Marcos 6
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs BKJ
1 Chica Dihvo vo ya̱n Capernaum, ne cona̱hn ye ya̱n va̱co ye Nazaret nduco ihyan apóstol yahn ye.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 A̱ma ro che rahtetuhno ihyan ne, chenda̱ ye chete ya̱co, chicuahn ye. A̱ma ya̱hn ihyan chihnevan ye che ricuahn ye, ne a̱ma rahn ino ye. Ra̱hn ye va̱n ma̱n ye nduco vih:
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 ―Ihyan tih che vicheya̱hn me. María che chaco ye. Jacobo ma̱n, José ma̱n, Judas ma̱n, Simón ma̱n, a sa̱hn chahn che dihno ye. Muhn ya̱n va̱co vo vate ta̱hn cahve ye.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan chahn:
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 Nducote cheche chedave yahn ihyan ya̱n chahn ne, a̱ma o no vederihno din Dihvo vo ya̱n min. Nahn ta̱h ye a̱ma o ihyan cah, din ye che ndoyahn ye.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Rahn ino Dihvo vo yahn che hua chitahno ihyan ya̱n va̱co ye ihyan. Chihno min ne, cuahn ye nduh ya̱n nduh ya̱n che nino, quendi ye ricuahn ye.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Dihvo vo Jesucristo ne, cah ye nduh che ndichio apóstol chahn na̱n ye. Dechuh ye ihyan ca̱de o ca̱de o ye queri a̱ma ya̱n. Din ye che cuahtenan cuma ihyan chahn vederihquentiyon, ca̱va che cuahn che ta̱hn nun ye ihyan che chenun vaco chihnga̱ ihyan ne, ndetenda̱h ye vaco chahn.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 — ausente —
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 — ausente —
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Namin ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan chahn:
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Ihyan ya̱n che hua ntumanecun ye nchuhn ma̱n, che hua ca̱hcovan ye che cuahndudo ne ma̱n ne, conda̱ca ne ya̱n va̱co ye, ne conda̱hde ne ya̱ca che chenan ca̱h ne, ca̱va che tihca̱ na̱hme ne ihyan che hua nda̱hca̱ redin ye. Cua̱co rá̱hn rí nchuhn te cuahn che a nda̱ ro che techeca̱de Dendiohs nunde yahn nducoya̱ca ihyan ne, tahque chuhrihn ihyan chahn che co ihyan ya̱n Sodoma ma̱n, ihyan ya̱n Gomorra ma̱n.
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Tuhme cuahn ihyan chahn rahndudo ye che nahn che nto ino ihyan nunde yahn ye.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Namin retenda̱h ye a̱ma ya̱hn vaco chihnga̱ che chenun ihyan, ne racota̱hme ye aceite a̱ma ya̱hn ihyan cah, redin ye che rendoyahn ye.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Ro min ne, a̱ma rente ihyan yahn vederihno che redin Dihvo vo, ne checadino rey Herodes. Tuhme ra̱hn rey me:
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Na̱hn ihyan ne, ra̱hn ye te ihyan profeta Elías che quechica ye. Na̱hn tun ihyan ne, ra̱hn ye:
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Ate hua chitahno Herodes che rente ihyan chahn, ne ra̱hn se:
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 Tihca̱ ra̱hn rey me, te a ma̱n se chihquentiyon se sanda̱do che din se preso Jua̱n, chaconuhn se ihyan va̱coya̱hn, dechiche se ihyan nduco cadena. Tihca̱ chahno chi Jua̱n, te tihca̱ nahn Herodías, ta̱hn nda̱hta yahn Felipe, sa̱hn min che dihno rey me. Rey me ne, ndere quenan se nduco te.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 A ra̱hn Jua̱n ri ye rey me:
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 Nducote tihca̱ ra̱hn Jua̱n ri ye rey me ne, chemin che a̱ma nahn ca̱hno Herodías ihyan. Ate hua chi chihno te ihyan ura min.
