Lucas 22
cug (CUG) vs ARC
1 Jɔbi wi Dzini bi Blɛd wə bə ka jiə dəkə dzɔɔŋ yɛiŋ, bə nì bɔɔŋki a, Dzini bi Ntsədaŋ, bi nì kɔmsiki dzəki.
1 Estava, pois, perto a Festa dos Pães Asmos, chamada de Páscoa.
2 Bətii mfə gia bəmbum bəh bəni bə̀ bɔ nì laniki bənchi bə Nyɔ, ka nəŋki dzəh i wɔ̂ɔ Jisɔs fɛiŋ i nyumi wə, kɔm bɔ nì lwaki bəni.
2 E os principais dos sacerdotes e os escribas andavam procurando como o matariam, porque temiam o povo.
3 Satan ka liə i shɔm yi Judas wə bə nì bɔɔŋki a Iskaliɔt, num mi i mbaŋ wi bwa bə Jisɔs bə̀ jwɔfi ntsɔ bəfa.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Wi ka tsə i bətii mfə gia bəmbum bəh kifwu ki bəni bənchi bə̀ bɔ nì tɔkniki bəh juŋ yi fəni yi gia. Ayaka bəh bɔ ka kɛiŋsi asi wi ki nyaniki ka wi taŋni Jisɔs i bɔ.
4 E foi e falou com os principais dos sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria,
5 Bɔ wɔkɔ ndzɔŋni ka kɛiŋsi i gɔm wi bəh kpɔ.
5 os quais se alegraram e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Wi bum, ka tsə yisi i nəŋki dzəh i nya Jisɔs fɛiŋ i kaŋ yibɔ wə mbaŋ wi bəni du kə fɛiŋ.
6 E ele concordou e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Chɔkɔ biə Dzini bi Blɛd wə bə kɔ maka bə jiə dzɔɔŋ yɛiŋ, bɔ si kum waiŋ jaka kɔm bə Dzini bi Ntsədaŋ biələ jɔbi wə bi nì dzə kpɛiŋ,
7 Chegou, porém, o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava sacrificar a Páscoa.
8 Jisɔs ka faaŋ Bita bəh Jɔn ka dzaka a, “Mbɛiŋ tsə̂ kɛ̂iŋsi biɛiŋ biə bukumbɛiŋ ni dzî Dzini biələ yɛiŋ.”
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a Páscoa, para que
9 Bɔ bikə i wi a, “Wɔ nəŋki a buku tsə̂ kɛ̂iŋsi num faiŋ?”
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Wi chukuli a, “Mbɛiŋ wɔ̂kɔ, asi mbɛiŋ liəki tsəki i kwili wə, mbɛiŋ ni baŋsi bəh mi, num wi bəkə mwi i kpəŋə mə, mbɛiŋ bîəli wi i juŋ yə wi ni tsə liə yɛiŋ.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 Jɔbi wə mbɛiŋ biəli, mbɛiŋ dzâka i tii juŋ wiwɔ a, Mi wi Lanini bikəki di bi juŋ yi bəni bə dzəni a ŋgaiŋ bəh bwa bu bə mbaŋ ni dzi Dzini bi Ntsədaŋ yɛiŋ kɔ faiŋ a?
11 E direis ao pai de família da casa: O mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Wi ka ni chusi lum wimbum i juŋ yi bɛiŋ wə num bə kɛiŋsi jiə lɔ, mbɛiŋ ka ni tsə̂ num yɛiŋ i kɛ̂iŋsi biɛiŋ bichi.”
12 Então, ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei os preparativos.
13 Bɔ tsə yɛiŋ a liŋ si Jisɔs nì dzakaki i bɔ. Ayaka bɔ ka kɛiŋsi biɛiŋ bi dzini bi Dzini bi Ntsədaŋ biə fɛiŋ.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a Páscoa.
14 Jɔbi nì dzə kpɛiŋ, Jisɔs bəh bwa bu bə ntum dzə shinum ka dziki.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e, com ele, os doze apóstolos.
15 Wi dza dzaka i bɔ a, “Mih si kɔŋki lə nalə a mih dzi Dzini bi Ntsədaŋ biələ bukumbɛiŋ ka mih yɛiŋ ŋgəkə wə wi dzəki lə.
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta Páscoa, antes que padeça,
16 Mbɛiŋ kîəki lə a mih bi chu dzi kə Bini biələ i tsə buku jɔbi wə bi bi dzə kpɛiŋki, ka Nyɔ bi sakaki ŋkuŋ bi.”
16 porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Wi dzɔ bwam nya kiyɔŋni i Nyɔ dzaka a, “Mbɛiŋ kɔ̂ mû tsə̂si dâŋsi mbɛiŋ bəchi.
