João 6

Teutila NT (CUT_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Chihno min ne, cuahn Dihvo vo ta̱ma la̱do viche yahn vine yahn Galilea, na̱n che duche Tiberias.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Nducote rendihchero ihyan vederihno che redin ye che rendoyahn ihyan cah ne, chemin che a̱ma ya̱hn ihyan cuahn ye nduco ye.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Cuahn che nda̱ Dihvo vo min ne, cocha ye a̱ma tingüete chihnde ye nduco ihyan apóstol yahn ye.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ro min ne, a nda̱ nino vihco ro yudo yahn ihyan nación yahn Israel.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Cuahn che ndihchero Dihvo vo che a̱ma ya̱hn ihyan nda̱ ye chida̱ma ye min ne, tumerune ye Felipe: ―¿Ti cuhn vo cua vo che cheh nducoya̱ca ihyan sih ne?
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 Dihvo vo ne, a dera̱hn ye tihca̱ che nahn cadino ye deh ca̱hma Felipe, te ma̱n ye ne, a devano ye ta̱ca̱ din ye che ca̱hcacheh ye ihyan chahn.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Ndahconan Felipe yahn ye: ―Andahre o ciento tume diya̱hngua quenda vo che cua vo pa̱n ne, nde hua tuno ca̱va che nda̱ca tahsihn, cheh queri a̱ma ihyan sih.
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Tuhme ta̱ma ihyan apóstol, ihyan min che duche ye Andrés, dihno Simón Pedro ne, ra̱hn ye ri ye Dihvo vo:
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 ―Muhn quenun a̱ma sa̱hn dihn che nda se uhn pa̱n che ndindah nduco cebada ma̱n, o ya̱hca ma̱n. Ate ra̱hcó che dehra cochihve chemin ca̱va ihyan sih, te a̱ma ya̱hn ri ye.
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Ra̱hn Dihvo vo: ―Ca̱hma nchuhn co ne nducoya̱ca ihyan sih che cuahte ye. A̱ma va chano ca̱hya min, ne chahte ihyan chahn na̱n chano me. Che dema̱n ihyan cha̱hn ne, ri tenduh uhn mil ye.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Tuhme cheta̱h Dihvo vo pa̱n me, ne neca̱h ye nundihve cuahn Dendiohs. Chihno min ne, ca̱h ye ihyan apóstol yahn ye ca̱va che ca̱h ye cheh nducoya̱ca ihyan. Namin cheta̱h ye ya̱hca me. Atihnoca̱ din ye, ne cheh nducoya̱ca ihyan nde na̱n che chito ihyan.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Cuahn che a chenan cheh ihyan ne, ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan apóstol: ―Cuendeva̱hn nchuhn nducuahn che nga̱va ca̱va che hua cora.
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Ndeva̱hn ihyan chahn nducuahn, ne chito ndichio cuahte cheyahn pa̱n me che nga̱va.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Nducote ndihchero ihyan vederihno min che din Dihvo ne, ra̱hn ye: ―Cua̱co niyon te ihyan cuh, ihyan profeta che a va ca̱de che chi ye iyehnse.
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Checadino Dihvo vo che nahn quenda ihyan chahn ihyan nduco fuerza, ca̱va che co ye rey yahn ye, ne chemin che ndiquenda̱h ye va̱n ye, cuahn ye dema̱n ye ta̱ma tingüete ya̱co.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Cuahn che a chi da̱h ne, cuenechahn ihyan apóstol chahn cuahn chihto vine me.
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 Chahtenun ye chete a̱ma ba̱rco che va min, ne cuahn ye ta̱ma la̱do viche me, cua̱hn ya̱n Capernaum. A man, ne Dihvo vo ne, a hua renta̱ ye.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Ura min ne, cana̱n rano yuhne ta̱n, ne a̱ma rendedecuan nune vine me.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 A cuahn ihyan chahn nduco ba̱rco me tenduh a̱n mil metro, cuahn che ndihchero ye Dihvo vo, che a nda̱ nino ye, rica ye na̱n nune vine me, ne a̱ma dihya ye chi.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan: ―A u che ntá̱. ¡Condi nchuhn dihya ne co!
