Lucas 1

cug (CUG) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Mi wimbum Teɔfilus, bəni bəduli nì mɔmsi lɔ i nyaka kɔm gia yə yi nì num i buku kintəəŋ.
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 Bɔ nì nyaka gia yiwɔ a liŋ liŋ num a yə buku nì wɔkɔ i bəni bə̀ bɔ nì yɛiŋ bəh dzə́kəh yibɔ, ka fukuki yi asi yi nì yisi.
2 segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde o princípio e foram ministros da palavra,
3 Si mih dzɔ jɔbi, nəŋ gia yiwɔ yichi na i kin'yisi wə, ka yɛiŋ a yi si ndzɔŋki lə i mih i chiŋni nyaka tə i wɔ i dzəh yindzɔŋni wə.
3 pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelentíssimo Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio,
4 Mih fə lə ka wɔ kîə ŋkɔŋ bi gia yə bə kɔ bə fuku lɔ i wɔ.
4 para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Jɔbi wə Ŋkuŋ Hɛlɔd nì sakaki Judea, tii mfə gia widɔkɔ nì kɔlə bə bɔɔŋ a Sakalia. Wi nì nɔmki i mbaŋ wi tii mfə gia wi Abija wə, nih juŋ wi tə nì buku i chwɔŋkijuŋ ki Ɛlɔŋ wə, bə bɔɔŋ wi a Ɛlisabɛt.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judeia, um sacerdote, chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; o nome dela era Isabel.
6 Bəni bələ bəfa nì kɔ bəni bɔ num chəŋ i Nyɔ nshiŋ, bɔ jiə bənchi bə Bah bəchi, bɔ kaŋa kə ŋgbɔ widɔkɔ.
6 E eram ambos justos perante Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Ayakalə, bɔ nì kaŋaki kə waiŋ, kɔm Ɛlisabɛt nì kɔ kaiŋni, num bɔ bəchi nì kɔ bɔ jwiŋ lɔ.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Jɔbi dzə kpɛiŋ wə, mbaŋ wi Sakalia ni nɔmki i juŋ yi fəni yi gia yi Bah wə. A nì kɔ wi tii mfə gia i Nyɔ nshiŋ chɔkɔ biwɔ,
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 bə nì babwili wi, biəli asi bɔ nì bayiki bətii mfə gia i nɔni kibɔ wə. Wi ka liə i juŋ yi fəni yi gia wə i kpa njiəŋ.
9 segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Ayaka jɔbi kpɛiŋ i kpa njiəŋ, bəni bəchi bə̀ bɔ nì kɔ biŋ bɔ tsa wə.Tii mfə gia kpa njəŋ|alt="The time to burn incense" src="lb00263c.tif" size="col" loc="Luke 1:10" copy="Louise Bass" ref="Luk 1:10"
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Chinda wi Bah tumbuku alə i wi nshiŋ, ka num i tsɛiŋ yiləkəli yi tɔŋ wi njiəŋ wə.
11 Então, um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Jɔbi wə Sakalia ni yɛiŋ wi, shɔm təiŋ wi, wi lwa.
12 E Zacarias, vendo- o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Ayakalə, chinda wə dzaka i wi a, “Sakalia ki lwâ kə. Nyɔ wɔkɔ lɔ ntsa wa. Nih juŋ wa Ɛlisabɛt bi bwɔ lə waiŋ wi nyukuni, wɔ ni du yɛli wi a Jɔn.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Wi bi dzə bəh kinsaŋli bəh nlaŋ i wɔ, ayaka bəni bəduli bi num lə bəh kinsaŋli kɔm mbwɔ wi.
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 Wi bi num mi wimbum i Nyɔ nshiŋ. Kiə wi bi mû kə mbih, kighə miləkəli. Kiŋ'waka ki Baiŋni bi jiksiki lə wi, wi kɛiŋ i nih wi shɔm.
15 porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Wi bi fə ka bəni bə Islae bəduli kwuni shɔ́m yibɔ, yi fiəni chu i Bah Nyɔ wibɔ wə.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Wi bi tsə i Bah nshiŋ, bəh shɔm bəh ŋga bi Ɛlaja, i kwuni shɔm yi bətii bwa, yi bi num i bwa bəbɔ. Wi bi fə bəni bə ləkəni kifwu, bee kifwu kiləkəli, kwuni nɔni bibɔ, kaŋa kiŋkwaka ki num ki bəni bə chəŋ. Wi bi fə yaka ka bəni bi numki bəh ŋkɛiŋsi wi gwu i wɔkɔliki Bah.”
