Marcos 9

cug (CUG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jisɔs chu dzaka i bɔ a, “Mih fukuki ŋkɔŋ i mbɛiŋ a, bəni bədɔkɔ kɔlə fa bɔ kɔbi i bi musi kpi maka bɔ yɛiŋ ŋkuŋ bi Nyɔ bi dzə bəh ŋga bi.”
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Asi kaŋ nì tsə yisɔ, Jisɔs dzɔ Bita bəh Jɛm bəh Jɔn bəh bɔ yaka tsə i ŋkwuŋ wi dəəŋ widɔkɔ bɛiŋ, ka numki fɛiŋ a bɔ bɔ. Bɔ dzaka a bɔ tsɛiŋ, yɛiŋ num kimbwɔsi ki kwuni i bɔ nshiŋ,
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 bəmbuŋ i gwu yi wə fuku ŋwaŋyi na tsə si mi kɔ i wɔkɔ fa kuku a wi baiŋ yaka.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 I fɛiŋ wə bɔ dza yɛiŋ num Ɛlaja bəh Muses təkəli tumbuku i bɔ nshiŋ, ka dzakaki bɔ bəh Jisɔs.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Bita dza təkəli dzaka i Jisɔs a, “Tikwili, yi si ndzɔŋki lə a bukumbɛiŋ numki fa. Bee ma buku maa bintaŋ bitali, kidɔkɔ num ŋka, kidɔkɔ num ki Muses, kidɔkɔ num ki Ɛlaja.”
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Wi nì dzakaki yakadəiŋ kɔm ndzaŋ nì kɔ bi kwa bɔ na bəh ŋga wi chu kiə kə gia yə wi kɔ i dzaka.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Asi wi dzaka yakadəiŋ, bikwu dza dzə baaŋ bɔ, ja dzaka dzə i bikwu biwɔ kintəəŋ a, “Wələ kɔ Waiŋ wuŋ, wi num shɔm yiŋ. Mbɛiŋ wɔ̂kɔki num i wi.”
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Bɔ dzaka a bɔ tsɛiŋ na chu yɛiŋ i bəni bəwɔ wə, yɛiŋ num a Jisɔs shəŋ.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Si bɔ nì nyə i ŋkwuŋ wiwɔ bɛiŋ ka shiki dzəki, Jisɔs kiŋ i bɔ a kiə bɔ ki fûku kə gia yə bɔ yɛiŋ i mi, maka mi wə yɛli wi kɔ Waiŋmi dza i kpi wə.
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Bɔ wɔkɔ yakadəiŋ ka jiə yi a bɔ shɔm, ka dzakayiki a bɔ bɔ, ayakalə ndzaka wələ kɔm ndza wi kpi chusiki a nə.
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Bɔ ka dza bikə i Jisɔs a, “Akɔ kɔm nə wə bəni bə̀ bɔ laniki bənchi dzakaki a Ɛlaja kaŋaki i bi yisi dzə i Kimbwili wə Nyɔ nì kaka a?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 Jisɔs chukuli i bɔ a, “Akɔ ŋkɔŋ, Ɛlaja kaŋaki i bi yisi dzə i kɛiŋsi gia yichi a yi fiəni num asi yi nì kɔ. Ayakalə, akɔ kɔm nə bə nì nyaka a mi wə yɛli wi kɔ Waiŋmi kaŋaki i bi yɛiŋ bəŋgəkə bəduli, ka bəni məŋni wi a?
12 Ele respondeu:
13 Ayakalə, mih fukuki i mbɛiŋ a Ɛlaja dzə lɔ, ayaka bəni fə a gia yə bɔ kɔŋki bəh wi. Yi num asi bə nì nyaka kɔm wi.”
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Jɔbi wə Jisɔs bəh bwa bu bə mbaŋ bə̀ nì shi dzə buku i bwa bu bə mbaŋ bədɔkɔ bə̀ wə, yɛiŋ mbaŋ wi bəni wimbum num wi fiəli baŋsi bɔ, bəni bədɔkɔ bə̀ bɔ nì laniki bənchi bə Nyɔ gukuli bəh bɔ.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Akisəkə asi mbaŋ wichi nì yɛiŋ Jisɔs, təkəli nalə ka sɛiŋ a bɔ bəchi, yɔkɔ tsə i bɔnih i wi.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Wi bikə i bɔ a, “Mbɛiŋ gukuliki kɔm nə?”
