João 4
Teutila NT (CUT_WBT) vs NTLH
1 Ta̱hn min ne, a̱ma ya̱hn ihyan rinduco ye Dihvo vo, redenune ye, ne checadino sa̱hn fariseo che tahque ya̱hn ihyan rinduco ye Dihvo vo che co Jua̱n.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Ndiyu ma̱n Dihvo vo che rehdenune ye ihyan chahn, te ihyan apóstol yahn ye.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Nducote hua nahn Dihvo vo che co yudo yahn sa̱hn chahn, yahn che a̱ma ya̱hn ihyan rinduco ye ihyan ne, chica ye min esta̱do yahn Judea, cona̱hn ye esta̱do yahn Galilea.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Yune cua̱hn na̱n che cuahn ye ne, chuh nación yahn Samaria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 A̱ma ro, tenduh na̱n inguiya̱hn ne, nda̱ ye chihto a̱ma ya̱n yahn Samaria che duche Sicar, na̱n ya̱hn yahn Jacob che chihco ye yahn da̱ya ye José. Min va a̱ma pozo nune che duche Pozo yahn Jacob, ne nducote ndi cuno Dihvo vo ne, cuahn ye chihnde ye chihto pozo me.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 — ausente —
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Ihyan apóstol yahn ye ne, cuahn ye viya̱n me cua ye dehtenduh che cheh ye nduco vih. Ura min ne, nda̱ a̱ma ta̱hn ya̱n min na̱n pozo me tenda̱h te nune, ne ra̱hn Dihvo vo ri ye ta̱hn: ―¿A hua te tah nune, cúh?
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Cuahn ino te, ne ra̱hn te ri te ihyan: ―¿Ta̱ca̱ che rica ne nune cuh ne u?, te ndih ne, ihyan nación yahn Israel ndih, ne u ne, ihyan nación yahn Samaria u. (Tihca̱ ra̱hn te, te ihyan nación yahn Israel ne, nde hua rente ye nduco ihyan nación yahn Samaria.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye ta̱hn: ―Nde hua renehn yahn vedeyahino yahn Dendiohs, nde hua devene duh u che ricá nune di, te ndete che devene ne, man caque nune u, nune min che vedevihche yahn ihyan iyehnse.
10 Então Jesus disse:
11 Ra̱hn te ri te ihyan: ―Pozo cuh ne, a̱ma ya̱no, ne ndih ne, nde hua nda ne deh che tenda̱h nduco ne nune, ¿ti ra ngua ne nune che ra̱hn ne che te ne u?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Ihyan ndico yahn nuhn Jacob, chino ye pozo cuh, chichihve yahn ma̱n ye ma̱n, yahn da̱ya ye ma̱n, yahn ite nda̱ta yahn ye ma̱n, ne ma̱n ne, nuhnde ta̱h nuhn. ¿A ra̱hco ne che tahque rigonun chihve ne che co ihyan min?
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Ra̱hn ye ri ye ta̱hn: ―Nducoya̱ca ihyan che cuh ye nune tih ne, ndaconan co ya̱ca ye.
13 Então Jesus disse:
14 Ate ihyan che cuh ye nune che cá̱h ne, ametah ndaconan co ya̱ca ye, te nune min ne, hua nda̱ ro che tihnan, ne din che cuahtenan ye vahchetero numacuahn ro.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Tuhme ra̱hn te ri te ihyan: ―Te ne nune che ra̱hn ne me, cúh, ca̱va che ametah ndaconan co ya̱cá, ne hua conan cuma che chí tendá̱h na̱n pozo cuh.
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Ra̱hn ye ri ye ta̱hn: ―Cuehn ngua inchahn, tuhme cochi nduco se.
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Ndahconan te yahn ye: ―Metah inchá̱hn. Tuhme ra̱hn ye ri ye ta̱hn: ―Cua̱co rahn che metah inchahn, te ro mena̱n ne, uhn inchahn nenan come, ate sa̱hn che quenan come ma̱n ne, ndere quenen nduco se.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 — ausente —
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Cuahn che chihnevan te che tihca̱ ra̱hn ye ne, ra̱hn te ri te ihyan: ―Che tihca̱ ra̱hn ne ri ne u ne, a ndero ndi che ihyan profeta ndih.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Ihyan ndico yahn nuhn ne, muhn cuete cuh rechi ye rendeva ye yavena̱n Dendiohs, ne nchuhn ihyan nación yahn Israel ne, ra̱hn ne te min ya̱n Jerusalén va che ndeva vo yavena̱n ye. ¿Cha che cua̱co ne?