17 e irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos e os rebeldes, à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Ayaka Sakalia nì bikə i chinda wi Nyɔ a, “Mih bi kiə gia yələ dəiŋ num buku nih juŋ wuŋ jwiŋ lɔ a?”
18 Disse, então, Zacarias ao anjo: Como saberei isso? Pois eu já sou velho, e minha mulher, avançada em idade.
19 Chinda wi Nyɔ chukuli a, “Akɔ mih Gabliya, mih numki a bəh gvu i Nyɔ nshiŋ jɔbi wichi, a faaŋ wi mih a mih dzə fuku ntum wi ndzɔŋni wələ i wɔ.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Wɔ̂kɔli, si wɔ ka bum dəkə ja yiŋ yələ, jɔbi bi dzə kpɛiŋ lə wə yi kaŋa i bi num, i liə wɔ ki fîəniki lə kinchini, chu dzaka kə, i tsə̂ bûku i jɔbi wə gia yələ bi numki.”
20 Todavia ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam, porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Si yi nì numki yaka, bəni bə̀ bɔ nì kɔ i biŋ wɔkɔli Sakalia ka num bəh ŋkaŋyi a, a num nə wi mɔtsəsi i fɛiŋ numə i juŋ yi fəni yi gia lə a?
21 E o povo estava esperando a Zacarias e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Jɔbi wə wi nì buku dzə fɛiŋ, wi chu kiə kə i dzaka i bɔ. Ayaka bɔ ka kiə a Nyɔ si chusi gia yi kaŋyini i wi fɛiŋ numə i juŋ yi fəni yi gia wə. Wi bə́ fəkəliki kinchəsi ki gia i bɔ bəh kaŋ, chu dzaka kə.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tivera alguma visão no templo. E falava por acenos e ficou mudo.
23 Jɔbi wə Sakalia nì kaasi nɔm wi i juŋ yi fəni yi gia wə, wi ka fiəni tsə i wi dzu.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Asi kaŋ yidɔkɔ tsə, kpə wi Ɛlisabɛt num bəh tɔɔ, ka numki a dzu i kifiəŋŋ kite wə.
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu e, por cinco meses, se ocultou, dizendo:
25 Ayaka Ɛlisabɛt ka dzaka a, “I liə Bah nì kwasi lɔ nshɛiŋ i mih, ka bwili kiŋgəmni i fwu wuŋ wə i bəni kintəəŋ.”
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Ayaka tɔɔ wi Ɛlisabɛt buku kifiəŋŋ kisɔɔ, Nyɔ faaŋ chinda wi Gabliya i kwili widɔkɔ wə i Galili bə bɔɔŋ a Nasali.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Wi nì tsə bəh ntum i waiŋ sumi widɔkɔ bə bɔɔŋ a Meli wi kɛiŋ a shu wi waiŋkpaŋni. Wi nì kɔ num bə kɛiŋsi a wi bi num kpə Yɔsɛf wə wi nì kɔ i chwɔŋkijuŋ ki Ŋkuŋ Dɛbit wə.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Chinda wi Nyɔ wiwɔ tsə yɛiŋ Meli ka bɔni i wi a, “Mih bɔniki wɔ, Bah chusi lɔ shɔm yi yindzɔŋni i wɔ ka num bəh wɔ.”
28 E, entrando o anjo onde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Meli wɔkɔ yaka yi fumsi wi bəh ŋga, wi ka məŋki a kələ ki bɔni kɔ kinaiŋ lə.
29 E, vendo- o ela, turbou-se muito com aquelas palavras e considerava que saudação seria esta.
30 Ayakalə, chinda wi Nyɔ dzaka i wi a, “Meli ki lwâki kə, Nyɔ baa wɔ.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus,
31 Wɔ̂kɔli, wɔ bi num lə bəh tɔɔ, wɔ bwɔ waiŋ nyukuni, ma wɔ bi du yɛli wi a Jisɔs.
31 E eis que em teu ventre conceberás, e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Wi bi num mi wimbum, ma bə bi bɔɔŋki wi a Waiŋ Nyɔ, Nyɔ wə wi kɔ Fwu wi Biɛiŋ Bichi wə. Bah Nyɔ bi tɔm lə wi i kiŋgbɔkɔ ki Ŋkuŋ Dɛbit wə wi kɔ tikwili i chwɔŋkijuŋ kibɔ wə.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
33 Wi bi sakaki lə chwɔŋkijuŋ ki Yakɔb jɔbi wichi, ayaka ŋkuŋ bi bi kaŋa kə kiŋgɔksi.”
33 e reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu Reino não terá fim.
