Lucas 9
Jamaw ta Marbinto: Kabarre ta Gala ɗo bi ka Iisa Masi iŋ daŋla (DAANT) vs NVT
1 Ƴiriy rakki, Iisa n̰umiig *paliinnay kuuk orok iŋ seera ho ŋa beriico gudurre iŋ izinne a ŋuu atke aariɗna okin̰co ho ŋuu coole gee min ɗo raɗuwniico.
1 Jesus reuniu os Doze e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar enfermidades.
2 Kar ŋa n̰aamiig ŋu ɓaay gaare *Meennaw ta Buŋdi ho ŋuu coole gee.
2 Depois, enviou-os para anunciar o reino de Deus e curar os enfermos.
3 Ŋa kaawiico aman : « Yaman ya ku ɓaawaw, dakoŋ icenno yoo maanna, wala doŋkilo, wala mokolle, wala tee, wala gurus. Kar kesuun sa, taat ɗo ziŋkikon di.
3 Ele os instruiu, dizendo: “Não levem coisa alguma em sua jornada. Não levem cajado, nem bolsa de viagem, nem comida, nem dinheiro, nem mesmo uma muda de roupa extra.
4 Ɗo ay ger kaak ku paaytu, goyoŋ eɗen di nam menuwko yaa gaase. Ya menuwko gaase, kar kuu ɗeete min ɗo ger-aka.
4 Aonde quer que forem, hospedem-se na mesma casa até partirem da cidade.
5 Kar wer kaak gee pooc obiŋko-ak, ɗeetoŋ min eɗe ho kokoŋ burintal kuuk ɗo asiŋko. Pa-ak yaaco gaare kadar ŋu gin jookumo. »
5 E, se uma cidade se recusar a recebê-los, sacudam a poeira dos pés ao saírem, em sinal de reprovação”.
6 Min ŋaar-ak, paliinna ɗeettu. Ŋu ɓaawiy ɗo ay helline, ŋu gaariy Kabarre ta Gala ho ay wero ŋu cooliy gee.
6 Então começaram a percorrer os povoados, anunciando as boas-novas e curando os enfermos.
7 Wiktin taat *Herood, guberneer ka Galile, doriig gamin okin̰co kuuk kuuniyaw-ak, ŋa barjiltu asaan gee daarin̰ kaawa a Iisa-ak, ŋaar ko Yaaya-Batist kat nooye min ɗo muuti.
7 Quando Herodes Antipas ouviu falar de tudo que Jesus fazia, ficou perplexo, pois alguns diziam que João Batista havia ressuscitado dos mortos.
8 Kar daarin̰ a ŋa *Eli kat bayne, ho daarin̰ pey a ŋa nabiin̰ce kaak min awalle kat nooy min ɗo muuti.
8 Outros acreditavam que Jesus era Elias, ou um dos antigos profetas que tinha voltado à vida.
9 Kar Herood gay kaawtu aman : « Ŋaar nun meendu-aŋ ko kaak ɗukumig kaay ka Yaaya. Kar ŋaar maa gemir pey ŋu kaawiy biy dakin ampa-aŋka ? » Hiyya, Herood teestu bariye botol taat ŋaa talin̰ Iisa.
9 “Eu decapitei João”, dizia Herodes. “Então quem é o homem sobre quem ouço essas histórias?” E procurava ver Jesus.
10 Min paliinna yeeptu, ŋu osiiji ɗo Iisa gamin okin̰co kuuk ŋu gintu. Kar Iisa koliigu, ŋu amiltu keeco ɗo wer rakki, moota iŋ geeger kaak ŋu koliig Betsayda.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram a Jesus tudo que tinham feito. Em seguida, Jesus se retirou para a cidade de Betsaida, a fim de estar a sós com eles.
11 Kar min gee kuuk dakin-ak dortu kadar kun̰ Iisa ɗeete, ŋu ictu botilco. Hiyya, Iisa ŋaamiigu, ŋa gaariico Meennaw ta Buŋdi ho ŋa cooliig ŋuur kuuk bariya aapiy ta ziŋkico.
