Lucas 2

Nduudu nʼdai yeⁿʼe Ndyuūs yeⁿʼe cuicateco yeⁿʼe Tepeuxila (CUXNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nguuvi s'eeⁿ emperador Augusto César caⁿ'a ntiiⁿnyúⁿ yā chi 'cuɛɛtinéé nguūⁿ nducyaaca 'iiⁿ'yāⁿ yeⁿ'e núúⁿmáⁿ yáⁿ'āa naachi caⁿ'a ntiiⁿnyúⁿ yā.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 Ní taachi Cirenio ní gobernador yā yeⁿ'e yáⁿ'āa Siria, 'āā diíⁿ yā chuū chí n'gɛɛtinéé nguuⁿ yā.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Ní nducyaaca 'iiⁿ'yāⁿ snaⁿ'a yā na yáāⁿ naachi ch'iindiyáaⁿ yā ní ca'a yā chi ngúúví yā.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 'Tíícā chiī José miiⁿ ní n'dāa yā na yáāⁿ Nazaret miiⁿ yeⁿ'ē yáⁿ'āa Galilea ní ndaá yā na yaāⁿ Belén yeⁿ'e yáⁿ'āa Judea. Yáāⁿ miiⁿ ní duuchi Yáaⁿ yeⁿ'e David caati José miiⁿ ní na ndaata yeⁿ'ē rey David miiⁿ 'iiⁿ'yāⁿ.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 Cueⁿ'e José miiⁿ ndúúcū María ti chiida tá ndúúcū chɛɛcu tá dīiⁿ yā prometer chi 'caandavaacu tá ndúúcū José miiⁿ. María miiⁿ ní vɛ́ɛ́ daiya tá chɛɛti tá. Miiⁿ ní ndaá yā ca'a yā ngúúví yā.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Taachi miiⁿ snée yā, snuū ca'a nguuví yeⁿ'ē María miiⁿ chi 'cuundiyaāⁿ daiya yā.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Miiⁿ ch'iindiyaāⁿ saⁿ'a 'lííⁿ, daiya tá chi vmnááⁿ vmnaaⁿ, ní chɛɛcú yā tíínūuⁿ saⁿ'a 'lííⁿ, ní sn'diití yā saⁿ'ā 'lííⁿ miiⁿ naachi snúúⁿ 'iiti. Ní ch'ɛɛtinee yā miiⁿ caati nguɛ́ɛ́ ndaacá yā va'āī chi n'dai.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Ná campo yeⁿ'ē yáāⁿ Belén miiⁿ vɛ́ɛ́ 'iiⁿ'yāⁿ chi snéé cuidado 'iiti cuūchī. Ní n'gɛɛtí nduuchí yā n'gaaⁿ na cuɛɛti cucáávā 'iiti cuūchī miiⁿ.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Ní n'gaāⁿ miiⁿ 'áámá ángel chi Señor Ndyuūs dichō'o yā che'enaáⁿ yā nanááⁿ 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ chi snéé cuidado 'iiti cuūchī. Ní chi dɛɛvɛ ch'ɛɛtɛ n'dai yeⁿ'é Ndyuūs chiiya nanáaⁿ yā ní 'dii'yā n'dái yā chii.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Angel miiⁿ ní caⁿ'a yā chii yā 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ: Ndís'tiī, nguɛɛ 'va'á nī ti 'úú nindɛɛ́ 'áámá nduudu chí n'dai níícú cuuvi yeenu taavi ndís'tiī ndúúcū nducyaaca 'iiⁿ'yāⁿ.
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Tí maaⁿ ní na yáāⁿ yeⁿ'e David ch'iindiyáāⁿ cááva ndís'tiī 'áámá saⁿ'a 'lííⁿ chi nadanguáⁿ'ai yā 'iiⁿ'yāⁿ yeⁿ'ē nuuⁿndi yeⁿ'e yā. Saⁿ'ā 'lííⁿ mííⁿ ní CRISTO chi Señor chi Ndyuūs dicho'ó yā.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Ní deenú nī chi cuaacu ndúúcū señal 'cūū. Ndís'tiī ní nndaaca nī dacua'ā mííⁿ ndɛɛcu tíínūu ní candiiti sa na lugar naachí snúúⁿ 'iiti.
