Lucas 16

Nduudu nʼdai yeⁿʼe Ndyuūs yeⁿʼe cuicateco yeⁿʼe Tepeuxila (CUXNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jesús ní caⁿ'a ntúuⁿ yā chii yā discípulos yeⁿ'e yā: 'Áámá dueño 'cuiica s'nééⁿ 'áámá mayordomo yeⁿ'ē yáⁿ'āa yeⁿ'e yā. Náⁿ'ā mozos ndaa sa nanááⁿ dueño ní tun'dáá nuuⁿndi sa yeⁿ'ē mayordomo miiⁿ ní ngaⁿ'ā sa dɛ'ɛ̄ chi diiⁿ mayordomo chi nguɛɛ n'daācā ndúúcū dendu'ū chi yeⁿ'ē dueño.
1 Jesus contou a seguinte história a seus discípulos: “Um homem rico tinha um administrador que cuidava de seus negócios. Certo dia, foram-lhe contar que esse administrador estava desperdiçando seu dinheiro.
2 Tuu'mi ní dueño miiⁿ ní yaa'vi yā mayordomo yeⁿ'e yáⁿ'āa ní caⁿ'a yā chii yā sáⁿ'ā: N'diī, ¿dɛ'ɛ 'túúcā n'giindiveéⁿ yeⁿ'e nī? Teé nī cuenta 'úú yeⁿ'ē ntiiⁿnyuⁿ chi diíⁿ nī tí 'āā ntɛ́ɛ́ cuuví nī mayordomo.
2 Então mandou chamá-lo e disse: ‘O que é isso que ouço a seu respeito? Preste contas de sua administração, pois não pode mais permanecer nesse cargo’.
3 Saⁿ'ā mayordomo yeⁿ'e yáⁿ'āa miiⁿ nadicádíinuuⁿ sa 'túúcā: ¿Taācā diíⁿ maaⁿ caati dueño yeⁿ'e yáⁿ'āa ndivíi yā 'úú yeⁿ'e chi mayordomo 'úú yeⁿ'ē ntiiⁿnyuⁿ? Nguɛ́ɛ́ ditiīnu 'úú chí diíⁿ ntiiⁿnyuⁿ chi n'gii ní nduuti chi caācá limosnas, 'cuinaáⁿ.
3 “O administrador pensou consigo: ‘E agora? Meu patrão vai me demitir. Não tenho força para trabalhar no campo, e sou orgulhoso demais para mendigar.
4 'Āā deenú dɛ'ɛ̄ chi diíⁿ ní taachi 'āā ntɛ́ɛ́ ngaⁿ'a ntiiⁿnyúⁿ yeⁿ'e mayordomo tuu'mi ní amigos yeⁿ'é 'cuaáⁿ yā 'úú na vaacu yā.
4 Já sei como garantir que as pessoas me recebam em suas casas quando eu for despedido!’.
5 Tuu'mi ní mayordomo miiⁿ yaa'vi sa nducyáácá 'iiⁿ'yāⁿ chí cán'díícu yā yeⁿ'e dueño yeⁿ'e yáⁿ'āa yeⁿ'e yā ní caⁿ'a sa chii sa 'iiⁿ'yāⁿ vmnááⁿ vmnaaⁿ: ¿'Áá n'deēe cán'díícu di yeⁿ'e dueño?
5 “Então ele convocou todos que deviam dinheiro a seu patrão. Perguntou ao primeiro: ‘Quanto você deve a meu patrão?’.
6 Saⁿ'ā miiⁿ ní caⁿ'a sa: 'Úú can'diicú 'áámá ciento toneles aceite. Tuu'mi ní mayordomo miiⁿ ní caⁿ'a sa saⁿ'ā: Cuta'a dí caaca naachi canéé nguūⁿ yeⁿ'ē di. Cuundi dí ní n'nee nguūⁿ di 'uūvī ngɛɛcu ndiichí toneles aceite.