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Ndahconan ye yahn te: ―Cuedevene te ndiyu dema̱n cuete cuh, nde huane dema̱n ya̱n Jerusalén ndeva ihyan yavena̱n Dendiohs Chida, te a nda̱ ro che, adecotino che chenan ihyan ne, a min no co ndeva ye yavena̱n ye.
21 Jesus disse:
22 Nchuhn, ihyan nación yahn Samaria ne, nde hua devano ne ta̱ca̱ va ca̱de che ndeva ihyan yavena̱n Dendiohs. Ate nuhn ihyan nación yahn Israel ne, a devano nuhn, te a va̱n nda̱ta yahn nuhn, quenda̱h ihyan che ndedevahn ye ihyan iyehnse.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 A nda̱ ro che ihyan che redin yahn che ca̱hmo vo che rendeva ye yavena̱n Dendiohs Chida ne, rendeva ye yavena̱n ye numacuahn chedave yahn ye ma̱n, numa cua̱co ma̱n, te ihyan min ne, nahn ye che tihca̱ ndeva ihyan yavena̱n ye.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Dendiohs ne, a̱ma Vaco, ne ihyan che rendeva ye yavena̱n ye ne, nahn che ndeva ye numacuahn chedave yahn ye ma̱n, numa cua̱co ma̱n.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ra̱hn te ri te ihyan: ―A devanó che va che chi ihyan min che Mesías, che a va ca̱de che ndedevahn ye ihyan iyehnse, ne cuahn che nda̱ ye ne, te cuande ye uvo yahn nducuahn.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Ra̱hn ye ri ye ta̱hn: ―A u, ihyan min, che renté ndoque.
26 Então Jesus afirmou:
27 Ura min nta̱ ihyan apóstol yahn ye, ne cuahn ino ihyan chahn che rente ye nduco a̱ma nda̱hta, ate nde a̱ma ye hua chihquino ye tumerune ye ihyan deh chica ye ta̱hn ma̱n, deh yahn che rente ye nduco te ma̱n.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Tuhme chihco te cuhte yahn te min, cona̱hn te, ne ra̱hn te ri te ihyan viya̱n:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 ―Cochi nchuhn ndihchero ne a̱ma ihyan che ra̱hn ye ri ye u nducuahn che nedín. Co a ihyan min che a va ca̱de che chi ye ndedevahn ye ihyan iyehnse.
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Tuhme cuahn ihyan ya̱n quendihchero ye Dihvo vo.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Numanahn min ne, ra̱hn ihyan apóstol yahn ye ri ye ihyan: ―Ihyan Ricuahn, ¿a hua cheh inguiya̱hn ne?
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Ndahconan ye, ne ra̱hn ye ri ye ihyan chahn: ―U ne, va a̱ma comida yáhn, che nde hua devano nchuhn yahn.
32 Jesus respondeu:
33 Ate hua chenahn ihyan chahn deh conahn che tihca̱ ra̱hn ye, ne rente ye va̱n ma̱n ye nduco vih: ―¿A va duh che checu che cheh ye, che tihca̱ ra̱hn ye?
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Tuhme ra̱hn ye ri ye ihyan chahn: ―Che dináhn na̱n ntiyon yahn Dendiohs, ihyan min che dechuh ye u ne, chemin che vedeyeno yáhn, anduhneca̱ a̱ma comida yáhn.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Nchuhn ne, ra̱hn ne te renda ca te cun iyo ca̱va che ndeva̱hn ihyan ndute nda̱ta. Ate u ne, rá̱hn rí nchuhn te, nde meniyon ne, a̱ma ya̱hn ihyan vateya̱n ye ca̱va che ca̱hcovan ye Ndudo yahn Dendiohs che cuahndudo ne.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Na̱n ntiyon yahn ihyan ne, na̱hn cua̱n ne, a̱ma ye rino ye ndute nda̱ta, ne ta̱ma ye rendeva̱hn ye cuahn che a ri yahn. Atihnoca̱ na̱n ntiyon yahn Dendiohs, te na̱hn cua̱n ne, a̱ma ye rana̱n ye rahndudo ye Ndudo yahn Dendiohs, ne ta̱ma ye riquendi ye, tuhme ritahno ihyan. Ihyan che ritahno ye ne, rendevahn ye, ne cuahtenan ye vahchetero numacuahn ro. Me ihyan che redin ye ntiyon min, ihyan che rahndudo ye mena̱n ma̱n, ihyan che rahndudo ye cuahn che a ritahno ihyan ma̱n ne, rahte yeno a̱ma ta̱ma ye nduco vih.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Nducote tihca̱ ne, riquenda̱h cua̱co ndudo che tuhca̱ rente ihyan: “A̱ma ye rino ye ndute nda̱ta, ne ta̱ma ye rendeva̱hn ye cuahn che a ri yahn.”