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Hora mííⁿ nūuⁿ n'deee n'dáí ángeles yeⁿ'ē va'ai chɛɛti nguuvi che'enaáⁿ yā naachi canéé ángel miiⁿ. Angeles ní ngaⁿ'a yā chi ch'ɛɛtɛ n'dai Ndyuūs miiⁿ. 'Tíícā ngaⁿ'a yā:
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 Ch'ɛɛtɛ n'dáí Ndyuūs chi canée na va'ai chɛɛti nguuvi. Ni vɛ́ɛ́ vaadī 'diīíⁿ na yáⁿ'āa nguaaⁿ 'iiⁿ'yāⁿ chi cunéé n'daacā n'dai ti snée yā ndúúcū favor yeⁿ'é Ndyuūs.
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Cho'ōo chúū ní ángeles s'eeⁿ cunaⁿ'á yā va'ai chɛɛti nguuvi. Saⁿ'a chi snéé cuidado 'iiti cuūchī miiⁿ caⁿ'a sa chii sa vi'ī: Cú'u yú maaⁿ na yáāⁿ Belén ní n'diichi yú chuū chi Señor Ndyuūs miiⁿ chii yā s'uūúⁿ.
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Maaⁿnch'ɛɛtɛ́ nūuⁿ cueⁿ'e yā. Ní ndaacá yā María ndúúcū José, ndúúcū saⁿ'ā 'lííⁿ dacua'a miiⁿ cándiiti sa na lugar naachi snúūⁿ 'iiti.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Ní taachi n'diichí yā saⁿ'ā 'lííⁿ mííⁿ, caⁿ'a yā chii yā 'iiⁿ'yāⁿ tan'dúúcā ángel caⁿ'a yā chii yā maáⁿ yā yeⁿ'é dacua'a miiⁿ.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Nducyáácá 'iiⁿ'yāⁿ chi ch'iindiveéⁿ yā chuu chí caⁿ'a 'iiⁿ'yāⁿ chi snéé cuidado 'iiti cuūchī cueⁿ'ē yiinu taaví yā yeⁿ'e chuū.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Naati María miiⁿ ní nguain'dai yā nducuéⁿ'ē chuū na staava yeⁿ'e tá. Ní nacadíínuuⁿ yā dɛ'ɛ̄ cuuvi.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 'Iiⁿ'yāⁿ chi snéé cuidado 'iiti cuūchī cuínaⁿ'a yā ní ngaⁿ'a yā chi ch'ɛɛtɛ n'dai Dendyuūs. Ní s'téénu yā Ndyuūs yeⁿ'e tanducuéⁿ'ē chi ch'iindiveéⁿ yā ní n'diichi yā ti tan'dúúcā chi ángel miiⁿ caⁿ'á yā chii yā 'iiⁿ'yāⁿ.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Ch'iinu dacua'ā miiⁿ nííⁿníⁿ nguuvi ní ndaā nguuvi chi diíⁿ yā circuncidar dacua'ā miiⁿ. Ní s'néeⁿ yā chi nguuvi JESÚS, tan'dúúcā chi caⁿ'a ángel miiⁿ cuááⁿ vmnaaⁿ ndíí taachi 'āā cuɛ́ɛ sa chɛɛti María.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Taachí snuū ca'a niiⁿniⁿ nguuvi chi 'aama n'daataá ní canéé dɛɛvɛ taachi vɛ́ɛ́ dacua'a 'lííⁿ yeⁿ'e tá tan'dúúcā chi canéé nguūⁿ na ley yeⁿ'e Moisés, tuu'mi ní José ndúúcū María candɛ́ɛ yā dacua'ā miiⁿ na yáāⁿ Jerusalén. Candɛ́ɛ yā chi diíⁿ yā presentar dacua'ā miiⁿ nanááⁿ Señor 'iivú Ndyuūs.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 'Tíícā caⁿ'a yā diíⁿ yā ti canéé nguūⁿ na ley yeⁿ'e 'iiví Ndyuūs chi tanducuéⁿ'ē dacuá'āa, chi vmnááⁿ vmnaaⁿ chi 'cuundiyáāⁿ yeⁿ'ē chɛ́ɛ́cūu chi sáⁿ'ā canéé lado yeⁿ'é Ndyuūs. 'Tííca chiiⁿ chi diíⁿ yā chuū.
