Marcos 6

cug (CUG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jisɔs nyə fɛiŋ, bəh bwa bu bə mbaŋ dzə i kwili wə.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 A num i chɔkɔ bibɔ bimbam, wi tsə i juŋ yi tsani wə yisi i laniki bəni. Bəni bəduli wɔkɔ si wi laniki ka numki bəh ŋkaŋyi. Bɔ ka nyə ka kaiŋyiki dzaka a, “Mi wələ nyə faiŋ bəh wələ nlani fa lə a? Wi dzɔ biələ mfi faiŋ a? Wi nyani dəiŋ na ka wi fəki yələ gia yi kaŋyini lə a?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 A kɔkə a wi wə kaminda waiŋ Meli a? Wi num waiŋnih Jɛm bəh Yɔsɛs bəh Judas bəh Samɔn wə a? Ntə jɛ́mi yi kɔ fa bukumbɛiŋ bɔ a?” Si bɔ kaŋyi yakadəiŋ ka nəiŋ wi.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Jisɔs ka dzaka i bɔ a, “Bə si kɔksi lə mi wi ntum wi Nyɔ i di bichi wə a kɔbi a tumi ki wə, bəh i chwɔŋkijuŋ ki wə bəh i wi dzu.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Si bə məŋni wi yakadəiŋ, yi ka gaka wi i chu fəki gia yi kaŋyini fɛiŋ yiduli, a kɔbi alə wi nì kɔmyi bəni twɛsi bə̀ bɔ nì gwɛiŋki fɛiŋ bəh kaŋ bɔ bɔnih.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Wi num lɔ bəh ŋkaŋyi si bɔ nì ka jiə dəkə shɔm i wi wə.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Wi dza bɔɔŋ bwa bu bə mbaŋ bə̀ jwɔfi ntsɔ bəfa, ka faaŋ bwili bɔ bəfa bəfa, nya ŋga i bɔ a bɔ bwîliki biŋ'waka bichu i bəni wə.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Wi bə́ nəŋ i faaŋ bɔ ka dzaka a kiə bɔ ki dzɔ̂ kə na fiɛŋ kɔbi a mbəŋ. Kiə bɔ ki dzɔ̂ kə biɛiŋ bidzini. Kiə bɔ ki dzɔ̂ kə kiba nabə kpɔ i chiŋnih bibɔ wə.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Bɔ lə̂kə dzuyigvu, yakadəiŋ a kiə bɔ ma lɔh bəmbuŋ bəfa.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Wi chu dzaka i bɔ a, “Mbɛiŋ ka tsə i kwili wə, juŋ yə mbɛiŋ liə yɛiŋ, mbɛiŋ ka nɔ̂ki shəŋ a yi wə i tsə buku chɔkɔ biə mbɛiŋ bi nyəki fɛiŋ.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Kwili widɔkɔ ka nəiŋ i dzɔ mbɛiŋ, nabə i wɔkɔli gia yə mbɛiŋ dzakaki, mbɛiŋ bə́ nəŋ i nyə mbɛiŋ chûmni kwɔŋɔ biə bi kɔ i gvu yimbɛiŋ wə, ka kinchəsi ki gia yə bɔ mɔm.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Bɔ ka nyə tsə ka nyaniki fukuki a bəni kwûni shɔ́m yibɔ.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Bɔ chu bwili tə bəchinda bə ŋkpɛli bəduli i bəni wə, təkəsi fiaŋsi bəni bə jwɛ́iŋ bəduli, chuku bɔ.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Ŋkuŋ Hɛlɔd nì wɔkɔ ntum wiwɔ kɔm Jisɔs, si bəni kɔ bɔ kiəni lɔ yɛli wi i di bichi wə, bəni bədɔkɔ dzaka fibɔ a, “Jisɔs wələ kɔ Jɔn Njulibɔkɔ si wi fiəni dza i kpi wə. Akɔ gia yə yi fə wi na ka wi kaŋaki ŋga i fəki gia yi kaŋyini yələ lə.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Bədɔkɔ dzakayi fibɔ a, “Akɔ Ɛlaja si wi fiəni dzə.” Bədɔkɔ a, “Wi kɔ mi wi ntum wi Nyɔ widɔkɔ, wi num ka wi kikpu.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Ayakalə, Hɛlɔd wɔkɔ gia yiwɔ yakadəiŋ ka dzaka mfih a, “Akɔ Jɔn Njulibɔkɔ wə mih nì gba bwili fwu wi si wi fiəni dza i kpi wə.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Jɔn kɔ num Hɛlɔd mwi nì faaŋ bəni tsə kwa wi, fah i juŋ yi nsəŋ mə kɔm bə Hɛlɔdia kpə Filib wə wi nì kɔ waiŋnih Hɛlɔd, num Hɛlɔd nì kɔ wi dzɔ wi ka kpə wi.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Yi nì num yaka kɔm Jɔn nì kɔ wi dzaka i Hɛlɔd a, “Nchi ka bûm dəkə a mi kɔlə i dzɔ̂ kpə waiŋnih wi i kpə wi.”