17 E, tomando o cálice e havendo dado graças, disse: Tomai-o e reparti-
18 Mih fukuki i mbɛiŋ a i yisi i liə i tsə, mih ni chu mu kə mbih mi kpɛiŋ wi laani wələ na ka ŋkuŋ bi Nyɔ bi dzə.”
18 porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o Reino de Deus.
19 Wi dzɔ blɛd, nya kiyɔŋni i Nyɔ, gbɛyi nya i bɔ, dzaka a, “Fa kɔ gwu yiŋ, mih nyaki i mbɛiŋ, mbɛiŋ fə̂ki ayaka i kwâkaki mih.”
19 E, tomando o pão e havendo dado graças, partiu- o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isso em memória de mim.
20 Yi num ayaka, asi bɔ dzi kaasi kichiŋni, wi dzɔ bwam wi mbih ka dzaka a, “Bwam wələ kɔ miŋkaiŋ mi Nyɔ mimfiaŋ mə Nyɔ dzi bəh mwa məŋŋ mə mɔ shuku buku kɔm mbɛiŋ.
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o Novo Testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Ayakalə, mbɛiŋ wɔ̂kɔ mi wə wi ni taŋni mih, wi dziki lə fa bəh mih.
21 Mas eis que a mão do que me trai
22 Mbɛiŋ kîəki a mi wə yɛli wi kɔ Waiŋmi bi nyə asi Nyɔ nì sisi jiə. Ayakalə, ŋgəkə wimbum kɔ wi mi wə wi taŋni wi.”
22 E, na verdade, o Filho do Homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Bɔ yisi i bikəki a bɔ bɔ mi wə wi kɔ i fə̂ yələ gia i bɔ kintəəŋ akɔ ndə a?
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Bɔ dza yisi i ŋgukuli a bɔ bɔ a, akɔ ndə mi wimbum i bɔ kintəəŋ a?
24 E houve também entre eles contenda sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Jisɔs dzaka i bɔ a, “Bəŋkuŋ bə fa kuku kaŋaki lə ŋga i bəni bəbɔ bɛiŋ, ayaka bəni bə̀ bɔ sakaki tumi, bə bɔɔŋ bɔ a bimba bi bəni.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Ayakalə, yi mɔŋ dəkə i num yaka bəh mbɛiŋ. Wəmaka mi i mbɛiŋ kintəəŋ kaŋaki i dzɔki gwu yi ka waiŋ wi nchiŋ.
26 Mas não seja como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Mi wimbum kɔ winaiŋ, mi wə wi yəkəli ka dziki a dzini, ma mi wə wi tsəsiki dzɛiŋ a? Ntə asi num mi wə wi yəkəli ka dziki a dzini a? Ayakalə, mih kɔ i mbɛiŋ kintəəŋ ka mi wə wi nɔmki i mbɛiŋ.
27 Pois qual é maior: quem está porém, entre vós, sou como aquele que serve.
28 Akɔ mbɛiŋ bə̀ mbɛiŋ ni numki bəh mih bəh ŋga i jɔbi wuŋ wi ŋgəkə wə wichi.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Yi kɔ a liŋ asi Ba wuŋ nya mih bəh ntɔŋ a mih sakaki, mih ni nya lə tə ŋga biwɔ a mbɛiŋ i sakaki.
29 E eu vos destino o Reino, como meu Pai mo destinou,
30 Mih nya lə, ka bukumbɛiŋ ni dziki bə mu i di bi ntɔŋ wuŋ wə, ka mbɛiŋ bi num i biŋgbɔkɔ wə, i sakaki chwɔŋbijuŋ bi Islae biə jwɔfi ntsɔ bəfa.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Jisɔs ka dza bɔɔŋ Bita a, “Samɔn, Samɔn wɔ̂kɔli, Satan dzɔ ŋga i kpəkə mbɛiŋ bəchi i bwili mbɛiŋ bədɔkɔ asi mi si kpəkə chi i gəŋ wə.
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo.
32 Ayakalə, mih tsa i wɔ, a shɔm ya ma bûku i mih. Jɔbi wə wɔ fiəni bɔɔŋ mfi bia, wɔ nyâ ŋga i bwa bə nah.”
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Bita dzaka a, “Bah, mih kpɛiŋniki lə i tsə nsəŋ nabə i kpi, bəh wɔ.”
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Jisɔs chukuli i wi a, “Bita wɔ̂kɔli, mih fukuki i wɔ, ka kwɔkɔ ni numki i tɔŋ daiŋ, wɔ ni məŋni lə mih kiŋkani kitali, a wɔ kiəki kə mih.”