6 O homem respondeu: ‘Devo cem tonéis de azeite’. Então o administrador lhe disse: ‘Pegue depressa sua conta e mude-a para cinquenta tonéis’.
7 Ch'iinu maaⁿ ní caⁿ'a sa chii sa taama saⁿ'ā: Díí, ¿'áá n'deēe cán'díícu di? Saⁿ'ā miiⁿ ní caⁿ'a sa: 'Úú can'diicú 'áámá ciento maquilas yeⁿ'ē trigo. Tuu'mi ní mayordomo miiⁿ caⁿ'a sa: Cuta'a dí caaca naachi canéé nguūⁿ yeⁿ'ē di ní 'neeⁿ ngūuⁿ di cuūuⁿ ngɛɛcú maquilas.
7 “‘E quanto você deve a meu patrão?’, perguntou ao segundo. “Devo cem cestos grandes de trigo’, respondeu ele. E o administrador disse: ‘Tome sua conta e mude-a para oitenta cestos’.
8 Tuu'mi ní dueño miiⁿ tuumicádiinuuⁿ yā yeⁿ'ē mayordomo chi nguɛ́ɛ́ n'daacā ní chuuné listo sa ndúúcū asuntos yeⁿ'ē sa. Ní dueño mííⁿ caⁿ'a yā chii yā saⁿ'ā: Tiempo miiⁿ sáⁿ'ā chi snéé iⁿ'yeeⁿdí 'cūū nguɛ́ɛ́ n'daaca sa ní neene listo ca sa ndúúcū asuntos yeⁿ'ē sa ndúúcū vaadī 'cuiica chi vɛ́ɛ́ iⁿ'yeeⁿdí 'cūū nguɛ́ɛ́ ti 'iiⁿ'yāⁿ chi diíⁿ yā chiiⁿ chi Ndyuūs neⁿ'e yā chi snée yā na dɛɛvɛ.
8 “O patrão elogiou o administrador desonesto por sua astúcia. E é verdade que os filhos deste mundo são mais astutos ao lidar com o mundo ao redor que os filhos da luz.
9 Cáávā chuū 'úú ní ngaⁿ'á ngií ndís'tiī: Ndúúcū vicios yeⁿ'e vaadi 'cuiica chi vɛ́ɛ́ iⁿ'yeeⁿdí 'cūū diíⁿ nī n'daācā ndúúcū 'iiⁿ'yāⁿ ti vɛ́ɛ́ amigos yeⁿ'e nī caati taachi 'cuūvi nī 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ chi nnee nī ní ngaⁿ'á yā: N'dai ndís'tiī ¿'áá cuuvi ndaa nī na va'ai chɛɛti nguuvi 'tíícā?
9 Esta é a lição: usem a riqueza deste mundo para fazer amigos. Assim, quando suas posses se extinguirem, eles os receberão num lar eterno.
10 'Iiⁿ'yāⁿ chi n'daacā idiíⁿ yā ndúúcū cosas chi 'lííⁿ 'tiicá ntúūⁿ n'daacā idiíⁿ yā ndúúcū cosas chi n'deee n'dáí ní n'gɛɛtɛ.
10 “Se forem fiéis nas pequenas coisas, também o serão nas grandes. Mas, se forem desonestos nas pequenas coisas, também o serão nas maiores.
11 Nduuti chi ndís'tiī nguɛ́ɛ́ n'daacā idiíⁿ nī ndúúcū tuūmī chi vɛ́ɛ́ íⁿ'yeeⁿdí 'cūū, ¿du'ú 'iiⁿ'yāⁿ cuuvi teé yā ndís'tiī ntiiⁿnyuⁿ yeⁿ'é Ndyuūs chi ntiiⁿnyuⁿ yeⁿ'ē vaadi 'cuiica chi vɛ́ɛ́ chi yeⁿ'é Ndyuūs?
