Atos 5
Teutila NT (CUT_WBT) vs NAA
1 Ate hua tihca̱ din a̱ma sa̱hn che duche se Ananías nduco nda̱hta yahn se Safira. Namin ndihcue se a̱ma ya̱hn yahn se,
1 Entretanto, certo homem chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 ne chihco vih se tah tume yahn. Quenda se tume chena̱hn me, din ca̱ se che a nducuahn, ne neca̱h se ihyan apóstol chahn. Ta̱hn nda̱hta yahn se ne, a devano te chemin.
2 mas reteve uma parte do dinheiro. E Safira estava ciente disso. Levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Tuhme ra̱hn Pedro ri ye sa̱hn: ―Ananías, ¿dehco che dinehn che chinun chundah di ne?, te nahn cahncheh Vaco Ndah yahn Dendiohs, chihco vih tah tume yahn ya̱hn che ndihcue.
3 Então Pedro disse: — Ananias, por que você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, para que você mentisse ao Espírito Santo, retendo parte do valor do campo?
4 Nde a̱ma ihyan hua din ye fuerza di ca̱va che ndihcue ya̱hn yehn, nde huane che checo tume che ca yahn muhn. ¿Dehco che tihca̱ ndedecadine?, te nunde yahn vederihncheh yehn ne, quendihque na̱n Dendiohs, ndiyu dema̱n na̱n ihyan.
4 Não é verdade que, conservando a propriedade, seria sua? E, depois de vendida, o dinheiro não estaria em seu poder? Por que você decidiu fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para os homens, mas para Deus.
5 Cuahn che chihnevan Ananías ndudo cuh ne, chenda̱h se, ne chih se. Nducoya̱ca ihyan che checadino ye che tihca̱ chi ne, a̱ma dihya ye chi.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu morto. E sobreveio grande temor a todos os que souberam do que tinha acontecido.
6 Nda̱ a̱ma o sa̱hn deca̱hya, ne chahcotuma se tino sa̱hn, quenda se sa̱hn, chihche se sa̱hn.
6 Levantando-se os moços, cobriram o corpo de Ananias e, levando-o para fora, o sepultaram.
7 Chihno tenduh ino ura ne, nda̱ ta̱hn nda̱hta me, nde hua devano te deh che chi.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, sem saber o que tinha acontecido.
8 Tumerune Pedro ta̱hn: ―¿A cua̱co che tuhva tume ca nchuhn yahn ya̱hn yahn ne ne? Ndahconan te: ―Cua̱co. Nduco tihva.
8 Então Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou: — Diga-me: foi por este valor que vocês venderam aquela terra? Ela respondeu: — Sim, foi por esse valor.
9 Tuhme ra̱hn Pedro ri ye ta̱hn: ―¿Dehco che tihca̱ din nchuhn, che ntuhno ne ca̱va che tumarande ne Vaco Ndah yahn Dihvo vo Dendiohs? A ta̱n cuenchi sa̱hn che chahn se chihche se inchahn. Ma̱n ne, namin quenda se di, cuhche se di.
9 Então Pedro disse: — Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o seu marido, e eles levarão você também.
10 Ndeta̱hno chenda̱h ta̱hn min, ne chih te na̱n Pedro. Cuahn che nta̱ sa̱hn deca̱hya chahn ne, a ndih te, ne quenda se ta̱hn chihche se ta̱hn da̱ma nduco incha̱hn te.
10 No mesmo instante, ela caiu aos pés de Pedro e morreu. Entrando os moços, viram que ela estava morta e, levando-a, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Nducoya̱ca ihyan che ritahno ye Dihvo vo Jesucristo, nde ihyan chena̱hn ne, checadino ye che tihca̱ chi, ne a̱ma dihya ye chi.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos aqueles que ouviram falar destes acontecimentos.
12 A̱ma redin ihyan apóstol vederihno na̱n ihyan, ne nducoya̱ca ihyan che ritahno ye Dihvo vo Jesucristo ne, rendo da̱ma ye ya̱co chahte, ma̱n corredor che duche Salomón.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E todos costumavam se reunir, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Ihyan ya̱n ne, a̱ma renevahnecun ye ihyan chahn, ne andahre va̱hino ye, conda̱ va̱n ye min,
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava juntar-se a eles; porém o povo tinha grande admiração por eles.
14 ate a̱ma ya̱hn ye, nde nda̱hta, nde cha̱hn ye, chitahno ye Dihvo vo, ne chinduco ye ihyan chahn.
14 E aumentava sempre mais o número de crentes no Senhor, uma multidão de homens e mulheres,
15 Quendi tihca̱ nde nda̱ ro cuahn che a̱ma riquenda ihyan ihyan cah yahn ye nduco yundo, renta̱ve ye chihto yune, ca̱va che cuahn che chuh Pedro ne, amare da̱hno ye conan a̱ma o ihyan chahn.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse sobre alguns deles.