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Wi dza bikə i bɔ a, “Mbɛiŋ kwaka jɔbi wə mih nì faaŋ mbɛiŋ kpɔ kɔbi kiba kɔbi bəh dzuyigvu kɔbi, mbɛiŋ nì nyaniki yaka mbɛiŋ nì num dzah finə a?” Ayaka bɔ chukuli a, “Aayi, buku nì ka num dza dəkə fiɛŋ.”
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje ou sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Wi ka dzaka i bɔ a, “I liə, mi kabə kaŋa kpɔ nabə kiba wi dzɔ̂. Mi kabə kaŋaki kə nywɔ wi jum, wi tâŋni mbuŋ wi i tâŋ.
36 Disse-lhes, pois: Mas, agora, aquele que tiver bolsa, tome-
37 Mih dzakaki lə kɔm gia yə bə nì nyaka i Kiŋwakti ki Nyɔ wə a,
37 porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que
38 Bɔ ka chiŋ təkəli dzaka a, “Bah yɛ̂iŋ, buku kaŋaki lə bənywɔ bə jum bəfa.” Wi chukuli a, “Mbɛiŋ bêe yaka.”
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Jisɔs ka dza buku i kwili wiwɔ wə bəh bwa bu bə mbaŋ, ka yisi i yakaki tsəki i ŋkwuŋ wi kɛiŋ yi Ɔlif wə, num asi wi si shi fə.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 Bɔ yaka tsə buku i di biə bɔ nì tsəki, wi dzaka i bɔ a, “Mbɛiŋ tsâki ka kimɔmsi ma dzə i mbɛiŋ, i gaka mbɛiŋ.”
40 E, quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Si wi dzaka yakadəiŋ, wi dza nyə i bɔ kpəŋ, ka kini tsə, asi mi kɔ i tum təh a wi tsə buku, ka tum binyu i kuku ka tsa Nyɔ a,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 “Ba wuŋ, wɔ kabə kɔŋ, wɔ dzɔ̂ bwîli bwam wi ŋgəkə wələ i mih wə. Ayakalə fə̂ asi wɔ kɔŋki a kɔbi si mih kɔŋki.” [
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Si wi tsa yakadəiŋ, chinda wi Nyɔ shi dzə i wi wə, nya wi bəh ŋga.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o confortava.
44 Jisɔs nì kɔ shɔm yi nya ŋgəkə nalə. Wi chu tsa na bəh ŋga ka bɔɔŋŋki, kiliəkə bə́ təkə i kuku aka mwa.]
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se em grandes gotas de sangue que corriam até ao chão.
45 Wi tsa kaasi, fiəni dzə i bwa bu bə mbaŋ wə, yɛiŋ num nshɛiŋ fə bɔ bɔh ka nɔki.
45 E, levantando-se da oração, foi ter com os seus discípulos e achou-os dormindo de tristeza.
46 Wi bikə i bɔ a, “Mbɛiŋ nɔki lɔ nɔni a? Mbɛiŋ dzâ bɛiŋ mbɛiŋ tsâki ka kimɔmsi ma dzə i mbɛiŋ, i gaka mbɛiŋ.”
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai para que não entreis em tentação.
47 Asi wi nì kɛiŋki wi dzaka, mbaŋ wi bəni dzə buku a num lɔ Judas, wə wi nì kɔ mi i mbaŋ wi bwa bə Jisɔs bə̀ jwɔfi ntsɔ bəfa, a num wi i ninshiŋ. Wi tsə kɔmsi i Jisɔs wə ka maŋni wi.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Ayakalə, Jisɔs bikə i Judas a, “Wɔ nəŋki i maŋni mi wə yɛli wi kɔ Waiŋmi i chusi a bə kwa a?”
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Bwa bu bə mbaŋ bə̀ bɔ nì kɔ i wi kpəŋ yɛiŋ gia yə yi nəŋki i num, bikə a, “Bah, buku gbâyi bəni bələ a?”
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Mi widɔkɔ i bɔ kintəəŋ ka gba chwiŋ bwili kintuni ki tsɛiŋ yiləkəli yi mfa wi fwu wi bətii mfə gia.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Jisɔs kaŋyi a, “Kiə mi ki chu mɔ̂m kə,” ka kɔm kintuni ki mi wiwɔ ki ka fiəni num fɛiŋ.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Bəni bə̀ bɔ nì dzə i kwa Jisɔs nì kɔ bətii mfə gia bəmbum, bəh kifwu ki bəni bənchi, bəh bə̀ bɔ nì tɔkniki bəh juŋ yi fəni yi gia, bəh bəni bə̀ bɔ nì sakaki tumi. Wi bikə i bɔ a, “Mbɛiŋ dzəki i kwa mih, ka dzəki num bəh bənywɔ bəh bibɔkɔ ka mbɛiŋ dzəki i kwa num ji a?
