Marcos 5
cug (CUG) vs VC
1 Jisɔs bəh bwa bu bə mbaŋ daŋ kinchwɔ kimbum ka buku tsə i waka, i kimbu ki bəni bə Gɛlasen wə.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Si wi nì bukuki i ŋgwuki mə, wi baŋsi bəh mi widɔkɔ biŋ'waka bichu njiŋsi wi, num wi buku i bita biə bə nì ləəki bəni yɛiŋ.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Mi wiwɔ nì nɔki i bita biwɔ mə. Mi widɔkɔ kɔbi fɛiŋ wə wi nì kɔ i kaŋa wi, na bəh nsəŋ.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 I kaŋ yiduli wə, bə nì shiki jiəki wi i biŋkɔm wə, kaŋa tsɛ́iŋ yi bəh bənsəŋ, wi guku təiŋyi bənsəŋ bəwɔ, shakyi biŋkɔm. Mi nì mɔŋ wə wi nì kɔ i kaŋa wi.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Mi wiwɔ nì fiəliki nnyaki i bita biwɔ yaka wi tsə buku i ŋkwuŋ wə nchɔkɔ bəh nshi, wamyi, kwɔksi gwu yi bəh kitəh.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Si wi yɛiŋ Jisɔs wi kɛiŋ nanu, wi yɔkɔ tsə tum binyu i wi nshiŋ,
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 wi də bwili bəh ŋga a, “Jisɔs Waiŋ Nyɔ wə wi kɔ Fwu wi Biɛiŋ Bichi wə, wɔ nəŋki nə i mih wə a? Mih tsâki wɔ i yɛli wi Nyɔ wə kiə wɔ ki nyâ kə ŋgəkə i mih.”
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Wi nì dzakaki yakadəiŋ, kɔm Jisɔs nì kɔ wi kaŋyi lɔ a, “Kiŋ'waka kichu kələ bûku i mi wələ wə.”
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Jisɔs bikə i wi a, “Yɛli wa kɔ ndə.” Wi chukuli a, “Yɛli wuŋ kɔ mbaŋ, kɔm buku duki lə.”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Si wi chukuli yakadəiŋ, ka tsaki Jisɔs a fɛiŋ fɛiŋ a wi ma kɔ̂ŋŋ bɔ i kimbu kələ wə.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 A nì kɔ yaka mbaŋ wi bifi biduli dzi i ŋgaŋni chɛiŋ fɛiŋ.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Biŋ'waka bichu biwɔ ka tsa Jisɔs a, “Chîŋsi buku num i bifi biə yaka wə, ma buku liə i bi wə.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Jisɔs bum. Ayaka biŋ'waka biwɔ ka buku i mi wiwɔ wə, tsə liə i bifi wə. Mbaŋ wiwɔ nì kɔ bifi ka bənchuku bəfa. Bi sɛiŋ shi i fəŋ wə, shi tsə gbɔyi i bɔkɔ yiwɔ wə fɛiŋ ləŋ ka kpiyi.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Bəni bə̀ bɔ nì tɔkniki bəh bifi biwɔ dza fɛiŋ, gɛiŋ, tsə fuku gia yiwɔ i kwili kintəəŋ bəh i di bichi wə fɛiŋ. Bəni ka wɔkɔ, buku dzə i yɛiŋ gia yə yi si num.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Bɔ dzə i di biə Jisɔs nì kɔ, yɛiŋ mi wə mbaŋ wi bəchinda bə ŋkpɛli nì shiki njiŋsiki wi, num wi shinum fɛiŋ, ka lɔh bəmbuŋ bu, num mfi bi fiəni dzə. Bɔ lwa na bəh ŋga.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Bəni bə̀ bɔ nì yɛiŋ gia yə yi num, ka fuku i bəni si yi nì num bəh mi wə mbaŋ wi biŋ'waka bichu biə nì kɔ i wi wə, i tasi bəh gia yi bifi.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Si bɔ wɔkɔ yakadəiŋ, yisi i tsaki Jisɔs a wi nyə̂ i di bibɔ wə.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Jisɔs ka liə i ŋgwuki mə, mi wə bəchinda bə ŋkpɛli nì buku i gwu yi mə ka tsaki Jisɔs a bɔ wi nyə.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Jisɔs nəiŋ, ka dzaka i wi a, “Nyə̂ tsə̂ i wɔ dzu, ma wɔ tsə̂ fûku i bəni ba gia yə Bah fə i wɔ, bəh si wi kwasi nshɛiŋ i wɔ.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Ayakadəiŋ, mi wiwɔ ka nyə, tsə ka nyaniki fukuki i tumi kichi kə bə bɔɔŋki a Kikwili Jwɔfi, gia yə Jisɔs fə i wi. Bəni ka wɔkɔ yaka, num lɔ bəh ŋkaŋyi.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Jisɔs fiəni daŋ i ŋgwuki wə tsə i kiwuŋ kəyaka wə i kɔmsi tsə i kinchwɔ kimbum kpəŋ, mbaŋ wi bəni chu juŋni dzə fɛiŋ.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Tikwili wi juŋ yi tsani widɔkɔ ka dzə fɛiŋ, yɛli wi num Jaylus. Si wi yɛiŋ Jisɔs, ka tsə tum binyu i wi nshiŋ,
