Atos 2

Teutila NT (CUT_WBT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Cuahn che nda̱ vihco Pentecostés ne, nto da̱ma ihyan apóstol nduco nducoya̱ca ihyan chahn che ritahno ye Dihvo vo Jesucristo.
1 Cumprindo-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar;
2 Adena̱n chahco chine na̱n ro nduhca̱ yuhne ta̱n che a̱ma rano, ne chito chete vah na̱n che chenun ye.
2 e, de repente, veio do céu um som, como de um vento veemente e impetuoso, e encheu toda a casa em que estavam assentados.
3 Ndihchero ye che deca̱ ro ruchiya̱hn ro chetuhn, ne chiya tin queri a̱ma ye.
3 E foram vistas por eles línguas repartidas, como que de fogo, as quais pousaram sobre cada um deles.
4 Tuhme quenun Vaco Ndah yahn Dendiohs nducoya̱ca ihyan chahn, din che ra̱hn ye ta̱ma te o na̱n deva̱co.
4 E todos foram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito Santo lhes concedia que falassem.
5 A̱ma ya̱hn ihyan nda̱ta yahn Israel che redinahn ye che nihnde ca̱de na̱n ley yahn Dendiohs ne, chica ye numachahte iyehnse, ne chenan ye ya̱n Jerusalén ro min.
5 E em Jerusalém estavam habitando judeus, varões religiosos, de todas as nações que estão debaixo do céu.
6 Cuahn che chihnevan ye che chine ne, ndo da̱ma ye, ne a̱ma rahn ino ye, te queri a̱ma ye ne, chihnevan ye deva̱co yahn ma̱n ye che rente ihyan che chenun ye chete vah.
6 E, correndo aquela voz, ajuntou-se uma multidão e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 A̱ma rahn ino ihyan chahn, ne ra̱hn ye va̱n ma̱n ye nduco vih: ―¿A ndiyu ihyan Galilea nducoya̱ca ihyan sih che tihca̱ rente ye?
7 E todos pasmavam e se maravilhavam, dizendo uns aos outros: Pois quê! Não são galileus todos esses homens que estão falando?
8 ¿Ta̱ca̱ che rente ye deva̱co yahn queri a̱ma vo che rente vo ya̱n va̱co vo?
8 Como pois os ouvimos, cada um, na nossa própria língua em que somos nascidos?
9 Va̱n nducoya̱co vo ne, nduco ihyan ya̱hn yahn Partia ma̱n, Media ma̱n, Elam ma̱n, Mesopotamia ma̱n, Judea ma̱n, Capadocia ma̱n, Ponto ma̱n, Asia ma̱n,
9 Partos e medos, elamitas e os que habitam na Mesopotâmia, e Judeia, e Capadócia, e Ponto, e Ásia,
10 Frigia ma̱n, Panfilia ma̱n, Egipto ma̱n, Africa che nde tahque yahn ca va che co ya̱n Cirene ma̱n. Namin nduco ihyan ya̱n Roma ma̱n. Na̱hn vo ne, ihyan nación yahn Israel, ne na̱hn vo ne, ihyan ta̱ma nación che ritahno vo da̱ma nduco ye.
10 e Frígia, e Panfília, Egito e partes da Líbia, junto a Cirene, e forasteiros romanos (tanto judeus como prosélitos),
11 Namin nduco ihyan ya̱hn yahn Creta ma̱n, Arabia ma̱n. Rahndudo ihyan sih ndudo yahn vederihno che redin Dendiohs, rihnevan queri a̱ma vo deva̱co yahn ma̱n vo.
11 e cretenses, e árabes, todos os temos ouvido em nossas próprias línguas falar das grandezas de Deus.
12 A̱ma rahn ino nducoya̱ca ye, ne tumerune vih ye: ―¿Deh conahn che tihca̱ ri ne?
12 E todos se maravilhavam e estavam suspensos, dizendo uns para os outros: Que quer isto dizer?
13 Ate na̱hn ihyan chahn ne, duche rino ye, ne ra̱hn ye: ―Coh ihyan sih, ne chemin che tihca̱ redin ye.
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Tuhme necuandi Pedro nduco ihyan apóstol che ndichia̱ma chahn, ne cahndudo ye: ―Nchuhn, ihyan nación yahn Israel nduco nducoya̱ca ne che vate ne ya̱n Jerusalén, cua cuande ne ma̱n, cuihcovan ndah ne che ca̱hmá ma̱n.