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Chenda̱ Dihvo vo chete ba̱rco me, ne a̱ma yeno ihyan chahn, netumanecun ye ihyan. Nduco venchahte no nda̱ ba̱rco me na̱n che cuahn ye.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Me ihyan che chahtenan ye ta̱ma la̱do viche yahn vine me ne, tumacadino ye chi dave ta̱ma ro me, che ihyan apóstol chahn ne, chahtenun ye chete a̱ma ndiya̱hn ra ba̱rco che va min, cuahn ye, ne Dihvo vo ne, hua cuahn ye nduco vih.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Numanahn che chenan ye min ne, nda̱ neve ba̱rco che chica ya̱n Tiberias, ne chan chihto vine, nino na̱n che cheh ye pa̱n che ca̱h Dihvo vo a a̱ma ro me.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Nducote ndihchero ihyan chahn che ametah Dihvo vo min, nde huane ihyan apóstol yahn ye ne, chahtenun ye chete ba̱rco chahn, cuahn ye ya̱n Capernaum, quenuhn ye ihyan.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Cuahn che a tuche ihyan chahn vine me, nda̱ ye na̱n che quenun Dihvo vo, ne tumerune ye ihyan: ―Ihyan Ricuahn, ¿deh ura nda̱ ne muhn ne?
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Ate ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan: ―Cua̱co rá̱hn rí nchuhn te rinuhn ne u, yahn che chihcachéh nchuhn nde na̱n che chito nchuhn, ndiyu yahn che chenahn ne yahn vederihno che dín.
26 Jesus respondeu:
27 Hua cua̱hcora̱n nchuhn dema̱n yahn dehtenduh che reh ne, te chemin ne, rihno. Tahque ndah ne ne, codinun ino ne, cuihcovan ne ndudo yáhn, ca̱va che ndevahn ne, ne cuahtenan ne vahchetero numacuahn ro. Ndudo yáhn ne, anduhneca a̱ma comida che ngu cuahn da̱ma yahn ne. Tihca̱, te u che rinducó nducoya̱ca ihyan ne, nda̱hco Dendiohs Chida vederihquentiyon tá̱h, ca̱va che ndedeváhn nchuhn.
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Tuhme tumerune ihyan chahn Dihvo vo: ―¿A va vederihquentiyon yahn Dendiohs che va che dinahn nuhn ne?
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Ndahconan Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye ihyan chahn: ―Che nahn Dendiohs ne, che cotahno nchuhn u che ma̱n ye dechuh ye.
29 Jesus respondeu:
30 Ndaconan tumerune ihyan chahn Dihvo vo: ―¿Deh vederihno co din ne, ndihchero nuhn, ca̱va che cotahno nuhn ndih ne? ¿Deh ntiyon nda ne ne?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Ihyan ndico yahn nuhn ne, cheh ye pa̱n che duche maná, min ya̱hn na̱n che metah duhva nduhca̱ che ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs tuhca̱: “Ca̱h Dendiohs pa̱n che chica vahchetero, cheh ye.”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Ndahconan Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye ihyan chahn: ―Cua̱co rá̱hn rí nchuhn: Pa̱n che chica vahchetero ne, ndiyu Moisés che ca̱h ye ihyan, te a Chidá. Namin rete ye nchuhn ta̱ma na̱n pa̱n che tahque ndah che chica vahchetero.
32 Jesus lhes disse:
33 Pa̱n min che ca̱h Dendiohs ne, chica vahchetero, ne nduco chemin rendevahn ihyan iyehnse.
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Tuhme ra̱hn ihyan chahn ri ye Dihvo vo: ―Te ne pa̱n che ra̱hn ne me nuhn ro ro.
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan chahn: ―A u che anduhneca̱ pa̱n ca̱va ihyan che ritahno ye u, te rendedeváhn ihyan, ne cuahtenan ye vahchetero. Che reh ihyan ma̱n, che rih ye ma̱n ne, hua retumanan ihyan cuahn da̱ma. Ate vedeyahino yáhn ca̱va ihyan che ritahno ye u, ne hua nda̱ ro che cuihno.
