŋ yeŋ kuŋ heŋbe horamiŋ go hende pasi irde hiyen. Goyenpoga guram kurayen kurayen gore igiŋ ma irde hiyen. Igiŋ hitŋeŋbe buluŋ wor po heŋ hiyen.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Gega Yesuyen mere momoŋ nurde hiyen geb, “Kuŋ amilmiŋ po sisaŋ urdeb igiŋ heweŋ,” yeŋ dufaymiŋ saŋiŋ irdeb kuŋ al buda goyen pota yirde Yesu harhok beleŋ mat amilmiŋ sisaŋ uryiŋ.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Irkeb dari temeyde hiyen goyen goyare po hubu hiriŋ. Irkeb, “Garbam go nubul tiya,” yeŋ nuryiŋ.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Be, goya goyen po Yesube tareŋmiŋ tubul teŋ kuriŋ goyen nuryiŋ. Nurdeb al budam gama irde hinhan goyen fulgaŋ kaŋbe, “Ganuŋ beleŋ sisaŋ nura?” yineŋ gusuŋaŋ yiryiŋ.
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Irkeb komatmiŋ yago beleŋ, “Al karim ma kalyaŋ gerde haŋ gayen go ma yeneŋbe ‘Ganuŋ sisaŋ nura?’ yeŋ gusuŋaŋ heŋ ha?” inamiŋ.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Gega Yesube, “Ganuŋ beleŋ sisaŋ nura?” yeŋ naŋkeneŋ po hinhin.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Irkeb bere gobe uliŋde mata forok yiriŋ goyen nurdeb kafura heŋ barbar yeŋbe waŋ Yesu kahaŋ miŋde kateŋ dokolhoŋ yuguluŋ teŋbe, “Ne beleŋ tihim,” ineŋ garbam bikkeŋ hiyen goyen goke fudinde po momoŋ iryiŋ.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Irkeb Yesu beleŋ, “Werne, Al Kuruŋ beleŋ dufayge tareŋ go keneŋbe sope gira geb, kandukge hubu hihi. Niŋgeb amaŋeŋ nurde kwayiŋ,” inyiŋ.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Be, Yesu beleŋ bere goyen mere irde hikeyabe al kura gabu ya gote doyaŋ al Yairusyen yare mat waŋbe, “Werge bikkeŋ kama geb, tisa ga tuktawaŋ irde ma,” inamiŋ.
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Gwaha inkeb Yesu mere go nurdeb Yairus inyiŋ. “Kafura heŋ ma yo. Al Kuruŋ niŋ po dufayge saŋiŋ irayiŋ.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Gwaha ineŋbe yeŋ gama irde hinhan mar gob tumŋaŋ yakira teŋbe Pita, Yemsya kuliŋ Yonya po yade kuriŋ.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Be, kuŋ Yairusyen yare forok yeŋbe gor hinhan mar gore eseŋ naŋa teŋ kekew teŋ epte ma teŋ hinhan goyen yinyiŋ.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Irdeb ya bana hurkuŋbe, “Daniŋ kekew teŋ eseŋ buluŋ po teŋ haŋ? Diriŋ gabe ma kama. Duliŋ ferde hi,” yinyiŋ.
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Gwaha yinkeb gor hinhan mar gore hinmaŋ iramiŋ. Irkeb Yesu beleŋ ya bana hinhan mar go, “Siŋare kunaŋ!” yineŋ yakira teŋbe diriŋ gote miliŋya naniŋya irde komatmiŋ karwo go po yade diriŋ hakwam hinhin bana goŋ hurkamiŋ.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Irdeb diriŋ gote haniŋ tanarde, “Talita, kum!” inyiŋ. (Meremiŋ gote miŋbe, “Bere dirŋeŋ, ne beleŋ ginhem ge. Huwara!”)
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Irkeb goyare po bere dirŋeŋ go huwarde goyaŋ go kuŋ waŋ tiyyiŋ. (Yeŋbe damamiŋ 12.) Gwaha tikeb go kenamiŋ marbe diliŋ fot yamiŋ.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Irkeb Yesu beleŋ, “Mata kenhaŋ gayen gake ma wor wor tagalde tukunayiŋ,” yineŋbe, “Bere dirŋeŋ ga biŋge kura unke niwi,” yinyiŋ.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.