14 Pedro, porém, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Hua dehve coh nuhn nduhca̱ che ra̱hn nchuhn, te meniyon ne, coma̱n rahco nun vatiya̱n.
15 Estes homens não estão embriagados, como vós pensais, sendo esta a terceira hora do dia.
16 Che rendihchero nchuhn ne, a yahn chemin che dirun ihyan profeta Joel tuhca̱:
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 — ausente —
17 E nos últimos dias acontecerá, diz Deus, que do meu Espírito derramarei sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos jovens terão visões, e os vossos velhos sonharão sonhos;
18 — ausente —
18 e também do meu Espírito derramarei sobre os meus servos e minhas servas, naqueles dias, e profetizarão;
19 — ausente —
19 e farei aparecer prodígios em cima no céu e sinais em baixo na terra: sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 — ausente —
20 O sol se converterá em trevas, e a lua, em sangue, antes de chegar o grande e glorioso Dia do Senhor;
21 — ausente —
21 e acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 ’Nchuhn, ihyan nación yahn Israel, cuihcovan ndah ne che ca̱hmá: Dendiohs ne, dechuh ye Jesús yahn ya̱n Nazaret va̱n nchuhn, ne ma̱n nchuhn devano cua̱co ne, te numacuahn vederihquentiyon yahn Dendiohs, din ye vederihno, ndihchero ne.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus Nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com maravilhas, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Cuahn che nda̱ ye ta̱h nchuhn ne, nduhca̱ che a ndihco ca̱de Dendiohs nde ro mena̱n ne, din nchuhn preso ihyan, neca̱h ne ihyan ta̱h sa̱hn nunde. Nahn ya̱h se ihyan, ne chihno se ihyan nduhca̱ che nahn ne.
23 a este que vos foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, tomando-o vós, o crucificastes e matastes pelas mãos de injustos;
24 Ate ndedetuhche Dendiohs ihyan, chehnevi ye ihyan ta̱h vederih, te hua co che nda̱hco ndiya vederih ihyan.
24 ao qual Deus ressuscitou, soltas as ânsias da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Hua co che conan ye ta̱h vederih cuahn da̱ma, te a yahn ye che dirun David tuhca̱:
25 Porque dele disse Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja comovido;
26 — ausente —
26 por isso, se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e ainda a minha carne há de repousar em esperança.
27 — ausente —
27 Pois não deixarás a minha alma no Hades, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção.
28 — ausente —
28 Fizeste-me conhecidos os caminhos da vida; com a tua face me encherás de júbilo.
29 ’Nchuhn dihnó, cua̱co te chih indihte yuhn vo David ma̱n, che chehche ye ma̱n, che va ya̱yan yahn ye nde meniyon ma̱n.
29 Varões irmãos, seja-me lícito dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Ihyan min ne, profeta ye, ne numacuahn vedeyudo ne, ca̱h Dendiohs ndudo yahn ye che va̱n nda̱ta yahn ye ne, quenda̱h ihyan min che a va ca̱de che chi ye, ndedevahn ye ihyan iyehnse, nuhnde ta̱h ye vederihquentiyon yahn ye.
30 Sendo, pois, ele profeta e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que do fruto de seus lombos, segundo a carne, levantaria o Cristo, para o assentar sobre o seu trono,
31 David ne, anduhneca̱ ndete che ndihchero ye che ntuche ihyan min che a va ca̱de che chi ye, ndedevahn ye ihyan iyehnse, ne chemin che dirun ye che hua conun ihyan min va̱n tena̱hn ma̱n, che hua cha̱ ye ma̱n.
31 nesta previsão, disse da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no Hades, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Ma̱n ne, Dendiohs ne, a ndedetuhche ye Dihvo vo Jesucristo, ne nuhn ne, devano cua̱co nuhn yahn.
32 Deus ressuscitou a este Jesus, do que todos nós somos testemunhas.
33 Nducote ndedetuhche Dendiohs Chida ihyan min numacuahn vederihquentiyon yahn ye ma̱n, nducote dinahn ye ndudo che neca̱h ye che dechuh ye Vaco Ndah yahn ye ma̱n ne, chemin che redin ihyan min vederihno che rendihchero nchuhn ma̱n, rihnevan ne ma̱n.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 A yahn ihyan min che nda̱ ye vahchetero che dirun David tuhca̱, ndiyu yahn ma̱n ye:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio diz: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 — ausente —
35 até que ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 ’Nducote tihca̱ ne, codevano cua̱co nducoya̱ca ihyan nación yahn Israel te a Jesús, ihyan min che nahn ya̱h nchuhn ne, nda̱hco Dendiohs vederihquentiyon ta̱h ye che ndedevahn ye ihyan iyehnse ma̱n, che co ye Dihve nducoya̱ca ihyan ma̱n.