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Si Jɔn nì dzakaki yakadəiŋ, Hɛlɔdia ka fasi wi i shɔm yi wə ka nəŋki dzəh i wɔɔ wi, kwati kə,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 kɔm Hɛlɔd nì lwaki Jɔn a wi kɔ mi wi chəŋ wi chu num mi wi Nyɔ. Wi ka tɔkniki a bə ma wɔ̂ɔ wi. Hɛlɔd nì shiki wɔkɔliki gia yə Jɔn nì dzakaki, shɔm ka nyaki wi ŋgəkə nalə, yakadəiŋ wi ka wɔkɔki ndzɔŋni i wɔkɔliki gia yə wi dzakaki.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Dzəh dzə baiŋ i Hɛlɔdia wə kpə Hɛlɔd, i jɔbi wə nyuwi nì fəki bini, wi bɔɔŋ bənji bu bəh kifwu ki bəni bə jum, bəh bəni bəmbum bəmbum bə Galili, i kwaka chɔkɔ biə bə nì bwɔ wi.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Waiŋ Hɛlɔdia wi kpaŋni liə dzə nyaka bini bindzɔŋni i Hɛlɔd bəh bəni bu bə bini nshiŋ. Wi ka dzaka i waiŋ wiwɔ a, “Bîkə na finə fiə wɔ kɔŋki, ma mih ni fə̂ i wɔ.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Wi chu dzi ŋkaiŋ dzaka a, “Bîkə na nə i mih, kɔŋ a numki na kiŋka ki tumi kəŋŋ, ma mih ni nya i wɔ.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Waiŋkpaŋni wiwɔ ka buku tsə bikə i nih wi a, “Mih dzaka a bə nyâ mih bəh nə?” Nih wi chukuli a, “Tsə̂ dzâka a bə nyâ fwu wi Jɔn Njulibɔkɔ i wɔ.”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Wi ka kɔmsi fiəni tsə akisəkə, dzaka i Ŋkuŋ Hɛlɔd a, “Mih nəŋki a wɔ nyâ fwu wi Jɔn Njulibɔkɔ i mih i liə i nsaŋa wə.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Ŋkuŋ wɔkɔ yaka, gwu kpi wi na bəh ŋga. Ayakalə, wi nəki nəiŋ kə gia yə wi nì dzaka, kɔm ŋkaiŋ biə wi nì kɔ wi dzi lɔ i bəni nshiŋ num bəni bə̀ bɔ nì kɔ i bini biwɔ wə, wi na chu kwuni ja yi yə wi nì dzaka i waiŋ wiwɔ.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Wi ka faaŋ chinda akisəkə a wi tsə̂ dzə̂ bəh fwu wi Jɔn. Wi ka tsə i juŋ yi nsəŋ mə gba fwu wi Jɔn,
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 jiə i nsaŋa wə, dzə bəh wi nya i waiŋ wiwɔ. Wi dzɔ, buku fɛiŋ tsə nya i nih wi.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Bwa bə mbaŋ bə Jɔn wɔkɔ, ka tsə dzɔ wini wi Jɔn ka ləə.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Bwa bə faaŋni bə Jisɔs bə̀ fiəni dzə yɛiŋ wi, fuku gia yichi yə bɔ nì fə, bəh yə bɔ nì lâniki bəni yɛiŋ i wi.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Wi ka dza dzaka i bɔ a, “Mbɛiŋ dzə̂ a mbɛiŋ mbɛiŋ, bə yâka tsə i di biə bəni mɔŋ fɛiŋ wə, bə wâka twɛsi.” Wi nì dzaka yaka kɔm bəni bəduli nì dzəki i di biə bɔ nì kɔ, bədɔkɔ nì nyəki, bədɔkɔ dzə. Bɔ kɔbi na i kaŋa na jɔbi i dzi.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Bə bɔ ka dza liə i ŋgwuki wə ka baka gwu a bɔ bɔ ka tsə i di biə bəni nì kɔkə fɛiŋ.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Ayakalə, bəni bəduli yɛiŋ bɔ si bɔ nì tsəki, ka kiə bɔ, ka buku i kikwili kichi wə ka yɔ̂kɔ tə̂iŋ bɔ. Bɔ yisi tsə buku fɛiŋ, na ka Jisɔs bəh bwa bu bə mbaŋ tsə buku fɛiŋ.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Jɔbi wə Jisɔs nì tsə buku fɛiŋ kpa, wi yɛiŋ mbaŋ wi bəni lə maaa, nshɛiŋ kwa wi bəh bɔ, kɔm bɔ nì kɔ aka shwáŋ bə jîə mi wi tɔknini kɔ̂bi. Wi ka yisi i laniki bɔ bəh gia yiduli.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Jɔbi wə wɔŋ nì liəki tsəki, bwa bu bə mbaŋ dza dzə yɛiŋ wi ka dzaka a, “Fa kɔ i chwa num jɔbi tsə lɔ,
