Marcos 10
cug (CUG) vs NVT
1 Jisɔs dza fɛiŋ, tsə i kimbu ki tumi ki Judea wə, daŋ Bɔkɔ yi Jɔdan ka tsə i kiwuŋ. Mbaŋ wi bəni ka chu juŋniki dzəki i wi kpəŋ, wi ka laniki bɔ asi wi nì shiki wi lani.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Bəfalasi dza dzə i mɔmsi wi, ka bikə i wi a, “Nchi bumki lə a mi kɔlə i kɔ̂ŋŋ kpə wi a?”
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Jisɔs fiəni bikə tə i bɔ a, “Muses nì nya nchi a mbɛiŋ fə̂ki dəiŋ a?”
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Bɔ chukuli a, “Muses nì kɔ wi bêe a mi kɔlə i bee kpə wi. Jɔbi wə wi bee, wi nyâka kiŋwakti ki chusi a ŋgaiŋ bee wi, wi nyâ i wi.”
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Jisɔs chukuli i bɔ a, “Akɔ kɔm kifwu kimbɛiŋ kiləkəli ka Muses nyaka nchi wələ i mbɛiŋ.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Ayakalə, a nì kɔ i kin'yisi ki mbi wə Nyɔ nì maa num minyuku bəh miŋkpaŋa. Si wi maa yakadəiŋ ka dzaka a,
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 ‘Akɔ kɔm yələ minyuku bi bêe ba wi bəh nih wi wi chîŋni bəh kpə wi,
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 ayaka ma bɔ bəfa bi fiəni num i mi wimu wə.’ Ayakadəiŋ, bɔ bi chu num kə ka bəni bəfa, bɔ bi numki i mi wimu.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Yi kɔ a, fiɛŋ fiə Nyɔ kɔ wi chiŋni lɔ, kiə mi bi mɔ̂m kə i gâli.”
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Jɔbi wə Jisɔs bəh bwa bu bə mbaŋ nì kɔ dzu, bɔ chu bikə i wi kɔm gia yiwɔ.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Wi chukuli i bɔ a, “Na ndə wə wi bee kpə wi ka dzɔ widɔkɔ, yaka wi fə chu i kpə wi i nɔki bəh miŋkpaŋa widɔkɔ.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Miŋkpaŋa ka buku nyuwi, tsə dzɔ minyuku widɔkɔ, yaka wi fə chu, i tsə nɔki bəh minyuku widɔkɔ.”
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Bəni nì dza ka dzəki bəh bwa i Jisɔs a wi kɔm bɔ a bəh kaŋ, bwa bu bə mbaŋ kabə kaŋyi bɔ.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Jɔbi wə Jisɔs nì yɛiŋ yakadəiŋ, shɔm bɔkɔ wi, wi dzaka i bɔ a, “Mbɛiŋ bêe ma bwa bəwɔ dzə̂ki i mih wə, kiə mbɛiŋ ki chî kə bɔ, kɔm ŋkuŋ bi Nyɔ kɔ num i bəni ka bələ.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Mih fukuki ŋkɔŋ i mbɛiŋ a, mi wə wi ka dzɔ dəkə ŋkuŋ bi Nyɔ ka waiŋ wi nchiŋ wələ, wi mɔŋ i bi liə i bi wə.”
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Si wi dzaka yakadəiŋ, dzɔ kumi bɔ, jiə kaŋ i bɔ wə, bɔiŋsi bɔ.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Jisɔs dza a ŋgaiŋ nyə wə, mi widɔkɔ yɔkɔ dzə tum binyu i wi nshiŋ ka dzaka a, “Mi wi Lanini, wɔ wə wɔ kɔ mi wi ndzɔŋni, gia yə mih kaŋaki i fə̂ ka mih ni kwati nɔni kə ki bi tsə kaa kə kɔ na nə a?”
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Jisɔs chukuli i wi a, “Wɔ bɔɔŋ mih a mi wi ndzɔŋni kɔm nə? Mi widɔkɔ kɔkə wə wi ndzɔŋki. A kɔbi a Nyɔ shəŋ wə wi ndzɔŋki.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Ntə wɔ kiəki lə bənchi bə Nyɔ bə̀ bɔ dzakaki a, ‘Kiə wɔ ki wɔ̂ɔ kə mi, kiə wɔ ki nɔ̂ kə bəh kpə mi, kiə wɔ ki chwɔ̂ kə, kiə wɔ ki bêeŋ kə nsaka wi ntəkə, kiə wɔ ki fə̂ kə kimfikili, bəh wə a wɔ kɔ̂ksi ba wa bəh nih wa?’”
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Mi wiwɔ chukuli i Jisɔs a, “Mi wi lanini, bənchi bələ bəchi kɔ num mih nì jiəki lə bɔ i yisi si mih nì kɛiŋki waiŋ wi sumi.”
