Lucas 24
Teutila NT (CUT_WBT) vs ARA
1 A̱ma vatiya̱n da̱hca, ro che ndeva ndate ne, cuahn ihyan nda̱hta chahn nduco ta̱ma te o ihyan nda̱hta, quenda ye yuneda̱n ma̱n, nuneda̱n ma̱n, che a ndihcoya̱n ye.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, foram elas ao túmulo, levando os aromas que haviam preparado.
2 Cuahn che nda̱ ye na̱n ya̱yan me ne, ndihchero ye che a ndavi tu che ndechendih chende.
2 E encontraram a pedra removida do sepulcro;
3 Chenda̱ ye chete ya̱yan me, ate hua nta̱ca ye Dihvo vo.
3 mas, ao entrarem, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 A̱ma dihya ye chi che tihca̱, ne numanahmin ne, adena̱n china̱n ye o ángel, vatendi ye, chenun ye tino che a̱ma diya̱hn.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois varões com vestes resplandecentes.
5 Tuhme nde tahque dihya ihyan nda̱hta chahn chi, ne chendih ye, nde ametah nahn ndonihyon na̱n ye che va̱h ye. Ra̱hn ángel chahn nduco ye: ―¿Dehco che va̱n tena̱hn renuhn nchuhn a̱ma ihyan che quenduche ye?
5 Estando elas possuídas de temor, baixando os olhos para o chão, eles lhes falaram: Por que buscais entre os mortos ao que vive?
6 Metah ye muhn, te a ntuche ye. Cueneca̱hco nchuhn cuahn che nduco ca ne ihyan esta̱do yahn Galilea, nduhca̱ che ra̱hn ye ri ye nchuhn:
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como vos preveniu, estando ainda na Galileia,
7 “U che rinducó nducoya̱ca ihyan ne, va che neca̱h se u ta̱h sa̱hn nunde ca̱va che nahn ya̱h se u. Ate cuihno ino ro ne, ntuché.”
7 quando disse: Importa que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, e seja crucificado, e ressuscite no terceiro dia.
8 Tuhme nta̱ tin ihyan nda̱hta chahn che tihca̱ ra̱hn Dihvo vo.
8 Então, se lembraram das suas palavras.
9 Nda̱ca ye na̱n ya̱yan me, cona̱hn ye, ne neca̱h cuande ye ihyan apóstol che ndichia̱ma chahn ma̱n, ihyan chena̱hn che nduco ye ma̱n.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os mais que com eles estavam.
10 María yahn ya̱n Magdala ma̱n, Jua̱na ma̱n, María che chaco Jacobo ma̱n, nduco ihyan nda̱hta chena̱hn chahn ne, a ihyan chahn che neca̱h cuande ye ihyan apóstol che tihca̱ chi.
10 Eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ate ihyan apóstol chahn ne, hua chitahno ye, ne ra̱hco ye te co hua va cua̱co dave yahn ihyan nda̱hta chahn che tihca̱ ra̱hn ye.
11 Tais palavras lhes pareciam um como delírio, e não acreditaram nelas.
12 Tuhme necuan Pedro, cuahn ye rano ye na̱n ya̱yan me. Nda̱ ye min ne, ndihchero ye che a dema̱n tino che chacotuma Dihvo vo quendite min. A̱ma cuahn ino ye che tihca̱, ne cona̱hn ye.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro. E, abaixando-se, nada mais viu, senão os lençóis de linho; e retirou-se para casa, maravilhado do que havia acontecido.
13 A ro min no ne, cuahn o ihyan chahn a̱ma ya̱n lihn che duche Emaús, ri tenduh ndichio da̱hno che renda̱ ya̱n Jerusalén.
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam de caminho para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Numanahn che chenun yune ihyan chahn ne, rente ye nduco vih yahn nducuahn che chi.
14 E iam conversando a respeito de todas as coisas sucedidas.
15 Ura min nda̱ ma̱n Dihvo vo na̱n ihyan chahn, ne cuahn ye da̱ma nduco vih.
15 Aconteceu que, enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Ate hua nchana̱n ihyan chahn ihyan, te a tihca̱ va ca̱de che hua nchana̱n ye ihyan.
16 Os seus olhos, porém, estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Tumerune Dihvo vo ihyan chahn: ―¿Deh che rente nchuhn va̱n ma̱n ne nduco vih che a̱ma ra̱n ne ne?
17 Então, lhes perguntou Jesus: Que é isso que vos preocupa e de que ides tratando à medida que caminhais? E eles pararam entristecidos.
18 A̱ma cha ihyan chahn che duche ye Cleofas ne, ndahconan ye: ―¿A dema̱n ndih che ta̱ma ya̱n cochi ne, che hua devano ne dehtenduh che chi ya̱n Jerusalén ro cuh?
