Lucas 1
Teutila NT (CUT_WBT) vs ARA
1 A̱ma ya̱hn ihyan, dirun ye rine quenan yahn dehtenduh che chi va̱n uvo,
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 nduhca̱ che a rente ihyan che, nde ro che cana̱n, ndihchero ma̱n ye ma̱n, cahndudo ye Ndudo yahn Dendiohs ma̱n.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ndih Teófilo che yahinó ndih, namin ra̱hcó che nda̱hca̱ che tihca̱ dín. Chemin che ndeh nduyo nedin da̱má nduco cuda̱do, ndudo yahn queri a̱ma che chi. Ma̱n ne, a dirún yahn ne nducuahn chemin,
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 ca̱va che codevano ndah ne te cua̱co ndudo che chicuahn ihyan ndih.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Cuahn che quenan Herodes rey yahn Judea ne, chihnde a̱ma chidocuya̱n che duche ye Zacarías, nda̱ta yahn Abías. Ihyan nda̱hta yahn ye ne, duche ye Elisabet, nda̱ta yahn Aarón.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Nduh che o ye ne, ndah ihyan ye, ne redinahn ye nducuahn che rihquentiyon Dihvo vo Dendiohs.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Ate metah da̱ya ye, te Elisabet ne, hua renda̱ca da̱ya ye. Ava̱ne ne, nduh che o ye ne, a ndico ye.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 A̱ma yune ne, quenda̱h yahn chidocuya̱n che combiero yahn Zacarías che cova̱h ye na̱n Dendiohs.
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 Chidocuya̱n chahn ne, ro ro redin ye sortear deh ntiyon din queri a̱ma ye, ne ro min ne, quenda̱h yahn Zacarías che conda̱ ye chete ya̱co chahte yahn Dihvo vo, ca̱hcoya̱hn ye cuhn.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Ura che riche cuhn me ne, reva̱h nducoya̱ca ihyan ya̱n, chenun ye cua̱hn chevah.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Tuhme chihndero a̱ma ángel che dechuh Dendiohs, chandi ye na̱n Zacarías la̱do ta̱h cua̱co yahn na̱n ta.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Cuahn che ndihchero Zacarías ángel me ne, a̱ma dihya ye chi.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Ate ra̱hn ángel me ri ye ihyan: ―Zacarías, hua dihye co, te a chihnevan Dendiohs che chique. Ma̱n ne, nda̱hta yehn Elisabet ne, nda̱ca a̱ma sa̱hn da̱ya te, ne conehn che duche se, Jua̱n.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 A̱ma co yene, ne namin co yeno a̱ma ya̱hn ihyan che cuhndeya̱n se,
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 te daye ne, chahte vederihquentiyon ca̱h Dendiohs, conan cuma se. Hua cuh se vino, nde hua cuh se nde a̱ma na̱n nune che din che cocoh se. Conun Vaco Ndah yahn Dendiohs sa̱hn nde ro che ametah cuhndeya̱n se.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 A̱ma ya̱hn ihyan nación yahn Israel, din se che ndaconan cotahno ye Dihve ye Dendiohs.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Nda̱ se tahque mena̱n ca che co Dihvo vo, conan cuma se vederihquentiyon nduhca̱ che quenan cuma Elías, ca̱va che ndoya̱n ihyan nduco indihte yahn ye ma̱n, ca̱va che cotahno ihyan Ndudo yahn Dendiohs nduhca̱ che ritahno ihyan che ndah ihyan ye na̱n Dendiohs ma̱n. Tihca̱ ca̱hcoya̱n se chedave yahn a̱ma ya̱hn ihyan, ca̱va che nevahnecun ye Dihvo vo.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Chiquerune Zacarías ángel me: ―¿Ta̱ca̱ cotahnó che ra̱hn ne ne?, te u ne, a indihte u. Namin ihyan nda̱hta yáhn, a indihte ye.
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Ndahconan ángel me yahn ye: ―U ne, Gabriel che redináhn che rihquentiyon Dendiohs. Ma̱n ye tahve ye u, ca̱va che ca̱hmá ndoque ndudo ndah cuh.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Ndudo che a rá̱hn ndoque ne, va che conahn, ate nducote hua chitehne ne, co lihme di, ne hua co nte nde nda̱ ro che cuhndeya̱n daye.
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Numanahn min ne, ihyan ya̱n chahn ne, chenan rino ye, ne rahn ino ye che a̱ma rendah Zacarías chete ya̱co.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Cuahn che ndiquenda̱h ye ne, redin ta̱h redin na̱n ye, te chi lihme ye. Tuhme chenahn ihyan chahn che ndihchero ye a̱ma vederihno chete ya̱co.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Cuahn che chihno ndate che quenan Zacarías ntiyon min ne, cona̱hn ye ndeva̱co ye.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Chuh neve ro min ne, a quenun da̱ya ihyan nda̱hta yahn ye Elisabet. Ihyan min ne, quenun ye vah; hua chahn ye nde a̱ma cua̱n chete che uhn iyo, ne ndedecadino ye:
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 “Dihvé Dendiohs din ye vederihno cuh nducó. Ma̱n ne, ametah co cuihná̱n na̱n ihyan.”
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Chihno te a̱n iyo ne, tahve tun Dendiohs ángel Gabriel, cuahn ye a̱ma ya̱n lihn che duche Nazaret, esta̱do yahn Galilea.
