Atos 10

Teutila NT (CUT_WBT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Min ya̱n Cesarea chihnde a̱ma capitá̱n che duche se Cornelio, che ndi cuande se compañia che duche Italiana.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Sa̱hn min nduco nducoya̱ca ihyan yahn se che chenun ye ndeva̱co se ne, rendeva se yavena̱n Dendiohs numacuahn vedenecun. A̱ma reca̱h se tume che rinan se ihyan nación yahn Israel, ne reva̱h se ro ro.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 A̱ma ro, tenduh na̱n rahco ino a chino ne, chinahn a̱ma vederihno na̱n se, ndihchero ndah se a̱ma ángel yahn Dendiohs che chenda̱ ye na̱n quenun se, ne ya̱hve ye sa̱hn: ―¡Cornelio!
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 A̱ma dihya se chi, ndihchero se ángel me, ne tumerune se ihyan: ―Dihvé, ¿deh nahn ne ne? Ndahconan ángel me yahn se: ―Dendiohs, a chihnevan ye che revah, ne ndihchero ye che redin vedeva̱hino nduco ihyan cheva̱h.
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Ma̱n ne, cuedechoh ihyan che ca̱hn ye ya̱n Jope, ngua ye Simón che namin duche ye Pedro.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Quenan ye a̱ma vah che nti nino nuniya̱hn, va̱co a̱ma sa̱hn redin dave ima che namin duche se Simón. Ihyan min ca̱hma ye co ye di deh che va che din.
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Cuahn che cona̱hn ángel me ne, cah Cornelio o sa̱hn deca̱hya yahn se nduco a̱ma sanda̱do che quenan se ndeva̱co se che namin ritahno se Dendiohs.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Chihno neca̱h cuande se sa̱hn nducuahn ne, dechuh se sa̱hn ya̱n Jope.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Ta̱ma ro me ne, tenduh na̱n inguiya̱hn ne, cuahn che a cuahn nino sa̱hn chahn ya̱n Jope ne, cocha Pedro tin vah yuto na̱n che quenan ye, ca̱va che cova̱h ye.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 A̱ma chi cuico ye, ne numanahn che rindah che cheh ye ne, chinahn a̱ma vederihno na̱n ye.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Ndihchero ye na̱n ro a̱ma che deca̱ ro a̱ma tino chahte tihca̱ ro che nechiche nduh che cun esquina yahn, ne cochahn cua̱hn ndiya̱hn nino na̱n ye.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Min chete tino me chenun nducoya̱ca na̱n ite che cun ca̱h te ma̱n, cu ma̱n, ya̱hda ma̱n.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Tuhme chihnevan ye a̱ma ndudo che ra̱hn: ―Pedro, cuihne ite sih, cocheh ite.
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Ate ndahconan Pedro: ―Dihvé, hua, te u ne, nde menahn metah chéh nde a̱ma na̱n ite che chihnga̱ te.
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ndaconan ndudo me: ―Cha che a nedin dave Dendiohs ne, hua quendi ndedecadine che chihnga̱.
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Ino yune ndaconan ndihchero ye vederihno me. Tuhme conda̱ tino me cua̱hn na̱n ro.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Nahmin che a̱ma rendedecadino Pedro deh conahn vederihno me ne, sa̱hn che dechuh Cornelio ne, a nda̱ se chendevah, retumerune se ti che va̱co Simón.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Tuhme tumerune se a min quenan a̱ma ihyan che duche ye Simón che namin duche ye Pedro.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Rendedecadino ca Pedro yahn vederihno me cuahn che ya̱hve Vaco Ndah yahn Dendiohs ihyan: ―Nda̱ ino se, rinuhn se di.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Cuenchehn, ne cuehn nduco se. Dehve rahque, te u dechúh sa̱hn.
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Tuhme cuenchahn Pedro cua̱hn na̱n che vatendi sa̱hn che dechuh Cornelio, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn: ―U che rinuhn nchuhn. ¿Deh ntiyon cochi ne ne?
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Ndahconan sa̱hn chahn: ―Huate, capitá̱n Cornelio dechuh ye nuhn. Ihyan min ne, a̱ma ndah ihyan ye, ne rendeva ye yavena̱n Dendiohs. Nducoya̱ca ihyan nación yahn Israel ne, yahino ye ihyan. Ra̱hn a̱ma ángel yahn Dendiohs ri ye ihyan che dechuh ye chehua ndih, ca̱va che ca̱hn ne ndeva̱co ye, cahnevan ye deh che va che ca̱hma ne co ne ihyan.
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Tuhme ra̱hn Pedro che conda̱ sa̱hn chahn chete vah, ne chahtenan se nduco ye. Nde ta̱ma ro me cuahn ye nduco se, nduco neve ihyan ya̱n Jope che ritahno ye Dihvo vo.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Na̱n che chi o ro me ne, nda̱ ihyan chahn ya̱n Cesarea, ne quenan rino Cornelio nduco nducoya̱ca ihyan yahn se ma̱n, amigo yahn se ma̱n, che ndiya̱hve se.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Cuahn che nda̱ nino ihyan chahn va̱co Cornelio ne, quenda̱h se vah ca̱va che nevahnecun se Pedro, ne chehntihya se na̱n ye, rendeva se yavena̱n ye.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Ate ndedecuan Pedro sa̱hn, ne ra̱hn ye: ―Cuenecuen, cuandi. Hua nda̱hca̱ che ndeva yavená̱n, te u ne, ihyan iyehnse u nduhca̱ di.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Ca ra̱hn ca rica ye, chenda̱ ye chete vah, ne ndihche ye che a̱ma ya̱hn ihyan ndi da̱ma ye min.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Tuhme ra̱hn ye ri ye ihyan chahn: ―Nchuhn ne, a devano ne te ca̱hnda va yahn nuhn, ihyan nación yahn Israel, che ca̱hn nuhn ndeva̱co ihyan ta̱ma nación ma̱n, che conduco nuhn ihyan chahn ma̱n. Ate Dendiohs ne, te ye, checadinó te hua quendi ndedecadinó che hua nda̱hca̱ che coda̱ma nuhn nduco ihyan ta̱ma nación.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Chemin che cuahn che tahve nchuhn che chehua u ne, ndeta̱hno cochí, hua chacotá̱hn. Ma̱n ne, nahn cadinó deh cuande che tahve ne che chehua u.
