Mateus 9
Teutila NT (CUT_WBT) vs ARIB
1 Chihno me min ne, chenda̱ Dihvo vo chete ba̱rco, tuche ye vine me, nta̱ ye ya̱n va̱co ye.
1 E entrando Jesus num barco, passou para o outro lado, e chegou à sua própria cidade.
2 Min nda̱ ihyan na̱n ye, nda ye a̱ma sa̱hn che ndi cheche se quendite se na̱n yundo. Cuahn che ndihche Dihvo vo nduhca̱ che ritahno ihyan chahn ne, ra̱hn ye ri ye sa̱hn che ndi cheche me: ―Da̱yá, hua dehve rahque, a ndaque vederenchahco ca̱va nunde yehn.
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, pois, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Tem ânimo, filho; perdoados são os teus pecados.
3 Min chenun va̱n a̱ma o sa̱hn devano ley che dirun Moisés, ne rendedecadino se: “Sa̱hn tih ne, ducherino se Dendiohs che tihca̱ ra̱hn se.”
3 E alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Ndeta̱hno checadino Dihvo vo che tihca̱ rendedecadino sa̱hn chahn, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn: ―¿Dehco che chihnga̱ rendedecadino nchuhn?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais o mal em vossos corações?
5 Ndete che ca̱hmá có sa̱hnguh: “A nchahcó nunde yehn” ne, nde hua co devano ne ndete che va vederihquentiyon yáhn, o hua. Ate ndete che ca̱hmá có sa̱hn: “Cuenecuen, ne cuique” ne, co devano ne.
5 Pois qual é mais fácil? dizer: Perdoados são os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Chemin che ca̱va che cadino ne che u che rinducó nducoya̱ca ihyan ne, quenan cumá vederihquentiyon che nchahcó nunde yahn ihyan ne, condihche ne. Tuhme ra̱hn ye nduco sa̱hn che ndi cheche me: ―Cuenecuen, cotah yundo yehn, conahn ndevaque.
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse então ao paralítico}: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Ndeta̱hno necuan sa̱hn min, ne cona̱hn se ndeva̱co se.
7 E este, levantando-se, foi para sua casa.
8 Nducoya̱ca ihyan che chenun ye min ne, dihya ye chi, ne ndeva ye yavena̱n Dendiohs yahn che neca̱h ye vederihquentiyon min Dihvo vo ca̱va che ndah yahn ihyan iyehnse.
8 E as multidões, vendo isso, temeram, e glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Cuahn che chica Dihvo vo min, cuahn ye ne, ndihchero ye a̱ma ihyan che duche ye Mateo. Ihyan min ne, quenan ye ntiyon che rica ye tume ca̱de iyo, ne ra̱hn ye ri ye ihyan: ―Cuhn vo, condoque u. Tuhme necuan Mateo, cuahn ye chinduco ye ihyan.
9 Partindo Jesus dali, viu sentado na coletoria um homem chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 A̱ma yune ne, reh Dihvo vo nduco ihyan apóstol yahn ye. Namin nduco a̱ma ya̱hn sa̱hn rica tume ca̱de iyo ma̱n, ya̱hn ca sa̱hn nunde ma̱n, vate se reh se nduco ye.
10 Ora, estando ele à mesa em casa, eis que chegaram muitos publicanos e pecadores, e se reclinaram à mesa juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Ndihchero a̱ma o sa̱hn fariseo, ne ra̱hn se ri se ihyan apóstol chahn: ―¿Dehco che tihca̱ redin Ihyan Ricuahn yahn nchuhn che reh ye da̱ma nduco sa̱hn rica tume ca̱de iyo ma̱n, sa̱hn nunde chena̱hn ma̱n?
11 E os fariseus, vendo isso, perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com publicanos e pecadores?
12 Chihnevan Dihvo vo che tihca̱ ra̱hn se, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn: ―Ihyan cah che rendotenan ye sa̱hn doctor, ndiyu ihyan che hua cah ye. Atihnoca̱ u, te ndá̱ ca̱va che conán ihyan nunde, nto ino ye nunde yahn ye, ndiyu ca̱va ihyan metah nunde yahn ye che ra̱hco ye. Che va che din nchuhn ne, cuahn ne dinahn ne vederihquentiyon yahn Dendiohs che tuhca̱: “Tahque náhn che cuahtenan cuma nchuhn vedeva̱hino che co che ca̱hno ne ite, co te vedino ná̱n.”