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Mi widɔkɔ i mbaŋ kintəəŋ chukuli wi a, “Mi wi lanini, mih si dzə bəh waiŋ wuŋ i wɔ, kɔm kiŋ'waka kidɔkɔ kɔ i gwu yi wə, num ki fə wi, wi chu kinchini.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Kiŋ'waka kiwɔ si chufi lɔɔ wi i kuku, bifu ka bukuki i dzaka ki wə wi dzi jəŋ, wi dza ləkə kɔbi i chu ŋgwuŋ. Mih ka dzaka a bwa ba bə mbaŋ bwîli kiŋ'waka kiwɔ, bɔ mɔmsi wɔkɔ mɔŋ.”
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Jisɔs wɔkɔ yakadəiŋ, dzaka i bɔ a, “Ɔɔɔ! Ŋgɔkɔ wələ wi kɛiŋki maka wi jiə shɔm i Nyɔ. Mih kɔ num bəh mbɛiŋ i tsə buku dəiŋ a? Mih ni kaŋa shɔm bəh mbɛiŋ i tsə buku dəiŋ na? Mbɛiŋ dzə̂ nyâ waiŋ wiwɔ i mih fa.”
19 Jesus disse:
20 Bɔ ka dzɔ dzə bəh waiŋ wiwɔ i Jisɔs. Si kiŋ'waka kiwɔ yɛiŋ Jisɔs, ka chufi waiŋ wiwɔ akisəkə wi gbɔ i kuku ka jwɔki fɛiŋ, bifu buku i dzaka ki wə.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Jisɔs bikə i tii waiŋ wiwɔ a, “Gia yələ nì yisi wi yibwiŋ na?” Wi chukuli a, “Yi nì yisi wi, wi kɛiŋ a waiŋ.
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Kiŋ'waka kiwɔ si dza chufi lɔɔ wi i gbuku wə i jɔbi jɔbi wə bəh i mwi mə lansi nəŋ a bəkəli wi. Wɔ kabə num i fə gia, mntee, wɔ kwâsi nshɛiŋ i buku, wɔ gâmti buku.”
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Jisɔs bikə i wi a, “Yaka mih kɔlə i fə gia yidɔkɔ a? Gia yichi kaŋaki lə dzəh i mi wə wi jiə shɔm.”
23 Jesus respondeu:
24 Akisəkə tii waiŋ wiwɔ ka wam bəh ŋga a, “Mih jiə shɔm i Nyɔ. Fə̂ ma mih jiə tsə yaka.”
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Jɔbi wə Jisɔs nì yɛiŋ a mbaŋ wi bəni yɔkɔki juŋniki dzəki i wi wə, wi wam kaŋyi kiŋ'waka ki ŋkpɛli kiwɔ dzaka i ki a, “Wɔ, kiŋ'waka ki ŋkpɛli kələ ki fəki a waiŋ wələ ma dzakaki chu wɔkɔ kə tə gia, mih dzakaki i wɔ, bûku i waiŋ wələ wə, wɔ tsə̂ki. Kiə wɔ bi ma fiə̂ni lîə i gwu yi wə.”
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Ayaka kiŋ'waka kiwɔ wam bəh ŋga, chu chufi lɔ waiŋ wiwɔ i dzəh yichu wə, ka buku i gwu yi wə. Wi ka nɔ i kuku ka kiŋkpili ki mi. Si bəni bəduli yɛiŋ yakadəiŋ, ka dzakaki a, “Wi kpi lɔ.”
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Jisɔs ka kaŋa wi i tsɛiŋ wə giŋsi wi, wi dza num i bɛiŋ.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Jisɔs bəh bwa bu bə mbaŋ ka tsə liə i dzu, bɔ bikə i wi i jum wə jum wə a, “Akɔ kɔm nə wə buku si mɔmsi wɔkɔ mɔŋ i bwili chinda wi ŋkpɛli wiwɔ a?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Wi chukuli i bɔ a, “Fiɛŋ fiə fi kɔ i bwili ŋkaiŋni wi chinda wiwɔ kɔ a ntsa shəŋ. Fiɛŋ fidɔkɔ chi chi mɔŋ i bwili.”
29 Jesus respondeu:
30 Bɔ nyə fɛiŋ tsə dzəh i Galili, Jisɔs kɔŋ kə a mi widɔkɔ kiə di biə bɔ kɔ,
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 kɔm wi nì nyaniki tsəki wi lani tsə bwa bu bə mbaŋ. Wi nì laniki bɔ a bəni bi nya lə mi wə yɛli wi kɔ Waiŋmi i kaŋ yi bəni a bɔ wɔɔ wi. Bɔ ka bi wɔɔ wi, ma a bi numki i kaŋ yitali wə, wi bi dza i kpi wə.
