João 11
Gwahatike NT (DAH_PNG) vs NAA
1 Be, al kura deŋem Lasarus goyen garbam buluŋ po hiriŋ. Yeŋbe Betani tiyuŋde niŋ al. Betani gobe Mariaya babam Martayat tiyuŋ.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria gobe he fimiŋ hamiŋ kusamuŋ gore po Doyaŋ Al Kuruŋyen kahaŋde wogorde tonaŋ yuwalŋeŋ beleŋ po utma tiyyiŋ bere go goyen. Be, kuliŋ Lasarusbe garbam iryiŋ.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Niŋgeb ire babamya goreb Yesu niŋ keya heŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, kadge amaŋeŋ wor po nurde uneŋ hayen al gobe garbam hihi,” yaryum.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Irkeb Yesu gobe mere go nurdeb, “Garbam goreb Lasarus mayke kamyeŋ. Goyenbe hugiŋeŋ ma kamyeŋ. Al Kuruŋ deŋem turŋuŋ yaŋ ird ird niŋ garbam go forok yiyuŋ. Irde ne Al Urmiŋ gayen al beleŋ Lasarus hitte mata forok ireŋ goyen keneŋbe deŋne turŋuŋ yaŋ irnayiŋ,” yiriŋ.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Yesube Martaya haymiŋya kuliŋ Lasarusya niŋ amaŋeŋ wor po nurde yuneŋ hinhin.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Goyenbe Lasarus garbam hiriŋ mere momoŋbe nuryiŋ gega, hinhinde gor po sopte wawuŋ irawa firyiŋ.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Irde gab komatmiŋ yago goyen, “Mulgaŋ heŋ Yudia naŋare kuniŋ,” yinyiŋ.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Irkeb komatmiŋ beleŋ inamiŋ. “Goyenbe Rabai, gorbe Yuda mar beleŋ horare soŋ mugunaŋ go. Gega sopte mulgaŋ heŋ gor kweŋ teŋ ha?” inamiŋ.
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Gwaha inkeb yeŋ kamtek nalube hako geb, go ma mununnayiŋ yineŋbe maya mere mat gaha yinyiŋ: “Wampot mat wawuŋbana naŋa kurkuyeŋ go kahal banabe awa 12 haŋyen. Niŋgeb naŋa temeyde hikeyabe albe igiŋ dawet keŋkela yennayiŋ geb, al kura beleŋyaŋ kuŋ heŋya epte ma kukuhuk uryeŋ.
9 Jesus respondeu:
10 Goyenbe wawuŋbe kidoma geb, beleŋ kuŋ heŋbe takteŋ mayyeŋ,” yinyiŋ.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Be, gwaha yineŋbe sopte po, “Kadniniŋ Lasarusbe ferde hi niŋgeb, ne beleŋ kuŋbe isaŋ heweŋ tihim,” yinyiŋ.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Irkeb komatmiŋ beleŋ wol heŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, yeŋbe duliŋ ferde hi gob igiŋ hiyyeŋ,” inamiŋ.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Goyenbe Yesube Lasarus goyen kamyiŋ goke yinyiŋ. Gega komatmiŋbe fudinde ferd ferd niŋ dineŋ hi yeŋ nuramiŋ.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Be, mel gore gwahade nuramiŋ geb, Yesu beleŋ kawan po yinyiŋ. “Lasarusbe kamuŋ.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Goyenbe ne beleŋ yeŋ hitte mata kura forok irmeke keneŋbe ne niŋ dufaytiŋ tareŋ irnayiŋ yeŋbe gogo Lasarus hitte araŋeŋ ma kumiŋ goke amaŋeŋ nurhem. Goyenbe haŋkabe wake yeŋ hitte kuniŋ,” yinyiŋ.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Irkeb komatmiŋ kura Tomas, deŋem kurabe Didimus gore diŋuŋ hoyaŋ yinyiŋ. “Neŋ manaŋ tumŋaŋ kuniŋ. Gogab yeŋya tumŋaŋ kamtek geb,” yinyiŋ.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Be, Yesu go Betani forok yiriŋ. Irdeb, “Lasarusbe bikkeŋ gote yereŋ horabok mete bana mete tiyaŋ,” yeke nuryiŋ.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Betani mat Yerusalembe 3 kilomita gwahade po, gisaw wor po moŋ.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Niŋgeb Yuda mar budam beleŋ ire babamya gote kuliŋ kamyiŋ goke kuŋ biŋ yurum yirniŋ yeŋ wayamiŋ.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Be, Marta go Yesu waŋ hinhin mere momoŋ go nurdeb kuŋ belen tupi tiye yeŋ kuriŋ. Goyenbe Mariabe yare hinhin.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Be, Marta beleŋ kuŋ Yesu keneŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, ge gar hinhan manhan kolnebe go ma kamwoŋ.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Goyenbe haŋka gayen wor det kuraŋ Al Kuruŋ gusuŋaŋ irkeb gunyeŋ yeŋ nurde hime,” inyiŋ.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Irkeb Yesu beleŋ, “Kolgebe sopte huwaryeŋ,” inyiŋ.