12 Jesus, porém, ouvindo isso, respondeu: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos.
13 — ausente —
13 Ide, pois, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios. Porque eu não vim chamar justos, mas pecadores.
14 Ura min ne, nda̱ a̱ma o ihyan che rinduco ye Jua̱n Bautista, ne ra̱hn ye ri ye Dihvo vo: ―Nuhn nduco sa̱hn fariseo cuahn da̱ma rahte nuhn ya̱hte. ¿Dehco che ihyan che rinduco ye ndih hua rahte ye ya̱hte ne?
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, perguntando: Por que é que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Ndahconan Dihvo vo yahn ye: ―Ihyan che rinduco ye sa̱hn rihneva̱co ne, hua rahtera̱n ye. Ate ndete che quenda ihyan sa̱hn ne, cuahtera̱n ye. Atihnoca̱ ihyan che rinduco ye u, te ma̱n ro cuh ne, metah deh cuande che cuahte ye ya̱hte. Ate cuahn che nda̱ ro che quenda sa̱hn nunde u ne, tuhme che cua̱co, cuahte ye ya̱hte.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem porventura ficar tristes os convidados às núpcias, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 ’Hua redin yahn che ndahcheta̱hn vo costumbre ndico nduco vederihquentiyon ra. Nde a̱ma ihyan hua reneca̱hnan ye a̱ma ndi tino ra na̱n tino ndico, te ndete che tihca̱ din ye ne, ndeva doh tino ra me, ne nde tahque co chahte na̱n nte yahn tino ndico me.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em vestido velho; porque semelhante remendo tira parte do vestido, e faz-se maior a rotura.
17 Namin nde a̱ma ihyan hua rih ye vino ra chete ima ndico, te ndete che tihca̱ din ye ne, condan ima ndico me, cora vino me, ne conda nduh che o. Chemin che va che cuih ihyan vino ra chete ima ra ca̱va che hua dehva co yahn.
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; do contrário se rebentam, derrama-se o vinho, e os odres se perdem; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Numanahn che rente ca Dihvo vo nduco ihyan chahn ne, nda̱ a̱ma sa̱hn ndina̱n. Chehntihya se na̱n ye, ne ra̱hn se ri se ihyan: ―Ta̱hn da̱yá ne, a chih te cade mena̱n lihn. Cuhn vo nduco ne, nahn ta̱h ne ta̱hn, ne ndaconan conan te.
18 Enquanto ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um chefe da sinagoga e o adorou, dizendo: Minha filha acaba de falecer; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Tuhme necuan ndi Dihvo vo, ne cuahn ye nduco se nduco ihyan apóstol yahn ye.
19 Levantou-se, pois, Jesus, e o foi seguindo, ele e os seus discípulos.
20 Ura min nda̱ a̱ma ta̱hn nda̱hta che a ri ndichio nduyo che cah te, rendora te yun ro ro. Chahn nda̱ te cuahn veda̱me Dihvo vo, ne nahn ta̱h te tino yahn ye.
20 E eis que certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia, chegou por detrás dele e tocou-lhe a orla do manto;
21 Tihca̱ din te, te ndedecadino te: “Mare tino yahn ye nahn tá̱h, ne ndoyáhn.”
21 porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar-lhe o manto, ficarei sã.
22 Ndaconan ye ndihchero ye ta̱hn, ne ra̱hn ye: ―Da̱yá, hua dehve rahque. Nducote chitehne ne, a ndoyehn. A ura min no ndoyahn te.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E desde aquela hora a mulher ficou sã.
23 Cuahn che nda̱ Dihvo vo va̱co sa̱hn ndina̱n me ne, ndihchero ye che a chenan sa̱hn retive ndo ra̱n ma̱n, a̱ma ndito ihyan rah ra̱n ye ma̱n.
23 Quando Jesus chegou à casa daquele chefe, e viu os tocadores de flauta e a multidão em alvoroço,
24 Ra̱hn ye ri ye ihyan chahn: ―Cona̱hn nchuhn, te ta̱hn dihn ne, hua dehve ndih te, quiya̱do te. Ate chihyon nan ihyan chahn ihyan.
