Atos 21
Nduudu nʼdai yeⁿʼe Ndyuūs yeⁿʼe cuicateco yeⁿʼe Tepeuxila (CUXNT) vs NVT
1 Cuayiivi chi n'daā cá 'nū yeⁿ'ē 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ, cueⁿ'e 'nū na barco ní cueⁿ'e 'nū yúúní cuaacu ní ndaá 'nū na isla Cos. Chidɛɛvɛ táámá nguuvi cueⁿ'e 'nū na barco ní cho'ó 'nū na isla Rodas ní ndii yeⁿ'ē isla miiⁿ ndaá 'nū na yaāⁿ Pátara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Ní ndaaca 'nū 'áámá barco chi caⁿ'a na yáⁿ'āa Fenicia, cuch'ɛ́ɛ́ 'nū cueⁿ'é 'nū na barco.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Ní n'diichí 'nū isla Chipre chi snee lado tá 'cueēe. Ní cueⁿ'é 'nū na yáⁿ'āa Siria, ní ndii miiⁿ ndaá 'nū na yaāⁿ Tiro ti barco miiⁿ mííⁿ cu'neeⁿ carga yeⁿ'ē.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Nndaacá 'nū 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ chi i'téénú Cristo ní canéé 'nū miiⁿ ndɛɛ̄chɛ̄ nguuvi. 'Iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ ní ngaⁿ'a yā ngiī yā Pablo miiⁿ cáávā Espíritu N'dai yeⁿ'e Ndyuūs chi nguɛ́ɛ́ caⁿ'a sa yáāⁿ Jerusalén.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Taachi snuūⁿ ca'a nguuvi miiⁿ nan'dáa 'nū nducyaaca 'iiⁿ'yāⁿ ndaá yā chi cunee ngíínú yā nús'uu ndúúcū n'daataá yeⁿ'e yā ndúúcū daiya yā ndii 'áámá lado yeⁿ'ē yáāⁿ. Ní nducyaaca yā chiintii'yá yā na 'diituú nuūⁿnīⁿ'yáⁿ'ā.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Ní tu'maⁿ'a 'nū hermanos 'áámá 'nū taama 'nū ní cueⁿ'é 'nū na barco. Ní 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ ní cunaⁿ'a yā na vaacu yā.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Nús'uū ní ch'iinu cheⁿ'é 'nū na barco. Cueⁿ'é 'nū yeⁿ'ē yáāⁿ Tiro ní ndáa 'nū yáāⁿ Tolemaida. Ní taachí yaa'vi hermanos nús'uu ch'ɛɛtineé 'nū ndúúcu yā 'áámá nguuvi.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Chidɛɛvɛ táámá nguuvi miiⁿ ni Pablo ndúúcū nús'uu chi snéé 'nū ndúúcu sa, can'dáa 'nū. Cueⁿ'é 'nū na yáāⁿ Cesarea. Ní sndāa 'nū va'āī yeⁿ'e Felipe chí ngaⁿ'a sa evangelio chi ndúúdú ngai yeⁿ'e Jesucristo. Felipe miiⁿ 'áámá saⁿ'ā naachi ndɛɛ̄chɛ̄ diáconos. Ní canéé 'nū ndúúcu sa.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Saⁿ'ā miiⁿ cuūuⁿ n'daataá n'gáíyāa daiya sa chi ngaⁿ'ā tá chi Ndyuūs yaa'ví yā.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ch'ɛɛtinéé 'nū n'deee nguuví. Cuch'ééⁿ 'áámá saⁿ'ā profeta chi caaⁿ'maⁿ chi cuchíī chí yeⁿ'e yáⁿ'āa Judea. Saⁿ'ā miiⁿ nguuvi sa Agabo.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Saⁿ'ā miiⁿ ní n'diichi sá nús'uū. Sta'ā sá cinta yeⁿ'ē Pablo miiⁿ ní ca'ā chiichi sá ca'a Pablo ndúúcū ta'á yā. Ní caⁿ'ā sá: Chuū ngaⁿ'a Espíritu N'dai yeⁿ'e Ndyuūs: 'Tíícā 'iiⁿ'yāⁿ Israel s'eeⁿ yeⁿ'e yáāⁿ Jerusalén ca'ā chiichí yā saⁿ'a yeⁿ'e cinta 'cūū. Ní nca'á yā sa'ā ta'a 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ chi nguɛ́ɛ́ yeⁿ'ē ndaata Israel.
