Lucas 24

Jamaw ta Marbinto: Kabarre ta Gala ɗo bi ka Iisa Masi iŋ daŋla (DAANT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Iŋ ƴiriy ta dumaas, wer dugus-dugus, daaɗ-ak sokiig gamin kuuk ŋu siytu a ŋuuji ooye ɗo ziy ka Iisa ho ŋu ɓaawtu ɗo bit ka maginer.
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 Min ŋu ote, ŋu gasig dambi kaak ŋu goottu magin-ak tuŋkil serpiya.
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 Ŋu un̰jitu ɗo maginer, kar ŋu bal gasin̰ zi ka *Rabbin Iisa.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Ŋu ajbiytu nam ta bico sa amallo. Ɗo wer-ak, tala kar gee seer kesuunco irn̰a pit-pit bayniico.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Daaɗ-ak kolaw obiigu nam ŋu onig kaƴco. Kar gee-ak kaawiico aman : « Maa di ku bariyiy gem kaak goy mento min ɗatik ta gee kuuk mate ?
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 Ŋaar kawwi ɗo maginer, ŋa nooye. Pakiroŋ ɗo kaaw taat ŋa kaawiiko wiktin taat ŋa goyiy Galile.
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 Kaaw-at aman : ‟ Illa nun *Roŋ gemor, ŋuun berin ɗo pise ka gee kuuk jookumo. Ŋuun ɗooɗin ka etor ho ƴiriy ta subbiŋkar gay, naa nooye. ” »
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 Hiyya, daaɗ-ak moyiig kaawin kuuk Iisa kaawiico.
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 Ŋu yeeptu min ɗo maginer ho ŋu osiicog gamin okin̰co kuuk ŋu taltu ɗo paliinna kuuk orok iŋ rakki ho ɗo gee okin̰co kuuk aaɗig Iisa.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 Daaɗ kuuk iyiit kabarre ɗo paliinnar-ak, ŋuur Mariyam ta min geeger ka Magdala, Zaan, Mariyam atan̰ Zaak ho iŋ daaɗ daarin̰ ku pey.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Kar min paliinna-ak doriit kabarre-at, ɗo tan̰co a wal daaɗ-ak osa kaawin kuuk bal baaco diŋ ga. Paa ko, ŋu baltu amniyin̰co.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 Kar Piyer gay uctu, ŋa iciig gaɗi ŋa ɓaawtu ɗo maginer. Min ŋa ottu, ŋa ƴogiltu ho ŋa taltu jarɗaɗ di goy keeco. Ɗo wer-ak, ŋa ajbiytu tak-tak. Hiyya, ɗo yeepin̰ji ŋa osiig kat adiy ɗo maan kaak kuuniye.
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Ɗo ƴiriy taar-at di, maajirna seer ku Iisa ɓaa ɗo hellin taat ŋu koliy Emayuus. Hellin-at, min Zeruzaleem yaa nece ar kilomeetir orok.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 Ɗo botildi ŋu kaawiy benannico ɗo gamin okin̰co kuuk kuuniye.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Wiktin taat ŋu kaawiyo ho ŋu meeliy-ak, Iisa meen̰ji jorkiigu ho ŋa toliyiy iŋ ŋuura.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 Maajirna-ak talaaga, kar gay, maan toɗco ŋuu ibinin̰ji.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Iisa indiig aman : « Ku meela ɗo bi ka moo botildi ? » Ɗo wer-ak, ŋu peytu ɗut ho ŋu ƴiimiit wijeenco.
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 Rakki minninco siŋji Kileyopaas telkiiji aman : « Min gee kuuk goy Zeruzaleem, kiŋ keejiŋ di ibingigɗo gamin kuuk kuuniy ɗo menaw-aŋku walla ? »
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Iisa indiig aman : « Ŋuur maa ? » Ŋuur gay telkiiji aman : « Maan kaak asji ɗo Iisa ka min Nazareet ! Ŋaar nabiin̰ce tatiko. Ɗo uŋji ka Buŋdi ho ɗo uŋco ka gee okin̰co, ŋa gaarit gudurrey iŋ gamin kuuk ŋa giniyo ho iŋ kaawin kuuk ŋa kaawiyo.
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 Aginduwte ku gay satkiner iŋ aginiyte ku darre berig ɗo pise ka agindaw ku Room a ŋuu obin̰ji, ŋuuji diye kaawo ho ŋuu deen̰ ka etor.
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Zer nin pakir a wal ŋaar ko kaak asa jilin̰ gee ku Israyeel min adinco. Kar taar gay bal ase pa, ho diŋ gay gin ko menaw subba min gamin-aŋ kuuniytu.
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 Illa gay daaɗ daarin̰ minninni iyinti kaawin kuuk ajbay. Ŋu sak bit ka maginer,
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 kar ŋu bal gasin̰ ziy ka Iisa. Ŋu asinti kaaw a *ɗubal ku Buŋdi bayinco ho ŋu kaawiico a ŋa goy mento.
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Minninni, daarin̰ ɓaawtu ɗo maginer ho ŋu gasiig gamin-ak uudinco ar taat daaɗ-ak kaawiico. Kar ŋaar gay, ŋu bal gasin̰ji. »
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Hiyya, Iisa kaawiico aman : « Kuŋ maa di kaƴko ɗibirtu ampa ? Kaawin okin̰co kuuk nabiinna iyiiko-aŋku, maa di ŋu un̰jigikonno koɗok ?