11 E, se vocês não são confiáveis ao lidar com a riqueza injusta deste mundo, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Ndúúti chi ndís'tiī nguɛɛ n'daacā idiíⁿ nī ndúúcū dendu'ū chi vɛ́ɛ́ yeⁿ'e taamá yā, ¿du'ú 'iiⁿ'yāⁿ tée yā chi vɛ́ɛ́ yeⁿ'e nī?
12 E, se não são fiéis com os bens dos outros, por que alguém lhes confiaria o que é de vocês?
13 Mar 'áámá saⁿ'ā nguɛ́ɛ́ cuuvi diiⁿ sa mandados yeⁿ'e 'uūvī 'iivi sa; ti neⁿ'e ca sa 'aama yā nguɛ́ɛ́ ti taama yā, o n'daacā ca diiⁿ sa ntiiⁿnyuⁿ yeⁿ'ē 'aama yā nguɛ́ɛ́ ti taama yā. Ndís'tiī ní nguɛ́ɛ́ cuuvi dichíí'vɛ̄ Ndyuūs nduuti chi neⁿ'e ca nī vaadī 'cuiica chi vɛ́ɛ́ iⁿ'yeeⁿdí 'cūū.
13 “Ninguém pode servir a dois senhores, pois odiará um e amará o outro; será dedicado a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e ao dinheiro”.
14 'Iiⁿ'yāⁿ fariseos n'giindiveéⁿ ntúuⁿ yā dendu'ū chi 'túúcā ngaⁿ'a Jesús miiⁿ ní 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ dinéⁿ'e n'dai yā tuūmī ní yaa'vi neeⁿ yā Jesús.
14 Os fariseus, que tinham grande amor ao dinheiro, ouviam isso tudo e zombavam de Jesus.
15 Jesús miiⁿ ní caⁿ'a yā chiī yā 'iiⁿ'yāⁿ fariseos: Ndís'tiī ní nadicádiinuuⁿ nī chi ndís'tiī ní 'iiⁿ'yāⁿ n'dai ndís'tiī nanááⁿ saⁿ'ā iⁿ'yeeⁿdí 'cūū naati Ndyuūs ní n'diichí yā staava yeⁿ'e ndís'tiī. Chííⁿ chí 'iiⁿ'yāⁿ nadicádiinuuⁿ yā chí ch'ɛɛtɛ ca, chiiⁿ chi Ndyuūs diíⁿ yā cuenta chi nguɛ́ɛ́ dɛ'ɛ̄ vɛɛ.
15 Então ele disse: “Vocês gostam de parecer justos em público, mas Deus conhece o seu coração. Aquilo que este mundo valoriza é detestável aos olhos de Deus.
16 Ley yeⁿ'e Moisés ndúúcū chííⁿ chí chi'cueeⁿ profetas canee nanááⁿ ndís'tiī ndíí taachi ndaā Juan chi chɛɛdínuūⁿnīⁿ na iⁿ'yeeⁿdí 'cūū. Ndíí tiempo miiⁿ 'iiⁿ'yāⁿ caⁿ'a yā nduudú n'dai chí ngai yeⁿ'e naachí Ndyuūs ngaⁿ'a ntiiⁿnyúⁿ yā ní nducyáácá 'iiⁿ'yāⁿ neⁿ'e yā cu'téénu yā nduudu miiⁿ.
16 “Até a chegada de João, a lei de Moisés e a mensagem dos profetas eram seus guias. Agora, porém, as boas-novas do reino de Deus estão sendo anunciadas, e todos estão ansiosos para entrar.
17 Ngíⁿ'īi ca chí 'cuiīnu nanguuvi ndúúcū na yáⁿ'āa nguɛ́ɛ́ ti 'cuiīnū 'áámá letra 'lííⁿ yeⁿ'e ley.
17 É mais fácil o céu e a terra desaparecerem que ser anulado até o menor traço da lei de Deus.