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Taachí ch'iindiveéⁿ 'nū ndúúcū 'iiⁿ'yāⁿ yáāⁿ miiⁿ nducyáácá 'nū chiica 'nū Pablo miiⁿ chi nguɛ́ɛ́ cáⁿ'a sa yáāⁿ Jerusalén.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Tuu'mi ní Pablo miiⁿ nan'guɛɛcútaⁿ'ā sa: ¿Dɛ'ɛ̄ cúúví chí ngɛɛcú ndís'tiī ní nééné i'neeⁿ ya'ai nī staāvā yeⁿ'é? Ti 'úú ní nguɛ́ɛ́ dámaāⁿ chi 'caāchiichí yā 'úú caati canéé chi 'cuuví na yáāⁿ Jerusalén cucáávā Jesús miiⁿ.
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Nguɛ́ɛ́ cuuvi di'cuíitu 'nū 'iiⁿ'yāⁿ chí cu'neeⁿ 'nū 'iiⁿ'yāⁿ ní ngaⁿ'á 'nū: Cuuví tan'dúúcā chi neⁿ'e Señor.
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Cho'ōo ngúúví miiⁿ cúchɛɛ 'nū na yáāⁿ Jerusalén ndúúcū dendu'ū yeⁿ'é 'nū.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Ní ndaa ntúuⁿ yā ndúúcū nús'uu náⁿ'a yā chi i'téénú Jesucristo yeⁿ'e yáāⁿ Cesarea. Ní 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ ndɛ́ɛ yā nús'uu na vaacu 'áámá saⁿ'ā chi nguuvi Mnasón chi yeⁿ'e isla Chipre. Saⁿ'ā miiⁿ i'teenu sa cuaaⁿ vmnaaⁿ ní nús'uu ch'ɛɛtinée 'nū ndúúcu sa.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Taachí ndaá 'nū na yáāⁿ Jerusalén, hermanos yeenú taavi yā taachi sndaa 'nū.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Chidɛɛvɛ táámá nguuvi Pablo miiⁿ cueⁿ'e sa ndúúcu 'nū ní snaáⁿ 'nū Jacobo ndúúcū nducyáácá 'iiⁿ'yāⁿ ndiicúū s'eeⁿ chi 'āā nduuvidaama yā.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Taachi diiⁿ sa saludar 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ, Pablo caⁿ'a sá chii sa 'iiⁿ'yāⁿ ca'áámá ca'áámá nducuéⁿ'ē dendu'u chi Dendyuūs diíⁿ yā nguaaⁿ 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ chi nguɛ́ɛ́ yeⁿ'ē ndaata Israel caavā ntiiⁿnyúⁿ yā.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Taachí 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ ch'iindiveéⁿ yā chuū, s'téénu yā Dendyuūs ní caⁿ'a yā chii yā saⁿ'ā: 'Caandiveéⁿ nī, hermanos. Vɛ́ɛ́ cá 'iiⁿ'yāⁿ Israel s'eeⁿ chi s'téénu yā tan'duucā 'yaaⁿ millares. Ní nducyaaca yā ní neené chi'téénu yā ley yeⁿ'e Moisés.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Naati 'āā caⁿ'a yā chii yā 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ yeⁿ'ē ndís'tiī chi ndís'tiī ca'cuéeⁿ nī nducyaaca 'iiⁿ'yāⁿ Israel s'eeⁿ chi snée yā nguaaⁿ 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ chi nguɛ́ɛ́ yeⁿ'ē 'iiⁿ'yāⁿ Israel. Ca'cueéⁿ nī chi 'iiⁿ'yāⁿ Israel s'eeⁿ nguɛ́ɛ́ cánéé chí diíⁿ yā chi ngaⁿ'a ley yeⁿ'ē Moisés ndíí nguɛ́ɛ́ diíⁿ yā circuncidar daiya yā, ndíí nguɛ́ɛ́ ndúú diíⁿ yā costumbres yeⁿ'e Moisés.