34 Meli ka bikə i chinda wi Nyɔ wiwɔ a, “Yələ gia bi num dəiŋ na, mih kɛiŋ shu wi waiŋkpaŋni a?”
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isso, visto que não conheço varão?
35 Chinda wi Nyɔ wiwɔ chukuli i wi a, “Kiŋ'waka ki Baiŋni bi dzə lə i wɔ wə, ayaka ŋga bi Nyɔ wə wi kɔ Fwu wi Biɛiŋ Bichi wə bi kumi baŋ wɔ. Ayakadəiŋ, waiŋ wə wɔ bi bwɔki bi numki wə wi baiŋki, bə bi bɔɔŋki wi a Waiŋ Nyɔ.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; pelo que também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Wɔ̂kɔli, waiŋ winnah Ɛlisabɛt kɔ wi jwiŋ, a num wə bə nì bɔɔŋki a kaiŋni, wi kɔ i liə bəh tɔɔ i kifiəŋŋ kisɔɔ wə, wi bi bwɔ lə waiŋ nyukuni.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
37 Kîə a gia yidɔkɔ kɔkə yə yi kɔ i gaka Nyɔ.”
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Ayaka Meli ka dzaka a, “Yɛ̂iŋ, bə mih lə fa waiŋ wi nɔm wi Bah. Ma yi nûm ayaka i mih asi wɔ dzaka.” Si wi dzaka yaka, chinda wi Nyɔ ka nyə.
38 Disse, então, Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 A kaŋ yiwɔ wə, Meli kɛiŋsi gwu ka kɔmsi nyə tsə i kwili widɔkɔ wə i tumi ki ŋkwuŋ wi Judea wə,
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 wi tsə buku fɛiŋ, liə i Sakalia dzu ka bɔni i nih juŋ wi Ɛlisabɛt.
40 e entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Si Ɛlisabɛt nì wɔkɔ mbɔni wi Meli yaka, waiŋ ka təkəli i wi shɔm. Kiŋ'waka ki Baiŋni jikə i wi wə.
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo,
42 Wi ka yɔŋsi bəh ŋga, dzaka a, “Kimbɔiŋsi ki Nyɔ kɔ i gwu ya wə tsə bəkaŋa bəchi, ayaka kimbɔiŋsi num i waiŋ wə wɔ bi bwɔki.
42 e exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e é bendito o fruto do teu ventre!
43 Yələ gia yimbum lə num dəiŋ lə, a nih Bah wuŋ laa njikə i mih a?
43 E de onde me provém isso a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Wɔ̂kɔli, jɔbi wə mih si wɔkɔ mbɔni wa, waiŋ təkəli i mih shɔm bə kinsaŋli.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Kinsaŋli kimbum kɔ i wɔ kɔm wɔ bum a, gia yə Ba nì dzaka i wɔ, bi dzə kpɛiŋ lə.”
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas!
46 Meli dzaka a,
46 Disse, então, Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 mih saŋliki lə bəh Nyɔ wə wi kɔ Mbwili wuŋ.
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 Wi kwaka mih, mih num kanti waiŋ wi, wi nɔm wi nchiŋ.
48 porque atentou na humildade de sua serva; pois eis que, desde agora, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
49 kɔm Nyɔ wi Ŋga Bichi fə lɔ,
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; e Santo é o seu nome.
50 Wi chusiki nshɛiŋ i bəni bə̀ bɔ kɔksiki wi,
50 E a sua misericórdia é de geração em geração sobre os que o temem.
51 Wi chusi ŋga bi bəh tsɛiŋ yi,
51 Com o seu braço, agiu valorosamente, dissipou os soberbos no pensamento de seu coração,
52 Wi shisi bəŋkuŋ bəmbum bəmbum i biŋgbɔkɔ bibɔ wə,
52 depôs dos tronos os poderosos e elevou os humildes;
53 Wi saŋsi bəni bə dzɔŋ,
53 encheu de bens os famintos, despediu vazios os ricos,
54 — ausente —
54 e auxiliou a Israel, seu servo, recordando-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 (como falou a nossos pais) para com Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Si Meli dzaka yaka wi nɔ bəh Ɛlisabɛt i kifiəŋŋ kitali wə ka fiəni kwɛ i wa wibɔ.