11 As multidões descobriram seu paradeiro e o seguiram. Ele as recebeu, ensinou-lhes a respeito do reino de Deus e curou os que estavam enfermos.
12 Wiktin taat pat galaw, paliinnay kuuk orok iŋ seer-ak ɓaawiiji moota ɗo Iisa ho ŋu kaawiiji aman : « Kaawco ɗo gee-aŋ a ŋuu ɗeete. Ŋu ɓaayiy gase maan ka teendi ɗo hellinnan kuuk moota ho ŋuu wale. Yampa, anne-aŋ kalaane. »
12 No fim da tarde, os Doze se aproximaram e lhe disseram: “Mande as multidões aos povoados e campos vizinhos, para que encontrem comida e abrigo para passar a noite, pois estamos num lugar isolado”.
13 Kar Iisa gay kaawiico aman : « Kuŋ maaniikon di beron̰co tee ! » Ŋuur gay telkiiji aman : « Ni gin mappa beeƴi iŋ boos seer di. Ki raka a ni ɓaa gidiye tee kaak yaa necin̰ gee-aŋku walla ? »
13 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Temos apenas cinco pães e dois peixes”, responderam. “Ou o senhor espera que compremos comida para todo esse povo?”
14 Miday kuuk goy eɗe-ak yaa nece ar gee alip beeƴ pa. Hiyya, Iisa kaawiico ɗo maajirnay aman : « Kaawon̰co ɗo gee-aŋ a ŋuu goye keɗer, ɗeeɗoŋgu orok beeƴ beeƴ. »
14 Havia ali cerca de cinco mil homens. Jesus respondeu: “Digam a eles que se sentem em grupos de cinquenta”.
15 Paliinna ooyit kaawoy ho ŋu kaawiico ŋu goytu keɗer.
15 Os discípulos seguiram sua instrução, e todos se sentaram.
16 Min ŋaar-ak, Iisa sokiig mappa kaak beeƴi iŋ boos kuuk seer-aku, ŋa jaaltu kaay ka samaaner ho ŋa deltu barkin ɗo Buŋdi. Kar ŋa pirsiigu ho ŋa beriicog ɗo *maajirnar a ŋuu ɗeeɗin̰ ɗo gee-aku.
16 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu-os em pedaços e os entregou aos discípulos para que distribuíssem ao povo.
17 Okin̰co, ŋu teetu ŋu aaytu. Kar tee kaak ɗak-ak gay, ŋu n̰umiiga nam ŋa miin girdin orok iŋ seera.
17 Todos comeram à vontade, e os discípulos encheram ainda doze cestos com as sobras.
18 Ƴiriy rakki, Iisa salkiya keeji. Maajirnay sa goy iŋ ŋaara. Kar ŋa indiigu aman : « Ku dora gee kaawa a nu waa ? »
18 Certo dia, Jesus orava em particular, acompanhado apenas dos discípulos. Ele lhes perguntou: “Quem as multidões dizem que eu sou?”.
19 Ŋuur gay telkiiji aman : « Daarin̰ kaawa a ki Yaaya-Batist, daarin̰ a ki *Eli, ho daarin̰ gay a ki nabiin̰ce kaak min awalle kat nooy min ɗo muuti. »
19 Os discípulos responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros ainda, que é um dos profetas antigos que ressuscitou”.
20 Iisa kaawiico pey aman : « Kar ya ɗo taŋkoŋ gay a nu waa ? » Piyer ictu kaawo aman : « Kiŋ ko *Masi kaak Buŋ doɓtu. »
20 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo enviado por Deus!”.
21 Kar Iisa karmiig tak-tak-tak a ŋuu kaawenno ɗo waanna.
21 Jesus advertiu severamente seus discípulos de que não dissessem a ninguém quem ele era.
22 Ŋa gaaytu aman : « Illa nun *Roŋ gemor, naa taaɓiyen̰ ja dakina. Aginay ku darrer, agindaw ku gay satkiner ho iŋ agindaw ku gaanuundi yaan poocindu. Ŋuu asiin deendu ho ƴiriy ta subbiŋkar gay, naa nooye. »
22 “É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas”, disse. “Ele será rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará.”
