Lucas 9

Gwahatike NT (DAH_PNG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Be, go kamereb Yesu beleŋ mere basaŋ marmiŋ 12 goyen hoy yirke waŋ gabu irkeb uŋgura kurayen kurayen kuruŋ goyen yakira teŋ teŋ tareŋya garbam sope yird yird tareŋya goyen yunyiŋ.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Irdeb, “Kuŋ Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird mata goyen tagalde tukuŋ heŋbe garbam mar sope yirde hinayiŋ,” yinyiŋ.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Irde gaha yinyiŋ: “Kuniŋ yeŋbe genuŋ, kalwa, biŋge, horayabe uliŋhor hoyaŋ ma yawarnayiŋ. Uliŋhorbe ultiŋde haŋ gogo ep, det hoyaŋ wor kura ma po yawarnayiŋ.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Tiyuŋ kurar kura kuke al kura beleŋ yaner wanaŋ dineŋ hoy dirkeb ya hoyaŋde ma kunayiŋ. Uŋkureŋde gor po heŋ heŋbe tiyuŋ go tubul teŋ hoyaŋde kunayiŋ.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Munaŋ tiyuŋ kurar kura kuke gor niŋ mar beleŋ meretiŋ pel irde dakira tikebe, ‘Al Kuruŋyen mere pel irhet,’ yeŋ bebak tinaŋ yeŋbe kahaŋtiŋde tupi yaraŋ tinayiŋ,” yinyiŋ.
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Be, Yesu beleŋ komatmiŋ yago gwaha yinkeb tiyuŋ kurar kurar kwamiŋ. Irde naŋa kuruŋ goyen kuŋ heŋyabe mere igiŋ Al Kuruŋ beleŋ alya bereya yumulgaŋ teŋ teŋ goke yitiŋ goyen tagalde saba yirde tukuŋ hinhan. Irdeb garbam mar manaŋ sope yirde kuŋ hinhan.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Be, Galili naŋa doyaŋ al kuruŋ Herot beleŋ Yesuya komatmiŋ yagoya mata teŋ hinhan kuruŋ goyen nuryiŋ. Yeŋbe bikkeŋ fuleŋa marmiŋ yinke Yon Baptais mayke kamyiŋ. Gega al kura beleŋbe, “Yon Baptais kamuŋ gega, gogo sopte huwarde meteŋ teŋ hi,” yamiŋ. Irde al kurabe, “Al Kuruŋyen mere basaŋ al Elaia forok yeŋbe gogo meteŋ teŋ hi,” yamiŋ. Munaŋ kurabe, “Al Kuruŋyen mere basaŋ al bikkek kura gore sopte huwarde gogo meteŋ teŋ hi,” yeke Herot go nurde kukuwamŋeŋ nuryiŋ.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 — ausente —
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Irdeb, “Yon Baptaisbe biŋiŋ walmeke kamuŋ. Munaŋ mere momoŋmiŋ nurde hime al gabe ganuŋ?” yeŋ Yesu goyen kene yeŋ kurut yeŋ hinhin.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Be, Yesuyen mere basaŋ mar go mulgaŋ heŋ waŋbe meteŋbe gwaha gwaha titiŋ ineŋ momoŋ iramiŋ. Irkeb Yesu beleŋ al hoyaŋbe gor yubul teŋbe komatmiŋ yago po yade Betsaida taunde kuriŋ.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Gega al buda kuruŋ gob Yesube gor kwa yeŋ nurdeb kame gama yirde kwamiŋ. Irkeb yeneŋbe, “Igiŋge wanaŋ,” yineŋbe Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird goke saba yiryiŋ. Irdeb garbam miŋyaŋ igiŋ hiniŋ yeŋ nurde hinhan mar goyen sope yiryiŋ.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Be, gwaha teŋ teŋbe naŋa sul yeweŋ tikeb mere basaŋ marmiŋ aposel 12 gore Yesu hitte waŋbe, “Naŋa neŋ hitere gabe tiyuŋ bindem moŋ geb, al buda ga yinke taunyaŋ tiyuŋ mukŋeŋyaŋ kuŋ yiŋgeŋ biŋge niŋ naŋkeneŋ damu teŋ nenayiŋ. Irde goyaŋ po fernayiŋ,” inamiŋ.