24 disse; Retirai-vos; porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Chihquentiyon ye che ndiquenda̱h vah ihyan chahn, tuhme chenda̱ ye na̱n che quendite ta̱hn dihn me. Cheta̱h ye ta̱h te, ne necuan te.
25 Tendo-se feito sair o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Nducoya̱ca ihyan che vate ye numachahte ya̱hn min ne, checadino ye yahn vederihno min.
26 E espalhou-se a notícia disso por toda aquela terra.
27 Cuahn che cona̱hn Dihvo vo ne, cuahn o sa̱hn na̱n ve cua̱hn veda̱me ye rah se: ―Da̱ya David, ¡conan va̱hino ne nuhn!
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, que clamavam, dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Cuahn che nta̱ ye, ndonda̱ ye chete vah ne, chenda̱ vah sa̱hn na̱n ve chahn, chahn nda̱ se na̱n ye, ne tumerune ye sa̱hn: ―¿A ritahno nchuhn che co dín che co ro na̱n ne ne? Ndahconan se yahn ye: ―Dihve nuhn, ritahno nuhn che co din ne che co ro na̱n nuhn.
28 E, tendo ele entrado em casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes que eu posso fazer isto? Responderam-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Tuhme nahn ta̱h ye ndutina̱n se, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn: ―Conahn nduco nchuhn nduhca̱ che ritahno ne.
29 Então lhes tocou os olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 A ndeta̱hno chi ro na̱n sa̱hn chahn. Tuhme a̱ma ca̱h ye cuda̱do sa̱hn, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn: ―Condi nchuhn ca̱hma ne nduco nde a̱ma ihyan ta̱ca̱ chi che chi ro na̱n ne.
30 E os olhos se lhes abriram. Jesus ordenou-lhes terminantemente, dizendo: Vede que ninguém o saiba.
31 Ate cade nda̱ca se min, cana̱n nte se nduco ihyan, ne chetuhn ndudo yahn vederihno min va̱n ihyan che vate ye numachahte ya̱hn min.
31 Eles, porém, saíram, e divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Cade ndiquenda̱h sa̱hn chahn vah ne, nda̱ a̱ma o ihyan, nda ye a̱ma sa̱hn lihme che quenun a̱ma vaco chihnga̱ sa̱hn.
32 Enquanto esses se retiravam, eis que lhe trouxeram um homem mudo e endemoninhado.
33 Ndetenda̱h Dihvo vo vaco chihnga̱ me, ne ndeta̱hno ndiquenda̱h ca̱hn se, cana̱n rente se. A̱ma cuahn ino ihyan, ne ra̱hn ye: ―Nde menahn ametah conahn vederihno che tuhchan muhn nación yahn Israel.
33 E, expulso o demônio, falou o mudo e as multidões se admiraram, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Ate sa̱hn fariseo ne, ra̱hn se: ―Ihyan tih ne, quenan cuma ye vederihquentiyon yahn chundah, ne nduco chemin rendetenda̱h ye vaco chihnga̱.
34 Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.
35 Chihno min ne, quechica Dihvo vo nduh cua̱n ya̱n rahte ma̱n, ya̱n ca̱hya ma̱n, ricuahn ye chete ya̱co yahn ihyan nación yahn Israel. Rahndudo ye ndudo yahn vederihquentiyon yahn Dendiohs, ne redin ye che rendoyahn nducoya̱ca ihyan cah.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Nduh cua̱n na̱n che quechica ye ne, a̱ma ya̱hn ihyan. A̱ma quenan va̱hino ye ihyan, te ametah duh che cacuahn vederihquentiyon yahn Dendiohs ihyan. Nduhca̱ itecuche che metah ihyan che din ye cuda̱do ite, tihchan ihyan chahn.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque andavam desgarradas e errantes, como ovelhas que não têm pastor.
37 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan apóstol yahn ye: ―Cua̱co rá̱hn rí nchuhn te a̱ma ya̱hn ihyan che nahn cahnevan ye ndudo yahn Dendiohs, ate ihyan che rahndudo ye ne, a̱ma doh ri ye. Anduhneca̱ ndete che a̱ma va ndute nda̱ta ate ihyan che redin ye ntiyon ne, a̱ma doh ri ye.
37 Então disse a seus discípulos: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Chemin che cuica nchuhn Dendiohs ca̱va che dechuh ye ihyan che cuahndudo ye ndudo yahn ye, cahnevan ihyan chahn.
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.