Atos 7
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NTLH
1 Tuhme chidocuya̱n che tahque ndina̱n me ne, chiquerune ye Esteban:
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Ndahconan Esteban, ne ra̱hn ye:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 ne ra̱hn ye ri ye ihyan: “Cuihcoman ya̱n vaque ma̱n, nducoya̱ca ihyan yehn ma̱n, ne cuehn a̱ma cua̱n ya̱hn na̱n che na̱hmá di.”
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Tuhme chica Abraham ya̱n va̱co ye, Caldea, ne chahn ye, chihnde ye ya̱n Harán. Adive ne, chih chida ye, ne na̱hma Dendiohs ihyan yune, nde na̱n che nda̱ ye muhn, ya̱hn na̱n che vahto vo ma̱n ro cuh.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Hua ca̱h Dendiohs nde a̱ma ndi ya̱hn cuh ihyan, nde na̱n che ca̱hno ye a̱ma ca̱h ye. Ate ca̱h ye ndudo yahn ye ihyan te co ya̱hn nda̱ta yahn ye, andahre ro min ne, ametah nde a̱ma da̱ya ye.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Namin ra̱hn Dendiohs ri ye ihyan te nda̱ta yahn ye ne, va che cuahtenan ye ya̱n va̱co ihyan ta̱ma nación, ne din ta̱n ihyan nación min nduco ye ma̱n, din ye ntiyon yahn ihyan chahn nduco fuerza ma̱n, nde cuihno cun ciento nduyo.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Ate namin ra̱hn Dendiohs ri ye ihyan: “U dín castigo ihyan nación min che ca̱hcantiyon ye numacuahn vedeta̱n nda̱ta yehn che din ye ntiyon yahn ye. Cuihno min ne, nda̱ca ye nación min, ne cochi ye muhn ya̱hn cuh, ndeva ye yavená̱n.”
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Namin ca̱h Dendiohs ndudo yahn ye Abraham, ne chihquentiyon ye che conan a̱ma seña queri a̱ma ihyan, nda̱ta yahn ye, ca̱va che ca̱hco ran ye che nevahnecun ye ndudo min. Chemin che cuahn che chihndeya̱n da̱ya Abraham che duche Isaac ne, chihno nine ro ne, chaconahn ye seña. Tihca̱ chaconahn Isaac seña da̱ya ye Jacob, ne Jacob ne, tihca̱ chaconahn ye seña nducoya̱ca da̱ya ye. A ihyan min che chihco nda̱ta ye nduh che ndichio nda̱ta yahn ihyan nación yahn Israel.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 ’Da̱ya Jacob che ihyan ndico yuhn vo ne, a ihyan chahn che din ve ye yahn dihno ye José, ne ndihcue ndeh ye ihyan nduco sa̱hn che quenda se ihyan nde nación yahn Egipto. Ate Dendiohs ne, chinduco ye José,
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 ne ndedevahn ye ihyan yahn nducuahn che rechuhrihn ye. Ca̱h Dendiohs vederendedecadino che nda̱hca̱ ihyan, ne din ye che Faraón, rey yahn Egipto ne, din yahino ye ihyan. Chemin che chaconahn Faraón ihyan che ca̱hcantiyon ye ndeva̱co ye ma̱n, nde numachahte nación yahn Egipto ma̱n.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 ’Tuhme chihnde cuico numachahte nación yahn Egipto ma̱n, Canaán ma̱n, ne a̱ma chuhrihn nducoya̱ca ihyan, nde indihte yuhn vo, ne ametah renda̱ca che cheh ye.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Ate cuahn che checadino Jacob che min nación yahn Egipto va trigo ne, dechuh ye da̱ya ye. Ta̱hn min ne, cade a̱ma yune chahn ihyan ndico yuhn vo.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Cuahn che chi o yune che chahn ihyan chahn ne, ca̱h José che checadino ye te ihyan min che dihno ye, ne nduco chemin checadino Faraón ti chica nda̱ta yahn José.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Tuhme dechuh José che chehua chida ye Jacob nduco ihyan yahn ye. Nducoya̱ca ihyan chahn ne, ri ye ino raco ntihyon.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Tihca̱ chi che chahn Jacob, chihnde ye nación yahn Egipto. Adive ne, chih ye, ne namin a min chih ihyan ndico yuhn vo.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Adive ne, ndiquenda ihyan ine yahn tena̱hn chahn nde ya̱n Siquem. Min chihche tun ye ihyan na̱n ya̱yan che ca Abraham, ndihcue da̱ya Hamor.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 ’Cuahn che a nda̱ nino ro che conahn ndudo che ca̱h Dendiohs numacuahn vedeyudo Abraham ne, ihyan nación yahn Israel ne, a̱ma chi ya̱hn ye min nación yahn Egipto.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Ta̱hn min chihnde ta̱ma rey yahn Egipto che hua rendihche ye José.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Rey min ne, din ta̱n ye numacuahn vederihncheh nduco ihyan ndico yuhn vo, ne chihquentiyon ye ihyan chahn che cade cuahteya̱n da̱ya ye che cha̱hn ne, ca̱hn ye, cuaconda̱h ye ca̱va che coh.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Ta̱hn min chihndeya̱n Moisés, ne a̱ma quenan ino Dendiohs lihn me. Ino iyo ra chi ta̱ve indihte yahn se sa̱hn,
