Atos 20
Nduudu nʼdai yeⁿʼe Ndyuūs yeⁿʼe cuicateco yeⁿʼe Tepeuxila (CUXNT) vs ARIB
1 Taachí canee 'dííⁿ 'iiⁿ'yāⁿ, yaa'vi Pablo miiⁿ 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ chi i'téénu yā Cristo. Ní taachí Pablo ca'a sa consejo 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ ní 'cuɛɛtinéé n'daāca yā ndúúcū Dendyuūs miiⁿ. Ní diiⁿ sa despedir yeⁿ'é yā ní tu'maⁿ'á sá 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ. Tuu'mí can'dáa sa ní cueⁿ'ē sa yáⁿ'āa Macedonia.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Cuayiivi mííⁿ cheⁿ'e ntúuⁿ sa yáāⁿ s'eeⁿ chi chi'cueeⁿ taavi sa 'iiⁿ'yāⁿ yeⁿ'e ndúúdú yeⁿ'e Dendyuūs miiⁿ ní ndaā sa yáⁿ'āa Grecia.
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Cuayiivi taachi 'āā cānee sa 'iiⁿnuⁿ 'iīyū miiⁿ ní cuayiivi taachí nadicadíínuuⁿ sa chi 'iiⁿ'yāⁿ Israel s'eeⁿ chi diíⁿ n'gíínu yā ndúúcu sa hora chi neⁿ'e sa tucá'a sa sndáa sa na barco miiⁿ na yáⁿ'āa Siria, tuu'mi ní nadacadíínuuⁿ sa chuū chi cho'o ntúuⁿ sa na yáⁿ'āa Macedonia.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Ní sáⁿ'ā s'ūuⁿ cheⁿ'e sá ndúúcū Pablo ndii yáⁿ'āa Asia. Sáⁿ'ā s'uuⁿ ní Sópater yeⁿ'e yáāⁿ Berea, ndúúcū Aristarco ní saⁿ'ā chi nguuvi Segundo saⁿ'ā s'eeⁿ yeⁿ'ē yáāⁿ Tesalónica, ndúúcū saⁿ'ā chi nguuvi Gayo yeⁿ'e yáāⁿ Derbe, ndúúcū Timoteo, ndúúcū saⁿ'ā s'eeⁿ yeⁿ'e yáⁿ'āa Asia chi sáⁿ'ā Tíquico ndúúcū sáⁿ'ā Trófimo.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 'Iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ néé can'dáa naaⁿ yā ní canéé ngíínú yā nús'uuⁿ na yáāⁿ Troas chi niiⁿnuúⁿ nuūⁿnīⁿ'yáⁿ'ā.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Taachi 'aa chó'ōo nguuví yeⁿ'ē pan chi nguɛ́ɛ́ levadura, tuu'mi cueⁿ'é 'nū na barco yeⁿ'ē yáāⁿ Filipos. Cho'ōo nyuⁿ'u nguuvi ní ndaá 'nū ní nduuvidaamá 'nū ndúúcū 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ yeⁿ'ē na yáāⁿ Troas. Ní ch'ɛɛtinée 'nū ndɛɛ̄chɛ̄ nguuvi miiⁿ.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Nguuví domingo vmnááⁿ vmnaaⁿ yeⁿ'ē ndaata miiⁿ nduuvidaamá 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ chi i'téénu yā Cristo chi n'deé yā pan. Pablo miiⁿ ní ngi'cueeⁿ sa 'iiⁿ'yāⁿ. Canéé chi can'dáa sa nguuvi chi cuchiī. Ní chi'cueeⁿ sa taanduu ndíí maⁿ'a yaaⁿ.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Ní na cuarto yáacū naachi nduuvidaama yā nééné n'deēe lámparas vɛɛ.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 'Náá tiempo caⁿ'a Pablo miiⁿ ní 'áámá saⁿ'a 'dííⁿ chi nguuví sá Eutico chí vɛ́ɛ́ sá na ventana, cyaadú n'dai sa. Saⁿ'ā miiⁿ chin'dáa sa ndiichí ndii 'iiⁿnuⁿ piso. Taachí nadacuéeⁿ yā saⁿ'ā miiⁿ ní 'āā n'dii sa.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Tuu'mi ní nangua'āī Pablo miiⁿ ni tu'maⁿ'á yā saⁿ'ā ní can'nuu yā saⁿ'ā. Ní caⁿ'a Pablo chiī yā saⁿ'ā s'uuⁿ: Nguɛ́ɛ́ 'va'á nī. Canduuchi ntúūⁿ staava yeⁿ'ē sa taama vmnéⁿ'ēe.