35 Jesus respondeu:
36 Ate nchuhn ne, hua ritahno ne u, andahre rendihchero ne u, nduhca̱ che a rá̱hn rí nchuhn.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Nducoya̱ca ihyan che retenda̱hnun Chidá ca̱va che cotahno ye u ne, ritahno ye u, ne hua raconda̱h veda̱mé ihyan.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Tihca̱, te u ne, chicá vahchetero, dechuh Chidá u, ca̱va che dináhn che nahn ye, ndiyu che nahn má̱n.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Chidá ne, dechuh ye u, ne nahn ye che ndedeváhn nducoya̱ca ihyan che ma̱n ye tenda̱hnun ye ca̱va che cotahno ye u. Namin nahn ye che ndedetuhché ihyan chahn ro che cuihno iyehnse.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Chidá ne, nahn ye che nducoya̱ca ihyan che ndihchero ye u che Da̱ya ye, ne cotahno ye u ne, ndedetuhché ihyan ro che cuihno iyehnse, ne cuahtenan ye vahchetero numacuahn ro.
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Nducote ra̱hn Dihvo vo yahn ma̱n ye, che anduhneca̱ pa̱n che chica vahchetero ca̱va ihyan iyehnse ne, chemin che nda̱hchenan sa̱hn ndina̱n yahn nación yahn Israel chahn ihyan,
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 ne rente se va̱n ma̱n se nduco vih: ―Ihyan tih che Jesús, che da̱ya José me. Uvo ne, a rendihcho vo chida ye ma̱n, chaco ye ma̱n, ¿me dehco che ra̱hn ye che vahchetero chica ye?
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn chahn: ―Hua nda̱hchenan nchuhn u.
43 Jesus respondeu:
44 Cuedevano ne te nde a̱ma ihyan hua co cotahno ye u, ndete che hua ma̱n Chidá tenda̱hnun ye ihyan. Nducoya̱ca ihyan che cotahno ye u ne, ndedetuhché ihyan ro che cuihno iyehnse.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Na̱n libro che dirun ihyan profeta ne, tuhca̱ ra̱hn: “Dendiohs ne, din ye che conahn nducoya̱ca ihyan.” Chemin che nducoya̱ca ihyan che redinahn ye yahn Dendiohs Chida ne, ritahno ye u.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 ’Nde a̱ma ihyan iyehnse ne, hua ntihche ye Dendiohs Chida. Atena̱n u che rendihché ihyan.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Cua̱co rá̱hn rí nchuhn te ihyan che ritahno ye u ne, cuahtenan ye vahchetero numacuahn ro.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 U ne, anduhneca̱ pa̱n ca̱va ihyan iyehnse, te rendedeváhn ihyan, cuahtenan ye vahchetero numacuahn ro.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ihyan ndico yahn nchuhn ne, cheh ye pa̱n che duche maná min ya̱hn na̱n che metah duhva, ate pa̱n min ne, metah vederihquentiyon yahn ca̱va che ndevahn ye, cuahtenan ye vahchetero.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ate ihyan che cheh ye pa̱n che chica vahchetero ne, cuahtenan ye vahchetero numacuahn ro. Pa̱n min ne, redin che rendevahn ihyan. Adecoduhno ihyan che cheh ye ne, ndevahn ye, ne cuahtenan ye vahchetero numacuahn ro. Che rá̱hn yahn pa̱n min ne, rá̱hn yahn má̱n, te va che ca̱hco mendá̱hn u cóh, ca̱va che ndedeváhn ihyan iyehnse.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 — ausente —
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Tuhme a̱ma ndeh rente sa̱hn ndina̱n chahn va̱n ma̱n se nduco vih, ne ra̱hn se: ―¿Ta̱ca̱ che ra̱hn ihyan tih che covahn ye pa̱n, ca̱va che chuh vo ihyan?
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn: ―Cua̱co rá̱hn rí nchuhn te, u che rinducó nducoya̱ca ihyan ne, ca̱va che ndevahn ne ne, va che cotahno ne u ma̱n, cochahtino ne yun yáhn che cora ma̱n.
