João 11

Jamaw ta Marbinto: Kabarre ta Gala ɗo bi ka Iisa Masi iŋ daŋla (DAANT) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Siŋtay-ak n̰aamiiji gem ɗo Iisa a ŋaa minin̰ji. Min gem kaak ŋu n̰aamtu-ak ote, ŋa kaawiiji ɗo Iisa aman : « Gem kol Tacco, royan̰ Lazaar raɗaw. »
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Min Iisa dorit kaaw-at, ŋa ɗiytu aman : « Raɗuway taar-an diyaagɗo. Iŋ raɗuw taar-an ko, gee yaa tale *darjin ta Buŋdi. Ho iŋ taar ko oki, gee yaa tale darjin ta Roŋ ka Buŋdi. »
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Iisa gay elgig kun̰ Maart iŋ booti ho iŋ Lazaar oki.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Kar gay, ɗo wiktin taat ŋa dortu kadar Lazaar raɗaw, ŋa bal uce koɗok. Ŋa goy ja pey menaw seer ɗo wer-aka.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Min ŋaar-ak, ŋa kaawiico ɗo maajirnay aman : « Yeepinte Zuude. »
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Kar maajirnay gay telkiiji aman : « Gem kol Tacco, misa-aŋ di, ŋu rakaan̰ dee iŋ dambay, kar diŋ pey ki raka yeepe annere ? »
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Iisa gay ɗiytu aman : « Min kawtira yoo maako, wer, ŋaar yaa goye karaŋ di. Ŋaar kaak jaawa iŋ ƴiriy-ak, ŋa batakɗo, asaan ŋa tala karaŋ.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Kar ŋaar kaak jaawa iŋ aando gay, ŋaar tallo karaŋ ho ŋa batkaw, asaan ŋa ginno portikaw ɗo gelbiney. »
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Min ŋaar-ak, Iisa kaawtu pey aman : « Royte Lazaar weƴe, kar gay, nu ɓaa niinin̰ji. »
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Maajirnay telkiiji aman : « Gem kol Rabbinni, ya ŋa weƴaw-ak, ŋaa coole ɗoo di. »
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Sando, Iisa gay rakaaco kaawe a Lazaar mate. Ŋuur gay a wal ŋa kaawa ɗo bi ka weƴ ku maalan di.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Hiyya, Iisa piliicot waraŋ aman : « Lazaar mat ko.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Kar gay, ya nu ginno ɗo serpey wiktin taat ŋa raɗiyo oki, adir gala, asaan ansii ko, ku gastu botol taat kuu aamine iŋ nunu tak-tak. Diŋ gay ucinte, gi ɓaa talin̰ji. »
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Hiyya, Tooma kaak ŋu koliy pey Didim ɗiyiico ɗo een̰ji aman : « Yallinte, ginte oki, gi ɓaa mate iŋ Rabbinte ! »
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Min ŋu ottu ɗo wer-aka, ŋu dortu kadar Lazaar goy ko ɗo maginer. Ŋa gin ko menaw pooɗi.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Kar Betani iŋ Zeruzaleem gay, ɗatikco yaa nece ar kilomeetir subba pa.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Ansii ko, *Yuudinna dakin asiico ooya ɗo kun̰ Maart iŋ Mariyam ɗo siŋco ka mate.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Min Maart dortu kadar Iisa gaay ko ote ɗo helliner, ta uctu, ta ɓaawtu ŋaamin̰ji. Mariyam gay ɗaktu geero.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Min Maart otiiji ɗo Iisa, ta ɗiyiiji aman : « Gem kol *Rabbiney, zer ya ki goya, siŋdu mataaɗo.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Kar diŋka-aŋ sa, nu iban kadar ya ki inde maan ɗo Buŋdi, ŋaan̰ berin̰ji. »
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Iisa ɗiyiitit aman : « Siŋke, ŋaar yaa nooye. »
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Maart telkiiji aman : « Nu iban kadar ŋa asa nooye ɗo wiktin taat gee okin̰co asiy nooye ɗo ƴiriy ta ba aaro. »
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Kar Iisa gay kaawiitit aman : « Nun ko kaak bera goye ɗo geemir ho ŋa nun di oki kaak nooya gee. Gem kaak yaa aamine iŋ nunu, ya ŋa mate oki, ŋa asa nooye, ŋaa goye pey.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Ho ya gem kaak goy misa iŋ odinay aamina iŋ nun-ak, ŋa mataaɗo tak-tak. Maanna-aŋ, ka aamina walla ? »
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Taar gay telkiiji aman : « Ka seener, gem kol Rabbiney, nu aamin kadar kiŋ ko Masi, Roŋ ka Buŋdi, ŋaar kaak yaa ase ɗo duniiner. »
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Min Maart kaawtu pa-ak, ta yeeptu kolin booti Mariyam. Ta semsumiitit aman : « Rabbin ase, ŋaa kolaake. »
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Min Mariyam dortu pa-ak, ta uctu puruk, ta ɓaawiiji.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Sando, Iisa bal un̰je misa ɗo helliner. Ŋa goy misa ɗo wer kaak Maart ŋaamiiga-ak di.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Min Mariyam ɓaawiiji ɗo Iisa, *Yuudinna kuuk as ooya ɗo kun̰ Mariyam goy misa gerco. Min ŋu taliit Mariyam uctu puruk-ak, ŋuur sa aaɗiita. Ya ɗo tan̰co-ak a wal ta ɓaa ale ɗo maginer.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Hiyya, Mariyam ottu ɗo wer kaak Iisa goyiyo. Min ta taliiga, ta dersitu ɗo uŋji ho ta kaawiiji aman : « Gem kol Rabbiney, zer ya ki goya, siŋdu mataaɗo. »
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Iisa taliit Mariyam alaw iŋ Yuudinna kuuk aaɗta oki. Hiyya, ziy ooliiga ho ŋa barjiltu.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Ŋa indiig aman : « Ku diyig momtey-ak momo ? » Ŋuur gay telkiiji aman : « Gem kol Rabbinni, as niin̰ gaare. »
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Kar meen̰ji Iisa teestu ale.