16 Namin rica ihyan ya̱n che nino, renda̱ ye ya̱n Jerusalén, nda ye ihyan cah yahn ye nduco ihyan che chenun vaco chihnga̱ ihyan, ne ihyan cah chahn ne, rendoyahn ye, ne ihyan che chenun vaco chihnga̱ ihyan ne, rendiquenda̱h.
16 Vinha também muita gente das cidades vizinhas de Jerusalém, levando doentes e atormentados por espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Tuhme chidocuya̱n che tahque ndina̱n nduco sa̱hn saduceo che rinduco se ihyan ne, chi ta̱n se, din vedeve.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, o partido dos saduceus, ficaram com muita inveja,
18 Din se preso ihyan apóstol chahn, ne chih se ihyan va̱coya̱hn.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Ate a̱ma ángel yahn Dendiohs ne, na̱hne ye va̱coya̱hn me vino, ne ndetenda̱h ye ihyan chahn, ne ra̱hn ye ri ye ihyan:
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, levando-os para fora, lhes disse:
20 ―Cuahn nchuhn chete ya̱co chahte, cuahndudo ne na̱n ihyan vederihquentiyon che rendahcorun Dendiohs ihyan, rendedevahn ye ihyan.
20 — Vão ao templo e digam ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Dinahn ihyan chahn, ne ta̱ma ro tiya̱n ndita ne, chenda̱ ye chete ya̱co me, cahndudo ye. Numanahmin ne, chidocuya̱n che tahque ndina̱n nduco sa̱hn che rinduco se ihyan ne, nedin da̱ma ye nducoya̱ca sa̱hn ndina̱n yahn nación yahn Israel ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n. Tuhme tahve ye che chehua ihyan apóstol che chenun ye va̱coya̱hn.
21 Tendo ouvido isto, logo ao amanhecer entraram no templo e ensinavam. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o Sinédrio e todo o conselho dos anciãos do povo de Israel e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Ate cuahn che nda̱ sa̱hn policía va̱coya̱hn me ne, metah ihyan chahn, ne ndaconan se, chengu se ndudo.
22 Mas, quando os guardas chegaram lá, não os encontraram no cárcere. E, voltando, relataram,
23 Ra̱hn se: ―Va̱coya̱hn ne, ndah ntude, ne sanda̱do chahn ne, chenan se cuda̱do chendevah. Ate cuahn che na̱hne nuhn chende va̱coya̱hn me ne, metah duhva.
23 dizendo: — Encontramos a prisão fechada com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo as portas, não encontramos ninguém dentro.
24 Cuahn che chihnevan chidocuya̱n che tahque ndina̱n ma̱n, sa̱hn ndina̱n yahn policía che redin cuda̱do ya̱co ma̱n, chidocuya̱n ndina̱n chahn ma̱n ne, retumerune vih se nde ti nda̱, nde ti tuno che tihca̱ ri.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Ura min ne, nda̱ a̱ma se, ne ra̱hn se ri se sa̱hn chahn: ―Sa̱hn che chih nchuhn va̱coya̱hn ne, chete ya̱co chenun se, ricuahn se.
25 Nesse momento, alguém chegou e lhes comunicou: — Vejam! Os homens que os senhores prenderam estão no templo ensinando o povo.
26 Tuhme cuahn sa̱hn ndina̱n me nduco policía yahn se, chehua se ihyan apóstol chahn nduco ndah. Hua din ta̱n se nduco ye, te va̱h se che ca̱h ihyan ya̱n tu sa̱hn.
26 Então o capitão e os guardas foram e os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Cuahn che nta̱ se ne, chengu se ihyan na̱n sa̱hn ndina̱n chahn. Tuhme ra̱hn chidocuya̱n che tahque ndina̱n me ri ye ihyan apóstol chahn:
27 Trouxeram os apóstolos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 ―Nuhn ne, numacuahn vedeyudo chihquentiyon nuhn che hua quendi nchuhn cacuahn ne vederihquentiyon yahn sa̱hn min. Ate hua dinahn ne, te a ndacotuhn ne ndudo che ricuahn ne numachahte ya̱n Jerusalén. Ava̱ne ne, ricueh da̱me ne nuhn che nuhn chihno nuhn sa̱hn min.
28 dizendo: — Não é verdade que ordenamos expressamente que vocês não ensinassem nesse nome? No entanto, vocês encheram Jerusalém com a doutrina de vocês e ainda querem lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Tuhme Pedro nduco ihyan apóstol chena̱hn chahn ne, ndahconan ye: ―Nuhn ne, quenan cuma che dinahn nuhn vederihquentiyon yahn Dendiohs, te chemin che tahque yudo che co vederihquentiyon yahn ihyan iyehnse.