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 ¿Dɛ́'ɛ chiī tuu'mī? Neené n'deeé 'iiⁿ'yāⁿ caⁿ'á yā ní nduuvidáámá yā taachi ch'iindiveéⁿ yā chi nndaá nī.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Diíⁿ dí chuū chi ngaⁿ'a 'nū ndúúcū dii: Vɛ́ɛ́ cuūuⁿ saⁿ'ā nguaaⁿ nús'uū chí vɛ́ɛ́ compromiso yeⁿ'ē sa ndúúcū Dendyuūs.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Candɛ́ɛ di saⁿ'ā s'eeⁿ. Tan'dúúcā costumbre yeⁿ'e religión yeⁿ'ē di, nínduuví dɛɛvɛ́ di ndúúcu yā yeⁿ'e nducuéⁿ'ē. Niicú cuayiivi nadíí'vɛ di saⁿ'ā chí cuū tiīⁿ sa. Ní nducyáácá 'iiⁿ'yāⁿ tuumícadiinúúⁿ yā ti nguɛ́ɛ́ dɛ'ɛ̄ vɛɛ chi caⁿ'á yā cucaavā yeⁿ'ē di. Ní tuumícadiinúúⁿ yā chí ngíícá cuaacu di ní chi diiⁿ di chi ngaⁿ'a ley.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Naati 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ chi nguɛ́ɛ́ yeⁿ'e ndaata Israel chí i'téénu yā nguɛ́ɛ́ canéé chi diíⁿ yā chúū. Nús'uū ní idingúuⁿ 'nū chi nguɛ́ɛ́ du'ū chi canéé chí diiⁿ chuū. Dámaāⁿ chi nguɛ́ɛ́ cuta'á yā yuutɛ yeⁿ'ē 'iiti chi 'caaⁿ'núⁿ yā caavā ídolos, ndíí nguɛ́ɛ́ ndúú yuuúⁿ yeⁿ'é tī, ndíí nguɛ́ɛ́ ndúú yuuúⁿ yeⁿ'e 'iiti chi nduuchi díi'nú yā daandu tī. Ní nguɛ́ɛ́ cánéé chí cunéé sa ndúúcū 'áámá n'daatāa chi nguɛ́ɛ́ n'daataá yeⁿ'ē sa.
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Tuu'mi ní Pablo miiⁿ nícāndɛ́ɛ sa 'iis'uūⁿ. Ní chidɛɛvɛ táámá nguuvi tan'dúúcā costumbre yeⁿ'é yā Pablo 'āā nididɛɛvɛ́ sa maaⁿ sa ndúúcū saⁿ'ā s'eeⁿ. Ní sndáa yā yaācū templo chí caaⁿ'máⁿ yā chí cúúnú ca'ā nguuvi yeⁿ'ē compromiso yeⁿ'é yā, chi cánéé chí ca'a yā 'áámá 'aama yā ofrenda yeⁿ'é yā.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Taachi cánéé chí cúúnú ca'ā chí ndɛɛ̄chɛ̄ nguuvi, taachí 'iiⁿ'yāⁿ Israel yeⁿ'ē yáⁿ'āa Asia n'diichí yā Pablo chɛɛti yaācū templo n'gaā'vá yā ndúúcu sa. Ní diíⁿ yā chi nduuvi taáⁿ yā nducyaaca yā. Ní sta'á yā Pablo.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 N'gaī yiicú yā: Ndís'tiī saⁿ'ā Israel, cúnnéé nī. Sáⁿ'a 'cūū chí nduu cuaaⁿ ngi'cueeⁿ sa nducyaaca 'iiⁿ'yāⁿ contra yáāⁿ miiⁿ ndúúcū yeⁿ'ē contra yeⁿ'e ley ndúúcū yeⁿ'ē contra yeⁿ'e lugar 'cūū. N'déee ca nguɛ́ɛ́ ti chuū. Ní candɛɛ sa 'iiⁿ'yāⁿ chi nguɛ́ɛ́ yeⁿ'e ndaata Israel chɛɛti yaācū templo. Ní divaatí sa yaācū templo chí dɛɛvɛ.
