Atos 27
El Nuevo Testamento (CYA) vs NTLH
1 Mdiyaa xaa nu juin ne' si'yana tsaa hua se'en lca Italia, xacan' mdyaa ne' cunta 'in yu Pablo yaa' yu Julio, nu lca que 'in yu sindatu ta 'in yu Augusta, a cunta lo'o chcua xnan yu preso.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Xacan' yten hua ni' yca na'an nu mdo'o quichen Adramitio, nu ntsu'hui cha' tyi'o ti'in scasca se'en lyi'ya loo Asia. Mdo'o hua nguiaa hua, lo' ta'a nguiaa hua 'in yu Aristarco nu mdo'o quichen Tesalónica se'en lyi'ya loo Macedonia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Xca tsaan can' mdyi'o ti'in hua quichen Sidón, lo' si'yana mña'an 'tnan ti' yu Julio 'in yu Pablo, mdaa yu cha' cuiya' tsaa yu se'en ndi'in ta'a tsu'hue yu si'yana cu'ni cunta 'in yu.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Xacan' yten hua ni' yca na'an can', lo' si'yana lyee nchca cui'in se'en nguiaa hua, can' cha' msñi hua luhua' tso' cueen se'en su yuu ngutyi se'en lca Chipre.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Xa mdijin hua se'en lyi'ya loo Cilicia lo'o Panfilia, xacan' mdyi'o ti'in hua quichen Mira se'en lyi'ya loo Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Can' na'an yu nu lca que 'in sindatu xca yca na'an nu mdo'o quichen Alejandría nu tiyaa se'en lca Italia, lo' ni' can' yten lo'o yu 'in hua.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Tyun 'a tsaan yu'hui lyijyi hua loo tyi'a can', que' 'a mdiyaa hua chcua se'en ndi'in quichen Gnido, cuaña'an ti' nchca cui'in nde loo se'en nguiaa hua, can' cha' mxisti hua luhua' tso' nde 'ya se'en su yuu ngutyi se'en lca Creta, chcua se'en ndi'in quichen Salmón.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Lyee 'a tñan mdijin hua cua' juin tu'hua tyi'a can', tsaya' mdyi'o ti'in hua sca se'en nu nchcui' ne' lo'o Buenos Puertos, lo' cui' ti can' ndi'in quichen Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Si'yana cua' tyun tsaan mtnan' hua, a cunta cua' mdijin tsaan nu n'ni ne' judio ayuna, chen nchcui 'in hua ti' tsaa la hua ni' yca na'an can', can' cha' yu Pablo mdaa yu cha' tiyaa 'in ta'a nda'an yu,
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 lo' juin yu: Nchgaa 'un yu ta'a nda'an na re, nan' xque' tin' si'yana chen nchcui 'in na nu ti' tsaa la na, quinan' yca na'an re lo'o yu'hua ntsu'hui ni' na, lo' tsato'o lo'o nare' quinan' na.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Una yu nu lca que 'in sindatu can' a m'ni cunta yu cha' ycui' yu Pablo, lyee la m'ni cunta yu 'in yu nda'an lo'o 'in yca na'an can' lo'o x'nan na.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Si'yana tucui ti ña'an quinu yu se'en can' tsaan nu tlya', can' cha' qui'an la yu m'ni sca yu cha' nu tyijyin yu tsaa yu cha' ti' bla tiyaa yu quichen Fenice se'en lyi'ya loo Creta, sca se'en chcan' tucua nscan chendyu, lo' can' quinu yu tsaan nu tlya'.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Mdyisnan mscua cui'in jo'o ti nu nguiaa tso' ca se'en ntsu'hui cha' tsaa yu, lo' ñan ti' yu tsa lo'o na 'in yu, can' cha' ngulyoo yu chcuan nu nsñi tucui 'in yca na'an can', lo' mdo'o yu nguiaa yu cua' juin tu'hua tyi'a se'en lyi'ya loo Creta.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Xi'i ti mducui yaan sca cui'in tnu nu nchcui' ne' lo'o Euroclidón, lo' msi'yu taa na loo yca na'an can'.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Si'yana juesa 'a yaan cui'in can', lo' a ncua 'a 'in hua tsa lo'o hua 'in yca na'an can', mdaa tu hua ya' ya lo'o cui'in can' 'in hua se'en nu ncua ti' na.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Ya lo'o cui'in can' 'in hua nde luhua' tso' ca se'en su yuu ngutyi nu naan Clauda, que' 'a ncua canan ngulyoo hua 'in yca na'an lyo' ti nu nducuan quii yca na'an can'.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Xa mdyi'o scua na chon' yca na'an tlyu can', xacan' mdyisnan nguxen yu tiso sii' yca na'an tlyu can' lo' mscan' tla yu 'in na. Nguitsen yu cha' tsa ycan' yu'hui yca na'an can' loo ysin se'en lca Sirte, can' cha' mdyi'ya yu te' nducua que yca na'an can', lo' ngula yaa' yu 'in na.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Una xca tsaan can' lyee la mscuin ti'in cui'in 'in yca na'an can', xacan' mdyisnan mscuan yu yu'hua ntsu'hui ni' na loo tyi'a.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Nu cua' nchca snan tsaan can', na nu 'ni lati cha' 'in yca na'an can' lo' mscuan hua 'in na.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Tyun 'a tsaan, ñi cucha ñi cuii a ncua chcan' 'a, lo' tsacua ña'an nchca quio cui'in tnu nu mscuin ti'in 'in yca na'an can', cua' mxñii ti' hua si'yana a tyi'o laa 'a hua.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Si'yana cua' tyun tsaan a nchca cu 'a hua, mdyiton yu Pablo tlu'hue la lja hua, lo' juin yu: Nchgaa 'un yu ta'a nda'an na re, cha' cua na ngune 'in um ña'an cha' nu ycuin' lo'o um si'yana a tyi'o na se'en lca Creta, lo' a ña'an na cha' tnu re.