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Irkeb wol heŋbe, “Moŋ, deŋ beleŋ biŋge kura yunke nenayiŋ,” yinyiŋ. Irkeb mel goreb, “Neŋbe beret siptesoŋoŋyabe makaŋ dapŋa irawaya po haŋ. Kuŋ hoyaŋ ma damu titekbe gare epte ma yiryeŋ,” inamiŋ.
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Al po kapyaŋ hamiŋbe 5,000 gwahade gor hinhan. Be, mel gore gwaha inkeb Yesu beleŋ, “Al buda ga yinke gabu uŋkureŋde al 50 gwahade keperde tukunaŋ,” yinyiŋ.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Irkeb komatmiŋ yago goyen yeŋ yinyiŋ gwahade po tiyamiŋ. Irkeb al buda kuruŋ goyen Yesu beleŋ yiriŋ gwahade po keperde tukamiŋ.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Irkeb Yesu beleŋ beret siptesoŋoŋya makaŋ dapŋa irawaya goyen yade kotaŋ kaŋ naŋkiŋde naŋkeneŋ Al Kuruŋyen saŋiŋde guram yirdeb yubala teŋ al yunnaŋ yeŋ komatmiŋ yago yunyiŋ.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Be, gale heŋ yunke al buda kuruŋ go neneb ep wor po namiŋ. Irdeb biŋge dikŋeŋ gabu yiramiŋ gobe tiri 12 gayen igiŋ makiŋ yirtek hamiŋ.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Be, kurareb Yesu go yeŋ uŋkureŋ po heŋ Al Kuruŋ mere irde hinhin. Goya goyenbe komatmiŋbe gor hinhan. Irkeb huwardeb, “Al beleŋ nebe ganuŋ yeŋ nurd nuneŋ haŋ?” yeŋ gusuŋaŋ yiryiŋ.
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Irkeb wol heŋbe, “Al kurabe Yon Baptais yeŋ haŋ. Kurabe Elaia yeŋ haŋ. Munaŋ al kurabe Al Kuruŋyen mere basaŋ al kura bikkeŋ kamyiŋ goyen sopte huwarde wayuŋ yeŋ nurd guneŋ haŋ,” inamiŋ.
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Irkeb Yesu beleŋ, “Munaŋ deŋbe ganuŋ yeŋ nurd nuneŋ haŋ?” yinkeb Pita beleŋ huwardeb, “Gebe Al Kuruŋ hitte Dumulgaŋ teŋ teŋ Al Mesaia, Al Kuruŋ hitte mat wayaŋ yeŋ nurde hite,” inyiŋ.
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Irkeb Yesu beleŋ, “Pita beleŋ ne niŋ yihi goyen basaŋ heŋ al kura ma momoŋ yirnayiŋ,” yineŋ utaŋ yiryiŋ.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Irdeb komatmiŋ yeneŋ heŋbe, “Ne Al Urmiŋ gabe Yuda marte doyaŋ mar parguwak goya Al Kuruŋ doloŋ ird ird mata doyaŋ marte karkuwaŋmiŋya Moseyen saba marya beleŋ nakira teŋ mununkeb ulne misiŋ kuruŋ kateŋbe kameŋ. Goyenpoga kameŋde mat yereŋkek hekeb sopte huwareŋ,” yinyiŋ.
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Be, go kamereb komatmiŋya al gabu iramiŋ marya goyen gaha yinyiŋ: “Al kura gama nirde heŋ kanduk yeneŋbe yiŋgeŋ ge kafura heŋ harhok nunyeŋ al gobe kame kanduk kinyeŋ. Munaŋ al kura ne gama nirde kanduk kuruŋ teŋ uliŋ misiŋ kateŋ hiyeŋ al gobe kame igiŋ hiyeŋ. Niŋgeb al kura ne gama nire yeŋbe megen niŋ dufayya mataya harhok yunyeŋ. Irdeb gise haŋka kanduk yeneŋ hiyeŋ gega, yiŋgeŋ ge ma nurde gama po nirde hiyeŋ.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 — ausente —
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Goyenbe al kura yiŋgeŋ ge po nurde megen niŋ det kuruŋ yawaryeŋ irde kurabe deŋem yaŋ hiyyeŋ gega, Al Kuruŋyen bearar bana heŋ kame gote muruŋgem buluŋ tiyyeŋbe daha tiyyeŋ? Gobe igiŋ moŋ, buluŋ wor po.
