Atos 28
Teutila NT (CUT_WBT) vs NVT
1 Cuahn che a nda̱ nuhn ya̱hn min ne, checadino nuhn che Malta duche.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Ihyan che vate ye min ne, a̱ma nevahnecun ye nuhn, ne chihco ye a̱ma va̱coya̱hn chahte ca̱va che neca̱h ihno nuhn, te a̱ma iche ma̱n, a̱ma ran co ma̱n.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Pa̱blo ne, renedin da̱ma ye duniya̱hn cuma, ne cuahn che rih ye va̱coya̱hn ne, quenda̱h a̱ma cu ta̱n yahn ihno yahn va̱coya̱hn, ne ca̱h te ta̱h ye.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Cuahn che ndihche ro ihyan ya̱hn min che quendihco raco cu me ta̱h Pa̱blo ne, ra̱hn ye va̱n ma̱n ye nduco vih: ―Sa̱hn tih ne, co sa̱hn rihno ihyan se, ne andahre ndevahn se va̱n nuniya̱hn, ate ta̱h Dendiohs ne, hua ndevahn se.
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Ate chihde Pa̱blo ta̱h ye, ne chenda̱hnun cu me va̱coya̱hn, ne hua dehva chi yahn ye.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Nducoya̱ca ihyan chahn ne, chenan rino ye che condito Pa̱blo, o adena̱n no conda̱h ye, coh ye. Ate cuahn che a chi ndeh ura che chenan rino ye ne, a hua dehva chi, ne ndahcorun ye che rendedecadino ye, ne ra̱hn ye te Pa̱blo ne, Dendiohs ye.
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Nino min va ya̱hn yahn a̱ma ihyan che duche ye Pulio. Ihyan min ne, ndina̱n ye yahn ihyan chahn. A̱ma nevahnecun ye nuhn numacuahn vedeyeno, ne chahtenan nuhn va̱co ye ino ro.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Chida Pulio ne, quendite ye, ndi ye cah ihno ma̱n, cah yun ma̱n. Chahn Pa̱blo, chendihchero ye ihyan, ne chihno cova̱h ye ne, nahn ta̱h ye ihyan min, ne ndo yahn ye.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Checadino ihyan yahn chemin, ne ndo da̱ma ihyan cah che vate ye ya̱hn min, ne namin ndoyahn ye.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 A̱ma nevahnecun ihyan ya̱hn min nuhn, ne te ye nducuahn dehtenduh che cochihve yahn nuhn cuahn che nda̱ca nuhn min.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Chihno ino iyo ne, chahtenun nuhn chete ta̱ma ba̱rco yahn ya̱n Alejandría che quenan min ro iche. Ba̱rco min ne, nda a̱ma bandera na̱n che nenta̱va se Cástor nduco Pólux, che rivahn dendiohs yahn sa̱hn che rica̱hca ba̱rco.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Nda̱ nuhn ya̱n Siracusa, ne min chahtenan nuhn ino ro.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Chica nuhn min, quendi nuhn numa chihto nuniya̱hn nde nda̱ nuhn ya̱n Regio. Ta̱ma ro me ne, rano yuhniya̱hn, ne chihno o ro ne, nda̱ nuhn ya̱n Puteoli.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Min nta̱ca nuhn ya̱hn dihno vo, ne ra̱hn ye nduco nuhn che cuahtenan nuhn nduco ye. Chahtenan nuhn a̱ma ndate, tuhme cuahn nuhn ya̱n Roma.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Dihno vo che vate ye ya̱n Roma ne, checadino ye che nda̱ nino nuhn, ne nda̱ ye, chendi yune ye nuhn a̱ma cua̱n na̱n che duche Tres Tabernas. Na̱hn ye ne, nda̱ da̱ma ye nde ndihve che duche Foro de Apio. Cuahn che ndihchero Pa̱blo ihyan chahn ne, ca̱h ya̱n ye chedave yahn ye, ne neca̱h ye nundihve cuahn Dendiohs.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Cuahn che nda̱ nuhn ya̱n Roma ne, neca̱h capitá̱n me preso chahn ta̱h ihyan ndina̱n yahn sanda̱do che redin cuda̱do min. Me Pa̱blo ne, ca̱h yune ye che nuhn ye a̱ma vah na̱n che conun ye, ne nduco ye a̱ma sanda̱do che redin se cuda̱do ihyan.