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu, dizendo: És o único, porventura, que, tendo estado em Jerusalém, ignoras as ocorrências destes últimos dias?
19 Tumerune Dihvo vo: ―¿Deh chi min ne? Tuhme ndahconan ihyan chahn yahn ye: ―A̱ma ndeh na̱n dehtenduh chahno chi Jesús yahn ya̱n Nazaret. Ihyan min ne, a̱ma ihyan profeta che quenan cuma ye vederihquentiyon chahte na̱n Dendiohs ma̱n, na̱n ihyan ma̱n, che din ye vederihno ma̱n, chicuahn ye ma̱n.
19 Ele lhes perguntou: Quais? E explicaram: O que aconteceu a Jesus, o Nazareno, que era varão profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n ne, chih nunde se yahn ye, ne neca̱h se ihyan ta̱h sa̱hn che nahn ya̱h se ihyan.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Nuhn ne, chenan ino nuhn che a ihyan min che ndedevahn ye ihyan nación yuhn vo, Israel. Ma̱n ne, a chi ino ro che chihno se ihyan.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir a Israel; mas, depois de tudo isto, é já este o terceiro dia desde que tais coisas sucederam.
22 Ava̱ne ne, a̱ma rendedecadino nuhn, te a̱ma o ihyan nda̱hta che chinduco ye nuhn ne, chahn ye na̱n ya̱yan ura che chi dave,
22 É verdade também que algumas mulheres, das que conosco estavam, nos surpreenderam, tendo ido de madrugada ao túmulo;
23 ate hua nta̱ca ye ihyan min chete ya̱yan me. Cuahn che ndaconan ye ne, ra̱hn ye te ndihchero ye ángel. Angel chahn ne, ra̱hn ye te a ntuche ihyan min.
23 e, não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo terem tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Tuhme chahn a̱ma o combiero yahn nuhn na̱n ya̱yan me, ne nta̱ca ye nduhca̱ che ra̱hn ihyan nda̱hta chahn, ate hua ndihchero ye ihyan min.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao sepulcro e verificaram a exatidão do que disseram as mulheres; mas não o viram.
25 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan chahn: ―¡A̱ma tuntu nchuhn! ¡Ta̱ca che hua renahn ne nduhca̱ che dirun ihyan profeta!
25 Então, lhes disse Jesus: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 ¿A ndiyu a nihnde ca̱de che ihyan che a va ca̱de che chi ye, ndedevahn ye ihyan iyehnse ne, chuhrihn ye dehtenduh che tuhchan ma̱n, nda̱ ye vahchetero ma̱n?
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse e entrasse na sua glória?
27 Tuhme ca̱h cuande ye ihyan chahn Ndudo yahn Dendiohs, cana̱n ye nde che dirun Moisés ma̱n, che dirun nducoya̱ca ihyan profeta ma̱n, yahn nduhca̱ che cuahno ye co.
27 E, começando por Moisés, discorrendo por todos os Profetas, expunha-lhes o que a seu respeito constava em todas as Escrituras.
28 Nda̱ ihyan chahn ya̱n lihn me, ne din ca̱ Dihvo vo che nahn chuh da̱ma ye, ca̱hn ye tahque yahn ca.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, fez ele menção de passar adiante.
29 Ate din ihyan chahn fuerza ihyan che conan ye min, te a chi chino. Tuhme chenda̱ ye chete vah, chinduco ye ihyan chahn.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque é tarde, e o dia já declina. E entrou para ficar com eles.
30 Ura che chahte ye, cheh vino ye ne, cheta̱h Dihvo vo pa̱n, neca̱h ye nundihve cuahn Dendiohs, ne ndeh ye, ca̱h ye ihyan chahn.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, tomando ele o pão, abençoou-o e, tendo-o partido, lhes deu;
31 Ura min nchana̱n ihyan chahn te a ihyan min che Dihvo vo, ne adena̱n no chehna̱n ihyan chahn ihyan.
31 então, se lhes abriram os olhos, e o reconheceram; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Tuhme ra̱hn ye nduco vih: ―¿A ndiyu yeno chedave yuhn vo numanahn che rente ye nduco vo ma̱n, ricuahn ye uvo Ndudo yahn Dendiohs ma̱n, cua̱hn yune?
32 E disseram um ao outro: Porventura, não nos ardia o coração, quando ele, pelo caminho, nos falava, quando nos expunha as Escrituras?
33 Ndeta̱hno ndaconan ihyan chahn ya̱n Jerusalén, ne nta̱ca ye ihyan apóstol che ndichia̱ma chahn che ndi da̱ma ye nduco ihyan chena̱hn chahn.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Ihyan che ndi da̱ma ye min ne, rente ye va̱n ma̱n ye nduco vih: ―Cua̱co che ntuche Dihvo vo, te chihnde ro ye na̱n Simón.