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Niŋgeb al kura ne niŋ memya heŋ merene harhok unyeŋbe kame ne Al Urmiŋ gare wor al goyen keneŋbe go ma nurde unhem ineŋ harhokne uneŋ. Ne Al Urmiŋ gabe neya Nanneyabe miyoŋmiŋ yago wukkeŋ wor poya gote tareŋ turŋuŋ yaŋ manaŋ kateŋ goyenterbe gogo gwaha tiyeŋ.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Goyenpoga deŋ gar haŋ gayen kurabe go ma kamdeya Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird goyen kennayiŋ. Mere gabe fudinde wor po dinhem,” yinyiŋ.
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Be, Yesu beleŋ mere tiyyiŋ go kuŋ naŋa fay 8 gwahade kamereb Al Kuruŋ mere ire yeŋbe Pita, Yonyabe Yemsya po yadeb doŋdoŋde kura gor hurkuriŋ.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Irdeb gor Al Kuruŋ mere irde hinhin goyabe dinsok hoyaŋ wor po hiriŋ. Irkeb uliŋhormiŋbe dagamel go gwahade hiriŋ.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Goya goyenbe Moseya Elaiaya gore bemel po forok yeŋbe Yesuya mere teŋ hinhan. Irem gobe Al Kuruŋyen tareŋ turŋuŋ yaŋ wor po gore ketal yurtiŋ. Irde Yesube Al Kuruŋ beleŋ bikkeŋ dufaymiŋ kiryiŋ go gwahade po gama irde Yerusalem gor kamde Naniŋ hitte mulgaŋ hiyyeŋ goke mere sege iramiŋ.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Be, haŋkapya Yesu go Al Kuruŋ mere irde hinhinyabe Pitaya kadom waraŋya gobe dukpuk buluŋ po yirkeb arkup teŋ hinhan. Gega biŋ bak yeke naŋkeneŋbe Yesube saŋiŋmiŋ turŋuŋ yaŋ wor po heŋ al irawa goya huwarde hike yenamiŋ.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Be, Moseya Elaiaya gore Yesu tubul teŋ kureŋ tikeb Pita beleŋ, “Doyaŋ al, naŋa gabe igiŋ wor po. Gar hiniŋ. Niŋgeb igiŋ dinkeb deŋ karwo gote heŋ heŋ gasuŋ kura yirniŋ. Gasuŋ kurabe ge niŋ, kurabe Mose niŋ, munaŋ kurabe Elaia niŋ,” inyiŋ. Be, Pita gobe mere tiyyiŋ kuruŋ goyenbe gwaha yihim yeŋ ma nurdeya mere tiyyiŋ.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Be, Pita mere teŋ hinhin goya goyabe gagap beleŋ waŋ mel goyen aw yuryiŋ. Irkeb komatmiŋ karwo goyen gagap bana goŋ hokoyaŋ heŋ kafura wor po hamiŋ.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Irkeb al melak kura gagap bana gor mat mere teŋbe, “Al gabe Urne. Meteŋne tiyyeŋ yeŋ ne beleŋ po tapat irde basiŋa irmiriŋ. Niŋgeb meremiŋ nurde gama irde hinayiŋ,” yiriŋ.