23 Kar Iisa kaawiico ɗo gee okin̰co aman : « Ya waan kaak rakaan aaɗindu, ŋaa pooce pey bariye galal ta meen̰ji, ŋaa icin̰ etoy ka taaɓiner kun kawta ho ŋaan aaɗindu.
23 Disse ele à multidão: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome diariamente sua cruz e siga-me.
24 Asaan waan kaak raka jile goyin̰ji ka meen̰ji, ŋaa rawtin̰ji. Kar waan kaak rawtaag goyin̰ji ɗo bi kanto gay, ŋaa gase goye kaak taɓ.
24 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa, a salvará.
25 Yampa, ya gem kaak obit duniin okintit ɗo pisin̰ji ho ŋa rawtig goyin̰ji wala ŋa meen̰ji di id ziy, ŋaar-ak galilti gay maa ?
25 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder ou destruir a própria vida?
26 Ya gem kaak gina sokan̰ lotu iŋ ɗo kaawnar, nun Roŋ gemor oki, naaji gine sokan̰ ɗo wiktin taat naa ase iŋ *darjin ta Tanni ho iŋ ta *ɗubal ku Buŋdi kuuk *cawar oki.
26 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Ka seener nu kaawaako, min gee kuuk goy anne-aŋ, daarin̰co mataaɗo di, ŋuu talin Meennaw ta Buŋdi. »
27 Eu lhes digo a verdade: alguns que aqui estão não morrerão antes de ver o reino de Deus!”.
28 Min Iisa kaawtu pa-ak, gintu ar mena porpoɗ, ŋa koliig Piyer, Yaaya iŋ Zaak ho ŋu coktu ka dambar a ŋuu salkiye.
28 Cerca de oito dias depois, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago a um monte para orar.
29 Wiktin taat Iisa salkiyiyo, wijeeney newsitu ho batkoy sa ɗeettu portik kar nam ta diya odina.
29 Enquanto ele orava, a aparência de seu rosto foi transformada, e suas roupas se tornaram brancas e resplandecentes.
30 — ausente —
30 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
31 — ausente —
31 Tinham um aspecto glorioso e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 Ɗo wer-ak, Piyer iŋ een̰ji gay aaƴig weƴ yarap. Kar min ŋu niintu, ŋu taliig Iisa iŋ darjiney iŋ gee seer goy iŋ ŋaara.
32 Pedro e os outros lutavam contra o sono, mas acabaram despertando e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Wiktin taat gee-ak rakiy ɗeete, Piyer ictu kaawo aman : « Gem kol tacco, gala ni goyiy anne-aŋka. Niiko siye tarram subba, rakki locin, rakki ɗo Muusa ho rakki gay ɗo Eli. » Kar Piyer gay ibanno taat ŋa kaawiyo.
33 Quando Moisés e Elias iam se retirando, Pedro, sem saber o que dizia, falou: “Mestre, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
34 Wiktin taat Piyer kaawiy pa-ak, tala kar uc asiig goota. Min paliinna taltu kadar uc gootaagu-ak, kolaw obiigu.
34 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem surgiu e os envolveu, enchendo-os de medo.
35 Ŋu dortu gaaƴ amila min ɗo ucer, ta kaawa aman : « Ŋaar-aŋ roŋdu. Nun kat doɓga. Cokiyon kaawoy ! »
35 Então uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho, meu Escolhido. Ouçam-no!”.
36 Min gaaƴ-at kaawtu pa-ak, paliinna taltu ko Iisa keeji di. Min ŋu taliig gamin-ak, ŋu obiig ɗo aditco ho ɗo menaw ŋuur-ak, ŋu bal kaawe ɗo gemor maan kaak ŋu taltu.