36 Saiba, pois, com certeza, toda a casa de Israel que a esse Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Cuahn che chihnevan ihyan chahn che tihca̱ cahndudo Pedro ne, a̱ma chi ra̱n ye, ne tumerune ye Pedro nduco ihyan apóstol chena̱hn chahn: ―Dihno nuhn, ¿deh va che din nuhn ma̱n ne?
37 Ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, varões irmãos?
38 Ndahconan Pedro, ne ra̱hn ye ri ye ihyan: ―Queri a̱ma nchuhn, cuento ino ne nunde yahn ne, ne cuah ne Dihvo vo Jesucristo, cuedenune ne, ca̱va che nchahco Dendiohs nunde yahn ne, ne din ye che conun Vaco Ndah yahn ye nchuhn.
38 E disse-lhes Pedro: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para perdão dos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Tihca̱, te a neca̱h Dihvo vo Dendiohs ndudo min ca̱va nducoya̱ca ihyan che tenda̱hnun ye, nchuhn ma̱n, da̱ya ne ma̱n, nda̱ta yahn ne ma̱n.
39 Porque a promessa vos diz respeito a vós, a vossos filhos e a todos os que estão longe: a tantos quantos Deus, nosso Senhor, chamar.
40 Cuahn che chihno cahndudo Pedro ndudo cuh nduco ndeh na̱n ca ndudo che tuhchan ne, ya̱hve ye ihyan chahn, ne ra̱hn ye: ―Cuendedevahn ne nchuhn va̱n ihyan nunde che vate ye ma̱n ro cuh.
40 E com muitas outras palavras isto testificava e os exortava, dizendo: Salvai-vos desta geração perversa.
41 Tuhme ihyan che nevahnecun ye ndudo yahn ye ne, chedenune ye, ne ro min ne, tenduh ino mil ihyan chitahno ye Dihvo vo, chinduco ye ihyan chahn.
41 De sorte que foram batizados os que de bom grado receberam a sua palavra; e, naquele dia, agregaram-se quase três mil almas.
42 Nducoya̱ca ye ne, riquendi ye che ricuahn ihyan apóstol chahn, ne rendo da̱ma ye nduco vih ma̱n, reva̱h ye ma̱n, rendeh ye pa̱n nduhca̱ che chihquentiyon Dihvo vo ma̱n.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos, e na comunhão, e no partir do pão, e nas orações.
43 A̱ma rahn ino nducoya̱ca ihyan ya̱n, te a̱ma redin ihyan apóstol chahn vederihno.
43 Em cada alma havia temor, e muitas maravilhas e sinais se faziam pelos apóstolos.
44 Nducoya̱ca ihyan che ritahno ye Dihvo vo ne, a̱ma no vederendedecadino yahn ye nduco vih, ne rihco menda̱hn ye dehtenduh yahn ye ca̱va nducoya̱ca ye.
44 Todos os que criam estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 Cuahn che va vedereta̱hn yahn combiero yahn ye ne, rendihcue ye ya̱hn yahn ye ma̱n, dehtenduh yahn ye ma̱n, ne reca̱h ye tume me queri a̱ma ihyan chahn tunoca va vedereta̱hn yahn ye.
45 Vendiam suas propriedades e fazendas e repartiam com todos, segundo cada um tinha necessidade.
46 Ro ro rendo da̱ma ye ya̱co chahte, ne ndeva̱co ye ne, reh ye nduco vih, ne rendeh ye pa̱n nduhca̱ che chihquentiyon Dihvo vo. Chenan cuma ye vedeyeno ma̱n, vedenecun ma̱n.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo e partindo o pão em casa, comiam juntos com alegria e singeleza de coração,
47 Rendeva ye yavena̱n Dendiohs numacuahn vedeyeno, ne nda̱hca̱ chenan ye na̱n nducoya̱ca ihyan. Ro ro ne, rendedevahn Dihvo vo Dendiohs ihyan, rinduco ye ihyan chahn.
47 louvando a Deus e caindo na graça de todo o povo. E todos os dias acrescentava o Senhor à igreja aqueles que se haviam de salvar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.