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 ne cuahn che chihcoma̱n ye lihn me ne, ta̱hn da̱ya ma̱n rey nta̱ca te sa̱hn. Ndeva te sa̱hn, ne ta̱ve te sa̱hn nduhca̱ da̱ya ma̱n te.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Chemin che chahn Moisés nducuahn vededevano yahn ihyan nación yahn Egipto. Cuahn che chi chahte ye ne, a̱ma dito na̱n ye na̱n che rente ye ma̱n, na̱n dehtenduh che redin ye ma̱n.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 ’Cuahn che a chi ye o raco nduyo ne, chahn ye chendihchero ye ihyan nación yahn ye, Israel.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Min ndihchero ye che chahn a̱ma sa̱hn Egipto a̱ma sa̱hn nación yahn ye, ne chihno ye sa̱hn Egipto me, ndedevahn ye sa̱hn che ta̱ma me.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Tihca̱ din ye, te ra̱hco ye te nduco chemin ne, ihyan nación yahn ye ne, conahn ye te dechuh Dendiohs ihyan, ndedevahn ye ihyan chahn. Ate ihyan chahn ne, hua chenahn ye.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Ta̱ma ro me ne, ndihchero Moisés o sa̱hn nación yahn ye che rahteruhn se nduco vih, ne nahn ca̱hco dihn ye sa̱hn. Ra̱hn ye ri ye sa̱hn: “Nchuhn ne, da̱ma nación yuhn vo nduco vih, ¿dehco che rahteruhn ne nduco vih?”
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Ate sa̱hn che redin ta̱n nduco combiero yahn me ne, chaconda̱ se ihyan, ne ra̱hn se: “¿Duh chaconahn di che conan yahn nuhn, techecade yahn nuhn?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 ¿A namin nahn cahne u nduhca̱ che chihne sa̱hn Egipto me ico?”
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Cuahn che chihnevan Moisés che tihca̱ ra̱hn sa̱hn min ne, chano ye, ne cuahn ye, chihnde ye a̱ma cua̱n ya̱hn che duche Madián. Min chihneva̱co ye, ne nda̱ca o da̱ya ye.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 ’Chihno o raco nduyo ne, min ya̱hn na̱n che metah duhva, nino na̱n cuete che duche Sinaí ne, adena̱n chihnde ro a̱ma ángel va̱n ruchiya̱hn yahn a̱ma ya̱hn lihn che riche, ndihchero Moisés.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Moisés ne, a̱ma cuahn ino ye yahn vederihno che rendihchero ye, ne cuahn che chahn nda̱ ye ca̱va che ndihchero ndah ye ne, chihnevan ye che ra̱hn Dihvo vo Dendiohs:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “U che Dendiohs yahn ihyan ndico yehn, Abraham ma̱n, Isaac ma̱n, Jacob ma̱n.” Tuhme a̱ma dihya Moisés chi, nde tuno rendoh ye che va̱h ye, nde metah chihquino ye ndihchero ca ye.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Ra̱hn Dendiohs ri ye ihyan: “Cuehnevi nda̱co che chenun cah, te ca̱hnda yehn yahn che nti nino na̱n che quenún.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 A ndihcheró che rechuhrihn ihyan yáhn min nación yahn Egipto, ne chihneván che reva̱h ye. Chemin che cochí, ndedeváhn ihyan. Ma̱n ne, conan yan, te dechúh di Egipto.”
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 ’Andahre hua nevahnecun ihyan chahn Moisés ro mena̱n, ra̱hn ye ri ye ihyan: “¿Duh chaconahn di che conan yahn nuhn, techecade yahn nuhn?” Ate ma̱n Dendiohs dechuh ye ihyan ca̱va che cona̱n ye yahn ihyan chahn ma̱n, ca̱va che ndedevahn ye ihyan ma̱n, nduhca̱ che ra̱hn ye ro che chihnde ro ángel me na̱n ya̱hn lihn che riche me.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 A Moisés che ndetenda̱h ye ihyan ndico yuhn vo min nación yahn Egipto, ne din ye vederihno ya̱hn min ma̱n, na̱n Nuniya̱hn Cua̱h ma̱n, ya̱hn na̱n che metah duhva ma̱n, chete che o raco nduyo.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 A Moisés che ra̱hn ye ri ye ihyan nación yuhn vo, Israel: “Dendiohs ne, ndedecuan ye a̱ma ihyan profeta va̱n nda̱ta yuhn vo nduhca̱ che ndedecuan ye u, ne che ca̱hma ihyan min ne, chemin che codinahn nchuhn.”
