Atos 27

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Be, Festus gore Pol go Rom taunde teŋ kermeke kuyeŋ yeŋ nurde al kura deŋembe Yulius haniŋde kiryiŋ. Al gobe “Sisaryen Fuleŋa Mar” yineŋ haŋyen gote fuleŋa mar 100 doyaŋ yirde hinhin. Goyenterbe al hoyaŋ kura koyare hinhan mar go manaŋ al gote haniŋde yiryiŋ. Irke Yulius beleŋ mel go yade hakwa teŋ Itali naŋare kuniŋ tikeb neŋ manaŋ Pol go gama irde tumŋaŋ kuniŋ titiriŋ.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Be, Sisaria taun neŋ hinhetde gorbe hakwa kura Esia naŋare niŋ taun Adramitium mat wayyiŋ goyen kintiriŋ. Irdeb hakwa go sopte mulgaŋ heŋ Esia naŋare niŋ taun makaŋ siŋayaŋ kweŋ teŋ hike nurtiriŋ. Irde go hende kutiriŋ. Hakwa hende gorbe Masedonia naŋare niŋ taun Tesalonaika niŋ al Aristakusya tumŋaŋ kutiriŋ.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Be, kuŋ fay urkeb Saidon taunde forok yitiriŋ. Gorbe Yulius beleŋ Pol igiŋ igiŋ ire yeŋbe, “Kuŋ dige yago kura yena. Irkeb det kuraŋ nurde ha goyen faraŋ gurnayiŋ,” inyiŋ.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Be, taun go tubul teŋ kutekeb meŋe kuruŋ wor po huwarke kuŋ kuŋniniŋ meteŋeŋ diryiŋ. Irkeb Saiprus motmotbe hanniniŋ tapa beleŋ pel irde ketal urde kutiriŋ.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Irde Saiprus motmot muruŋ fafor teŋbe Silisiaya Pamfilia naŋare niŋ makaŋ ala goyen kahal po pateŋ kuŋ Lisia naŋare niŋ taun Maira forok yitiriŋ.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Gorbe Yulius beleŋ Isip naŋare niŋ taun Aleksandria niŋ hakwa kura goyen Itali naŋare kweŋ teŋ hike kinyiŋ. Irdeb hakwa go hende kunaŋ dinkeb go hende hurkutiriŋ.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Be, kutiriŋ gega meŋe kuruŋ huwarkeb wawuŋ budam makaŋde hinhet. Irde bekkeŋde kuŋ kuŋbe Nidus taunde forok yitiriŋ. Irde gor mat Rom po kuniŋ yitiriŋ gega, meŋe muŋ kura falmuk ma hiriŋ. Irkeb bada heŋ hakwa go bul irde Krit motmot muruŋ deŋembe Salmone goyen hanniniŋ yase beleŋ pel irde motmot go ketal urde kutiriŋ.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Be, kutiriŋ goyenbe meŋe kuruŋ po geb, hakwa bemel kuŋ kuŋ goyen meteŋeŋ diryiŋ. Irkeb makaŋ fereŋ gama irtiŋeŋ teŋ kuŋ tiyuŋ kura deŋembe “Makaŋ Kamtiŋde” gor forok yitiriŋ. Tiyuŋ gobe Lasea taun bindere hinhin.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Be, beleŋ kuŋ hinhetya goyenbe naŋa fay budam wor po yubul titiriŋ. Irde goŋbe Yuda marte Biŋge Kutŋa Nalu hubu heŋ meŋe buluŋ kuruŋ forok yeke makaŋde epte ma kutek nalu heweŋ tike
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 Pol beleŋ Yuliusya hakware niŋ meteŋ marya goyen, “Mel, kuniŋ yeke kuniŋ tihit go belenbe kanduk kuruŋ kentek geb. Hakwaya samuŋya yemeyde nindikeŋ manaŋ buluŋ hetek geb,” yineŋ hayhay yiryiŋ.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 — ausente —
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 — ausente —