23 Jesus disse a ela:
24 Irkeb Marta beleŋ wol heŋbe, “Nalu funaŋde al kamtiŋ huward huward nalurebe yeŋ manaŋ sopte huwaryeŋ gob nurde hime,” inyiŋ.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Irkeb, “Al kamtiŋde mat huwarnayiŋ, irde Al Kuruŋya hugiŋeŋ hinayiŋ gote miŋ albe ne gago. Niŋgeb al kura ne niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ kamyeŋ gobe sopte huwaryeŋ.
25 Então Jesus declarou:
26 Irde al dufaymiŋ ne niŋ saŋiŋ irde Al Kuruŋya hugiŋeŋ hinayiŋ marbe Al Kuruŋ diliŋde al kamtiŋ ma hinayiŋ. Ga ginhem gayen fudinde yeŋ nurde ha?” inyiŋ.
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Gwaha inkeb Marta beleŋ, “Gwaha, Doyaŋ Al Kuruŋ, gebe fudinde wor po Mesaia, Al Kuruŋ Urmiŋ megen gar wayyeŋ yitiŋ al go goyen yeŋ nurde hime,” inyiŋ.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Gwaha ineŋbe mulgaŋ heŋ kuŋ haymiŋ Maria muŋ po hoy irdeb, “Tisabe waya. Irde ge niŋ gusuŋaŋ heŋ hi,” inyiŋ.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Irkeb Maria gob araŋ po huwarde Yesu hitte kuriŋ.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Be, Yesu gobe tiyuŋde ma forok yiriŋ. Martaya mere tiyaryumde gor po hinhin.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Be, Yuda mar yare gor heŋ Maria biŋ yurum irde hinhan mar goyen Maria beleŋ bemel po huwarde kat kuke keneŋbe bembare kuŋ eseŋ wet kuŋ hi yeŋbe gama irde kwamiŋ.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Be, Maria gobe kuŋ Yesu hinhinde gor forok yeŋ keneŋbe kahaŋ miŋde kateŋ dokolhoŋ yuguluŋ teŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, ge gar hinhan manhan gob kolnebe go ma kamwoŋ,” inyiŋ.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Be, Mariaya Yuda mar yeŋ gama irde wayamiŋ morya goyen tumŋaŋ eseŋ hike Yesu beleŋ yeneŋbe Yesu wor biŋde mat mel goke buniŋeŋ wor po nurde biŋ kanduk hiriŋ.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Irdeb, “Dare mete tiyaŋ?” yineŋ gusuŋaŋ yiryiŋ. Irkeb mel gore wol heŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, wake kuniŋ. Irde ga kena,” inamiŋ.
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Be, Yesu go diliŋ fimiŋ katyiŋ.
35 Jesus chorou.
36 Irkeb Yuda mar goreb, “Go kennaŋ, Lasarus niŋ amaŋeŋ wor po nurde hiyen geb gogo esa,” yamiŋ.
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Goyenbe al kura beleŋ, “Yeŋbe al diliŋ titmiŋ sope irke naŋkinuŋ. Gega Lasarusbe daniŋ ma sope irke gogo kamuŋ?” yamiŋ.
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Be, Yesu go sopte po buniŋeŋ wor po nurdeb bembare kuriŋ. Bemba gobe horabok, irdeb hora kuruŋ kura kaŋ kaŋ irde yamem goyen tatiŋ hinhin.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Be, Yesu beleŋ, “Hora ga teŋ siŋa irnaŋ,” yinyiŋ. Irkeb al kamtiŋ gote babam Marta beleŋ, “Goyenbe, Doyaŋ Al Kuruŋ, kolne hakwambe bemba bana hike wawuŋ sipte hihi geb hamiŋ buluŋ hihi,” inyiŋ.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Gwaha inkeb, “Dufayge ne niŋ tareŋ irayiŋbe Al Kuruŋyen tareŋ turŋuŋ yaŋ goyen kenayiŋ ma ginhem?” inyiŋ.