29 Então Pedro e os demais apóstolos afirmaram: — É mais importante obedecer a Deus do que aos homens.
30 Nchuhn ne, nahn ya̱h ne Jesucristo na̱n a̱ma cruz, chihno ne ihyan, ate Dendiohs yahn indihte yuhn vo ne, ndedetuhche ye ihyan,
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, a quem vocês mataram, pendurando-o num madeiro.
31 ne chihco ye ihyan la̱do ta̱h cua̱co ye, nda̱hco ye vederihquentiyon ta̱h ye che cona̱n ye ma̱n, ndedevahn ye ihyan iyehnse ma̱n, ca̱va che nto ino ihyan nación yahn Israel nunde yahn ye, ne nda̱ca ye vederenchahco.
31 Deus, porém, com a sua mão direita, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Nuhn ne, racotuhn nuhn ndudo yahn dehtenduh che tuhchan numacuahn vederihquentiyon yahn Vaco Ndah yahn Dendiohs, che redin Dendiohs che renun ihyan che redinahn ye ndudo yahn ye.
32 E nós somos testemunhas destes fatos — nós e o Espírito Santo, que Deus deu aos que lhe obedecem.
33 Cuahn che chihnevan sa̱hn ndina̱n chahn che tihca̱ ra̱hn ihyan apóstol ne, a̱ma chi ta̱n se, ne nahn ca̱hno se ihyan.
33 Eles, porém, ouvindo isso, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Ate va̱n sa̱hn chahn ne, nduco a̱ma ihyan fariseo che duche ye Gamaliel. Ihyan min ne, ihyan devano ley che dirun Moisés, ne a̱ma renevahnecun ihyan ya̱n ihyan. Chandi ye, ne chihquentiyon ye che ndiquenda̱h vah ihyan apóstol chahn mena̱n lihn.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, mandou que os apóstolos fossem levados para fora, por um momento.
35 Tuhme ra̱hn ye ri ye combiero yahn ye: ―Nchuhn, ihyan ndina̱n yahn nación yuhn vo Israel, cuihco ne cuda̱do deh che rihco ne che din ne nduco ihyan sih.
35 Então disse ao Sinédrio: — Israelitas, tenham cuidado com o que vão fazer a estes homens.
36 Cueneca̱hco ne te ametah ra̱hn me che necuan Teudas, chinun se ihyan che va ta̱h se a̱ma vederihquentiyon, ne chinduco tenduh cun ciento ihyan sa̱hn. Ate chihno sanda̱do sa̱hn, chihno chano nducoya̱ca ihyan che chinduco ye sa̱hn, ne min chihnonan yahn se.
36 Porque algum tempo atrás se levantou Teudas, dizendo ser alguém muito importante, ao qual se juntaram cerca de quatrocentos homens. Mas ele foi morto, e todos os que lhe obedeciam se dispersaram e foram reduzidos a nada.
37 Adive ne, ro che renan ca̱ca ihyan ne, necuan Judas yahn esta̱do yahn Galilea, ne a̱ma ya̱hn ihyan chinduco ye sa̱hn. Ate namin chihno sanda̱do sa̱hn, ne chihno chano ihyan che chinduco ye sa̱hn.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo. Também este foi morto, e todos os que lhe obedeciam foram dispersos.
38 Chemin che tahque nda̱hca̱ che hua ca̱hdenun nchuhn yune yahn ihyan sih, te ndete che vederihquentiyon yahn ma̱n ye che ricuahn ye ne, va che cuihno.
38 Neste caso de agora, digo a vocês: Não façam nada contra esses homens. Deixem que vão embora, porque, se este plano ou esta obra vem de homens, será destruído;
39 Ate ndete che vederihquentiyon yahn Dendiohs che ricuahn ye ne, hua co decuihno nchuhn. Ava̱ne ne, ndete che tihca̱ ne, ca̱hnda yahn ne, te redin va̱hche ne yahn vederihquentiyon yahn Dendiohs.
39 mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-los e correm o risco de estar lutando contra Deus. E os membros do Sinédrio concordaram com Gamaliel.
40 Quenan ino nducoya̱ca sa̱hn ndina̱n chahn che ra̱hn ihyan min, ne cah se ihyan apóstol chahn, chahn se ihyan. Chihquentiyon se che ametah ndaconan cacuahn ye vederihquentiyon yahn Dihvo vo, ne ndedechuh se ihyan, cona̱hn ye.
40 Então chamaram os apóstolos e os açoitaram. E, ordenando-lhes que não falassem no nome de Jesus, os soltaram.
41 Nda̱ca ihyan apóstol chahn na̱n sa̱hn ndina̱n chahn, ne a̱ma yeno ye, te ca̱h yune Dendiohs che chuhrihn ye ca̱va Dihvo vo.
41 E eles se retiraram do Sinédrio muito alegres por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Quendi ihyan apóstol chahn chicuahn ye vederihquentiyon yahn Dihvo vo ro ro, chete ya̱co ma̱n, va̱co ihyan ma̱n.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.