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Be, kuniŋ titekeyabe meŋe igiŋ mat wake keneŋbe mel gore, “Meŋe neŋ yitiŋ go gago forok yihi,” yamiŋ. Irde aŋga tuluŋ tike hurkukeb hakwa go teŋ Krit motmot goyen makaŋ fereŋ gama irtiŋeŋ teŋ kwamiŋ.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Gega heŋ ga moŋ yuwara meŋe kuruŋ Krit motmot dugure mat katyiŋ.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Irke Finiks taunde kuniŋ yeŋ tuŋaŋ urtiriŋ gega, meŋe go kuruŋ wor po geb kutek moŋ hekeb tubul tike yeŋ beleŋ po hakwa go teŋ makaŋ alare tukuriŋ.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Irde meŋe beleŋ dukukeb motmot dirŋeŋ kura deŋembe Kauda goyen ketal urde kutiriŋ. Goyenterbe hakwa dirŋeŋ kura hakwa kuruŋ neŋ kuŋ hinhetde gor feŋ titiŋ tuluŋ teŋ hinhin goyen buluŋ hiyyeŋkek yeŋbe teŋ hakwa kuruŋ hende kirniŋ yeŋ hakware niŋ meteŋ mar beleŋ kurut yamiŋ. Meteŋeŋ yiryiŋ gega, kamebe teŋ keramiŋ.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Irdeb hakwa kuruŋ go hende kuŋ hinhet goyen galaŋ yiyyeŋkek yeŋbe kaŋ tareŋ beleŋ po yade hakwa yufuk bana yerke kurkukeb hakwa goyen he fere titiŋ yara irde tareŋ iramiŋ. Irde Libia naŋare niŋ makaŋ siŋare Sairtis ineŋ haŋyende gor ka kiŋkiniŋ karkuwaŋ gor haŋyen geb, hakwa go kuŋ gor ŋek yiyyeŋ yeŋ kafura hamiŋ. Irdeb gwaha irteke hakwa ga bekkeŋde kwi yeŋ aŋga tubul tike kurkuriŋ. Goyenbe meŋe beleŋ teŋ kuŋ hinhin po.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Be, karam meŋe kafuram kuruŋ goyen muŋ kura ma falmuk hiriŋ. Irkeb makaŋ duba karkuwaŋ karkuwaŋ gore waŋ hakwa go karim ma irde hinhan. Irkeb kuŋ fay urkeb hakwa goyen muŋ kura hipirkeŋ hiwi yeŋbe hakware niŋ meteŋ mar beleŋ tiyuŋ kurar niŋ det goyen kura yade makaŋde yemeyamiŋ.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Be, sopte po fay urkeb meteŋ mar beleŋ hakware niŋ meteŋ teŋ teŋ det kura yade yemeyamiŋ.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Be, nalu sobamde po makaŋde hinhet goya goyenbe meŋeya makaŋya goyen kura muŋ falmuk ma po haryum. Buluŋ wor po hekeb naŋaya dinambeya muŋ kura ma yintiriŋ. Irdeb, “Go ma hitek. Makaŋde po kamniŋ tihit,” yeŋ nurtiriŋ.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Be, al buda kuruŋ go dula ma tike kuŋ kuŋ nalu ulyaŋde hiriŋ. Irkeb Pol beleŋ huwarde gaha yinyiŋ: “Mel, mere dirmiŋ goyen nurdeb Krit motmot ma tubul titiŋ manhan kanduk kuruŋ gahade ma kentewoŋ. Irde hakware niŋ detya samuŋya kuruŋ gayen ma yemeywoŋ.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Goyenpoga neŋ al buda kuruŋ gayenbe kura ma po kamtek. Hakwa po ga buluŋ hiyyeŋ. Niŋgeb kafura ma yo. Tareŋ heŋ hinayiŋ.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Nebe Al Kuruŋyen meteŋ al. Yeŋ ge po meteŋ teŋ hime. Niŋgeb haŋka wawuŋbe yende miyoŋ beleŋ waŋbe,
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ‘Pol kafura ma yo. Gebe Sisar diliŋde huwarde mere tiyayiŋ geb. Irde Al Kuruŋ beleŋ geya hakwa hende kuŋ haŋ mar buniŋeŋ nurd yuneŋ faraŋ yuryeŋ geb go ma kamnayiŋ,’ nina.