34 os quais diziam: O Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Tuhme neca̱h cuande ihyan che o chahn nduhca̱ che chahno ye chi cua̱hn yune ma̱n, nduhca̱ che nchana̱n ye Dihvo vo ura che ndeh ye pa̱n ma̱n.
35 Então, os dois contaram o que lhes acontecera no caminho e como fora por eles reconhecido no partir do pão.
36 Numanahn che rente ihyan chahn yahn dehtenduh che tihchan ne, adena̱n china̱n ye Dihvo vo che nti ye menda̱hn. Ra̱hn ye ri ye ihyan chahn: ―Dehve ra̱hco nchuhn.
36 Falavam ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse: Paz seja convosco!
37 Dihya ihyan chahn chi, ra̱hco ye te co a̱ma vaco ndihchero ye.
37 Eles, porém, surpresos e atemorizados, acreditavam estarem vendo um espírito.
38 Ate ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan: ―¿Dehco che a̱ma va̱h nchuhn ma̱n, ndeh rendedecadino ne ma̱n?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que sobem dúvidas ao vosso coração?
39 Condihche ne ya̱hvetá̱h ma̱n, cá̱h ma̱n, te a u che ntí na̱n ne. Conahn ta̱h ne u, ne condihche ne te va yute yáhn ma̱n, va ine yáhn ma̱n, ndiyu a̱ma vaco nduhca̱ che rendedecadino ne.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e verificai, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Chihno ra̱hn ye chemin ne, na̱hma ye ya̱hveta̱h ye ma̱n, ca̱h ye ma̱n, ihyan chahn.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ate nducote a̱ma cuahn ino ihyan chahn ma̱n, a̱ma yeno ye ma̱n ne, nde ametah cotahno ye. Chemin che tumerune Dihvo vo ihyan chahn: ―¿A va deh che chuh vo muhn ne?
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e estando admirados, Jesus lhes disse: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Tuhme ca̱h ihyan chahn a̱ma ndi ya̱hca ndiyuche nduco a̱ma ndi va̱conedih yahn.
42 Então, lhe apresentaram um pedaço de peixe assado [e um favo de mel].
43 Cheh ye ma̱n, chih ye ma̱n, na̱n ihyan chahn.
43 E ele comeu na presença deles.
44 Ra̱hn ye ri ye ihyan chahn: ―Cuahn che nduco cá nchuhn ne, a te cuandé nchuhn te va che conahn nducuahn che nihnde ca̱de che cuahno có, nduhca̱ che a ndirun na̱n ley che dirun Moisés ma̱n, nduhca̱ che dirun ihyan profeta ma̱n, nduhca̱ che ndirun na̱n libro yahn Salmo ma̱n.
44 A seguir, Jesus lhes disse: São estas as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco: importava se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Tuhme din Dihvo vo che chenahn ihyan chahn Ndudo yahn Dendiohs,
45 Então, lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 ne ra̱hn ye: ―A tihca̱ va che conahn nducó nduhca̱ che a ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs. U che a va ca̱de che chí, ndedeváhn ihyan iyehnse ne, a tihca̱ nihnde ca̱de che ca̱hno se u nduhca̱ a chi. Namin a nihnde ca̱de che cuihno ino ro ne, ntuché va̱n tena̱hn.
46 e lhes disse: Assim está escrito que o Cristo havia de padecer e ressuscitar dentre os mortos no terceiro dia
47 Va che dechúh ihyan, cuahndudo ye muhn ya̱n Jerusalén ma̱n, nde nducuahn nación ma̱n, che nto ino ihyan nunde yahn ye ca̱va che nchahco Dendiohs yahn ye.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando de Jerusalém.
48 A nchuhn che ndihchero ne nducuahn dehtenduh che tihca̱ chinahn, ne va che cuahndudo ne.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Condihche nchuhn. Nduhca̱ che a te Chidá ndudo yahn ye ne, u dechúh Vaco Ndah yahn ye, conun nchuhn. Cuahtenan rino nchuhn muhn ya̱n Jerusalén nde nda̱ ro che cuahtenan cuma ne vederihquentiyon yahn Vaco Ndah yahn ye.
49 Eis que envio sobre vós a promessa de meu Pai; permanecei, pois, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Cuahn Dihvo vo nduco ihyan chahn nde ya̱n Betania. Chenihyon ta̱h ye, ne chica ye Dendiohs ca̱va ihyan chahn.
50 Então, os levou para Betânia e, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Tuhme chica ye min, ne conda̱ ye vahchetero.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Ndeva ihyan chahn yavena̱n Dihvo vo, ne cona̱hn ye ya̱n Jerusalén, a̱ma yeno ye.
52 Então, eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém, tomados de grande júbilo;
53 Min chete ya̱co chahtenun ye ro ro, rendeva ye yavena̱n Dendiohs numacuahn vedeyeno. Tihca̱ chi.
53 e estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.