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Ch'iinu maáⁿ ní Pablo cuindáá tuuⁿ yā cuaaⁿ 'niiⁿnuúⁿ. Ní n'dee yā pan. Ní che'é yā ndúúcu yā chi candií yā chi'cueeⁿ ntúuⁿ yā nuuⁿmáⁿ yaaⁿ ndii chīdɛɛvɛ. Níícú cuēⁿ'e yā.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Candɛ́ɛ yā saⁿ'ā 'dííⁿ miiⁿ ní candúúchi sa. Ní yéénú n'dai yā ndúúcū 'viich'ɛɛtíínūuⁿ ch'ɛɛtɛ.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Nús'uū ni can'dáá naaⁿ 'nū ní cueⁿ'e 'nū na barco na yáāⁿ Asón chi ndaacá 'nū Pablo yáāⁿ miiⁿ. Pablo miiⁿ 'āā neⁿ'e sa chí caaca sa na yáⁿ'āa.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Taachí Pablo nduuvidaama sa nduucú 'nū na yáāⁿ Asón miiⁿ, ní cueⁿ'é 'nū na barco miiⁿ, ní ndaá 'nū na yáāⁿ Mitilene.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Cueⁿ'é 'nū na barco miiⁿ ní chidɛɛvɛ táámá nguuvi ndaa 'nū niiⁿnuúⁿ na isla Quío. Ní chidɛɛvɛ táámá nguuvi chi ndaa 'nū isla Samos. Ní cueⁿ'é 'nū ndaa 'nū na yáāⁿ Trogilio. Ch'ɛɛtineé 'nū nguiinū miiⁿ. Chidɛɛvɛ táámá nguuvi cueⁿ'é 'nū na barco ní ndaa 'nū yáāⁿ Mileto.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Pablo miiⁿ nacadíínuuⁿ sa chi chó'o sa yáⁿ'āa Asia. Canéé chi cacyiinu sa chi cunee ngiinu sa nguuvi yeⁿ'ē Pentecostés chi 'viicu yeⁿ'e cosecha na yáāⁿ Jerusalén ndúúti chi cuūvi.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Pablo dichó'o sa 'iiⁿ'yāⁿ yeⁿ'ē yáāⁿ Mileto ndii yáāⁿ Efeso chi 'cáí yā 'iiⁿ'yāⁿ ndiicúū chi ngaⁿ'a ntiiⁿnyuⁿ yeⁿ'ē yaācū.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Taachí ndaa 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ nanááⁿ Pablo, caⁿ'a sá chii sa 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ: Ndís'tiī deenú nī ti ndii nguuví vmnááⁿ vmnaaⁿ chi ndaá yáⁿ'āa Asia táácā diíⁿ ní caneé nduucú nī tanducuéⁿ'ē tiempo.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Diíⁿ ntiiⁿnyuⁿ yeⁿ'e Señor ndúúcū vaadī ndiicúúⁿ taavi. Ch'eenú chiī taanduvɛ́ɛ́ chi nguɛ́ɛ́ n'daacā chi diiⁿ 'iiⁿ'yāⁿ Israel s'eeⁿ nduucú. Chɛɛ̄cú níícú tun'daa nuūⁿnīⁿ nduutinaáⁿ.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Ní 'áámá ngaⁿ'á tanducuéⁿ'ē dendú'ū chi n'daacā yeⁿ'é nī. Ní chi'cueéⁿ nanááⁿ nducyaacá 'iiⁿ'yāⁿ nduu va'ai nduu va'āī.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Ni caⁿ'á nduudu cuaacu 'iiⁿ'yāⁿ Israel s'eeⁿ ndúúcū 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ chi nguɛ́ɛ́ yeⁿ'ē ndaata Israel yeⁿ'ē chi ndaacādaamí yā yeⁿ'é nducuéⁿ'ē nuuⁿndi yeⁿ'é yā nanááⁿ Dendyuūs. Ní cu'téénu yā yeⁿ'ē Señor Jesucristo yeⁿ'ē yú.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Maaⁿ ní cun'diichi nī. Canéé chi diíⁿ cucaava espíritu yeⁿ'é. Caⁿ'á na yáāⁿ Jerusalén ní nguɛ́ɛ́ deenú dɛ'ɛ̄ 'cueēnú miiⁿ.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Maaⁿ deenú chi Espíritu N'dai yeⁿ'e Ndyuūs miiⁿ ngaⁿ'a yā ngii yā 'úú na nducyáácá yáāⁿ chi caⁿ'á cunee ngíínú chi 'cueēnú cuuví ní caⁿ'á vácūū.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Naati mar 'áámá naaⁿ nguɛ́ɛ́ idiíⁿ cuenta ndii nguɛ́ɛ́ ndúú ya'áí 'úú vida yeⁿ'é maáⁿ. Canee ngiinú chi di'cuiīnú ntiīⁿnyūⁿ yeⁿ'é, ntiiⁿnyuⁿ chi teē Señor Jesús 'úú chi caaⁿ'máⁿ nduudu cuaacu yeⁿ'é yā yeⁿ'ē evangelio chí ndúúdú ngai ndúúcū vaadī yeenú. Nduūdū miiⁿ yeⁿ'e favor ch'ɛɛtɛ yeⁿ'é Dendyuūs.