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 Herodes ne, renevahnecun se Jua̱n, te a devano se te ihyan min ne, ihyan ndah ye, ndiyu ihyan nunde ye. Chemin che hua rahnecun se che ca̱hno te ihyan. Cuahn che rihnevan rey me che rente Jua̱n ne, andahre hua ndah renahn se, ate rihnevan se numacuahn vedeyeno.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Ate nda̱ a̱ma ro che nda̱hca̱ chahno Herodías chi. Din rey me vihcoduche se, ne reca̱h se reh nducoya̱ca intiyahn yahn se ma̱n, ihyan ndina̱n yahn sanda̱do yahn se ma̱n, ihyan na̱hn che vate ye esta̱do yahn Galilea ma̱n.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Ura che a vate vihco ye ne, chenda̱ ta̱hn da̱ya Herodías, ndeh te, ne rey me nduco ihyan che vate ye reh ye nduco vih ne, a̱ma ca̱h yeno ihyan. Tuhme ra̱hn rey me ri se ta̱hn:
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Ca̱h se ndudo yahn se ta̱hn, ne ra̱hn se:
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Ndiquenda̱h te, ne cuahn te ca̱carune te chaco te, ne ra̱hn te:
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Ndeta̱hno chenda̱ tun te na̱n che quenun rey me, ne ra̱hn te ri te sa̱hn:
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Tuhme a̱ma chi ra̱n rey me. Ate nducote a ca̱h se ndudo yahn se ta̱hn na̱n nducoya̱ca ihyan che vate ye min nduco se ne, chemin che dinahn se ndudo yahn se.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 A ura min no chihquentiyon se a̱ma sanda̱do che ca̱hn se ngua se tin Jua̱n.
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 Chahn sanda̱do me va̱coya̱hn, chihca ya̱n se da̱ndo Jua̱n. Quenda se tin ye chete a̱ma cuh, ne ca̱h se ta̱hn. Ta̱hn min ne, quenda te ca̱h te chaco te.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Cuahn che checadino ihyan che chinduco ye Jua̱n te a chih ye ne, chahn ye chengua ye ihyan, ne chihche ye ihyan.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Adive ne, ndaconan ihyan apóstol chahn, ndo da̱ma ye nduco Dihvo vo, ne neca̱h cuande ye ihyan nducuahn che din ye ma̱n, nducuahn che chicuahn ye ma̱n.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan chahn:
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Tuhme quenun Dihvo vo chete a̱ma ba̱rco nduco ihyan apóstol chahn, ne cuahn ye a̱ma cua̱n na̱n che metah duhva.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Ate a̱ma ya̱hn ihyan ndihchero ye che cuahn ye, ne nchana̱n ye ihyan. Tuhme chica ihyan chahn ya̱n va̱co ye, ne rica ca̱h ye, cuahn ye cua̱hn na̱n che cuahn Dihvo vo, nde tahque nun nda̱ ye min.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Cuahn che ndiquenda̱h Dihvo vo chete ba̱rco me ne, a̱ma ya̱hn ihyan ndida̱ma ye. Quenan va̱hino ye ihyan chahn, te nduhca̱ itecuche che metah duh che redin cuda̱do ite ne, tihchan ye. Tuhme cana̱n Dihvo vo, chicuahn ye ihyan a̱ma ndeh na̱n dehtenduh.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Cuahn che a chi chino me ne, nda̱ ihyan apóstol chahn na̱n Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye ihyan:
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 Cuedechuh ne ihyan sih cua̱hn ya̱n che nino, ca̱va che cua ye che cheh ye, te muhn ne, metah deh che cheh ye.
