Atos 22
El Nuevo Testamento (CYA) vs NVT
1 Tsacua loo ndi'in um cua' ñii, nchca tin' chcuin' sca cha' lo'o um.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Xa ngune 'in ne' ycui' yu cha' hebreo, lyee la m'ni cunta ne' cha' nu nchcui' yu. Lo' juin yu:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 Nan' lcan ne' judio ta'a um, lo' quichen Tarso ngulan se'en lyi'ya loo Cilicia. Una loo quichen re yato'o ylon, lo' nde yu'huin xcula. Cui' yu Gamaliel ngulo'o yu 'ñan nchgaa loo cha' 'in lee nu ntsu'hui 'in nten cula 'in na. Lo'o nu chcui lca tiqueen m'nin tñan 'in Ndiose ña'an ngui'ni um cua' ñii.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Hasta m'nin lyi'on 'in nchgaa nu cua' ntsu'hui Tucueen can', si'yana caja tijin ne'. Can' cha' a ya' se'en ti mda'an, mscan' 'in ne' lo' msu'huan 'in ne' na'an chcuan, yu qui'yu lo'o ne' cuna'an.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 A cunta yu nu ndlo ca tñan ni' lyaa lo'o qui'yu cula jlyo ti' yu cha' re, si'yana cui' yu mdaa yu quityi cha' cuiya' 'ñan nu cui'yan tsa'an quichen Damasco, nu taan 'in jun ta'a judio na. Mdo'on, lo' lca cha' 'ñan scan' 'in jun, lo' quian lo'on 'in jun quichen Jerusalén re, se'en nu ntsu'hui cha' tyijyin jun nu ti'i.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Una yato'o cua' tyi'an tin quichen Damasco, chcua ndyi'ya cuaan, tsati ntyin msti sca xaa tlyu nu mdo'o la ni' cuaan, lo' msu'hua lo'o na 'ñan.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Cui' xaa mdlyun, lo' ngune 'ñan jui sca nu ycui', lo' juin 'ñan: Saulo, Saulo, ¿ñi cha' nda'an y'ni lyi'o 'ñan?
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Mxcuen xacan': ¿Tucui ca lca um, Ñi X'nan hua? Lo' juin ñi 'ñan: Nan' lcan Jesús Nazaret nu nda'an y'ni lyi'o.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Lo'o yu ta'a nda'an na'an yu xaa can', lyee 'a ytsen yu, una a ngu'ya yu cha' tiyaa tucui ca ycui' can'.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Xacan' nen 'in ñi: Ñi X'nan hua, ¿ñi na ta nchca ti' um cu'nin? Lo' juin ñi 'ñan: Tyiton lo' sten quichen cua, cua caja nu quitsa' 'in ñi tñan ntsu'hui cha' cu'ni.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 A ncua chcan' 'a 'ñan si'ya xaa nu m'ni 'ñan, can' cha' yu ta'a nda'an msñi yu yaan', lo' yten lo'o yu 'ñan quichen Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Can' ndi'in sca yu naan Ananía, sca yu nu nxñi 'a cunta 'in lo'o cha' 'in Ndiose, lo' ndyu'hui cuiya' ti' ne' judio chendyu 'in yu.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Yaan yu se'en ndi'in lo' juin yu 'ñan: Yu ta'a na Saulo, ntsu'hui cha' quila xaa quiloo xiya'. Ticui' xaa na'an 'in yu.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Lo' juin yu 'ñan: Ndiose 'in nten cula 'in na ngulohui ñi 'in, si'yana ca jlyo ti' ña'an cha' 'in ñi, lo' tca ña'an 'in ñi nu Luhui lati, lo' quine 'in nchgaa cha' nu chcui' ñi lo'o.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Cui' cunajo'o 'in ñi lo' chcui' lo'o nchgaa nten tsaña'an cha' nu cua' na'an lo' ngune 'in.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Can' cha' cua' ñii, a quita lyee la. Tyiton lo' chcua tya, lo' cuten qui'ya 'in lo'o cha' cuiya' 'in ñi.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Yato'o xa mxitucuin quichen Jerusalén, yten ni' lyaa lo' na'an xñii sca cha' lja nchcuin' lyi'on 'in Ndiose.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Can' na'an 'in nu juin 'ñan: Ndla ti cu'ni tyi'o quichen re, si'yana nten re a cuan xu'hue ne' 'ñan lo'o cha' nu chcui'.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Xacan' nen 'in ñi: Ñi X'nan hua, jlyo tsu'hue ti' nten re ña'an mda'an nan 'in jun nu cua' ya qui'an ti' 'in um cunda scaa se'en ndiyo' ti'in ne' judio, mjyi'in 'in jun lo' msu'huan 'in jun na'an chcuan.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Xa yjui ne' 'in yu Steba, yu nu ycui' cha' tsu'hue 'in um, lo'on nan' ndon xacan', sca cha' ti 'ñan lo'o ne', lo' yu'huin cunta ste' ne' lja ndyujui ne' 'in yu.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Una ti' juin la ñi 'ñan: Yaa, si'yana nan' ca'an tñan 'in tsaa tijyo' se'en ndi'in ne' gentil.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Tsacan' cha' nu cua' ycui' yu Pablo xa mdyisnan ycui' cueen ne': Yjui tijin um 'in yu si'yana a nga'an 'a cha' ti' tyu'hui yu chendyu.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Mdyisnan msi'ya lo'o ne' 'in yu Pablo lyee ya', lo' hasta msta ne' ste' ne' lo' mxiloo ne' sñi yuu.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Can' cha' cui' xaa ngulo x'nan sindatu can' tñan, si'yana sten lo'o ne' 'in yu Pablo na'an se'en ndi'in ne' lo' qui'ni yu tsaya' quitsa' yu ñi cha' nsi'ya lo'o nten can' 'in yu.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Xa mscan' ne' 'in yu Pablo lo'o tiso, mñicha' yu 'in sca nu ndlo tñan can': ¿Ta ntsu'hui cha' cuiya' jyi'in um 'in sca yu romano, lo' ti' lyijyi tyi'o qui'ya 'in yu?
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Xa ngujlyo ti' yu cha' can', cui' xaa ya ytsa' yu 'in x'nan yu, lo' juin yu: ¿Ña'an ta ljuin um cua' ñii si'yana ne' romano lca yu re?
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Xacan' ya ñicha' x'nan sindatu can' 'in yu Pablo: Quitsa' 'ñan, ¿ta cha' ñi si'yana lca ne' romano? Mxcuen yu Pablo: Cui' yu.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Lo' juin yu x'nan sindatu can': Lo'on na lcan yu romano, una lo'o tñi jui cha' cuiya' re 'ñan. Xacan' mxcuen yu Pablo: Una nan' lcan sca yu nu ngula ca quichen romano.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Ne' sindatu nu lca cha' jyi'in 'in yu Pablo can', cui' xaa mdo'o tso' ne' lo' hasta lo'o x'nan sindatu can' ytsen, si'yana mscan' ne' 'in yu Pablo, lo' lca yu ne' romano.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Yu x'nan sindatu can' si'yana nchca ti' yu ca jlyo ti' yu ñi qui'ya ca msu'hua ne' judio 'in yu Pablo, can' cha' xca tsaan can' mxo' ti'in yu 'in nchgaa yu nu ndlo tñan ni' lyaa 'in ne' lo'o qui'yu cula, xacan' mxtin' ne' carena nchcan' yu Pablo lo' ngulyoo ne' 'in yu tloo ndi'in nten can'.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.