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Be, mere nuramiŋ go kamere naŋkeneŋbe Yesu po hike kenamiŋ. Irdeb mata forok yiriŋ goyen goke al hoyaŋ momoŋ ma yiramiŋ. Biŋde po nurde hinhan.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Be, fay urkeb doŋdoŋde gor mat Yesu go Pita, Yemsyabe Yonya irde katamiŋ. Katkeb al karim ma Yesu hitte waŋ gabu iramiŋ.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Irkeb al buda kuruŋ bana goŋ mat al kura beleŋ ne nini yeŋ uguŋ po, “Tisa, urne gabe uŋkureŋ po geb, gigeŋ kenwoŋ yeŋ nurde hime.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Yeŋbe uŋgura beleŋ ketal urde buluŋ buluŋ irkeb bemel po kekew teŋ hiyen. Irde teŋ megen temeyke yoryor yeŋ dadilok peltek yeŋ hiyen. Uŋgura go urne tubul ma teŋbe buluŋ buluŋ irde hiyen. Niŋgeb urne go keneŋ sope irwoŋ yeŋbe gago eseŋ mere girde hime.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Uŋgura goyen takira tinaŋ yeŋ komatge yago eseŋ mere yirhem gega, tuŋaŋ urmaŋ urmaŋ bada hahaŋ,” inyiŋ.
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Deŋ gayenter niŋ mar, dahade niŋgeb dufaytiŋ ne niŋ muŋ kura tareŋ ma irde haŋ? Saba dirmaŋ dirmaŋeŋ, tonaŋtiŋ tareŋ wor po! Gayak ga ma neya hityen gega, hako po haŋ. Daha naŋa ga saba dirmeke wuk yenayiŋ?” yinyiŋ. Irdeb al goyen, “Urge go teŋ gar waya,” inyiŋ.
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Be, diriŋ goyen naniŋ beleŋ teŋ Yesu hitte waŋ hikeyab uŋgura gore diriŋ go teŋ megen temeyke yoryor yeŋ hinhin. Gega Yesu beleŋ uŋgura go ineŋ teŋ takira teŋ diriŋ goyen sope irdeb naniŋ ge tubul tiyyiŋ.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Irkeb al buda kuruŋ gore mata go keneŋbe Al Kuruŋyen saŋiŋbe kuruŋ wor po yeŋ dinoŋ kok yamiŋ. Yesu kamyeŋ goyen goke sopte komatmiŋ momoŋ yiryiŋ (Matiyu 17:22-23; Mak 9:30-32) Irdeb goke dufay heŋ tagalde epte ma teŋ hinhan goya goyenbe Yesu beleŋ komatmiŋ yago goyen,
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Mere direŋ tihim gayen keŋkela nurnaŋ ko. Ne Al Urmiŋ gabe al kura beleŋ asogo haniŋde niryeŋ,” yinyiŋ.
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Gega mel gobe Yesu mere tiyyiŋ goyen miŋ gwahade niŋ dina yeŋ bebak ma tiyamiŋ. Mere tiyyiŋ gote miŋbe Al Kuruŋ beleŋ bana kerkeb miŋ gwahade yeŋ ma nuramiŋ. Irdeb asogo haniŋde niryeŋ meremiŋ goke kafura heŋ gote miŋ niŋ gusuŋaŋ ird ird niŋ kama hamiŋ.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Be, kurarebe Yesuyen komat buda goyen ganuŋbe doyaŋ al hiyyeŋ yeŋ yiŋgeŋ uliŋ ge ma ne teŋ kadom mohoŋde tiyamiŋ.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Irkeb Yesu beleŋ mel gote dufaymiŋ yeneŋ bebak teŋbe diriŋ kura teŋ gegelhek beleŋ mat kerke huwaryiŋ.
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 Irkeb gaha yinyiŋ: “Diriŋ dirŋeŋ gahadebe palap ma yirde haŋyen. Gega al kura beleŋ ne niŋ teŋ al hoyaŋ kura diriŋ gahade gayen gargar iryeŋbe al go po moŋ, ne manaŋ gargar niryeŋ. Munaŋ al kura ne gargar niryeŋbe ne po moŋ, Al Kuruŋ nad nerke wamiriŋ al goyen wor gargar iryeŋ. Niŋgeb deŋ bana gayen al kura dufaymiŋde yiŋgeŋ bande irde kadom faraŋ yuryeŋ al gobe Al Kuruŋ diliŋdeb al deŋem yaŋ kuruŋ wor po yeŋ kinyeŋ,” yinyiŋ.
