Marcos 11
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NTLH
1 Cuahn che cuahn nino Dihvo vo ya̱n Jerusalén, chihto ya̱n Betfagé nduco ya̱n Betania na̱n Cuete Olivo ne, tahve ye o ihyan apóstol yahn ye,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 ne ra̱hn ye ri ye ihyan:
2 com a seguinte ordem:
3 Ndete che va duh che tumerune nchuhn: “¿Dehco che tihca̱ redin nchuhn ne?”, cuendahconan ne yahn ye: “Hua te Dihve nuhn ne, nahn ye ite. Ate ndeta̱hno ndedechuh ye ite.”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Cuahn ihyan chahn, ne nta̱ca ye burro me. Nchiche te chihto yune, nino a̱ma chendevah, ne nta̱hte ye ite.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Min vatendi a̱ma o se, ne ra̱hn se ri se ihyan chahn:
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Ndahconan ye yahn se nduhca̱ che ca̱h cuande Dihvo vo ihyan, ne ca̱h yune se che cona̱hn ye.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Quenda ihyan chahn burro me na̱n Dihvo vo. Tihde ye tino yahn ye da̱me te, ne quendudo Dihvo vo ite.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 A̱ma ya̱hn ihyan nta̱h ye tino yahn ye, chehnta̱ve ye yune na̱n che chuh Dihvo vo. Ihyan chena̱hn ne, chihca ye ya̱ta cue, ne chehnta̱ve ye numa yune.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Nducoya̱ca ihyan, ihyan che nda̱hna̱n ye ma̱n, ihyan che chenan ive ye ma̱n ne, a̱ma rah yeno ye, ne ra̱hn ye:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 ¡A̱ma ndah ro yuhn vo, te cochi ye quenan cuma ye vederihquentiyon yahn ihyan ndico yuhn vo David! ¡Ndeva vo yavena̱n Dendiohs che va ye vahchetero!
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Cuahn che nda̱ Dihvo vo ya̱n Jerusalén ne, chenda̱ ye chete ya̱co chahte, ndihchero ye nducuahn che va min. Nducote a chi chino ne, ndaconan ye ya̱n Betania nduco nduh che ndichio ihyan apóstol yahn ye.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Ta̱ma ro me ura che chica Dihvo vo ya̱n Betania ne, chi cuico ye.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 China̱n ye a̱ma ya̱hn higo che chenan ya̱ta yahn, ne cuahn ye ndihchero ye ndete che chenan ndute yahn. Ate dema̱n ya̱ta yahn chenan. Ametah ndute yahn, te hua ro yahn.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Tuhme din dine ye ya̱hn higo me, ne ra̱hn ye:
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Nda̱ ihyan chahn ya̱n Jerusalén, ne cuahn che chenda̱ Dihvo vo chete ya̱co ne, ndetenda̱h vah ye ihyan che rendihcue ye ma̱n, ihyan che ra ye ma̱n, chenun ye chete ya̱co me. Chi muhn chi min ye mesa yahn sa̱hn che rendevahcorun se tume ma̱n, silla yahn sa̱hn che rendihcue se icui ma̱n,
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 ne ametah ca̱h yune ye che chenda̱ nde a̱ma ihyan chete ya̱co me che nda ye dehtenduh.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Ra̱hn ye ri ye ihyan che chenun ye min:
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Chihnevan chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n, ne rinuhn ino se ta̱ca̱ din se che ca̱hno se Dihvo vo, te va̱h se ihyan ya̱n yahn che nducoya̱ca ye rihcovan ye che ricuahn Dihvo vo.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Cuahn che chi man me ne, nda̱ca Dihvo vo min, cona̱hn ye.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Chi dave ta̱ma ro me, ura che a chenun yune ye ne, ndihchero ye che a nihno ntih ya̱hn higo me.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Tuhme neca̱hco Pedro, ne ra̱hn ye ri ye Dihvo vo:
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Ndahconan Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
22 Jesus respondeu:
23 Cua̱co rá̱hn rí nchuhn te adecoduhno ihyan che ca̱hma ye co ye ico ca̱h che ca̱hn conda̱hnun va̱n nuniya̱hn, ndete che hua o ndedecadino ye ma̱n, cotahno ye che conahn nduhca̱ che ra̱hn ye ma̱n ne, va che conahn.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Chemin che rá̱hn rí nchuhn te nducuahn che ca̱ca ne ura che cova̱h ne ne, cuihco ne chedave yahn ne Dendiohs, ne dinahn ye.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 — ausente —
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 — ausente —
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Cuahn che nda̱ ihyan chahn ya̱n Jerusalén ne, cuahn Dihvo vo ya̱co. Ura che quenun ye min ne, chahn nda̱ chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n,
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 ne tumerune se ihyan:
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Ndahconan Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn chahn:
29 Jesus respondeu:
30 ¿A Dendiohs dechuh ye Jua̱n che chehdenune ye ihyan, o che nahn ma̱n ye ne? Cuendahconan nchuhn yáhn.
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Tuhme cana̱n rente se va̱n ma̱n se nduco vih:
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Ate, ¿a ca̱hmo vo che ndiyu Dendiohs dechuh ye ihyan ne?
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Chemin che ra̱hn se ri se Dihvo vo:
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.