53 Jesus respondeu:
54 Ihyan che cotahno ye u, ne cochahtino ye yun yáhn che cora ne, ndedetuhché ihyan ro che cuihno iyehnse, cuahtenan ye vahchetero numacuahn ro.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Tihca̱, te ca̱va che co ndevahn ihyan ne, va che ca̱hco mendá̱hn u, cora yun yáhn ca̱va ye.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Ihyan che cotahno ye u, ne cochahtino yun yáhn che corá ne, conduco ye u, ne dín cuda̱do ihyan.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Dendiohs Chida ne, hua nda̱ ro che cuihno ye. A ihyan min che dechuh ye u, ne vedeyeno yáhn ne, che richahtinó ihyan. Me ihyan che richahtino ye u ne, ndedeváhn ihyan, cuahtenan ye vahchetero.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 U ne, anduhnca̱ pa̱n che chica vahchetero, ca̱va ihyan iyehnse. Pa̱n che duche maná, che cheh ihyan ndico yahn nchuhn ne, metah vederihquentiyon yahn ca̱va che ndevahn ihyan, cuahtenan ye vahchetero. Ate ihyan che cochahtino ye u ne, cuahtenan ye vahchetero numacuahn ro.
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Chete ya̱co, min ya̱n Capernaum, che tihca̱ chicuahn Dihvo vo sa̱hn chahn.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Chihno chicuahn Dihvo vo ndudo min ne, nde ihyan che rinducó ye ihyan ne, a̱ma ya̱hn ye ra̱hn ye: Ndudo che tihca̱ ricuahn ye ne, a̱ma va̱hche. Nde a̱ma ihyan hua co nevahnecun ye.
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Checadino Dihvo vo che hua chahtenan ino ihyan chahn ndudo che chicuahn ye, ne ra̱hn ye ri ye ihyan: ―Nducote hua chahtenan ino nchuhn ndudo che tihca̱ ricuáhn ne,
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 nde tahque hua cuahtenan ino ne ndete che ndihchero ne u che rinducó nducoya̱ca ihyan, che ná̱hn vahchetero na̱n che chicá.
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 A Vaco Ndah yahn Dendiohs che redin che rendevahn ihyan. U ne, ca̱hco mendá̱hn u cóh, nedihvé nunde yahn ihyan iyehnse, ate a Vaco Ndah yahn Dendiohs che redin che rendevahn ye. Ndudo che renté nduco nchuhn ne, renté numacuahn vederihquentiyon yahn Vaco Ndah yahn Dendiohs, ca̱va che ndevahn ne.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Ate hua nducoya̱ca nchuhn ritahno ne. Tihca̱ ra̱hn Dihvo vo, te a devano ye nde ro mena̱n, duhtenduh ihyan che hua ritahno ye ihyan ma̱n, sa̱hn che va che ndihcue ndeh se ihyan ma̱n.
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Namin ra̱hn ye: ―Rá̱hn rí nchuhn te ihyan che ma̱n Chidá tenda̱hnun ye ihyan ne, atena̱n ihyan chahn che co cotahno ye u.
65 E prosseguiu:
66 A̱ma ya̱hn ihyan che chinduco ye Dihvo vo ro mena̱n ne, chihcoma̱n ye ihyan nde ro min, ametah chinduco ye ihyan.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Tuhme tumerune Dihvo vo nduh che ndichio ihyan apóstol yahn ye: ―Namin nchuhn ne, ¿a nahn ca̱hcoma̱n ne u ne?
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Ndahconan Simón Pedro, ne ra̱hn ye: ―Dihve nuhn, metah nde ta̱ma ihyan che cochahtino nuhn ca̱va che ndevahn nuhn, atena̱n ndih. Ndudo che ricuahn ne ne, retihyon yune ihyan che ndevahn ye, cuahtenan ye vahchetero numacuahn ro.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Nuhn ne, a ritahno nuhn ndih, ne a devano cua̱co nuhn te ndih che Da̱ya Dendiohs, che hua nda̱ ro che cuihno vederihquentiyon yahn ye ma̱n, ndih, ihyan min che a va ca̱de che chi ye, ndedevahn ye ihyan iyehnse ma̱n.
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan chahn: ―A devano nchuhn che a má̱n tenda̱hnún nduh che ndichio ne, ate nde nduco nduh ne, rihquentiyon chundah a̱ma cha nchuhn.
70 Então Jesus lhes disse:
71 Che tihca̱ ra̱hn Dihvo vo ne, ra̱hn ye yahn da̱ya Simón, sa̱hn min che duche se Judas Iscariote, te sa̱hn min va che ndihcue ndeh se ihyan, andahre nduco se ndi cuande se va̱n ihyan apóstol chahn.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.