56 E Maria ficou com ela quase três meses e depois voltou para sua casa.
57 Ayaka jɔbi dzə kpɛiŋ wə Ɛlisabɛt nì kɔ i bwɔ, wi bwɔ waiŋ nyukuni.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Chwɔŋkijuŋ ki bəh bəni bə̀ bɔ nì nɔki kɔmsiki i di biwɔ wə nì wɔkɔ a Bah chusi nshɛiŋ yi i wi, bɔ ka laŋki bəh wi.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia e alegraram-se com ela.
59 Si kaŋ nì dzə buku nyaŋ, bɔ dzə i suuŋ waiŋ, ka nəŋki i du yɛli wi i yɛli wi ba wi wə a Sakalia,
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 ayakalə nih wi nəiŋ chiksi, dzaka a bə bɔ̂ɔŋ wi a Jɔn.
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Ayaka bɔ dzaka i wi a, “Mi widɔkɔ mɔŋ i chwɔŋkijuŋ kimbɛiŋ wə bəh yɛli wələ.”
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Ayaka bɔ ka fəkəliki kinchəsi ki gia bəh kaŋ i kiə i tii waiŋ, a wi nəŋki a bə du yɛli wi waiŋ a ndə a.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Wi tə ka fəkəli tsə a bɔ dzə bəh naka ki nyakani, bɔ dzə bəh ki wi ka nyaka yɛiŋ a “Yɛli wi kɔ Jɔn.” Bɔ yɛiŋ yaka dzaka wɔm bɔ.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Akisəkə, dzaka ki Sakalia ka yasi, lɔm wi yaŋsi, wi ka chu yisi ndzaka. Wi yisi i tumki bikum bi Nyɔ.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Ayaka bəni bə̀ bɔ nì nɔki i kwili wiwɔ wə num bəh ŋkaŋyi. Gia yiwɔ yichi waŋ tsə i tumi ki ŋkwuŋ wi Judea wə kichi.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judeia foram divulgadas todas essas coisas.
66 Bəni bəchi bə̀ bɔ nì wɔkɔ gia yiwɔ yichi num bəh ŋkaŋyi ka bikəki a wələ waiŋ bi num winaiŋ na, kɔm yi nì chusiki a kimbɔiŋsi ki Nyɔ kɔlə i wi wə.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seu coração, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Ayaka Kiŋ'waka ki Baiŋni dza jikə i Sakalia wə tii Jɔn, wi yisi i dzakaki aka mi wi ntum wi Nyɔ, dzakayi a,
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 “Bukumbɛiŋ kɔ̂ksi Bah wə wi kɔ Nyɔ wi bəni bə Islae.
68 Bendito o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo!
69 Wi jiə mi wi, wi ləkəli wə wi ni bwili buku,
69 E nos levantou uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo,
70 Yələ gia kɔ asi wi nì kaka i dzaka ki bəni bu bə ntum bə̀ bɔ baiŋki,
70 como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo,
71 a wi bi bwili buku i kaŋ yi bəni bə̀ bɔ baiŋŋki buku,
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos aborrecem
72 Wi nì kaka a wi bi kwasi lə nshɛiŋ i bətii tii bəbuku,
72 e para manifestar misericórdia a nossos pais, e para lembrar-se do seu santo concerto
73 Wi nì təfi kichumi i tii bətii bəbukumbɛiŋ wə Ablaham, ka kaiŋ a,
73 e do juramento que jurou a Abraão, nosso pai,
74 wi bi bwili lə buku i kaŋ yi bəni bə̀ bɔ baiŋŋki buku,
74 de conceder-nos que, libertados das mãos de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 nɔ nɔni ki baiŋni bəh ki chəŋ i wi nshiŋ, i
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Ayaka wɔ waiŋ wuŋ, bə bi bɔɔŋki wɔ a mi ntum wi Nyɔ,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos,
77 Wɔ bi fuku i bəni bu dzəh yə bɔ kɔ i kwatiki mbɔiŋ yɛiŋ,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 kɔm bə nshɛiŋ yimbum yə Nyɔ wibukumbɛiŋ kaŋaki i bəni wə.
78 pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, com que o oriente do alto nos visitou,
79 Wi bi nya baiŋni i bəni bə̀ bɔ kɔ i jisi wə,
79 para alumiar os que estão assentados em trevas e sombra de morte, a fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Ayaka waiŋ Sakalia wiwɔ ka kɔki i nyam yi gwu wə, kɔ tə i kiŋ'waka wə. Wi dza tsə ka nɔki i chwa, i tsə buku jɔbi wə wi nì buku i chusi gwu yi i bəni bə Islae.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito, e esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.