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 tsa wi a fɛiŋ fɛiŋ ka dzaka a, “Waiŋ wuŋ wi nchiŋ wi kpaŋni kɔ a i kpi. Mntee wɔ, dzə̂ ma wɔ kɔ̂m kaŋ ya i wi wə ma wi bɔnih ka wi ma kpi”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Jisɔs ka dza bɛiŋ bəh wi ka tsəki, mbaŋ wi bəni kwu biəli Jisɔs faaŋni.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Kpaŋa widɔkɔ nì kɔlə i kintəəŋ ki mbaŋ wiwɔ wə num jɔbi wi shi baaŋ a baaŋni i jía wə jwɔfi ntsɔ yifa.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Wi nì kɔ wi bɔh nalə i bəni bə tsa bəduli chɛiŋ, bəkəli biɛiŋ bichi biə wi nì kaŋaki, jwɛiŋ tsə a ninshiŋ tsəni.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Si wi nì kɔ wi wɔkɔ lɔ kɔm Jisɔs, wi ka dzə i wi jum i mbaŋ kintəəŋ, kɔm mbuŋ wi,
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 kɔm wi nì kɔ wi dzaka i wi shɔm a, “Mih ka kɔm na a mbuŋ wi, ma mih nì bɔnih.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Si wi nì kɔm yakadəiŋ, jwɛiŋ yi kaa akisəkə. Miŋkpaŋa wiwɔ wɔkɔ na i gwu yi wə si wi bɔnih.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Jisɔs ka wɔkɔ asi ŋga buku i gwu yi wə, wi fiəni gwu akisəkə, bikə i bəni a, “A kɔm ndə mbuŋ wuŋ a?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Bwa bu bə mbaŋ chukuli i wi a, “Wɔ yɛiŋ si bəni faaŋniki wɔ, wɔ chu bikə mi wə wi kɔm wɔ a?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Jisɔs baaŋ a tsɛiŋki i yɛiŋ mi wə wi kɔm wi.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Ayakadəiŋ, kpaŋa wiwɔ ka kiə gia yə yi num bəh wi, wi ka dzə, lwa nyumi, tum binyu i Jisɔs nshiŋ fuku ŋkɔŋ wi wichi i wi.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Jisɔs dzaka i wi a, “Waiŋ wuŋ, shɔm ya yə wɔ jiə i mih yi fə wɔ bɔnih lɔ, tsə̂ bindzɔŋ. Wɔ ta lɔ i jwɛiŋ ya wə.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Asi Jisɔs ni kɛiŋki wi dzaka i miŋkpaŋa wiwɔ yakadəiŋ, bəni bədɔkɔ dzə fɛiŋ num bɔ nyə i juŋ yi Jaylus wə tikwili wi juŋ yi tsani, dzaka i wi a, “Waiŋ wa kpi lɔ. Ma chu nyâ ŋgəkə i Mi wi Lanini wələ?”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Si bɔ dzaka yakadəiŋ, Jisɔs wɔkɔ, ayakalə wi fə aka wi ka wɔkɔ dəkə ka dzaka i Jaylus a, “Kiə wɔ ki lwâ kə, jîə a shɔm ya i mih shəŋ.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Asi bɔ nì tsəki, Jisɔs ka bum dəkə a mi widɔkɔ bîəli wi a kɔbi a Bita bəh Jɛm bəh Jɔn wə waiŋnih Jɛm.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Asi bɔ ni tsə buku i juŋ yi tikwili wi juŋ yi tsani wə, Jisɔs yɛiŋ si bəni gɔkɔki di bəh midɛm fɛiŋ.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Wi liə dzu, bikə a, “Mbɛiŋ gɔkɔki di bəh midɛm kɔm nə? Waiŋ wiwɔ ka kpi dəkə, wi nɔki num nɔni.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Bɔ ka suŋuki lɔ wi suŋuni. Wi dza bwili bəni bəchi i biŋ, dzɔ shəŋ tii waiŋ bəh nih waiŋ bəh bəni bu bə mbaŋ bətali bəh bɔ liə tsə i di biə waiŋ wiwɔ nì nɔki.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Wi kaŋa waiŋ wiwɔ i tsɛiŋ wə dzaka i já yibɔ a, “Talita kumi!” Yi num a, “Waiŋkpaŋni, mih dzakaki i wɔ, dzâ bɛiŋ.”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Akisəkə yakadəiŋ, wi ka dza bɛiŋ ka nyani. Waiŋkpaŋni wiwɔ nì kɔ jía jwɔfi ntsɔ yifa. Bɔ yɛiŋ yaka dzaka wɔm bɔ.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Jisɔs kiŋ i bɔ nalə a kiə bɔ ki fə̂ kə a mi widɔkɔ kîə gia yə yi num, ka dzaka a bɔ tsɛiŋ fiɛŋ wi dzi.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.