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Ní cheⁿ'e yā ca'a yā ofrenda yeⁿ'e 'áámá n'daataá chi 'cuundiyáāⁿ daiya tá tan'dúúcā chi ngaⁿ'a ley yeⁿ'e Señor 'iivú Ndyuūs. Ofrenda miiⁿ ní ná 'uūvī 'yaada palomas o na 'uūvī 'yaada pichones.
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Na yáāⁿ Jerusalén miiⁿ canee 'aama saⁿ'ā chi nguuvi sa Simeón. Sáⁿ'a 'cūū ní nééné n'dai sa ní chiⁿ'i sá chi i'téénu sa Ndyuūs, ní yeⁿ'é Ndyuūs saⁿ'ā. Canéé Espíritu N'dai yeⁿ'é Ndyuūs ndúúcū sa. Ní cánéé ngiinu sa 'áámá 'iiⁿ'yāⁿ chi nadanguáⁿ'āī 'iiⁿ'yāⁿ yeⁿ'e ndaata Israel.
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 Espíritu N'dai yeⁿ'é Ndyuūs chīi yā saⁿ'á 'cūū chi nguɛ́ɛ́ canéé chi 'cuūvī sa neⁿ'e chí 'āā cuɛ́ɛ́ n'diichi sá Cristo chi Señor Ndyuūs dichó'ó yā íⁿ'yeeⁿdí 'cūū.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Ní Espíritu N'dai yeⁿ'é Ndyuūs canéé ndúúcū Simeón miiⁿ. Ní diiiⁿ guiar Simeón miiⁿ. Ní cueⁿ'é yā na yaācū templo taachi José miiⁿ ndúúcū María ndāa yā na yaacū templo ndúúcū saⁿ'a 'lííⁿ Jesús miiⁿ. Ní 'íícú cuuvi diíⁿ yā presentar dacua'a miiⁿ nanááⁿ Ndyuūs tan'dúúcā chi ngaⁿ'a ley miiⁿ.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Tuu'mi ní Simeón miiⁿ ca'nuúⁿ yā Jesús ní caⁿ'a yā chi ch'ɛɛtɛ n'dai Dendyuūs. 'Túúcā caⁿ'a yā:
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 Maaⁿ ní n'diī Señor Ndyuūs, diíⁿ nī chi cuaacu tan'dúúcā chi ngaⁿ'ā nduudu yeⁿ'e nī. Maaⁿ ní diíⁿ nī chí cuuví 'cuūví nduucú n'dai, 'úú chí dichii'vɛ́ n'diī.
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 Caati 'āā n'diichí ndúúcū nduutinaáⁿ 'iiⁿ'yāⁿ chi dichó'o nī chi inadanguáⁿ'āī nús'uu.
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 'Iiⁿ'yāⁿ miiⁿ chííⁿ chí s'néeⁿyaáⁿ nī chi cáávā nducyaaca 'iiⁿ'yāⁿ chí nadanguáⁿ'ai yā 'iiⁿ'yāⁿ yeⁿ'e nuuⁿndí yeⁿ'é yā.
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 'Iiⁿ'yāⁿ miiⁿ chí dɛɛvɛ ní cuuví dɛɛvɛ yeⁿ'ē nducyaaca 'iiⁿ'yāⁿ chi nguɛ́ɛ́ yeⁿ'ē ndaata Israel. Ní ca'a yā honor 'iiⁿ'yāⁿ yeⁿ'e nī chi 'iiⁿ'yāⁿ Israel yā.