18 'Āā du'ú nūuⁿ sáⁿ'ā chí cū'neeⁿ sa n'daataá yeⁿ'ē sa ní 'caandivaacu sá ndúúcū taama tá diiⁿ nuuⁿndí sa. Sáⁿ'ā chi cunee sá ndúúcū n'daataá chi s'neeⁿ tá isaⁿ'ā yeⁿ'ē tá 'āā dinuuⁿndí ntúuⁿ sa.
18 “Assim, o homem que se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério. E o homem que se casa com uma mulher divorciada também comete adultério”.
19 Caⁿ'a Jesús: Tiempo chi chó'ōo canéé 'áámá saⁿ'ā 'cuiica chí 'nuuⁿ sa catecai n'dai sa ní diiⁿ sá 'viicu. Ní nge'e sa cosas chi n'dai nguuvi nguuvi.
19 Jesus disse: “Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho fino e vivia sempre cercado de luxos.
20 Canéé ntúūⁿ 'áámá saⁿ'ā chi nguuvi sa Lázaro chí ngiica limosnas. Ní diituú n'duu'vi núúⁿmáⁿ chɛɛtɛ sa. Ní vɛɛ sa cheendi va'āī yeⁿ'é saⁿ'ā 'cuiica miiⁿ.
20 À sua porta ficava um mendigo coberto de feridas chamado Lázaro.
21 Saⁿ'ā miiⁿ ní neⁿ'e sa che'e sa cosas chi ingéē yeⁿ'e mesa yeⁿ'e saⁿ'a 'cuiicá miiⁿ. Ndaā 'yaānā s'eeⁿ naachi vɛ́ɛ sa ní yaā'vi née tī naachí ya'āī yeⁿ'e Lázaro miiⁿ.
21 Ele ansiava comer o que caía da mesa do homem rico, e os cachorros vinham lamber suas feridas abertas.
22 Cuayiivi miiⁿ ní ch'iī Lázaro. Ángeles yeⁿ'é Ndyuūs candɛ́ɛ yā Lázaro naachi canéé chiida yú Abraham na lugar paraíso chi yeⁿ'e 'iiⁿ'yāⁿ chi n'dáí. Ch'iī ntúūⁿ saⁿ'a 'cuiica miiⁿ ní ch'iichi yā saⁿ'ā.
22 “Por fim, o mendigo morreu, e os anjos o levaram para junto de Abraão. O rico também morreu e foi sepultado,
23 Taachi sáⁿ'ā 'cuiica miiⁿ ch'eenu sa chiī na infierno n'diichi sa cuaaⁿ 'niiⁿnuⁿ ní n'diichi sa chiida yú Abraham ndúúcū Lázaro miiⁿ.
23 e foi para o lugar dos mortos. Ali, em tormento, ele viu Abraão de longe, com Lázaro ao seu lado.
24 Tuu'mi ní 'caī saⁿ'ā 'cuiica miiⁿ: N'dií, chiidá Abraham, inneé ya'ai 'iinú nī 'úú, ní dichó'o nī Lázaro chi di'caandá yā tiī nduuti tá'ā nguaaⁿ nuūⁿnīⁿ ní cun'duú yā na ch'iīyá ní di'caanda ch'iīyá ti neené n'geenú ngii ná nguuchi yaⁿ'ā 'cúū.
24 “O rico gritou: ‘Pai Abraão, tenha compaixão de mim! Mande Lázaro aqui para que molhe a ponta do dedo em água e refresque minha língua. Estou em agonia nestas chamas!’.
25 Abraham miiⁿ ní caⁿ'a yā chiī yā saⁿ'ā: Díí, daiyá, n'gaacú di tí taachí canee dí iⁿ'yeēⁿdī miiⁿ ch'iīndī ndii n'deee n'dáí chi n'daācā yeⁿ'ē di. Lázaro miiⁿ nguɛ́ɛ́ vɛɛ yeⁿ'ē sa naati maaⁿ ní 'muuⁿ ní vɛ́ɛ́ 'viich'ɛ̄ɛ̄tíínūuⁿ yeⁿ'ē sa ní díí ní 'cuéénú dí cuuvi miiⁿ.
