Romanos 9
Nduudu nʼdai yeⁿʼe Ndyuūs yeⁿʼe cuicateco yeⁿʼe Tepeuxila (CUXNT) vs NVT
1 'Úú Pablo ní ngaⁿ'á nduudu cuaacu ti 'úú ní yeⁿ'é Cristo 'úú, ní nguɛ́ɛ́ ngaⁿ'á nduudu yaadi. Chííⁿ chi nadacádiinúúⁿ na staava yeⁿ'é ní yeⁿ'e Espíritu N'dai yeⁿ'é Ndyuūs. Cáávā chuū cuaacu niiⁿnyúⁿ deenú chi ngaⁿ'á nduudu cuaacu.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Neené ndaachií yiinú ní neené ya'ai staava yeⁿ'é cáávā 'iiⁿ'yāⁿ yeⁿ'e ndaata yeⁿ'é,
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 ndíí chi 'úú maáⁿ neⁿ'é chi cuneé condenado 'úú ní caneé 'aama lado yeⁿ'e Cristo nduuti chi chiiⁿ cuuví diíⁿ, ní cuuví 'cuɛɛtinéé n'daacā 'iiⁿ'yāⁿ yeⁿ'e ndaata yeⁿ'é, ní cuuví yā yeⁿ'e Cristo 'iiⁿ'yāⁿ.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 'Iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ ní yeⁿ'ē 'iiⁿ'yāⁿ yeⁿ'e ndaata Israel. Ní Ndyuūs sta'á yā 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ chi cuuvi daiyá yā. Ní Ndyuūs chí dɛɛvɛ n'dáí taavi ca canée yā nguaaⁿ 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ. Ní diíⁿ yā 'áámá compromiso ndúúcu yā. Ní ca'á yā 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ ley yeⁿ'é yā chi ley yeⁿ'e Moisés. Ní 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ canée yā ndúúcū ntiiⁿnyuⁿ yeⁿ'e yaācū ní ndúúcū compromiso yeⁿ'é Ndyuūs chi Ndyuūs caⁿ'a yā chi ca'a yā 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Ní 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ ní daiya chiida yú cuááⁿ vmnaaⁿ ní yeⁿ'e ndaata 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ. Ní yeⁿ'e ndaata 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ Cristo ní ndaa yā ndúúcū cuerpo tan'dúúcā 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ. Ní Cristo miiⁿ ní Ndyuūs, ní ch'ɛɛtɛ taavi yā yeⁿ'e nducuéⁿ'ē. Cueⁿ'e daāⁿmaⁿ dich'ɛɛtɛ yú Ndyuūs. 'Tíícā.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 'Úú nguɛ́ɛ́ ngaⁿ'á chi compromiso chi ngaⁿ'a Ndyuūs nanááⁿ 'iiⁿ'yāⁿ Israel chí nguɛ́ɛ́ dichíí'vɛ̄. N'daācā ca chi ngaⁿ'á chi nducyaaca 'iiⁿ'yāⁿ yeⁿ'e ndaata Israel miiⁿ cuaacu chi nguɛ́ɛ́ yeⁿ'e 'iiⁿ'yāⁿ Israel.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Naati nguɛ́ɛ́ nducyaaca 'iiⁿ'yāⁿ yeⁿ'e ndaata Israel ní daiya Abraham 'iiⁿ'yāⁿ. Naati 'túúcā ngaⁿ'a Ndyuūs: Dii Abraham, cáávā saⁿ'ā daiya di chi nguuvi Isaac vɛ́ɛ́ 'iiⁿ'yāⁿ yeⁿ'ē di cuayiivi.
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Ní cáávā nduudu chi ngaⁿ'a Ndyuūs cuuvi deenú chi mar 'áámá 'iiⁿ'yāⁿ cuuvi daiya Ndyuūs cáávā chi ch'iindiyáaⁿ yā na ndaata yeⁿ'é Abraham. Nguɛɛ 'tíícā. 'Iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ ní daiya Dendyuūs nduuti chi cucáávā compromiso yeⁿ'e Ndyuūs, 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ cuaacu chi daiyá Ndyuūs.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Nduudú 'cūū nduudu chi canéé nguūⁿ yeⁿ'ē compromiso miiⁿ chi Ndyuūs ca'a yā Abraham: Tiempo chi ch'iⁿ'í, 'úú nndaá ní ch'iⁿ'í poder yeⁿ'é ní Sara chi n'daataá yeⁿ'ē di ní 'cuundi 'aama daiya tá.