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Tii cuááⁿ vmnaaⁿ ní náⁿ'ā 'iiⁿ'yāⁿ n'diichí yā ndúúcu sa sáⁿ'ā chi nguuvi Trófimo yeⁿ'ē yáāⁿ Efeso. Ní nadacádíínuuⁿ yā chi Pablo miiⁿ nicandɛ́ɛ sa saⁿ'ā chɛɛti yaācū templo.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Nducyáácá 'iiⁿ'yāⁿ miiⁿ n'gɛɛcú cheendí yā ní ch'ii dáanā yeⁿ'é yā. Ní din'gíínu yā ní sta'á yā Pablo miiⁿ ní tun'dáa yā saⁿ'a chɛɛti yaācū templo. Ní hora mííⁿ nūuⁿ n'gaadí yā cheendi va'aī yáacū templo.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Ní diiⁿnú yiinu yā chi 'caaⁿ'nuⁿ yā Pablo. 'Áámá yā caⁿ'a yā yeⁿ'ē comandante, chi nducyáácá 'iiⁿ'yāⁿ yáāⁿ Jerusalén nguɛɛ 'diiiⁿ snée yā.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Tuu'mí nūuⁿ comandante sta'á yā soldado s'eeⁿ ndúúcū capitán ní chéénu yā 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ naachi canéé Pablo miiⁿ. Taachí nducyaaca yā n'diichí yā comandante ndúúcū soldado s'eeⁿ tuu'mi s'neeⁿnaaⁿ yā chi n'geⁿ'é yā Pablo miiⁿ.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Taachí ndaā comandante tuu'mi ní sta'á yā Pablo ní caⁿ'á yā orden chí chɛɛ̄ chiichí sá ndúúcū 'uuvi cadenas. Ní comandante tiinguuneéⁿ yā: ¿Du'u rá saⁿ'ā miiⁿ ní dɛ'ɛ̄ vɛɛ miiⁿ ní dɛ'ɛ̄ idiiⁿ sa?
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Naachi n'deee n'dai 'iiⁿ'yāⁿ, náⁿ'a yā ní n'gaí yā 'aama naaⁿ, náⁿ'a yā n'gaí yā taama naaⁿ, ní 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ nguɛ́ɛ́ itumicádiinúúⁿ yā yeⁿ'ē sa chi tátiī n'gaí yā. Ca'á yā orden chi cho'ó yā saⁿ'ā na vácūū naachi sneé soldado s'eeⁿ.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Taachi Pablo miiⁿ cúchɛɛ sa nandɛɛ̄, candɛ́ɛ yā yaācū soldado s'eeⁿ saⁿ'a cáávā chi taāⁿ 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ ndúúcu sa.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Ti n'deēe n'dáí 'iiⁿ'yāⁿ yeⁿ'e yaāⁿ miiⁿ cueⁿ'e yā cuaaⁿ dáámí saⁿ'ā miiⁿ ní n'gaī yā: 'Cuuvi sa.
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Taachí tucá'a yā diiⁿyú yā na vácūū tuu'mi ní Pablo miiⁿ ngaⁿ'a sa ngii sa comandante: ¿'Áá 'cuááⁿ nī chi caaⁿ'máⁿ 'tɛɛ ndúúcū n'diī? Ní comandante caⁿ'ā sa: ¿'Áá déénú dí davaacu griego?
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 ¿'Áá nguɛ́ɛ́ díí saⁿ'ā yeⁿ'e yáⁿ'āa Egipto chi diiⁿ di chí nduuvi taáⁿ yā 'iiⁿ'yāⁿ vmnaaⁿ yeⁿ'e nguuvi miiⁿ ní tun'dáa di cuūuⁿ mil 'iiⁿ'yāⁿ chi duucu na yáⁿ'āa cuuⁿmáⁿ?
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Tuu'mi ní caⁿ'ā Pablo: 'Úú ní saⁿ'ā Israel yeⁿ'ē yáāⁿ Tarso, saⁿ'ā yeⁿ'ē 'áámá yáāⁿ ch'ɛɛtɛ̄ yeⁿ'e yáⁿ'āa Cilicia. Ngiicá nanáaⁿ nī, 'cuaaⁿ nī chi yaa'ví 'iiⁿ'yāⁿ.
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Taachí saⁿ'ā miiⁿ ca'a sa lugar, Pablo miiⁿ chééndii sa nāndɛɛ ní ca'a sa señal 'iiⁿ'yāⁿ ndúúcū ta'ā sa, ní taachí 'diiiⁿ ní caⁿ'a sa ndúúcū davaacu hebreo. Ní caⁿ'a sa:
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.