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Una cua' ñii chcuin' lo'o um si'yana cu'ni tnu tiquee um, siya' yca na'an re jlyo na una nare' a sca ca 'in na.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Si'yana tla nu mdijin re, Ndiose X'nan, ñi nu ngui'ni tnu hua 'in, ngua'an tñan ñi sca angujle nu mdi'in lo'on.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Lo' juin 'ñan: A cutsen Pablo, si'yana ntsu'hui cha' tiyaa ton tloo yu César, lo' si'yana mjñan cha' tsu'hue 'ñan, tyi'o laa nchgaa la ña'an yu ta'a nda'an re.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Can' cha' cua' ñii, nchgaa um cu'ni tnu tiquee um, si'yana ndiya qui'an tin' 'in Ndiose, lo' chcui ña'an mtsa' angujle 'ñan, cui' cuaña'an tsato'o na.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Una ntsu'hui cha' tsa ycan' yu'hui yca na'an re cui' ti se'en su sca yuu ngutyi.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Xa cua' nchca tilcua tla nu cua' nguia lo'o cui'in can' 'in hua loo tyi'a tujo'o Adriático, tlu'hue tla can' yu nu nda'an lo'o 'in na ngüi ti' yu si'yana cua' tyi'o ca'an ti hua loo yuu ngutyi.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Xacan' msu'hua cuiya' yu tsala ña'an qui'ñi se'en nguiaa hua can', lo' ntsu'hui na cla ta. Xa cua' nguiaa na nde loo la msu'hua cuiya' la yu 'in na, lo' cha' 'tñu ti ta ti' ndiyaa na xacan'.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Lo' nguitsen yu cha' tsa tucua yca na'an can' loo quee, can' cha' nde chon' mxityu su'hua yu tsa jacua chcuan nu nxñi tucui 'in na, lo' lca tiquee yu cha' cua na cua' qui'ya xaa.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Tsalca yu nu nda'an lo'o yca na'an can' ncua ti' yu tyi'o cunan ti yu ni' yca na'an lyo' ti can', lo' mdyi'ya yu 'in na loo tyi'a, lo' m'ni ti yu cha' si'yana culo jni yu tiso nu nchcan' chcuan ti'in nu nducui nde chon' yca na'an can'.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Una yu Pablo juin yu 'in yu nu lca que can' lo'o nchgaa la ña'an yu sindatu: Cha' na yu re xnan yu, ñi sca um lo' a tyi'o laa um.
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Yu sindatu can' msi'yu yu tiso nu nchcan' ca'an yca na'an lyo' ti can', lo' mdaa tu yu ya' quinan' yu'hui na loo tyi'a can'.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Xa cua' ljyaan xaa, yu Pablo mdaa yu cha' tnu tiquee 'in nchgaa yu can' si'yana cu chin' yu, lo' juin yu: Cua' nchca tilcua tsaan nguitsa sla na, lo' a nchca cu 'a na.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Can' cha' cua' ñii, taa na juesa cu chin' na si'yana a ña'an ti' na lyee la, lo' cha' ñi si'yana ñi sca quichan' que na a quinan' na.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Xa mdyi ycui' yu cha' re msñi yu sca jaslya, tloo na'an nchgaa yu can' mdyaa yu xu'hue 'in Ndiose, msu'hue yu 'in na lo' ycu yu 'in na.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Xacan' nchgaa la ña'an yu jui cha' tnu tiquee 'in yu, lo' mdyisnan ycu yu.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Loo nchgaa hua ndiyaa hua tsa tucua ciento ntsu'hui snan yla ntsu'hui 'tñuxca hua, nu ntsu'hui hua ni' yca na'an can'.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Xa cua' ycu yu, mdyisnan mslo su'hua yu mti trigo loo tyi'a can' si'yana quisa la su'hua yca na'an can'.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Xa ngu'ya xaa, a yu'hui lyoo yu se'en can', una na'an yu sca se'en yten yu'hui tyi'a tujo'o, chcan' loo ysin 'in na, lo' mdya ycui' yu cha' tca tsa lo'o yu 'in yca na'an can' loo ysin can'.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Xacan' msi'yu yu tiso nu nsñi tucui 'in yca na'an can', mxnu sti yu chcuan can' ni' tyi'a, cui' ña'an lcaa mxtin' yu ti nu nchcan' ca'an yca nu nda juesa 'in na, xacan' mscuen yu te' nu chcua nde loo yca na'an can', mdo'o na nguiaa na chcua tu'hua ysin can'.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Una xa mdiyaa na sca se'en nguio' tucua ysin, can' ycan' yu'hui na lo' nguinu tucua cuaan suun na, juesa nu ndiyan ytsa tyi'a can' mdyisnan msta na 'in yca na'an can'.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Xacan' yu sindatu m'ni cuiya' yu cha' si'yana cujui yu 'in nchgaa yu preso can', si'yana a xcua yu tyi'a lo' lyaa yu.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Una yu nu lca que can' a mdaa yu cha' cuiya' si'yana ntsu'hui tiquee yu culaa yu 'in yu Pablo can'. Xacan' ngulo yu tñan cha' ti ña'an yu nchca nxcua yu tyi'a, tyi'o ca'an yu loo ysin can',
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 lo' nchgaa la ña'an yu lo'o juesa 'in ca' ti uta chon' yu'hua nu nducui loo tyi'a can' tiyaa yu la can'. Cuaña'an yato'o nchgaa yu mdo'o laa yu loo tyi'a can'.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.