35 Jesus chorou.
36 Min Yuudinna taliig Iisa alaw-ak, ŋu ɗiytu aman : « Taloŋ ja, ŋa elgig Lazaar ! »
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Kar daarin̰ minninco gay ɗiytu aman : « Ŋa pil odin ku noolol, maa di ŋa baltu gedire jilin̰ Lazaar min ɗo muuti ? »
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Iisa gay, ziy ooliig di misa wiktin taat ŋu ottu ɗo maginer. Magin-at gay, ŋa girpi. Ŋu diyiig momtey ka Lazaar atta ho ŋu ɗibiriit iŋ dambi tatko.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Hiyya, Iisa kaawiico aman : « Tuŋkiloŋ dambi-aŋka. » Maart gay ɗiyiiji aman : « Gem kol Rabbiney, momtey-aŋ, ŋaar menuwiy pooɗ ko atta. Wiktin-an, ŋaa zooɗeŋ ko. »
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Iisa telkiitit aman : « Nu balke kaawe kadar ya kaŋ kat aamin iŋ nunu, ka asa tale *darjin ta Buŋdi walla ? »
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Hiyya, ŋu tuŋkiliig dambi-aka. Kar Iisa gay jaalig kaay ho ŋa ɗiytu aman : « Gem kol Tacco, nu ozilaaciŋ ɗo cokiye kaak ki cokiyiinu.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Ho nu iban kadar ki cokiyaan doo, kar gay, nu kaawiy pa-ak ɗo bi ka gee kuuk goy iŋ nun-aŋku a ŋuu aamine kadar kiŋ kat tabirintu. »
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Min ŋa kaawtu pa-ak, ŋa koliig Lazaar raɗa aman : « Lazaar, amal kara ! »
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Ek di Lazaar kaak mat-ak amiltu. Pisin̰ji iŋ asin̰ji, ŋu maliyjig iŋ jarɗaɗ ho ŋu suriyig kaay oki. Ɗo wer-ak, Iisa ɗiyiico aman : « Ipiroŋga ho rasoŋ ŋaa ɗeete. »
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 *Yuudinna dakina kuuk ɓaawco ooya ho iŋ Mariyam taliig maan kaak Iisa gintu ho ŋu aamintu iŋ ŋaara.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Kar daarin̰co gay dakiig gas *Pariziyenna ho ŋu osiico ɗo bi ka maan kaak Iisa gintu.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Kar agindaw ku gay satkiner iŋ Pariziyenna n̰umtu ho ŋu ɗiytu aman : « Gem-aŋ, ŋaar gina gamin dakina kuuk ajbay. Diŋ gay, gii ginin̰ maman ?
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Ya gi rasaag paa di, gee okin̰co yaa aamine iŋ ŋaara. Kar gee ku Room asa ɗimin̰ *ger ka Buŋdi ho ŋu asa nigin darrite. »
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Minninco, gin gem rakki, siŋji *Kayip. Ɗo elig taar-at, ŋaar ko *mee satkiner ka tatko. Ɗo wer-ak, ŋa uctu ho ŋa kaawiico aman : « Kuŋ, kaƴko ɗibire.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Ku ibanno ga ? Ya gem rakki mat ɗo bi ka gee okin̰co, ŋaar-ak, guna min darrite okintit yaa ide. »
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Sando, kaaw taat ŋa kaawiy-at, taar asɗo min loci di. Kar gay, ar ŋaar di mee satkiner ka tatko, ŋa kaawiy ar nabiin̰ce kadar Iisa asa mate ɗo bi ka Yuudinna okin̰co.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Kar gay, ŋa bal mate ɗo bi ka Yuudinna keeco di. Ŋa mat a koogin ku Buŋdi kuuk totir ɗo adiy ka kiɗar okin̰ji yaa n̰ume werco rakki ɗo uŋji ka Buŋdi.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Min ƴiriy taar-at di, agindaw ku Yuudinnar deetu kaawco a ŋuu deen̰ Iisa.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Min ŋaar-ak, Iisa jaawa ko iŋ cigilen di min ɗo agindaw ku Yuudinnar. Ŋa uctu ho ŋa ɗeettu ɗo geeger rakki moota iŋ goosin kaak ŋu kolaag Epraayim. Ɗo wer-ak, ŋa daktu goy iŋ maajirnay.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Min iidin ta Yuudinnar taat ŋu koliy Paak gaaye, gee dakina uctu min geegirnay okin̰co ho ŋu ɓaawtu Zeruzaleem. Ŋu ɓaaw siye ziŋkico a ŋuu gine sellen̰ ɗo uŋji ka Buŋdi ɗo iidin-ata.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Gee kuuk as ɗo iidin-at bariyaag Iisa. Ɗo adiy ka ger ka Buŋdi, ŋu kaawiy benannico aman : « Gem-aŋ kat yaa ase ɗo iidiner walla ? Wala ku pakira maa ? »
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ŋu kaawiy pa-ak, asaan agindaw ku gay satkiner iŋ Pariziyenna kaaw kadar ya gem ibingig wer kaak Iisa goyiy-ak di, illa ŋaa minninco a ŋuu ɓaawe obin̰ji.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.