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 José ndúúcū María ngeⁿ'e yiinu yā yeⁿ'e chi Simeón ngaⁿ'a yā yeⁿ'e saⁿ'ā 'lííⁿ Jesús miiⁿ.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Simeón miiⁿ di'viicú yā María ndúúcū José. Ní caⁿ'a yā chii yā chɛɛcu sa María: 'Caandiveéⁿ nī. Saⁿ'ā 'lííⁿ 'cūū ndaā sa chi neené 'yaaⁿ 'iiⁿ'yāⁿ na yáⁿ'āa nguɛ́ɛ́ i'téénu yā ní 'tiicá ntúūⁿ 'yaaⁿ 'iiⁿ'yāⁿ cu'téénu yā. Ní saⁿ'a 'lííⁿ 'cūū 'áámá seña ti nééné 'yaaⁿ 'iiⁿ'yāⁿ caaⁿ'maⁿ yā contra yeⁿ'ē sa.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Chuū ní diīiⁿ chi 'iiⁿ'yāⁿ cuuvi cádiinuuⁿ yā yeⁿ'e ca'áámá cā'aama 'iiⁿ'yāⁿ taacā nadicádiinuuⁿ yā na staava yeⁿ'e yā. Chuū ní tan'dúúcā 'áámá machete 'uūvī lados 'caāiⁿ chi cho'ōo alma yeⁿ'e n'diī María.
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Ná yaacú templo 'cūū, mííⁿ ntúūⁿ canee 'áámá n'daataá n'dai chi nguuvi Ana. Ní ngaⁿ'a tá dendu'ū chi cuchiī. N'daataá miiⁿ ní daiya Fanuel, chí yeⁿ'e ndaataá yeⁿ'e Aser. Ní Ana miiⁿ 'āā neené ndiicúú ta. Ch'iindivaacu tá taachi 'lííⁿ tá ní ndɛɛ̄chɛ̄ ndúuyū nūuⁿ cánee tá ndúúcū isaⁿ'ā yeⁿ'e tá. Maaⁿ ní 'āā n'daataá nguá'ā tá.
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 'Āā cuūuⁿ ngɛɛcú cuūuⁿ nduuyúū chi nduuví tá n'daataá nguá'āa. 'Áámá canee tá na yáacū templo yeⁿ'é Ndyuūs ní canée tá ndíí nguuvi ndii n'gaaⁿ ní dichíí'vɛ tá Ndyuūs. Ní ndii nguɛɛ nga'diinú tá ti dámaāⁿ chí ngaⁿ'āngua'a tá.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Hora mííⁿ nūuⁿ Ana miiⁿ cheⁿ'e tá yaacū templo ní ndee tá nduucú Dendyuūs, 'tíícā ngaⁿ'a ta: N'dii, Ndyuūs teé gracias n'dii cáávā dacua'a 'lííⁿ miiⁿ. Cuayiivi ní caⁿ'a ta chiī ta nducyáácá 'iiⁿ'yāⁿ chi canéé ngiinu 'áámá 'iiⁿ'yāⁿ chi nadinguáⁿ'ai yā 'iiⁿ'yāⁿ Israel yā yeⁿ'ē saⁿ'ā 'lííⁿ miiⁿ.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Taachi José ndúúcū María ch'iinu diíⁿ yā nducuéⁿ'ē chi ngaⁿ'a ley yeⁿ'e Señor Dendyuūs, tuu'mi ní cueⁿ'e ntuúⁿ yā ndúúcū saⁿ'ā 'lííⁿ na yáāⁿ vaacú yā chi nguuvi Nazaret yeⁿ'e yáⁿ'āa Galilea.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Saⁿ'ā 'lííⁿ Jesús miiⁿ ngiita sa ní ngii ditiīnu sa. Nééné deenu sa. Ní Ndyuūs di'viīcú taavi cá yā saⁿ'ā 'lííⁿ miiⁿ.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Nduuyu nduuyu taachi ndaā tiempo yeⁿ'e 'viicu yeⁿ'e pascua, tuu'mi ní chiida Jesús ndúúcū chɛɛcu sa ngeⁿ'e yā yáāⁿ Jerusalén.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Ní taachi Jesús chii yā ndiichúúví nduūyū, 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ cueⁿ'e ntúuⁿ yā na yáāⁿ Jerusalén ndúúcū Jesús miiⁿ tan'dúúcā chi 'āā ngeⁿ'e yā nduuyu nduuyu cáávā 'viicú mííⁿ.