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Jisɔs bwaŋ dzəkəh i wi wə lə tulululu, kɔŋ wi, ka dzaka i wi a, “Fiɛŋ fidɔkɔ baaŋ fimu fiə wɔ kɛiŋki i fə̂. Tsə̂ tâŋni biɛiŋ bia bichi biə wɔ kaŋaki, ma wɔ gâa kpɔ wiwɔ i bəni bə kifuu, ka wɔ bi kwati mbum num i tumi ki bɛiŋ wə. Wɔ ka fə yakadəiŋ, wɔ dzə̂ bîəli mih.”
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Si Jisɔs dzaka yakadəiŋ, mi wiwɔ wɔkɔ yaka shi wuuŋ wi i fuŋ, wi fiəni gwu ka tsəki num a nshɛiŋ nshɛiŋ, kɔm wi nì kaŋaki lə mbum nalə.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Jisɔs dza fiəni gwu tsɛiŋ tali bwa bu bə mbaŋ, dzaka i bɔ a, “Yi ləkəki lə na bəh ŋga i bəni bə kpɔ i bi liə i ŋkuŋ bi Nyɔ wə.”
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Ndzaka wiwɔ fumsi bwa bu bə mbaŋ. Jisɔs ka chu dzaka i bɔ a, “Bwa bəŋ, yi ləkəki lə na bəh ŋga i mi i liə i ŋkuŋ bi Nyɔ wə!
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Yi bɔniki alə i kikum i liə i dzəŋə yi nsala wə, tsə si mi wi kpɔ kɔ i liə i ŋkuŋ bi Nyɔ wə.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Bɔ wɔkɔ yaka, yi fumsi bɔ na bəh ŋga, bɔ ka dzakayiki a bɔ bɔ a, “Aka bə num yaka, ma ndə bi bɔiŋ a?”
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Jisɔs fiəni tsɛiŋ bɔ lə, ka dzaka i bɔ a, “Yələ ləkəki alə i mi wiwɔm, ayakalə i Nyɔ gia yidɔkɔ kɔkə yə yi ləkəki i wi.”
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Bita ka dza dzaka i Jisɔs a, “Tsɛ̂iŋ, buku bee biɛiŋ bichi ka biəliki wɔ.”
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Jisɔs chukuli i wi a, “Mih fukuki ŋkɔŋ i wɔ a, Mi kɔkə wə wi bee juŋ yi, nabə bwa bə nih wi, nabə jɛ́mi yi, nabə nih wi, nabə ba wi, nabə bwa bu, nabə khə wi, a wi bee kɔm mih bəh kɔm ntum wi ndzɔŋni wi Nyɔ,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 a wi bi num wi kaŋa kə júŋ bəh bwa bə nih wi, bəh jɛ́mi yi, bəh nih wi, bəh bwa, bəh kikhə kiŋkani gbi tsə si wi nì kaŋaki. Ayaka bəni bi bwaŋki lə gvu tə i wi chɛiŋ, i jɔbi wi dzəni wə, wi bi kwati nɔni kə ki bi tsə kaa kə.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Ayakalə, bəni bəduli bə̀ bɔ kɔ i ninshiŋ i liə bi numki num i jum wə, bəduli bə̀ bɔ kɔ i jum wə i liə bi numki num i ninshiŋ.”
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Jisɔs bəh bwa bu bə mbaŋ ka chu dza kwa dzəh, ka yakaki tsəki i Jɛlusalɛm wi tsə i ninshiŋ. Ayaka bwa bu bə mbaŋ num bəh ŋkaiŋyi. Bəni bə̀ bɔ nì biəliki wi tə bə́ lwa. Jisɔs chu dzɔ bwa bu bə mbaŋ bə̀ jwɔfi ntsɔ bəfa bəh bɔ baka gwu wi fuku i bɔ gia yə yi ni num bəh wi.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 Wi dzaka i bɔ a, “Mbɛiŋ wɔ̂kɔli, bukumbɛiŋ si yaka tsə i Jɛlusalɛm, bə num i tsə nya mi wə yɛli wi kɔ Waiŋmi i kaŋ yi bətii mfə gia bəmbum bəh bəni bə̀ bɔ laniki bənchi bə Nyɔ, bɔ ni saka təiŋ nsaka wi a bə wɔ̂ɔ wi, ka bɔ nya i kaŋ yi tumi wə,
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 ayaka bɔ ni tɔyi wi, chuhyi midziŋ i gwu yi wə, bə twɛiŋ wi, bə wɔɔ wi, a bi ka num i kaŋ yitali wə, wi bi dza i kpi wə.”
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Jɛm bəh Jɔn bə̀ bɔ nì kɔ bwa bə Sɛbide, dza dzə yɛiŋ Jisɔs ka dzaka i wi a, “Mi wi lanini, gia yidɔkɔ kɔlə yə buku nəŋki a wɔ fə̂ i buku.”