36 Quando a voz silenciou, só Jesus estava ali. Naquela ocasião, os discípulos não contaram a ninguém o que tinham visto.
37 Ka kawtinti, min Iisa iŋ paliinnay kuuk subba paaytu min ka dambar, gee dakina astu ŋaamin̰ji.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Min ɗatik ta geemir-ak, gin gem rakki koola aman : « Gem kol tacco, baan̰u, tal ɗo kaay ka roŋdu-aŋ, ŋaar rakki di !
38 Um homem na multidão gritou: “Mestre, suplico-lhe que veja meu filho, o único que tenho!
39 Aariɗ obgiiga ho ŋa koolgiy koolgiyo. Ŋa tuŋkilgiyo iŋ gudurre nam biy amila toppiyo. Ŋa taaɓiyaag ko taaɓiye nam ŋa amila iŋ raɗa.
39 Um espírito impuro se apodera dele e o faz gritar. Lança-o em convulsões e o faz espumar pela boca. Sacode-o violentamente e quase nunca o deixa em paz.
40 Nu indig maajirnan̰ a ŋuu atkin̰ji, kar ŋu bal gedire. »
40 Supliquei a seus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram”.
41 Iisa kaawtu aman : « Kuŋ gee ku diŋka-aŋ, ku geenno ho imaanko sa sooɗa. Ɗakdu mena mina naa goye iŋ kuŋko ho naako sosiŋko pey ? Iyiig roŋji-aŋ anne. »
41 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês e terei de suportá-los?”. Então disse ao homem: “Traga-me seu filho”.
42 Min mic-ak asiiji moota-ak, aariɗ acciig keɗer ho ŋa tuŋkiliy burɗuŋkul-burɗuŋkul. Kar Iisa awn̰iiji ɗo aariɗ-aka. Ek di ŋa cooliig mic-aka ho ŋa beriijig ɗo tacco.
42 Quando o menino se aproximou, o demônio o derrubou no chão, numa convulsão violenta. Jesus, porém, repreendeu o espírito impuro, curou o menino e o devolveu ao pai.
43 Gee-ak okin̰co ajbiytu tak-tak ho ŋu kaawtu aman : « Way, Buŋ-aŋ sa tatko ! »
43 Todos se espantaram com a grandiosidade do poder de Deus. Enquanto todos se maravilhavam com seus feitos, Jesus disse aos discípulos:
44 « Laaŋ ɗeŋginko samaane kuu cokiye taat naako kaawe diŋka : Nun *Roŋ gemor, ŋu asaan berindu ɗo pise ka midir. »
44 “Ouçam-me e lembrem-se do que lhes digo: o Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas”.
45 Kar ŋuur gay bal ibinin kaawoy asaan ta kaaw agunuwa. Paa ko, ŋu baltu gase baati ho ŋu gintu kolaw taat ŋuu indin̰ Iisa ɗo bi ŋaar-aka.
45 Eles, porém, não entendiam essas coisas. O significado estava escondido deles, de modo que não eram capazes de compreender e tinham medo de perguntar.
46 Min ŋaar-ak, paliinna meela benannico a ŋuu ibine waa kaak tatik paka.
46 Os discípulos começaram a discutir sobre qual deles seria o maior.
47 Iisa gay ibiniit pikirrico. Hiyya, ŋa koltu mic rakki ho ŋa diyig ɗo uŋji.
47 Jesus, conhecendo seus pensamentos, trouxe para junto de si uma criança pequena
48 Kar ŋa kaawiico aman : « Gem kaak obig mic-aŋ samaane ɗo bi kanto, ar ŋa obin nun meendu. Kar gay, gem kaak obintu, ŋa ob ŋaar kaak n̰aamintu. Asaan ya ŋu talaako okiŋko, ŋaar kaak ŋu talaag a ŋa gina ziy kapak, ŋaar ko kaak tatik paka ɗo uŋji ka Buŋdi. »
48 e disse: “Quem recebe uma criança como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe também recebe aquele que me enviou. Portanto, o menor entre vocês será o maior”.