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Ní nguɛ́ɛ́ dámaaⁿ chuū. Nduu 'uuvi daiya táⁿ'ā Rebeca mííⁿ ní cuaāchī. Ní nguuvi yā Esaú ndúúcū Jacob ní yeⁿ'ē 'áámá chiidaá ní chiidá yā ní Isaac chi yeⁿ'e ndaata yeⁿ'e 'iiⁿ'yāⁿ vmnááⁿ vmnaaⁿ yeⁿ'e yú.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 — ausente —
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 ¿Dɛ'ɛ̄ cuuvi caaⁿ'maⁿ s'uūuⁿ yeⁿ'e chi diiⁿ Ndyuūs? ¿'Áá diiⁿ Ndyuūs cosa chi nguɛ́ɛ́ cuaacu? Nguɛ́ɛ́ mar 'áámá naaⁿ.
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Ndyuūs ní caⁿ'a yā chii yā Moisés miiⁿ 'tíícā: 'Úú ní ya'áí cáávā 'iiⁿ'yāⁿ chi 'úú neⁿ'é chi caⁿ'á chí ya'áí yeⁿ'e yā; ní 'úú ya'āī 'iinú cáávā 'iiⁿ'yāⁿ chi 'úú neⁿ'é chi caⁿ'á chí ya'āī 'iinú cááva yā.
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Maaⁿ ní nguɛ́ɛ́ tan'dúúcā chi 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ neⁿ'é yā o diíⁿ yā chi cuuví yeⁿ'é Ndyuūs 'iiⁿ'yāⁿ, naati dámaāⁿ tan'dúúcā chi Ndyuūs ya'ai 'iinú yā caava 'āā du'ú nūuⁿ chi neⁿ'é yā chi cuuvi yeⁿ'é yā.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Ní canéé nguūⁿ na libro yeⁿ'e Ndyuūs taachi Ndyuūs yaa'ví yā rey yeⁿ'e yáⁿ'āa Egipto 'tíícā: Dii Faraón, 'úú s'neéⁿ dii rey caati 'úú cuuvi 'cuuⁿ'míⁿ poder yeⁿ'é cucáávā dii. Ní 'iiⁿ'yāⁿ yeⁿ'e núúⁿmáⁿ íⁿ'yeeⁿdī cuuvi déénú yā chi duuchí ní caaⁿ'máⁿ yā chi duuchí.
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Ní 'tíícā diiⁿ Ndyuūs. Ya'áí yā cáávā 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ chi maáⁿ yā neⁿ'é yā, ní 'tiicá ntúūⁿ Ndyuūs dichɛɛchí yā staava yeⁿ'e 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ chi maáⁿ yā neⁿ'é yā dichɛɛchí yā.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Tuu'mi ní 'aamá nī caⁿ'a nī chīi nī 'úú 'tíícā: Nduuti chi 'tíícā, ¿dɛ'ɛ cúúvī chi Ndyuūs ngaⁿ'á yā chi nuuⁿndi ní yeⁿ'e saⁿ'ā? Ní ¿dú'ū cuuvi diiⁿ cosa chi contra yeⁿ'e chi Ndyuūs neⁿ'é yā chi diiⁿ?
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 'Úú ní ngaⁿ'á ngīi díí saⁿ'ā: ¿Dú'ú dii chi díí cuuvi n'guɛɛcútaⁿ'a di yeⁿ'é Ndyuūs? ¿'Áá cuaacu chi 'áámá 'cúutīi yeⁿ'ē ínchɛɛ̄tí cuuvi caaⁿ'maⁿ ndúúcū 'iiⁿ'yāⁿ chi din'dái yā 'cúutīi miiⁿ ní caaⁿ'maⁿ 'tíícā: ¿Dɛ'ɛ̄ cúúvī chi din'dái nī 'úú 'túúcā?