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Cho'ōo 'viicú miiⁿ, ní José ndúúcū María miiⁿ ní cunaⁿ'a yā. Nguɛ́ɛ́ tuumicadíínuuⁿ yā chi saⁿ'ā 'lííⁿ Jesús miiⁿ canee sá na yáāⁿ Jerusalén.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 'Iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ ní nadicadíínuuⁿ yā chi Jesús miiⁿ ní cunaⁿ'a sa ndúúcū 'iiⁿ'yāⁿ parientes yeⁿ'e yā. 'Iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ núúⁿmáⁿ nguuvi ní chiica yā. Tuu'mi nan'nuúⁿ yā Jesús nguaaⁿ 'iiⁿ'yāⁿ yeⁿ'e yā ndúúcū 'iiⁿ'yāⁿ chi n'dai nduucú yā,
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 naati nguɛ́ɛ́ ndaacá yā saⁿ'ā 'lííⁿ Jesús miiⁿ. Ní nguɛɛcunée yā snaⁿ'a yā na yáāⁿ Jerusalén miiⁿ chi n'nuúⁿ yā Jesús miiⁿ.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Ndíí ch'iinu 'iīnū nguuvi ní ndaacá yā Jesús na yáacū templo. Vɛ́ɛ́ sá ndúúcū maestros chí ngi'cuéeⁿ yā ley. Jesús miiⁿ ní í'neeⁿ veeⁿ sa chí ngaⁿ'a yā ní tiinguuneeⁿ sá maestros yeⁿ'e chi ngaⁿ'a yā.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Nducyáácá 'iiⁿ'yāⁿ chi n'giindiveéⁿ yā chí ngaⁿ'ā saⁿ'a 'lííⁿ Jesús miiⁿ ngeⁿ'e yíínú yā yeⁿ'e sa chi déénu sa ní nan'guɛɛcútaⁿ'ā sa chí ítiingúúneeⁿ yā saⁿ'a 'lííⁿ miiⁿ.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Taachí chíídá sá ndúúcū chɛɛcu sa n'diichí yā Jesús miiⁿ cueⁿ'e yiinú yā yeⁿ'ē sa. Tuu'mi ní chɛɛcu sa ní caⁿ'á yā chiī yā saⁿ'ā 'lííⁿ: Díí, daiyá, ¿dɛ'ɛ̄ cuuvi chi 'tíícā diīⁿ di nduucú 'nū? Cuin'dííchí dí. Chiida di ndúúcū 'úú ya'āī n'dai staava yeⁿ'é 'nū 'íícú chiicá 'nū in'nuúⁿ 'nū dii.
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Tuu'mi ní nan'guɛɛcútaⁿ'ā sa yeⁿ'é yā: ¿Dɛ́'ɛ̄ vɛɛ? ¿Dɛ́'ɛ̄ cúúví chi in'nuúⁿ nī 'úú? ¿'Áá nguɛ́ɛ́ deenu ndís'tiī chi 'úú ní canéé chí cūneé ndúúcū dendu'ū yeⁿ'e Chiidá?
49 Jesus respondeu:
50 'Iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ ní nguɛ́ɛ́ tuūmīcadiinúúⁿ yā nduudu chí caⁿ'a daiyá yā Jesús miiⁿ chii sá 'iiⁿ'yāⁿ.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Tuu'mi ní cunaⁿ'a Jesús nduucú yā na yáāⁿ Nazaret miiⁿ ní 'neeⁿ veeⁿ sa yeⁿ'e yā. Chɛɛcu sa miiⁿ ní nadacadiinúúⁿ yā tanducuéⁿ'ē na staava yeⁿ'e yā.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Jesús miiⁿ ní n'giita sa ndúúcū n'deee n'dáí vaadī deenu, níícú vɛ́ɛ́ favor yeⁿ'ē sa nanááⁿ Ndyuūs ní nanááⁿ 'iiⁿ'yāⁿ na iⁿ'yeeⁿdí 'cūū. Níícú 'āā ngɛɛ́nū nduuyu yeⁿ'ē sa.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.