49 Yaaya kaawiiji ɗo Iisa aman : « Gem kol tacco, ni gas gem kaak atka aariɗna iŋ siŋji kun̰ji ho nin gay toɗaaji asaan ŋaar iŋ gintenno. »
49 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
50 Kar Iisa gay telkiiji aman : « Dakon̰ji toɗenno asaan waan kaak adiy pondikɗo iŋ kuŋko, ŋaar kaŋko. »
50 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Quem não é contra vocês é a favor de vocês.”
51 Wiktin taat Buŋ gaay ko icin̰ Iisa ŋaa coonin̰ kuwa ka samaaner, Iisa diy kaay tak illa a ŋa ɓaa Zeruzaleem.
51 Como se aproximava o tempo de ser elevado ao céu, Jesus partiu com determinação para Jerusalém.
52 Ŋa n̰aamtu gay tabiriikar yaaji ogire. Gay tabiriikar-ak ottu ɗo hellin rakki ta Samari asaan ŋuu siye ziŋkico ŋuu ƴoke asin̰ji.
52 Enviou mensageiros adiante até um povoado samaritano, a fim de fazerem os preparativos para sua chegada.
53 Kar gee ku helliner-at gay pooc ŋaamin̰ji, asaan ŋa bira Zeruzaleem.
53 Contudo, os habitantes do povoado não receberam Jesus, porque parecia evidente que ele estava a caminho de Jerusalém.
54 Min kun̰ Zaak iŋ Yaaya doriit kaaw-at, ŋu kaawiiji ɗo Iisa aman : « Gem kol *Rabbiney, ya ki ooye, nii inde ak taat yaa paaye min ka samaaner yaa idin̰ gee-aŋku. »
54 Percebendo isso, Tiago e João disseram a Jesus: “Senhor, quer que mandemos cair fogo do céu para consumi-los?”.
55 Kar Iisa gay newsiico ho ŋa karmiigu.
55 Jesus, porém, se voltou para eles e os repreendeu.
56 Kar ŋu ɗeettu ɗo hellin ta pey.
56 E seguiram para outro povoado.
57 Wiktin taat ŋu ɗeetiyo, ɗo botildi, gem rakki kaawiiji ɗo Iisa aman : « Ay wer kaak ki ɓaayiy di naan̰ aaɗe. »
57 Quando andavam pelo caminho, alguém disse a Jesus: “Eu o seguirei aonde quer que vá”.
58 Iisa telkiiji aman : « Bolli, ŋuur gin biddinco ho ɗiiɗ sa gin geriyco, kar nun Roŋ gemor gay, nu bal gine wer kaak naa un̰je kaar. »
58 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
59 Kar Iisa kaawiiji ɗo gem ka pey aman : « Aaɗnu. » Gem-ak telkiiji aman : « Gem kol Rabbiney, beror ja botol taat nu ɓaay tiisin̰ tanni. »
59 E a outra pessoa ele disse: “Siga-me”. O homem, porém, respondeu: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
60 Iisa gay kaawiiji aman : « Rasig gee ku mate yaa tiisin̰ momtinco. Kar kiŋ gay, ɓaa gaarit *Meennaw ta Buŋdi. »
60 Jesus respondeu: “Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos. Você, porém, deve ir e anunciar o reino de Deus”.
61 Gem ka pey kaawiiji ɗo Iisa aman : « Gem kol Rabbiney, nun naan̰ aaɗe. Kar beror ja botol taat nu ɓaaco bere ooya taat ba aaro ɗo geendu. »
61 Outro, ainda, disse: “Senhor, eu o seguirei, mas deixe que antes me despeça de minha família”.
62 Iisa gay telkiiji aman : « Gem kaak gawnaw ho kolsa aaroy-ak, ŋaar turro ɗo Meennaw ta Buŋdi. »
62 Mas Jesus lhe disse: “Quem põe a mão no arado e olha para trás não está apto para o reino de Deus”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.