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Tuhme ndahconan Cornelio: ―A ma̱n cun ro, co tenduh ura cuh ne, va ya̱hté ma̱n, revá̱h ma̱n, muhn chete va̱có, cuahn che chihnde ro a̱ma ángel, quenun ye tino che tuno diya̱hn ro.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Ra̱hn ye ri ye u: “Cornelio, chihnevan Dendiohs che revah, ne ndihchero ye che redin vedeva̱hino nduco ihyan cheva̱h.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Ma̱n ne, cuedechoh nde ya̱n Jope che ngua Simón che namin duche ye Pedro. Quenan ye a̱ma vah che nti nino nuniya̱hn, ndeva̱co a̱ma sa̱hn che redin dave ima, che namin Simón duche se.”
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Chemin che a ndeta̱hno dechúh che chehua ndih. Nda̱hca̱ din ne che cochi ne. Ma̱n ne, nto da̱ma nducoya̱ca nuhn muhn na̱n Dendiohs ca̱va che cahnevan nuhn nducuahn che chihquentiyon ye che ca̱hma ne.
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Tuhme cahndudo Pedro: ―Ma̱n ne, a chenáhn te Dendiohs che cua̱co niyon ne, hua retenda̱h nun ye ihyan,
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 te da̱ma no yahino ye nducoya̱ca ihyan adecotino nación yahn ye, ndete che rendeva ye yavena̱n ye ma̱n, redin ye che ndah ma̱n.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Dendiohs ne, dechuh ye Jesucristo, Dihve nducoya̱ca ihyan, va̱n ihyan nación yahn Israel, ca̱va che cuahndudo ye ndudo ndah yahn che ndo ya̱n Dendiohs nduco ihyan iyehnse.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Nchuhn ne, a devano ndah ne yahn nducuahn che coma̱n chinahn numachahte nación yahn Israel, cana̱n nde esta̱do yahn Galilea, cuahn che a chuh che cahndudo Jua̱n Bautista ma̱n, chehdenune ye ihyan ma̱n.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 A devano ne te Dendiohs ne, din ye che quenun Vaco Ndah yahn ye Jesucristo yahn ya̱n Nazaret, ne nda̱hco ye vederihquentiyon chahte ta̱h ye. Ihyan min ne, quechica ye, redin ye che ndah, ne rendedevahn ye ihyan che rechuhrihn ye, redin chundah. Tihca̱ redin ye, te quenan cuma ye vederihquentiyon yahn Dendiohs.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Nuhn racotuhn nuhn ndudo cua̱co yahn nducuahn che din Dihvo vo Jesucristo numachahte nación yahn Israel ma̱n, ya̱n Jerusalén ma̱n. Ihyan min ne, nahn ya̱h se ihyan na̱n a̱ma cruz, chihno se ihyan.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Ate chihno ino ro ne, ndedetuhche Dendiohs ihyan, ne cahnecun ye che quechica ro ye va̱n nuhn.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Hua quechica ro ye va̱n nducoya̱ca ihyan ya̱n, ate quechica ro ye va̱n nuhn che a tenda̱h nun Dendiohs nuhn nde ro mena̱n ca̱va che cuacotuhn nuhn ndudo yahn che tihca̱ chi. Cuahn che a ntuche ye va̱n tena̱hn ne, da̱ma cheh nuhn, da̱ma chih nuhn nduco ye.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Chihquentiyon ye che cuahndudo nuhn na̱n ihyan che nda̱hco Dendiohs vederihquentiyon ta̱h ye ca̱va che teche ca̱de ye yahn nducoya̱ca ihyan che chenduche ye ma̱n, che ndih ye ma̱n.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 A yahn ihyan min che dirun nducoya̱ca ihyan profeta nde a ra̱hn me. Dirun ye te nducoya̱ca ihyan che cotahno ye ihyan min ne, nchahco Dendiohs nunde yahn ye che cuande yahn ihyan min.
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Nde metah cuihno cuahndudo Pedro cuahn che quenun Vaco Ndah yahn Dendiohs nducoya̱ca ihyan che rihnevan ye ndudo me.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Ihyan nación yahn Israel che ritahno ye Dihvo vo che nduco ye Pedro ne, a̱ma cuahn ino ye chi yahn che quenun Vaco Ndah yahn Dendiohs nde ihyan ta̱ma nación.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Devano cua̱co ye te quenun Vaco Ndah yahn Dendiohs ihyan chahn, te rente ye ta̱ma te o na̱n deva̱co ma̱n, rendeva ye yavena̱n Dendiohs ma̱n.
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 Chemin che ra̱hn Pedro: ―¿A va duh che ca̱hco ta̱n che cuedenune ihyan chuhn?, te a quenun Vaco Ndah yahn Dendiohs ihyan nduhca̱ che quenun uvo.
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Tuhme chihquentiyon ye che cuedenune ihyan chahn, cuah ye Dihvo vo Jesucristo. Chihno min ne, chica ihyan chahn favor Pedro che conan ye neve ro nduco vih.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.