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Irkeb komatmiŋ kura Yon beleŋ huwardeb, “Doyaŋ Al Kuruŋ, al kura beleŋ deŋge urdeb, ‘Yesu deŋemde dinhem niŋ, kat kunaŋ’ yineŋ uŋgura yakira teŋ hiyen. Gega yeŋbe neŋ meteŋ teŋ kuŋ hite bana gaŋ niŋ al moŋ geb, meteŋmiŋ goyen bada hawa ineŋ utaŋ irtiŋ,” inyiŋ.
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Al kura asogo ma dirde hi al gobe deŋ faraŋ durde hi geb, utaŋ ma irnayiŋ,” yiriŋ.
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Be, Yesu go kamde mulgaŋ heŋ Naniŋ Al Kuruŋ hitte hurkutek nalu go binde binde heŋ hikeb Yerusalem kuŋ kuŋ niŋ wor po biŋ huwaryiŋ.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Irdeb beleŋ kuŋ heŋyabe komatmiŋ kura yeŋ wa meheŋ heŋ Samaria naŋa bana goŋ niŋ tiyuŋde kura gor biŋgeya ferd ferd gasuŋya sope yirnayiŋ yinke yeŋ wa meheŋ heŋ kwamiŋ.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Gega gor niŋ marbe Yesu goyen Yerusalem kuŋ hi yeke nurdeb Yesuya komatmiŋya goyen tiyuŋmiŋde waŋ heŋ heŋ ge igiŋ ma nurdeb, “Gar ma wanayiŋ,” yinamiŋ.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Irkeb mulgaŋ heŋ Yesu hitte kuŋ momoŋ irkeb Yesuyen komatmiŋ kura Yemsya Yonya beleŋ nurdeb, “Doyaŋ Al Kuruŋ, igiŋ Al Kuruŋ gusuŋaŋ iryeke naŋkiŋde mat kak teŋ kerke kateŋ mel go kumga yiryeŋ?” ineŋ gusuŋaŋ iraryum.
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Gega Yesu beleŋ fulgaŋ kaŋbe yineŋ teŋ, “Bada hiri,” yinyiŋ.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Irdeb komatmiŋya tiyuŋ hoyaŋde kwamiŋ.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Be, Yesube komatmiŋ yagoya kuŋ hikeyabe al kura gore waŋbe, “Nebe ge kuŋ heŋ taha kuruŋ gobe gama po girde kuŋ heŋ,” inyiŋ.
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Kulu duwibe ferd ferd gasuŋ miŋyaŋ, nu wor hagam yaŋ. Gega ne Al Urmiŋ gabe goŋ kura ferde usaŋ hetek gasuŋnem moŋ,” inyiŋ.
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Irdeb al hoyaŋ kura goyen, “Gama nira,” inyiŋ. Irkeb al goreb, “Doyaŋ Al Kuruŋ, araŋ ma. Kuŋ adone wa teŋ mete teŋ gab waŋ gama gireŋ,” inyiŋ.
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Al kamtiŋ gobe tubul tike al toneŋ kamtiŋ ne niŋ ma nurde haŋ mar gore teŋ mete tinaŋ. Munaŋ gebe kuŋ Al Kuruŋ beleŋ yende alya bereya doyaŋ yird yird mata goke tagalde tukayiŋ,” inyiŋ.
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Gwaha inkeb al hoyaŋ kura beleŋ nurdeb, “Doyaŋ Al Kuruŋ, nebe gama gireŋ. Goyenpoga kuŋ diriŋmiŋneya tayne yagoya gwaha tiyeŋ tihim yineŋ gab waŋbe gama gireŋ,” inyiŋ.
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Irkeb wol heŋbe, “Al kura bulmakaw beleŋ yuluŋ teŋ hike megeŋ ilde haŋyen det tanarde hiyeŋ al goyen harhok beleŋ naŋkeneŋ hiyeŋ gobe epte ma meteŋ keŋkela tiyyeŋ. Gwahade goyen po, al kura Al Kuruŋyen meteŋ tiye yeŋbe detmiŋ yubul teŋ meteŋ tiyyeŋ gega, det yubul titiŋ goke uguŋ po nurde hiyeŋ al gwahade gobe epte ma Al Kuruŋ niŋ meteŋ tiyyeŋ,” inyiŋ.
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.