25 “Abraão, porém, respondeu: ‘Filho, lembre-se de que durante a vida você teve tudo que queria e Lázaro não teve coisa alguma. Agora, ele está aqui sendo consolado, e você está em agonia.
26 Mííⁿ vɛ́ɛ́ 'áámá yííví yáⁿ'āa chi neene ch'ɛɛtɛ nguaaⁿ nús'uu ndúúcū ndís'tiī. 'Iiⁿ'yāⁿ chí neⁿ'e yā chó'o yā ndii 'muuⁿ ndíí naachi snéé ndís'tiī nguɛ́ɛ́ cúúví diíⁿ yā. Ndíí nguɛ́ɛ́ ndúú 'iiⁿ'yāⁿ chi snée yā taa nguɛ́ɛ́ cuuví cho'o yā ní ndaá yā naachi snée 'nū.
26 Além do mais, há entre nós um grande abismo. Ninguém daqui pode atravessar para o seu lado, e ninguém daí pode atravessar para o nosso’.
27 Tuu'mi ní saⁿ'ā 'cuiica mííⁿ ngaⁿ'ā sa: N'diī, chiidá Abraham, idi'cuíitú n'diī chí dichó'o nī Lázaro iⁿ'yeēⁿdī ndii vaacu chiidá,
27 “Então o rico disse: ‘Por favor, Pai Abraão, pelo menos mande Lázaro à casa de meu pai,
28 ti vɛ́ɛ́ nyuⁿ'u 'diinú chi saⁿ'ā miiⁿ ní Lázaro cuuvi sa 'diinú chi nguɛ́ɛ́ ndaa yā lugar 'cūū chí 'cueenu yā cuuvi.
28 pois tenho cinco irmãos e quero avisá-los para que não terminem neste lugar de tormento’.
29 Abraham miiⁿ ní caⁿ'a yā chii yā saⁿ'a: Canee nguūⁿ na libro yeⁿ'é Ndyuūs naachi canee nguūⁿ yeⁿ'e Moisés miiⁿ ndúúcū profetas ní cuuví yā 'iiⁿ'yāⁿ chi 'caandiveéⁿ yā yeⁿ'é 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ.
29 “‘Moisés e os profetas já os avisaram’, respondeu Abraão. ‘Seus irmãos podem ouvir o que eles disseram.’
30 Tuu'mi ní saⁿ'ā 'cuiica miiⁿ ní caⁿ'ā sa: N'diī, chiidá Abraham, nguɛ́ɛ́ n'giindiveéⁿ yā yeⁿ'e yā. Ndúúti chi 'áámá 'iiⁿ'yāⁿ chi 'āā n'dii caⁿ'a yā nanááⁿ 'diinú, tuu'mi ní 'caandiveéⁿ yā yeⁿ'é 'iiⁿ'yāⁿ miiⁿ ní ndaacadaamí yā yeⁿ'ē nuuⁿndi chi diíⁿ yā.
30 “Então o rico disse: ‘Não, Pai Abraão! Mas, se alguém dentre os mortos lhes fosse enviado, eles se arrependeriam!’.
31 Abraham miiⁿ ní caⁿ'a yā chii yā saⁿ'a 'cuiica: Ndúúti chi nguɛ́ɛ́ cu'téénu yā chi canéé nguūⁿ na libro yeⁿ'é Ndyuūs yeⁿ'e Moisés ndúúcū 'iiⁿ'yāⁿ profetas ndíí cuááⁿ vmnaaⁿ, nguɛ́ɛ́ cu'téénu ntúuⁿ yā yeⁿ'é 'iiⁿ'yāⁿ 'cúū chi cuuví yā 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ 'áárá chí 'iiⁿ'yāⁿ 'cúū ncuéeⁿ yā yeⁿ'e nguaaⁿ tinaⁿ'ā.
31 “Abraão, porém, disse: ‘Se eles não ouvem Moisés e os profetas, não se convencerão, mesmo que alguém ressuscite dos mortos’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.