40 Jesus respondeu:
41 Irkeb mel goreb hora kuruŋ goyen teŋ siŋa iramiŋ. Irkeb Yesu beleŋ kotaŋ kaŋbe, “Ado, merene nurha goke igiŋ wor po nurd gunhem.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Nebe merene hugiŋeŋ nurde hayen goyen nurde himyen. Goyenbe al gar harde haŋ gake teŋbe gago gineŋ hime. Gogab nebe ge beleŋ nad nerke wamiriŋ goyen fudinde yeŋ nurnayiŋ,” yiriŋ.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Gwaha yeŋbe Yesu go uguŋ po, “Lasarus, siŋare kata,” inyiŋ.
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Irkeb al kamtiŋ gobe haniŋya kahaŋya amil beleŋ po bili irde kimiŋ mala titiŋ goyen siŋare katyiŋ. Irkeb Yesu beleŋ, “Bembare niŋ amil go hol irde uneŋbe tubul tike kwi,” yinyiŋ.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Be, Yuda mar budam Maria kinniŋ yeŋ wayamiŋ mar goyen Yesu mata tiyyiŋ goyen keneŋbe yeŋ ge dufaymiŋ saŋiŋ iramiŋ.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Goyenbe kuramiŋbe Farisi mar hitte kuŋbe Yesu mata tiyyiŋ goyen momoŋ yiramiŋ.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Irkeb Al Kuruŋ doloŋ ird ird mata doyaŋ mar pris buda gote karkuwaŋmiŋya Farisi marya beleŋ mere sege irniŋ yeŋ Yuda marte doyaŋ mar hoy yiramiŋ. Hoy yirke wakeb, “Be, neŋbe daha titek? Al gabe mata tiŋeŋ turŋuŋ yaŋ wor po forok yirde hi.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Al gayen tubul titeke gwahade po teŋ hiyeŋ gobe al tumŋaŋ yeŋ ge dufaymiŋ saŋiŋ irniŋ tahaŋ. Irkeb Roma gabman beleŋ waŋbe nende Al Kuruŋyen ya balemya alya bereya tumŋaŋ gwamuŋ yurnayiŋ geb,” yamiŋ.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Irkeb pris buda gote karkuwaŋmiŋ bana goŋ kura deŋembe Kaiafas goreb tareŋ po, “Deŋbe det kura ma wor po nurde haŋ. Naŋaniniŋya neŋ almemya tumŋaŋ buluŋ hetek gobe igiŋ moŋ. Niŋgeb al uŋkureŋ gare po kamyeŋ gab kanduk kuruŋ goyen kentek moŋ,” yinyiŋ. Kaiafas gobe Yesu hinhin goyenter pris marte kuruŋmiŋ heŋ meteŋ teŋ hiyen al.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 — ausente —
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Be, Kaiafas gore mere tiyyiŋ gobe mali dufaymiŋde ma mere tiyyiŋ. Yeŋbe dama goyenter pris buda gote kuruŋmiŋ heŋ meteŋ teŋ hinhin geb, Yesu goyen Yuda mar niŋ teŋ kamyeŋ yeŋbe gogo mata kame forok yetek goke tagalyiŋ.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Irde Yuda mar muŋ po moŋ, Al Kuruŋyen dirŋeŋ weŋ hoyaŋde hoyaŋde haŋ wor yawaŋ tumŋaŋ gabu yirde uŋkureŋ po iryeŋ goke teŋ kamyeŋ goyen wor tagalyiŋ.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Niŋgeb gor matbe mel gobe Yesu daha mat kura mayteke kamyeŋ yeŋ beleŋ niŋ naŋkeneŋ hinhan.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Niŋgeb Yesube goke teŋbe Yuda mar diliŋyaŋ ma kuŋ hinhin. Gwaha titŋeŋbe yubul teŋ sawsawa naŋa bindere tiyuŋ kura Efraim ineŋ haŋyende komatmiŋya kuŋbe gor hinhan.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Be, Yuda marte gabu nalu kuruŋ kura Pasoba goyen binde binde heŋ hinhin. Irkeb al budam Pasoba nalu ma forok yekeya uliŋ wuk yird yird mata titek yeŋbe Yerusalem hurkuŋ hinhan.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Irkeb Yuda marte doyaŋ marbe Yesu niŋ hugiŋeŋ naŋkeneŋ hinhan. Irdeb yiŋgeŋ uliŋ kadom gusuŋaŋ gird teŋbe, “Dahade nurde haŋ? Pasoba gabu nalure gayen ma po wayyeŋ yeŋ nurde haŋ?” yamiŋ.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Goyenbe pris buda gote karkuwaŋmiŋya Farisi marya beleŋbe al momoŋ yiramiŋ. “Al kura Yesu goyen gor hi yeŋ nurdeb waŋ momoŋ dirkeb kuŋ teŋ fere titek,” yinamiŋ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.