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan:
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan chahn:
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Dechuh Dihvo vo ihyan apóstol chahn che ca̱hma ye nduco nducoya̱ca ihyan che cuahte ye na̱n yune cue, coda̱ma ye a̱ma a̱ma cua̱n nduco vih.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Tihca̱ dinahn ye, ne a̱ma o cua̱n ne, chahte a̱ma ciento ye, ne ta̱ma te o cua̱n ne, chahte o raco ndiche ye.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Tuhme cheta̱h Dihvo vo nduh che uhn pa̱n chahn nduco o ya̱hca chahn. Cha ya̱co na̱n ye na̱n ro, ne ca̱h ye nundihve cuahn Dendiohs. Tuhme ndeh ye pa̱n chahn, ne ca̱h ye ihyan apóstol, ca̱va che ca̱h ye, cheh nducoya̱ca ihyan chahn. Namin ya̱hca chahn ne, ndeh Dihvo vo, ne cheh nducoya̱ca ye.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Cheh ndah nducoya̱ca ihyan chahn nde na̱n che chito ihyan.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 Adive ne, nedin da̱ma ihyan apóstol chahn nducuahn pa̱n che nga̱va, ne chi ndichio cuahte. Namin nedin da̱ma ye che nga̱va yahn ya̱hca chahn.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Va̱n nducoya̱ca ihyan che cheh ye ne, nduco uhn mil ihyan cha̱hn.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Ndeta̱hno dechuh Dihvo vo Jesucristo ihyan apóstol che conda̱ ye chete ba̱rco me, chuh ye ta̱ma la̱do viche ca̱h, cua̱hn na̱n ya̱n Betsaida. Tuhme ndedechuh ye nducoya̱ca ihyan chena̱hn chahn.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Cuahn che ndedechuh ye ihyan chahn ne, cuahn ye a̱ma tingüete ca̱va che cova̱h ye.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Cuahn che chi man me ne, a nde menda̱hn vine me cuahn ba̱rco me nduco ihyan apóstol chahn. Dihvo vo ne, a dema̱n ye quenan ye tingüete me.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Ndihchero ye che a̱ma chi cuno ihyan chahn che rica̱hca ye ba̱rco me, te cua̱n na̱n che rechi yuhne cuahn ye. Adive, ura che a nino co dave ne, cuahn Dihvo vo, rica ye na̱n vine me, nde a nahn chuhnan ye ihyan chahn.
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Cuahn che ndihchero ihyan chahn che rica Dihvo vo na̱n vine me ne, ra̱hco ye te co vaco chihnga̱ cochi, nde tuno cah ye che va̱h ye.
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 Nducoya̱ca ihyan chahn ne, ndihchero ye che cochi Dihvo vo na̱n nune, ate nducote hua nchana̱n ye ihyan ne, a̱ma dihya ye chi. Ndeta̱hno ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan chahn:
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Tuhme chenda̱ ye chete ba̱rco me na̱n che chenun ihyan chahn. Ndeta̱hno chehuan yuhne me, ne a̱ma rahn ino ihyan chahn.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 A̱ma rahn ino ye, te nducote cheche chedave yahn ye ne, metah cuihno conahn ye yahn vederihno che din Dihvo vo nduco pa̱n chahn.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Cuahn che a chuh Dihvo vo nduco ihyan apóstol chahn ta̱ma la̱do viche ca̱h ne, nda̱ ye ya̱hn yahn Genesaret, ne dechiche ihyan chahn ba̱rco me chihto vine me.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Cuahn che a ndiquenda̱ Dihvo vo chete ba̱rco me ne, ndeta̱hno nchana̱n ihyan ya̱n min ihyan.
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 Tuhme cuahn ihyan chahn rano ye numachahte chihto ya̱n, ne cana̱n ye retecheca̱n ye ihyan cah yahn ye nduco yundo, regu ye ihyan cua̱hn na̱n che quenun Dihvo vo.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Adecotino na̱n che renda̱ Dihvo vo, andahre ya̱n ca̱hya ma̱n, andahre ya̱n rahte ma̱n, andahre viya̱ta ma̱n, min racondihte ihyan chahn ihyan cah yahn ye chihto yune. Rica ihyan chahn che ca̱h yune Dihvo vo cuaconahn ta̱h ihyan cah chahn andahre chihto tino yahn ye. Nducoya̱ca ihyan cah che chaconahn ta̱h ye tino yahn ye ne, ndeta̱hno ndoyahn ye.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.