25 Então Jesus lhes disse:
26 Ka seener, nabiinna kaaw a illa Masi kaak Buŋ doɓtu yaa taaɓiyen̰ ja ampa, kar kat, ŋaa un̰je ɗo *darjiney. »
26 Pois era preciso que o
27 Kar Iisa gaariico baaco ta kaawin kuuk ŋu siirtu ɗo saan tan̰ji. Ŋa teestu iŋ makaatamna ku Muusa iŋ ku nabiinnar nam ŋa gasiit Kitamne okintiti.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 Wiktin taat ŋu gaay ote ɗo hellin taat maajirna-ak ɓaayiyo, Iisa gintu ar ŋa bira iŋ uŋji.
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 Kar ŋuur gay toɗiiji aman : « Ha’a, gem kol siŋte, as iŋ nini asaan pat-an ɗeete. » Hiyya, Iisa ooytu ho ŋa ɓaawtu goye iŋ ŋuura.
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 Wiktin taat ŋu goyiy keɗer ɗo teendi, ŋa ictu mappa ho ŋa deltu barkin ɗo Buŋdi. Ŋa pirsiiga ho ŋa ɗeeɗiicoga.
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 Ɗo wer-ak odinco piltu kate ho ŋu ibiniig Iisa. Kar ta bite-aŋ di, ŋa sawiltu min ɗo uŋco.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 Min pa-ak, ŋu kaawtu benannico aman : « Min ŋa kaawiite ɗo botildi ho ŋa gaariite baat ta Kitamner-at, kaaw-at eruwgintenno walla ? »
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Koɗok di, ŋu uctu ho ŋu yeeptu Zeruzaleem. Ŋu gasiig *paliinna kuuk orok iŋ rakki n̰um iŋ een̰co.
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 Maajirna-ak, kaawiico ɗo ŋuur kuuk asa min hellin ta Emayuus-ak aman : « Ka seener, *Rabbin nooye ! Ŋa bayinji ɗo Simon. »
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 Kar maajirin ku seer-ak osiico oki maan kaak kuuniyco ɗo botildi ho maman ŋu ibiniig Iisa ɗo wiktin taat ŋa pirsiig mappa.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 Wiktin taat ŋu kaawa misan di, tala kar Iisa goy ɗatikco ho ŋa kaawiico aman : « Aapiye, taa goye iŋ kuŋko ! »
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 Ɗo wer-ak, ŋu raastu ho kolaw obiigu, ŋuur a wal ta kelmo.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 Kar Iisa gay kaawiico aman : « Maa di ku barjiliyo ho aditko gintu seera ?
38 Mas ele disse:
39 Taloŋ pisindu ho asindu. Ka seener ŋa nunu ! Diironnu ho kuu tale asaan kelim taar bal gine kuma wala kaaso ar ku taliy nun gintu-aŋka. »
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Min ŋa kaawiico pa-ak, ŋa gaariico pisin̰ji iŋ asin̰ji.
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 Alco gala ho ŋu ajbiytu tak-tak, kar iŋ ajbiyin̰co-ak oki, ŋu bal amniye loci. Paa ko, Iisa indiig aman : « Ku gin maan ka teendi walla ? »
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 Ŋuur gay aman : « Hii, ni gine. » Kar ŋu persiiji boos ka bike.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Iisa iciiga ho ŋa teeyig uŋco.
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 Kar ŋa kaawiico aman : « Aan taat nu kaawiiko wiktin taat nu goyiy iŋ kuŋko : Gamin kuuk siir ɗo bi kanto ɗo *gaanuun ka Muusa, ɗo makaatamna ku nabiinnar ho iŋ ta *Soom, okin̰co yaa asen̰ ja uudinco. »
44 Depois disse:
45 Ɗo wer-ak, Iisa piliig kaƴco ho ŋu ibiniit kat baat ta Kitamner.
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 Ŋa kaawiico aman : « An kaaw taat siir ɗo Kitamner : ‟ Illa Masi yaa taaɓiyen̰ ja, ŋaa mate, kar ƴiriy ta subbiŋkar gay ŋaa nooye min ɗo muuti. ”
46 e disse:
47 Paa kat, gee yaa gaare Kabarre ta Gala iŋ siŋ kun̰ji min Zeruzaleem yoo adiy ka kiɗar okin̰ji. Kabarre-at a ŋuu ibinin̰ nigin̰co, ŋu poocin̰ goyin̰co kaak samaanno ho Buŋ yaaco saamiyin̰ zunuubinnico.
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Kuŋ kon di gee kuuk talig gamin-aŋ iŋ odinko.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Kar nun meendu yaako n̰aame maan kaak Tanni kaawtu a ŋaako bere. Kuŋ gay, goyoŋ ɗo geeger-aŋ di nam gudurre taat asa min kuwa yaako miiniŋko. »
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 Min ŋaar-ak, ƴiriy rakki Iisa imiliig maajirnay min ɗo geeger-aka, ŋa iyiig moota iŋ hellin ta Betani. Ɗo wer-ak, ŋa jaaltu pisin̰ji ho ŋa barkiyiigu.
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 Wiktin taat ŋa barkiyiigu-ak di, ŋa etirtu minninco ho Buŋ coonig ka samaaner.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Ɗo wer-ak, ŋu abdiyiiga, kar ŋu yeeptu Zeruzaleem iŋ galal dakina.
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Min ŋu yeepe, ŋu ɓaggiy ɗo *ger ka Buŋdi ho ŋu oziliiga.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.