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Chihno ino ro che nda̱ nuhn ne, din da̱ma Pa̱blo nducoya̱ca ihyan na̱hn, nda̱ta yahn Israel, che vate ye min ya̱n Roma, ne ra̱hn ye ri ye ihyan: ―Nchuhn dihnó, u ne, nde a̱ma nunde hua quendihcó na̱n ihyan nación yuhn vo Israel, nde hua rahcotá̱hn costumbre che chihco ihyan ndico yuhn vo. Ate andahre che tihca̱ ne, din ye preso u min ya̱n Jerusalén, ne neca̱h ye u ta̱h ihyan ndina̱n yahn Roma.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Ihyan ndina̱n chahn ne, techeca̱de ye yáhn, ne nducote ametah nde a̱ma nunde yáhn ca̱va che ca̱hcantiyon ye che cóh ne, nahn nta̱hte ye u.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Ate ihyan nación yuhn vo ne, hua cahnecun ye. Chemin che a ca̱de chicá che techeca̱de emperador yáhn, andahre metah nde a̱ma nunde che cá̱h ihyan nación yuhn vo.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Ma̱n ne, din da̱má nchuhn ca̱va che ndihche vih vo ma̱n, ca̱va che nte cuandé nchuhn dehco che nchiche cadena cuh u ma̱n. Nchiche cadena cuh u, te ritahnó che va che conahn ndudo che te Dendiohs, checadino uvo, ihyan nación yahn Israel.
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Tuhme ra̱hn ihyan chahn ri ye ihyan: ―Nde a̱ma ca̱ca che dirun ihyan esta̱do yahn Judea yahn dehtenduh che redin ne, ametah nda̱ ta̱h nuhn. Namin nde a̱ma dihno vo che rica ye min, renda̱ ye muhn ne, hua chihnga̱ ra̱hn ye yahn ne.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Ate nahn cahnevan nuhn deh ca̱hma ne, te a numacuahn no ne, ta̱n ihyan yahn vederihquentiyon ra che ritahno nchuhn.
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Tuhme chihco ye a̱ma ro, ne a̱ma ya̱hn ye ndo da̱ma ye vah na̱n che quenun Pa̱blo, ne numa ro cahndudo ye yahn vederihquentiyon che nda̱hco ca̱de Dendiohs. Rahndudo ye ley che dirun Moisés ma̱n, ndudo che dirun profeta ma̱n, ne nahn ye che conahn ihyan chahn yahn Dihvo vo Jesucristo.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Na̱hn ihyan chahn ne, chitahno ye, ne na̱hn ye ne, hua chitahno ye.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Nducote na̱hn ye ne, hua quenan ino ye ne, necuan ye che nahn na̱hn ye. Tuhme ra̱hn Pa̱blo ri ye ihyan chahn: ―A nda̱hca̱ ndudo che ca̱h Vaco Ndah yahn Dendiohs, cahndudo ihyan profeta Isaías, chihnevan ihyan ndico yuhn vo:
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 — ausente —
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 — ausente —
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 Ma̱n ne, cadino nchuhn te cuahndudo nuhn ndudo ndah yahn Jesucristo va̱n ihyan nación chena̱hn. Ihyan chahn che cua̱co ne, ca̱hcovan ye, ne ndedevahn Dendiohs ihyan.
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 Cuahn che chihno ra̱hn Pa̱blo tihca̱ ne, cona̱hn ihyan chahn, quenan a̱ma ndeh rente ye nduco vih, te chi ta̱n ye yahn ndudo min.
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Pa̱blo ne, quenan ye min o nduyo, quenun ye vah na̱n che tumanan ye, ne nevahnecun ye nducoya̱ca ihyan che rahn ye, rendihchero ye ihyan.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Rahndudo ye yahn vederihquentiyon yahn Dendiohs ma̱n, ricuahn ye ndudo yahn Dihvo vo Jesucristo ma̱n, ne nde a̱ma ihyan ne, hua din va̱hche ye yahn ye.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.