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Wi bikə i bɔ a, “Mbɛiŋ nəŋki a mih fə̂ nə i mbɛiŋ?”
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Bɔ chukuli a, “Buku nəŋki a jɔbi wə wɔ bi numki i mbum bia wə, ma buku bi num i biŋgbɔkɔ bimbum wə, mi widɔkɔ i tsɛiŋ ya yiləkəli wə, widɔkɔ i yi kimiəkə wə.”
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Jisɔs chukuli i bɔ a, “Mbɛiŋ kiəki kə gia yə mbɛiŋ bikəki. Mbɛiŋ kɔlə i bi mu bwam wi ŋgəkə wə mih bi mu, nabə i liə i ŋkaiŋni wi ŋgəkə wimbum wə mih bi liə yɛiŋ a?”
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Bɔ chukuli a, “Buku kɔlə i fə.” Jisɔs dzaka i bɔ a, “Mbɛiŋ kɔlə i mu bwam wi ŋgəkə wə mih ni mu, bəh i liə tə i ŋkaiŋni wi ŋgəkə wimbum wə mih bi liə yɛiŋ,
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 ayakalə i shinum i kimbu kəŋŋ ki tsɛiŋ yiləkəli wə nabə i yi kimiəkə wə a kɔkə di biŋ i nya i mi. Di biwɔ kɔ i bəni bə̀, bə nì kɛiŋsi di biwɔ i bɔ.”
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Jɔbi wə kiŋka ki bwa bə mbaŋ bə Jisɔs bə̀ jwɔfi bɔ nì wɔkɔ kɔm gia yiwɔ bɔksi tɔɔ i Jɛm bəh Jɔn.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Jisɔs bɔɔŋ bɔ bəchi, ka dzaka i bɔ a, “Ntə mbɛiŋ kiəki lə a bəni bə̀ bɔ sakaki kitumi ki bəni bədɔkɔ si yaka num i bəni bəbɔ bɛiŋ, bəni bəmbum bəbɔ chusi ŋga bibɔ i bɔ bɛiŋ a?
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Yəmaka kaŋaki kə i numki yakadəiŋ i mbɛiŋ kintəəŋ. Mi wə wi nəŋki i num mi wimbum i mbɛiŋ kintəəŋ wi kaŋaki i nûm wə wi nɔmki num nɔmni i mbɛiŋ.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Mi wə wi nəŋki i num mi wi ninshiŋ i mbɛiŋ kintəəŋ, wi kaŋaki i nûmki mfa wi mi wichi.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Mbɛiŋ kîəki a mi wə yɛli wi kɔ Waiŋmi nì ka dzə dəkə a bə nɔ̂mki i wi. Wi nì dzə i nɔmki i bəni, i nya nɔni ki ka n'yɛlih i yɛlih bəni bəduli i kpi wə.”
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Bɔ nyani tsə buku i kwili wi Jɛliku wə. Jɔbi wə Jisɔs nì nyəki fɛiŋ bəh bwa bu bə mbaŋ bəh mbaŋ wi bəni wimbum, kifəkə kidɔkɔ shi num a dzə kpəŋ nywa biɛiŋ, yɛli wi num Batimayus, waiŋ Timayus.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Jɔbi wə wi si wɔkɔ a akɔ Jisɔs wi Nasali, wi yisi ka wamki bəh ŋga a, “Jisɔs, waiŋ Ŋkuŋ Dɛbit kwâsi nshɛiŋ i mih.”
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Bəni bəduli dza yisi i kaŋyi wi dzaka a wi bâŋ. Ayakalə, wi chu fiəni wam na bəh ŋga a, “Waiŋ Ŋkuŋ Dɛbit kwâsi nshɛiŋ i mih.”
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Jisɔs ka num, ka dzaka a bə bɔɔŋ wi. Bɔ bɔɔŋ kifəkə kiwɔ, ka dzaka i wi a, “Kâŋa shɔm, dzâ bɛiŋ, wi bɔɔŋki wɔ.”
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Kifəkə kiwɔ ka saka baa mbuŋ i gwu yi wə lɔɔ i kuku, saka dza bɛiŋ tsə i Jisɔs wə.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Jisɔs bikə i wi a, “Wɔ nəŋki a mih fə̂ nə i wɔ a?” Kifəkə kiwɔ chukuli a, “Mi wi Lanini, mih nəŋki i yɛiŋki biɛiŋ.”
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Jisɔs ka dzaka i wi a, “Wɔ tsə̂ mfia. Shɔm yə wɔ jiə i mih fə wɔ bɔnih.” Akisəkə dzə́kəh yi baiŋ wi ka yɛiŋki biɛiŋ, ka biəliki Jisɔs i di biə wi nì tsəki.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.