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 A Moisés che quenda̱hna̱n ye yahn ihyan nación yuhn vo, Israel, min ya̱hn na̱n che metah duhva, ne a ihyan min che nte ángel nduco ye min Cuete Sinaí ca̱va che ca̱h ye ndudo min ihyan ndico yuhn vo. A ihyan min che chihnevan ye ndudo yahn che ndedevahn Dendiohs ihyan iyehnse, chihco ye ca̱vo vo.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 ’Ate ihyan ndico yuhn vo ne, chacota̱hn ye yahn Moisés ma̱n, nahn ndaconan ye nación yahn Egipto ma̱n.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Ra̱hn ihyan chahn ri ye Aarón: “Nahn nuhn che dendah ne a̱ma o dendiohs che quenda̱hna̱n ye yuhn vo, te Moisés, ihyan min che ndetenda̱h ye uvo nación yahn Egipto ne, a hua renta̱ ye, ne hua devano nuhn deh chi yahn ye.”
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Tuhme dendah ihyan chahn a̱ma itenine lihn. Chihno ye a̱ma o ite ca̱va che co te vedino na̱n itenine me, ne a̱ma chi yeno ye nduco dendiohs min yahn ye che dendah ma̱n ye.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Chemin che chihcoma̱n Dendiohs ihyan chahn, ne ca̱h yune ye che chitahno ye iyon che chenan na̱n ro, chivahn dendiohs yahn ye, nduhca̱ che dirun a̱ma cha ihyan profeta tuhca̱:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 tahque ndah ne ne, quenda ne ya̱co na̱n che quenun Moloc ma̱n, iyon yahn Renfán ma̱n,
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 ’Min ya̱hn na̱n che metah duhva ne, ihyan ndico yuhn vo ne, chihnde ta̱h ye ya̱co che chindah nduhca̱ che na̱hma Dendiohs Moisés ta̱ca̱ va che dendah ye. A chete ya̱co min ne, chenun ndah tu rahno na̱n che ndirun ley yahn Dendiohs.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Chan rine, chihnde ta̱h ihyan chahn ya̱co me nde ro che nda̱ ye nduco Josué, cheta̱h ye ya̱hn yahn ihyan ta̱ma nación che chehnevi Dendiohs na̱n ye. Tihca̱ chihco cuda̱do ye ya̱co me nde ro che quenan David.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Dendiohs, ihyan min che ndeva Jacob yavena̱n ye ne, din yahino ye rey David, ne nahn ca̱hno rey me a̱ma ya̱co yahn ye.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Ate Salomón che chihno ye ya̱co yahn Dendiohs,
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 andahre Dendiohs, ihyan min che a̱ma yudo vederihquentiyon yahn ye, hua rendotenan ye ya̱co che rihno ihyan. Tihca̱ nduhca̱ che dirun ihyan profeta me tuhca̱:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 Ra̱hn Dihvo vo Dendiohs: “Rihquentiyón nde vahchetero ma̱n,
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 A má̱n dendáh nducuahn dehtenduh che va.”
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Quendi Esteban, ne ra̱hn ye:
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Nducoya̱ca ihyan profeta ne, din ta̱n ihyan ndico yahn nchuhn nduco ye. Ihyan ndico yahn ne ne, chihno ye ihyan profeta chahn che dirun ye nde ro mena̱n che va che chi Da̱ya Dendiohs, ne cuahn che nda̱ ye ne, a ma̱n nchuhn hua chitahno ne ihyan, ne chihno ne ihyan.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Nchuhn ne, nduco ángel dechuh Dendiohs ley yahn ye ca̱va che dinahn ne, ate hua redinahn ne.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Cuahn che chihnevan sa̱hn ndina̱n chahn che tihca̱ ra̱hn Esteban ne, a̱ma chi ta̱n se, nde tuno reh dihyon se.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Ate Esteban ne, quenun Vaco Ndah yahn Dendiohs ihyan, ne chenihyon na̱n ye na̱n ro, ne ndihchero ye che a̱ma yudo vederihquentiyon yahn Dendiohs ma̱n, che nti Dihvo vo Jesucristo la̱do ta̱h cua̱co ye ma̱n.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Tuhme ra̱hn ye:
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Ate sa̱hn chahn ne, neca̱hde se iverevan se, nde tuno rah ta̱n se, tumanga̱n se Esteban.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Quenda se ihyan cuahn chihto ya̱n, ne min ca̱h se tu ihyan. A̱ma sa̱hn che duche se Saulo ne, din se cuda̱do tino yahn sa̱hn che chenan se ntiyon che ca̱h se tu ihyan.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Ura che reca̱h se tu Esteban ne, cova̱h ye tuhca̱:
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Tuhme chehntihya ye, ne ra̱hn ye numa dito ye:
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.