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 bêe bəni bələ ma bɔ tsə̂ i kikwili bəh i kidi ki kɔmsini wə fa, i tâŋ biɛiŋ bibɔ bidzini.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Ayakalə, Jisɔs chukuli n'yi a, “Mbɛiŋ mwi nyâ bɔ bəh dzɛiŋ i dzî.” Bɔ bikə i wi a, “Wɔ nəŋki a buku tsə̂ nə̂ŋ bədanali gi yifa ka bə tâŋ biɛiŋ bidzini yɛiŋ i dzə̂ nyâ i bɔ ka bɔ dzi a?”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Jisɔs bikə i bɔ a, “Mbɛiŋ kaŋaki chɔkɔ yi blɛd yi maiŋ? Mbɛiŋ tsə̂ tsɛ̂iŋ.” Bɔ tsə tsɛiŋ, ka fuku a, “Chɔkɔ yi blɛd yite bəh bwɔ́kɔ yifa.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Jisɔs ka dzaka a bwa bu bə mbaŋ dzâka a bəni nûmyi i mfwaŋ wə i mbaŋ wə mbaŋ wə, i kaka kaka wə.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Ayakadəiŋ, bəni bəwɔ ka nûmyi i kuku i mbaŋ wə gbi gbi bədɔkɔ mbaŋshi mbaŋshi.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Jisɔs dzɔ chɔkɔ yi blɛd yə yite bəh bwɔkɔ yə yifa, tsɛiŋ yaka i bɛiŋ, nya kiyɔŋni i Nyɔ, ka gbɛyi nya i bwa bu bə mbaŋ, a bɔ gâa i bəni. Wi gaa tə bwɔkɔ yifa yə i bɔ bəchi.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Bəni bəchi dzi fwuli.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Bwa bə Jisɔs bə mbaŋ juŋni biŋka bi blɛd bəh bwɔkɔ yə yi nì bɛsi, bi jikə káh jwɔfi ntsɔ yifa.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Bəni bə̀ bɔ nì dzi biɛiŋ bidzini biwɔ nì kɔ bənyuku bənchuku bəte.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Jisɔs ka dzaka akisəkə a bwa bu bə mbaŋ lîə i ŋgwuki wə bɔ dâŋ tsə̂ i ninshiŋ i Besayda, wi baaŋ ka bɔni bəni a bɔ kwɛ̂.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Si wi baaŋ bɔni bɔ yakadəiŋ, ka dza yaka i ŋkwuŋ bɛiŋ i tsa.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Biŋ ji, ŋgwuki num lɔ i bɔkɔ kintəəŋ, Jisɔs kɛiŋ a ŋkwuŋ bɛiŋ wi mbɔŋ.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Wi yɛiŋ si bwa bu bə mbaŋ fumki bəh ŋgwuki, kɔm fiəkə nì dzəki i bɔ nshiŋ chini ŋgwuki wiwɔ. A num asi chɔkɔ wɔɔki dzəki wi nyə ka dzəki i bɔ wə, nyani i mwi bɛiŋ. Wi nì dzəki ka wi nəŋki i tsə daŋsi bɔ.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Bɔ ka yɛiŋ wi si wi nyaniki dzəki i mwi bɛiŋ, ka kwakaki a, akɔ ŋkwusa. Bɔ wam bəh ŋga,
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 kɔm bɔ bəchi nì yɛiŋ wi yaka ndzaŋ kwa bɔ. Akisəkə, Jisɔs ka dzaka i bɔ a, “Mbɛiŋ kâŋa shɔ́m, akɔ mih. Kiə mbɛiŋ ki lwâ kə akɔ mih.”
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Si wi dzaka yakadəiŋ, ka liə num i ŋgwuki mə bəh bɔ, fiəkə yiwɔ ka kpichumi. Ayaka bɔ tsɛiŋ lə, dzaka wɔm bɔ,
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 kɔm bɔ nì ka kiə dəkə gia yə chɔkɔ yi blɛd yə nì chusiki kɔm Jisɔs, num kɔm bɔ nì ka wɛli dəkə shɔ́m yibɔ.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Jɔbi wə bɔ nì daŋ bɔkɔ yə buku tsə i kimbu ki Genesalet wə, ka fasi ŋgwuki wiwɔ i bɔkɔ kpəŋ.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Si bɔ nì buku i ŋgwuki wə, bəni bəduli ka kiə Jisɔs fɛiŋ akisəkə,
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 bɔ yɔkɔ tsə i bidi bibɔ bichi wə fɛiŋ, bwili bəni bə jwɛiŋ dzə bəh bɔ i di biə bɔ nì wɔkɔ a Jisɔs kɔ fɛiŋ.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Na faiŋ Jisɔs nì tsəki, na i midini wə i chwa, nabə i kikwili kimbum wə nabə i kitumi wə, bəni ka dzəki bəh bəni bə jwɛiŋ i di biə bəni si juŋni, bɔ ka tsaki wi a bɔ kɔ̂m a jəŋ wi wimbuŋ. Mi wichi wə wi nì kɔmki wi, wi bɔnih a bɔnihni.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.