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 U ne, dechúh nchuhn, cuahndudo ne Ndudo yahn Dendiohs na̱n che a vih ihyan nedin ye ntiyon, ne ndonda̱ ta̱h ne ntiyon min quendi ne.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 A̱ma ya̱hn ihyan ya̱n min, rente ta̱hn min nduco ye yahn che ra̱hn Dihvo vo ri ye ta̱hn nducuahn che nedin te, ne chitahno ye ihyan.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Chemin che cuahn che nda̱ ihyan ya̱n chahn na̱n Dihvo vo ne, ya̱hve ye ihyan che conan ye min. Quenan ye ya̱n min o ro,
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 ne nde tahque ya̱hn ca ihyan chitahno ye ihyan cuahn che chihnevan ye che rahndudo ye.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Tuhme ra̱hn ihyan ya̱n chahn ri ye ta̱hn min: ―Chitahno nuhn ihyan min, yahn che nte yahn ye nduco nuhn. Ate ma̱n ne, tahque chichahtino nuhn ihyan, te chihnevan ma̱n nuhn che rahndudo ye. A devano cua̱co nuhn te a ihyan min che a va ca̱de che chi ye ndedevahn ye ihyan iyehnse.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Chihno nduh che o ro min ne, chica Dihvo vo ya̱n min cuahn ye cua̱hn esta̱do yahn Galilea.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Nducote ma̱n ye ra̱hn ye te atena̱n ihyan ta̱ma ya̱n che renevahnecun ye ihyan profeta, ndiyu ihyan ya̱n va̱co ye ne, chemin che cuahn ye min.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Cuahn che nda̱ ye ne, ihyan che vate ye min ne, a̱ma nevahnecun ye ihyan, te namin chahn ihyan chahn ya̱n Jerusalén vihco ro yudo, ne ndihchero ye vederihno che din ye min.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Cuahn che quechica ye min esta̱do yahn Galilea ne, nda̱ tun ye ya̱n Caná, ya̱n min na̱n che din ye vederihno, din ye che nda̱conda̱ vino nune me. Numanahn che quenan ye ya̱n min ne, nda̱ a̱ma sa̱hn ndina̱n che va se ya̱n Capernaum, rinuhn se ihyan. Sa̱hn min ne, a̱ma cah sa̱hn dihn yahn se, adeche coh se, ne chemin che, cuahn che checadino se che a ndaconan Dihvo vo che chahn ye esta̱do yahn Judea ne, chahn se ya̱hve se ihyan. Chica se favor ihyan che ca̱hn ye ndeva̱co se, din ye che ndoyahn da̱ya se.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 — ausente —
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn: ―Nchuhn ne, nde hua cotahno ne ndete che hua ndihchero ne vederihno.
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Ate ra̱hn se ri se ihyan: ―Co din favor, ne cuhn vo nduco ne, te adeche coh da̱yá.
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Tuhme ra̱hn ye ri ye sa̱hn: ―Co ndaconen conahn, te sa̱hn daye ne, a ndoyahn se. Chitahno se che ra̱hn ye, ne cona̱hn se.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Ura che a nta̱ nino se ndeva̱co se ne, chahn a̱ma o mozo yahn se chendi yune se sa̱hn, ne ra̱hn se ri se sa̱hn: ―Sa̱hn dihn yahn ne, a ndoyahn se.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Tumerune se sa̱hn chahn deh ura cana̱n chihnde dihn yahn da̱ya se. Ndahconan sa̱hn chahn yahn se: ―Ico, na̱n rahco a̱ma a chino, chavi ihno che neta̱h sa̱hn.
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Tuhme nta̱ tin sa̱hn ndina̱n me che a ura min ra̱hn Dihvo vo nduco se che a ndoyahn da̱ya se, ne chemin che chitahno se ihyan nduco nducoya̱ca ihyan yahn se.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Nduco chemin chi o yune che din Dihvo vo vederihno esta̱do yahn Galilea.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.