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Si wi dzaka yakadəiŋ, bɔ nəki wɔkɔ kiə kə gia yə wi dzakaki ayakalə, bɔ ka lwaki i bikə.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Bɔ dzə buku i Kafanaum, i jɔbi wə wi liə num i dzu wi bikə i bɔ a, “Mbɛiŋ si gukuliki i dzəh a nə?”
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Bɔ kpichumi mɔŋ, kɔm bɔ nì nyaniki i dzəh gukuli a bɔ bɔ a, mi wimbum i bɔ kintəəŋ kɔ ndə a.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Jisɔs num kuku, bɔɔŋ bɔ bəchi jwɔfi ntsɔ bəfa, dzaka i bɔ a, “Mi wə wi nəŋki i num mi wi ninshiŋ, wi kaŋaki i dzɔ̂ki gwu yi ka mi wi jum wə bəh ka mi wə wi nɔmki i bəni bəchi.”
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Si wi dzaka yakadəiŋ, ka dzɔ waiŋ wi nchiŋ tɔm i bɔ kintəəŋ, ka chu giŋ kumi wi i tsɛiŋ yi wə ka dzaka i bɔ a,
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “Mi wə wi dzɔ waiŋ wələ kɔm bəh yɛli wuŋ, yaka wi dzɔ num mih. Mi wə wi dzɔ mih, wi ka dzɔ dəkə num mih, wi dzɔ num mi wə wi faaŋ mih.”
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Jɔn dzaka i wi a, “Mi wi lanini, buku si yɛiŋ mi widɔkɔ wi bwili bəchinda bə ŋkpɛli i bəni wə i yɛli wa wə, buku ka kaŋyi wi, kɔm wi kɔkə mi wibuku wi mbaŋ widɔkɔ.”
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Jisɔs ka chukuli i bɔ a, “Kiə mbɛiŋ ki chî kə wəmaka mi. Mbɛiŋ kîə a mi wə wi fəki gia yi kaŋyini bɔɔŋ num yɛli wuŋ, wi kɔkə i chu dzakaki gia yichu kɔm mih.
39 Jesus respondeu:
40 Mi kabə jwɔki kə bukumbɛiŋ, yaka wi tɔbiki lə bukumbɛiŋ.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Mih fukuki ŋkɔŋ i mbɛiŋ a, na ndə wə wi nya na bwam wi mwi i mbɛiŋ i mu i yɛli wuŋ wə, bəh kɔm tə a mbɛiŋ kɔ bəni bə Klistus, wəmaka mi kɔkə i bi laksi mmakti wi.”
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 Jisɔs ka chu dzaka a, “Na ndə wə wi fə a waiŋ wimu i mbaŋ wi bwa bəŋ bələ kintəəŋ bɔ jiə shɔm yibɔ i mih fə chu, ma yi ndzɔŋki a bə shû shə̂ŋsi nəkə wimbum i məkə ki wəmaka mi wə, bə chîni shî wi i kinchwɔ kimbum wə.
42 Jesus continuou:
43 — ausente —
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 — ausente —
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 — ausente —
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 — ausente —
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Dzəkəh wa kabə fəki a wɔ fə chu, wɔ kâmbwili dzəkəh wiwɔ. Yi ndzɔŋki a wɔ liə i ŋkuŋ bi Nyɔ wə bəh dzəkəh wimu, kɔbi a wɔ kaŋaki dzə́kəh yichi, bə num i bi lɔɔ wɔ i gbuku wimbum mə.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 Di biələ kɔ num n'yíŋ yə yi si kpiyi kə num fɛiŋ dzi bəni, gbuku wə wi si nyumi kə num fɛiŋ fisi bɔ.
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 Mbɛiŋ kîəki a gbuku bi kɔmki mi wichi asi bə si fiaŋsi fiɛŋ bəh ŋkaka.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 Ŋkaka kɔ fiɛŋ fi ndzɔŋni, ayaka yi ka laksi njwɔŋni bi bə kɔ i chu fə na dəiŋ ka yi chu fiəni njwɔŋki a? Mbɛiŋ numki aka ŋkaka yə yi njwɔŋki, mbɛiŋ num bəh bəni i mbɔiŋni wə.”
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.