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos que tinham ido contra ele: Saístes com espadas e porretes, como para deter um salteador?
53 Mih nì kɔ bəh mbɛiŋ chɔksi chɔksi i juŋ yi fəni yi gia mə, mbɛiŋ kɔbi i kɔm mih kɔm nə a? Ayakalə, i liə kɔ jɔbi wimbɛiŋ wə mbɛiŋ kɔ i fə gia yɛiŋ, a num jɔbi wi ŋga bi jisi.”
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Bəni bəwɔ ka kwa Jisɔs tsə bəh wi i kwili wi fwu wi bətii mfə gia wə, Bita biəli i jum wə i dzəh yi dəəŋ.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o meteram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Bɔ tsə kpa gbuku i kintəəŋ ki tɔkɔ wə shinum ka jɔkɔki. Bita dzə shinum bəh bɔ.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Si gbuku wiwɔ nì bɛli, waiŋkpaŋni widɔkɔ wə wi nì nɔmki i kwili wiwɔ wə dza yɛiŋ Bita si wi shinum. Wi tsɛiŋ wi i dzəkəh wə bindzɔŋ dzaka a, “Mi wələ si kɔlə tə bəh mi wiwɔ.”
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Bita ka nəiŋ dzaka a, “Kpaŋa wələ, mih kiəki kə mi wələ.”
57 Porém ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Asi jɔbi tsə twɛsi, mi widɔkɔ chu yɛiŋ wi, ka dzaka a, “Wɔ kɔ mi i mbaŋ wibɔ wə tə.” Ayaka Bita dzaka a, “Nyuku wələ, mih kɔkə mi wibɔ.”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Asi mbiəŋə wimu tsə, mi widɔkɔ ka chu bwaŋ alə a, “Ŋkɔŋ ŋkɔŋ mi wələ si kɔlə bəh mi wiwɔ, kɔm wi kɔ mi wi Galili.”
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Bita chukuli a, “Nyuku wələ, mih kiəki kə gia yə wɔ dzakaki yaka.” Asi wi nì kɛiŋki wi dzaka yaka, kwɔkɔ ka tɔŋ.
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Bah fiəni gwu, dzə́kəh yibɔ Bita baŋsi, Bita kwaka ja yə Bah si dzaka i wi a, “Ka kwɔkɔ ni tɔŋ daiŋ a ni numki num wɔ nəiŋ lɔ mih i kiŋkani kitali wə.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Bita nyə fɛiŋ buku tsə i biŋ, ka də nalə.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Bəni bə̀ bɔ nì chəniki Jisɔs ka yisi i fəki nshəŋ i wi, twɛiŋ wi.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 Bɔ baŋ shi bi bəh mbuŋ, twɛiŋ wi dzaka i wi a, “Fûku la ntum wi Nyɔ wa wə i liə. Kâŋsi i buku mi wə wi twɛiŋ wɔ.”
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza-nos: quem é que te feriu?
65 Bɔ lɔyi wi bəh ja yiduli.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Si chɔkɔ ni wɔɔ, bəni bə̀ bɔ sakaki tumi bəh bətii mfə gia bəmbum bəh bəni bə̀ bɔ laniki bənchi bə Nyɔ, bɔ juŋni gwu yibɔ bɔ bəchi, ka dzɔ Jisɔs dzə bəh wi i di biə bə si saka bənsaka.
66 E logo que foi dia, ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes, e os escribas, e o conduziram ao seu concílio,
67 Si bɔ tsə bəh wi yaka, bɔ dzaka i wi a, “A kabə num wɔ Kimbwili wə Nyɔ nì kaka wɔ fûku i buku.” Wi chukuli i bɔ a, “Mih ka fuku i mbɛiŋ, mbɛiŋ ma ni bum mih.
67 e lhe perguntaram: Se tu és o Cristo, dize-nos. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 Ayaka mih ka bikə gia i mbɛiŋ, mbɛiŋ ma ni chukuli.
68 e também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Ayakalə, i yisi i liə, mi wə yɛli wi kɔ Waiŋmi ni num i kimbu ki tsɛiŋ yiləkəli yi Nyɔ wə wi kaŋaki ŋga.”
69 Desde agora, o Filho do Homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Bɔ bəchi ka dzaka a “Akɔ a wɔ Waiŋ Nyɔ a?” Wi chukuli i bɔ a, “Yi kɔ asi mbɛiŋ dzaka”
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Ayaka bɔ ka dzaka a, “Bə chu nəiŋki mi a wi dzə dzaka a nə a? Bə wɔkɔ lɔ ndzaka wə wi buku i dzaka ka wə.”
71 Então, disseram: De que mais testemunho necessitamos? Pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.