Atos 11
Nduudu nʼdai yeⁿʼe Ndyuūs yeⁿʼe cuicateco yeⁿʼe Tepeuxila (CUXNT) vs NVT
1 Ch'iindiveeⁿ apóstoles chi dichó'ó Dendyuūs ndúúcū hermanos chi snée yā na yáⁿ'āa Judea chi 'tiicá ntúūⁿ 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ chi nguɛ́ɛ́ 'iiⁿ'yāⁿ yéⁿ'ē ndaata Israel chí dīiⁿ yā recibir nduudu yeⁿ'e Dendyuūs.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Taachí Pedro miiⁿ cuchɛɛ sa yáāⁿ Jerusalén, hermanos yeⁿ'e 'iiⁿ'yāⁿ Israel ch'ɛɛcu cheendí yā ndúúcū Pedro.
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 Ngaⁿ'á yā: ¿Dɛ'ɛ̄ cúúví chí sndáa di va'ai yeⁿ'e 'iiⁿ'yāⁿ chi nguɛ́ɛ́ yeⁿ'e 'iiⁿ'yāⁿ Israel, ní che'e di ndúúcu yā?
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Tuu'mi ní Pedro miiⁿ ní tuca'a sa chii sa 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ táácā chiī. Ní caⁿ'a sa:
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 Caneé na yáāⁿ Jope ní ngaⁿ'anguā'á ní nnduūchí ní n'diichí 'áámá visión dácaā 'áámá tiīnūuⁿ ch'ɛɛtɛ́ cuch'ééⁿ nanguuvi n'dɛ́ɛ́ chiīchí nduū cúūuⁿ esquinas ndaā ndii vmnááⁿ.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Taachi n'diichí, nacádiinúúⁿ. Tuu'mi ní n'diichí yeⁿ'é icyáⁿ'ā 'iiti chí cuūuⁿ cá'a tī ndúúcū 'iiti taaⁿ ndúúcū cúú ndúúcū 'yaada yeⁿ'ē nanguuvi.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Ní ch'iindiveéⁿ 'áámá nduudu chi caⁿ'ā chiī 'úú: Díí Pedro, nacueeⁿ di. 'Caaⁿ'nuⁿ dí 'iiti, ní ché'é dí 'iiti.
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Ní caⁿ'á chuū: Señor, nguɛ́ɛ́; ti mar 'áámá chi vaatíī chí nguɛɛ n'daacā che'é.
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Tuu'mi ní nduudu yeⁿ'ē nanguuvi caⁿ'a ntuūⁿ ndiichi ndii 'úúví: Chííⁿ chi Ndyuūs nádindɛɛvɛ́ yā, nguɛ́ɛ́ caaⁿ'maⁿ di yeⁿ'ē chi vaatíī.
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Chuū ní 'iiⁿnuⁿ cúúví chiī. Cuinaⁿ'ā ntúūⁿ tanducuéⁿ'ē nandɛ́ɛ yā cuááⁿ 'niiⁿnuⁿ nanguuvi.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 Ní n'diichí nī. Hora miiⁿ ndaā na 'iiⁿnuⁿ saⁿ'ā na va'āī naachi 'úú caneé. 'Áámá 'iiⁿ'yāⁿ chi nguuvi Cornelio dichó'o yā saⁿ'ā yeⁿ'e yáāⁿ Cesarea ndíí naachi caneé.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Ní Espíritu N'dai yeⁿ'e Ndyuūs ngaⁿ'a ngii 'úú chi caⁿ'á ndúúcu sa. Ní nguɛ́ɛ́ dɛ'ɛ̄ vɛɛ nadicádiinúúⁿ. Cheⁿ'é ndúúcū niyaaⁿ hermanos ní sndáa 'nū vaacu Cornelio.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Saⁿ'ā miiⁿ caⁿ'a sá chii sá nús'uū, tááca n'diichi sa 'áámá ángel vaācū sa chí cheendii yā ní cāⁿ'a yā: Díí Cornelio, dicho'ó dí saⁿ'ā s'eeⁿ yáāⁿ Jope ní diiⁿ dí chí ndaa sáⁿ'ā Simón chi nguuvi Pedro mííⁿ.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Saⁿ'ā miiⁿ ní caaⁿ'maⁿ sá nduudu chí nanguaⁿ'āī dii ndúúcu nducyáácá 'iiⁿ'yāⁿ yeⁿ'e di na vaacu di.
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 Ní taachí tucá'á caⁿ'á, ndaā Espíritu N'dai yeⁿ'e Ndyuūs yeⁿ'e cuaaⁿ 'niiⁿnuⁿ vmnaaⁿ yeⁿ'ē nducyaaca 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ dendu'ū, tan'dúúcā chí chiī ndúúcū s'uūúⁿ vmnááⁿ vmnaaⁿ.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Tuu'mi ní nn'gaācú chi caⁿ'a Señor miiⁿ, chi caⁿ'a yā: Juan mííⁿ chɛɛdinuūⁿníⁿ yā ndúúcū nuūⁿnīⁿ naati ndís'tiī ní cuɛ́ɛ́dinuūⁿníⁿ nī ndúúcū Espíritu N'dai yeⁿ'e Ndyuūs.
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Nduuti chi Dendyuūs chi ca'a yā regalo miiⁿ 'iiⁿ'yāⁿ tan'dúúcā chi teé yā s'uūúⁿ chi i'teenu yú Señor Jesucristo, ¿du'ū 'úú chi di'vaachí yeⁿ'ē Dendyuūs miiⁿ?