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Deenu yú chi 'iiⁿ'yāⁿ chi din'dái yā 'cúutīi cuuvi din'dái yā yeⁿ'e inchɛɛtí tan'dúúcā chi neⁿ'é yā din'dái yā. Cuuvi din'dái yā yeⁿ'e 'áámá taaⁿ ínchɛɛ̄tí 'uūvī 'cúutīi, 'áámá chi yaⁿ'ai chíí'vɛ̄ ni táámá chii nguɛ́ɛ́ yaⁿ'ai chíí'vɛ̄.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Ní 'tiicá ntúūⁿ chi diiⁿ Ndyuūs. Ndyuūs neⁿ'é yā 'cuuⁿ'míⁿ yā 'iiⁿ'yāⁿ táácā cuuvi diíⁿ yā castigar 'iiⁿ'yāⁿ ní ch'iⁿ'í yā poder yeⁿ'é yā. Ní n'deee 'nááⁿ tiempo Ndyuūs chɛɛ́ yā ndúúcū vaadī ngiinu yeⁿ'é yā ndúúcū 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ chi nguɛ́ɛ́ n'daacā idiíⁿ yā. Ní Ndyuūs canéé chi diíⁿ yā castigar 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ. Ní Ndyuūs dituūví yā 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Ní Ndyuūs neⁿ'é yā ch'iⁿ'í yā s'uūuⁿ chí chɛɛtɛ ca vaadī dɛɛvɛ taavi yeⁿ'é yā ní nééné ya'ai 'iinú yā cááva s'uūuⁿ. Ní ndii vmnááⁿ vmnaaⁿ diíⁿ yā chi s'uuúⁿ ní vɛ́ɛ́ parte yeⁿ'e yú ndúúcū yā ndúúcū dɛɛvɛ taavi ca yeⁿ'é yā.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Ní Ndyuūs yaa'ví yā s'uūuⁿ chi cuuvi yeⁿ'é yā s'uūuⁿ, náⁿ'ā s'uūuⁿ chi 'iiⁿ'yāⁿ Israel s'eeⁿ chi judíos s'uūuⁿ ni tanáⁿ'a s'uūuⁿ chi nguɛ́ɛ́ 'iiⁿ'yāⁿ Israel s'eeⁿ chi judíos s'uuúⁿ.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Tan'dúúcā chi canéé nguūⁿ na libro yeⁿ'é Ndyuūs naachi dinguūⁿ profeta Oseas ní Ndyuūs ngaⁿ'á yā 'tíícā:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Ní lugar mííⁿ nūuⁿ naachi Ndyuūs caⁿ'a yā chii yā 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ 'túúcā: Ndís'tiī ní nguɛ́ɛ́ 'iiⁿ'yāⁿ yeⁿ'é ndís'tiī, mííⁿ nūuⁿ ní ngaⁿ'á 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ ní chi duuchí yā daiya Dendyuūs chí canduuchi.
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Ní saⁿ'a profeta Isaías caⁿ'a sá yeⁿ'e 'iiⁿ'yāⁿ Israel 'tíícā: 'Áárá chí 'iiⁿ'yāⁿ yeⁿ'e ndaata Israel ní n'deee n'dáí yā tan'dúúcā yáⁿ'āa ndúútiī yeⁿ'ē yiicu dámaāⁿ n'duu'vi núúⁿ yā nnguaⁿ'ai yā.
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Ní Señor Ndyuūs diíⁿ yā chi cuuvi cuaacu nduudu chi 'āā caⁿ'a yā yeⁿ'e yáⁿ'āa 'cūū ní nuuⁿ diíⁿ yā nducuéⁿ'ē.
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Ní 'tíícā ngaⁿ'a profeta Isaías cuaaⁿ vmnaaⁿ:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 ¿Dɛ́'ɛ̄ cuuvi caaⁿ'maⁿ yú tuu'mi? 'Tíícā cuuvi caaⁿ'maⁿ yú. 'Iiⁿ'yāⁿ chi nguɛ́ɛ́ yeⁿ'e ndaata Israel chi judíos 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ nguɛ́ɛ́ in'nuúⁿ yā Ndyuūs ní nguɛ́ɛ́ diíⁿ yā chi canee n'daāca yā nanááⁿ Ndyuūs. Naati cuayiivi mííⁿ ní 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ canee n'daāca yā nanááⁿ Ndyuūs cáávā chí i'téénu yā Ndyuūs. Ní Ndyuūs diíⁿ yā aceptar 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ chi yeⁿ'é yā 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Nguɛ́ɛ́ 'tíícā ndúúcū 'iiⁿ'yāⁿ chi yeⁿ'e ndaataá Israel. Caneé yā ndúúcū ley yeⁿ'e Moisés chi cuuvi diiiⁿ chi n'daacā caneé yā nanááⁿ Ndyuūs. Ní 'áárá chi neⁿ'é yā canéé n'daacā nanááⁿ Ndyuūs naati nguɛ́ɛ́ cuuvi diíⁿ yā cumplir chiiⁿ chi ngaⁿ'a ley miiⁿ.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 ¿Dɛ'ɛ̄ cúúvī chi 'tíícā? 'Tíícā canee, caati 'iiⁿ'yāⁿ yeⁿ'e ndaata Israel nguɛ́ɛ́ n'daacā canee yā nanááⁿ Ndyuūs cáávā ntiiⁿnyuⁿ chi diíⁿ yā cáávā ley yeⁿ'é yā, ní nguɛ́ɛ́ neⁿ'é yā cu'téénu yā Jesucristo. Ní cáávā chuū 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ canee tan'dúúcā chi candɛ́ɛ̄ ca'a yā ná tuūu chi Jesucristo chi diīiⁿ chí indɛɛ ca'a 'iiⁿ'yāⁿ.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Ní 'tíícā canéé nguūⁿ na libro yeⁿ'e Ndyuūs yeⁿ'e tuūu miiⁿ:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.