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Niŋgeb nebe Al Kuruŋ beleŋ nina gwahade po forok yiyyeŋ yeŋ hekkeŋ nurde hime. Niŋgeb goke teŋbe gago kafura ma heŋ saŋiŋ po hinayiŋ dinhem.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Goyenbe hakwa gabe kuŋ motmotde kura gor heŋ gab buluŋ hiyyeŋ geb, goyen nurde ga hinayiŋ,” yinyiŋ.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Be, hakwa teŋ Krit motmotde niŋ taun kura deŋembe “Makaŋ Kamtiŋde,” go tubul teŋ waŋ waŋ wawuŋ 14 hiriŋ. Goyenterbe meŋe beleŋ po dade makaŋ kura deŋem Mediterenian Makaŋ beleŋ goŋ dukuriŋ. Irkeb wawuŋ biŋde gwahadebe hakware niŋ meteŋ mar goreb megeŋ kura bindere hi yara nuramiŋ.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Gwahade nurdeb kaŋ yulyaŋ kura teŋbe det kanduk teŋ kaŋ muruŋ kurhan feŋ teŋbe teŋ kerke makaŋ bana kurkuriŋ. Gwahade irde makaŋ go dukuŋmiŋ tuŋaŋ tiyamiŋbe 40 mita kenamiŋ. Be, muŋ kura kutŋeŋ teŋbe sopte po tuŋaŋ tiyamiŋ. Irde goyareb dukuŋmiŋbe 30 mita po kenamiŋ.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Gwahade keneŋbe moŋgo uguŋ po kutekeb hakwa ga hora hende hurkuŋ galaŋ yiyyeŋ yeŋbe aŋga sipte yade hakwa kimyaŋ beleŋ mat yemeyamiŋ. Gwaha irde gor heŋbe araŋeŋ fay urwoŋ yeŋ nurde hinhan.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Goya goyenbe hakware niŋ meteŋ mar kurabe busaharniŋ yeŋ aŋga hoyaŋ kura sopte muruŋ beleŋ mat yemeyhet usi teŋbe kuŋ hakwa dirŋeŋ bikkeŋ isaŋ heŋ hakwa kuruŋ hende keramiŋ goyen teŋ kerke makaŋde kurkuŋ hinhin.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Irkeb Pol beleŋ go yeneŋbe fuleŋa marya doyaŋ almiŋ Yuliusya hitte kuŋbe, “Meteŋ mar gayen hakwa ga tubul teŋ busaharnayiŋbe deŋ kuruŋ gayen epte ma hinayiŋ,” yinyiŋ.
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Gwaha yinkeb fuleŋa mar goreb kuŋ hakwa dirŋeŋ giti irtiŋ kaŋ go walke makaŋ alare katkeb tubul tiyamiŋ.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Be, naŋa miŋge hekeb Pol beleŋ mel go yeneŋbe, “Naŋa fay 14 bana gayen kafura wor po heŋ biŋge kura ma naŋ.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Goyenbe kuratiŋ muŋ kura ma kamyeŋ. Niŋgeb dufaytiŋ tareŋ irde biŋge nene tareŋ po heŋ hinayiŋ,” yeŋ kimŋeŋ yiryiŋ.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Be, Pol go gwaha yineŋbe kuŋ beret teŋbe al buda kuruŋ go diliŋde beret goke Al Kuruŋ turuŋ irde ubala teŋ niriŋ.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Irkeb al buda go Pol beleŋ gwaha yinkeb biŋde igiŋ nurde saŋiŋ heŋbe biŋge namiŋ.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Be, hakwa hende gorbe al 276 hinhet.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Be, biŋge keŋkela wor po heŋ namiŋ. Irde ep irhet yeŋ nurdeb biŋge kura hinhan gobe hakwa muŋ kura hipirkeŋ hiwi yeŋbe yade makaŋde yemeyamiŋ.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Be, naŋa fay urkeb hakware niŋ meteŋ mar beleŋ megeŋ kura kenamiŋ. Goyenpoga naŋa gor hihit yeŋ bebak ma tiyamiŋ. Irde hakwa kuŋ gor heŋ heŋ gasuŋ kura sawsawa miŋyaŋ goyen keneŋbe igiŋ wet gor kuniŋ yeŋ nuramiŋ.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Irdeb al kurabe kuŋ aŋga gote kaŋ walde pasi yirkeb al kurabe kuŋ hakwa tigiri teŋ teŋ det kimyaŋ beleŋ hiyen gote kaŋ goyen yugu tiyamiŋ. Munaŋ kura marbe hakwa hende niŋ sel goyen isaŋ hamiŋ. Irkeb hakwa gobe makaŋ siŋare sawsawa miŋyaŋde kuriŋ.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Gega kuŋ heŋyabe katul kuruŋ hende hurkuŋ ŋek yeŋ dapsaŋ hiriŋ. Irkeb makaŋ duba karkuwaŋ waŋ kimyaŋ beleŋ mayke maykeb gilgalaŋ iryiŋ.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Gwaha tike keneŋbe fuleŋa mar beleŋ al koyare niŋ yade kuŋ hinhan goyen galuŋ teŋ kuŋ hugiŋeŋ busaharnak yeŋ bidilare gasa yirniŋ tiyamiŋ.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Gega doyaŋ almiŋ Yulius beleŋ Pol niŋ nurdeb fuleŋa marmiŋ utaŋ yiryiŋ. Irdeb, “Fe galuŋ teŋ teŋ nurde haŋ mar go wa solok yeŋ galuŋ teŋ siŋare kunayiŋ.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Irde fe galuŋ teŋ teŋ ma nurde haŋ marbe hakwa galaŋ yitiŋde niŋ he parwek kura ma det potpot titek kura yanarde galuŋ teŋ kunayiŋ,” yinyiŋ. Be, gwaha mat neŋ tumŋaŋ ala igiŋ po siŋare forok yitiriŋ. Al kura ma kamamiŋ.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.