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Tuu'mi ní ch'iindiveéⁿ yā nduudu miiⁿ ní ch'ɛɛtinéé 'diíⁿ yā ní cāⁿ'a yā chi ch'ɛɛtɛ́ yā Ndyuūs, ní caⁿ'a yā: 'Tiicá ntúūⁿ ca'a Dendyuūs 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ chi nguɛ́ɛ́ 'iiⁿ'yāⁿ yeⁿ'e ndaata Israel chi ndaacadaamí yā yeⁿ'ē nuuⁿndi yeⁿ'é yā ní nndaāca yā vida cueⁿ'e daāⁿmaⁿ.
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Maaⁿ ní 'iiⁿ'yāⁿ chi cueⁿ'ē 'múúⁿ cueⁿ'e miiⁿ yā cucáávā chiiⁿ chi diíⁿ 'iiⁿ'yāⁿ ndúúcū Esteban, 'iiⁿ'yāⁿ miiⁿ cho'ó yā ndii yáⁿ'āa Fenicia, ndúúcū isla Chipre, ndii yaāⁿ Antioquía. Ní nguɛ́ɛ́ cāⁿ'a yā nduudu yeⁿ'e Dendyuūs ndúúcū nducyáácá 'iiⁿ'yāⁿ, dámaāⁿ 'iiⁿ'yāⁿ Israel s'eeⁿ caⁿ'a yā nduucú yā.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Nguaaⁿ 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ ni snéé saⁿ'ā yeⁿ'e isla Chipre yeⁿ'e yáāⁿ Cirene. Saⁿ'ā s'eeⁿ ní taachi ndaā sa yáāⁿ Antioquía yaa'vi sá 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ chi nguɛ́ɛ́ 'iiⁿ'yāⁿ yéⁿ'ē ndaata Israel dendú'ū ní caⁿ'a sa evangelio chi ndúúdú ngai yeⁿ'ē Señor Jesús.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Ní ta'ā Señor 'iivú Ndyuūs miiⁿ canéé ndúúcū sa. Chii 'yaaⁿ n'dáí 'iiⁿ'yāⁿ chi'téénu yā Señor miiⁿ. Ní can'dáa yā Señor miiⁿ.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Cho'ōo chi 'iiⁿ'yāⁿ yeⁿ'e yáacū chi snée yā yáāⁿ Jerusalén ch'iindiveéⁿ yā chuū. Ní dichó'o yā Bernabé chi caⁿ'a sa yáāⁿ Antioquía.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Sáⁿ'a 'cūū taachi ndaā sa ní n'diichi sa favor ch'ɛɛtɛ taavi yeⁿ'ē Dendyuūs miiⁿ, yeenú taavi sa. Ní chi'cueeⁿ sa chí nducyáácá yā 'cuɛɛtinéé yā ndúúcū nuuⁿmaⁿ staava yeⁿ'é yā ndúúcū Señor 'iivú Dendyuūs miiⁿ.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Saⁿ'ā Bernabé miiⁿ ní n'dai sa, ní ndiituú saⁿ'ā Espíritu N'dai yeⁿ'e Ndyuūs ní i'téénu sá ndúúcū núúⁿmáⁿ staava yeⁿ'e sa. Chii 'yaaⁿ n'dáí 'iiⁿ'yāⁿ chi'téénu yā Señor miiⁿ.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Cuayiivi miiⁿ ní cueⁿ'ē Bernabé na yáāⁿ Tarso chi in'nuuⁿ sa Saulo miiⁿ; ní ndaācā sa saⁿ'ā ní nandɛɛ̄ sa saⁿ'ā na yáāⁿ Antioquía.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Ní nduuvidaamá yā 'áámá nduuyu na yaācū miiⁿ, ní chi'cuééⁿ yā neené 'yaaⁿ 'iiⁿ'yāⁿ. Chíí vmnááⁿ vmnaaⁿ na yáāⁿ Antioquía 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ yeⁿ'e yáāⁿ miiⁿ caⁿ'a yā chi duuchí cristiano s'eeⁿ, 'iiⁿ'yāⁿ chi i'teenu Cristo.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Nguuvi s'uúⁿ tanáⁿ'ā profetas chi ngaⁿ'ā nduudu yeⁿ'e Dendyuūs can'dáa yā na yáāⁿ Jerusalén. Ndaá yā na yáāⁿ Antioquía.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Nadacueeⁿ 'áámá yā chi nguuví yā Agabo ní diíⁿ yā chí inadacádiinūuⁿ 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ cáávā Espíritu N'dai yeⁿ'e Ndyuūs chí ndaa 'áámá cuiicu ch'ɛɛtɛ núúⁿmáⁿ yáⁿ'āa chi vɛ́ɛ́ 'iiⁿ'yāⁿ. Cho'ōo chuū nguuvi yeⁿ'e saⁿ'ā Claudio.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Tuu'mi ní 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ chi i'téénú Cristo diíⁿ yā chí dicho'ó yā ofrendas yeⁿ'ē hermanos chi snée yā yáⁿ'āa Judea. 'Áámá 'áámá yā tuunu tuunu ca tan'dúúcā chi cuuvi ca'á yā.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Chuū ní diíⁿ yā ní ca'á yā 'iiⁿ'yāⁿ ndiicúū. Ní 'iiⁿ'yāⁿ ndiicúū dichó'o yā limosna ndúúcū Bernabé ndúúcū Saulo.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.