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Nda ye ndudo che dechuh Dendiohs yahn a̱ma nda̱hta ntuco che duche ye María. Nda̱hta me ne, a va ndudo yahn ye che cahneva̱co ye nduco José, a̱ma ihyan che nda̱ta yahn David.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Cuahn che nda̱ ángel me na̱n che quenun nda̱hta me ne, ra̱hn ye ri ye ihyan: ―Necuma di. Dendiohs ne, yahino ye di, ne nduco ye di. A tenda̱hnun ye di va̱n nducoya̱ca nda̱hta.
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Cuahn che chihnevan ye che ra̱hn ángel me ne, cuahn ino ye, ne ndedecadino ye: “¿Dehra cuande che tihca̱ ra̱hn ye nducó?”
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Tuhme ra̱hn ángel me ri ye ihyan: ―María, dehve rahque, te Dendiohs ne, yahino ye di.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Ma̱n ne, nda̱ca a̱ma daye, ne conehn che duche ye, JESUS.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Ihyan min ne, a̱ma chahte vederihquentiyon conan cuma ye, te Da̱ya Dendiohs che a̱ma yudo ye ihyan. Dihvo vo Dendiohs ne, nda̱hco ye vederihquentiyon che quenan cuma David ta̱h ye.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Ca̱hcantiyon ye ihyan nación yahn Israel, ne hua cuihno vederihquentiyon yahn ye.
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Tuhme chiquerune María ángel me: ―¿Ta̱ca̱ co conahn che ra̱hn ne ne?, te u ne, ametah cahneva̱có.
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Ndahconan ángel me yahn ye: ―Co Vaco Ndah yahn Dendiohs, conun di, ne nduco vederihquentiyon yahn Dendiohs conahn. Chemin che daye che cuhndeya̱n ne, Da̱ya Ndah yahn Dendiohs.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 A ndihche che din Dendiohs nduco ta̱hn vih Elisabet. Andahre a ndico te, ne hua renda̱ca da̱ya te, ate ma̱n ne, quenun da̱ya te a chi a̱n iyo,
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 te Dendiohs ne, nducuahn che nahn ye ne, rinahn.
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Tuhme ra̱hn María: ―Conahn nduhca̱ che ra̱hn ne, te u ne, renevahnecún che rihquentiyon Dihvé Dendiohs. Chihno min ne, cona̱hn ángel me.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 A̱ma o ro min ne, cuahn María a̱ma ya̱n che va cua̱hn icoya̱hn, esta̱do yahn Judea.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Nda̱ ye min ne, min chenda̱ ye chete va̱co Zacarías, ne neca̱h ye Dendiohs Elisabet.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ndeta̱hn chihnevan Elisabet che neca̱h María Dendiohs ihyan ne, nuhn decua̱h yahn ye che quenun chete ye, ne chiya Vaco Ndah yahn Dendiohs, quenun ihyan.
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 Ra̱hn ye: ―Va̱n nducoya̱ca nda̱hta ne, a tenda̱hnun Dendiohs di. Namin a tenda̱hnun ye daye.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Di che co chaco Dihvé. ¿Ta̱ca̱ che man cochi quendihchero u?
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Ndeta̱hno che nte Dendiohs u ne, nuhn da̱yá che quenun cheté che chi yeno.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 ¡Ndah ro yehn che chitehne!, te conahn ndoque ndudo che dechuh Dihvo vo Dendiohs.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Tuhme ra̱hn María:
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 — ausente —
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 — ausente —
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Tenduh ino iyo quenan María va̱co Elisabet, tuhme cona̱hn ye ndeva̱co ye.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Cuahn che tuno ro yahn Elisabet ne, chihndeya̱n da̱ya ye.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Nducoya̱ca ihyan nino ndeva̱co ye nduco ihyan yahn ye ne, a devano ye te a̱ma quenan va̱hino Dendiohs ihyan, ne chi yeno ye nduco vih.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Chi nine ro ne, cuahn ihyan ca̱va che conahn ye seña decua̱h me, ne nahn conahn ye che duche se Zacarías, nduhca̱ che duche chida se.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Ate ra̱hn chaco se. ―Hua, te Jua̱n conan che duche se.
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Ra̱hn ihyan chahn: ―¿Dehco ne?, te ametah nde a̱ma ihyan yahn nchuhn che tihca̱ duche ye.
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Tuhme din ta̱h ye che tumerune ye chida se ta̱ca̱ nahn ye che conan che duche se.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Din ta̱h chida se, chica ye na̱n che dirun ye, ne chaconahn ye: “Jua̱n duche se.” Tuhme cuahn ino ihyan chahn.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 A ura min no nuhnde ca̱va chihya Zacarías, ndiquenda̱h ca̱hn ye, ne cana̱n ndeva ye numacuahn vedeyeno yavena̱n Dendiohs.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Nde tahque cuahn ino ihyan chahn chi, ne chetuhn ndudo me numachahte esta̱do yahn Judea.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Nducoya̱ca ihyan che checadino ye ne, rente ye nduco vih: ―¡A̱ma chahte ntiyon conan cuma sa̱hn dihn ca̱h! Tihca̱ ra̱hn ye, te Dendiohs ne, nduco ye sa̱hn.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Chiya Vaco Ndah yahn Dendiohs, quenun Zacarías, ne cahndudo ye:
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 — ausente —
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 — ausente —
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 — ausente —
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Me sa̱hn dihn me ne, chihta se, ne chi chahte vededevano yahn se. Quechica se ya̱hn na̱n che metah duhva, nde nda̱ ro che cana̱n cahndudo se ndudo yahn Dendiohs, chihnevan ihyan nación yahn Israel.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.