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 Maaⁿ ní 'caandiveéⁿ nī. 'Úú ní deenú ti mar 'áámá ndís'tiī nguaaⁿ 'iiⁿ'yāⁿ naachí chō'o ní caⁿ'á yeⁿ'e chi Dendyuūs ngaⁿ'a yā ntiiⁿnyuⁿ mar 'áámá nī 'aa ntɛ́ɛ́ n'diichí nī naáⁿ.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Tanducuéⁿ'ē chuū ngaⁿ'á ngií ndís'tiī maaⁿnguuvi caati 'úú nguɛ́ɛ́ canee chi diíⁿ responder yeⁿ'ē mar 'áámá nī yeⁿ'ē tanducuéⁿ'ē vida yeⁿ'ē tanducuéⁿ'ē 'iiⁿ'yāⁿ.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Nguɛ́ɛ́ cheeⁿdiitú ti caⁿ'á tanducuéⁿ'ē consejo yeⁿ'e Dendyuūs ndúúcū ndís'tiī.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Tuu'mi ní cundɛɛ nī cuidado yeⁿ'ē maáⁿ nī ndúúcū nducyáácá 'iiⁿ'yāⁿ chi i'téénu yā ti Espíritu N'dai yeⁿ'e Ndyuūs chi'neéⁿ yā ndís'tiī cáávā chi cuuvi diiⁿ nī cuidado yeⁿ'e 'iiⁿ'yāⁿ chi i'téénú Señor, 'iiⁿ'yāⁿ chi caⁿ'á yā yaācū yeⁿ'e Señor. Señor miiⁿ ní cai yā 'iiⁿ'yāⁿ ndúúcū yuuúⁿ yeⁿ'ē maáⁿ yā.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 'Úú ní deenú chi cuayiivi taachí 'āā ntɛ́ɛ́ canduuchí ní ndaa 'iiⁿ'yāⁿ tan'dúúcā lobos nguaaⁿ ndís'tiī ní diíⁿ yā chi nguɛ́ɛ́ diiⁿ n'daāca nī ndúúcū tanducuéⁿ'ē 'iiⁿ'yāⁿ.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Nguaaⁿ ndís'tiī nūuⁿ nacueeⁿ sáⁿ'ā s'eeⁿ chi ngaⁿ'a nduudu chi nguɛ́ɛ́ n'daacā chi cuuvi candɛ́ɛ́ sa 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ chí i'téénu yā Cristo ndúúcu sa.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Cáávā chuū cuin'diichi n'daaca nī. N'gáácú nī ti chɛɛti 'iiⁿnūⁿ nduuyū ndii nguuvi ndii n'gaaⁿ nguɛ́ɛ́ chi'neéⁿ naáⁿ caⁿ'á ndúúcū nuūⁿnīⁿ nduutinaáⁿ 'áámá 'áámá ndís'tiī.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 Maaⁿ ní ndís'tiī hermanos, i'neéⁿ ndis'tiī yeⁿ'e Dendyuūs ndúúcū nduudu yeⁿ'ē favor ch'ɛɛtɛ taavi yeⁿ'é yā. Nduudu miiⁿ diitu ch'ɛɛtɛ́ chi 'cuiitá ndis'tiī ní teē ndís'tiī 'áámá cosa chi vɛ́ɛ́ chi cuuví yeⁿ'e nī ndúúcū nducyaaca 'iiⁿ'yāⁿ chi Dendyuūs didɛɛvɛ́ yā.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Nguɛ́ɛ́ diíⁿ ngueēe ndíí nguɛ́ɛ́ tuumi 'dííⁿnguɛɛ ndíí nguɛ́ɛ́ ndúú tuumi 'dííⁿnguāaⁿ ndíí nguɛ́ɛ́ ndúú catecai 'iiⁿ'yāⁿ.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Ndís'tiī ní deenú nī chi ta'á dichíí'vɛ̄ 'úú ndúúcū 'iiⁿ'yāⁿ chi snéé nduucú yeⁿ'ē nducuéⁿ'ē chi neⁿ'é 'nū.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Tanducuéⁿ'ē chuū chi'cueéⁿ ndís'tiī chi diiⁿ yú ntiiⁿnyuⁿ 'túúcā. Canee chi cuuvi cunnee yú 'iiⁿ'yāⁿ chí ngi'vaachí. Ní nn'gaacu yú nduudu yeⁿ'ē Señor Jesús miiⁿ chí caⁿ'a yā: N'daí taavi ca chi ca'a yú nguɛ́ɛ́ ti chí cuta'ā yú.
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Taachi caⁿ'a yā chuū chiintii'yá yā ní caⁿ'angua'á yā ndúúcū nducyaaca 'iiⁿ'yāⁿ s'uúⁿ.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Tuu'mi ní nducyaaca yā chɛɛcu taaví yā ní tú'maⁿ'á yā Pablo, maaⁿ ní 'neeⁿ cheendi yā 'iiⁿ'yāⁿ.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Nééné ya'ai taaví yā cáávā nduudu chi caⁿ'ā Pablo miiⁿ chí 'āā ntɛ́ɛ́ nanguɛɛcuneé n'diichi nī naáⁿ. Ní cueⁿ'e yā canguu yúúní yā saⁿ'ā ndii na barco.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.