Apocalipse 14

cug (CUG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mbɛiŋ wɔ̂kɔ, si mih ni chu tsɛiŋ, mih dza yɛiŋ Waiŋ Jaka num wi num i ŋkwuŋ wi Sayɔŋ wə, bəni bənchuku gbi bəh mbaŋnyani ntsɔ bənaa (144,000) num bəh wi. Bəni bələ nì kɔ bə̀ bɔ nì kaŋaki kinchəsi ki yɛli wi bəh wi Ba wi i shi chɛiŋ.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Mih wɔkɔ ja yi dzə i bɛiŋ yi jumi aka mwi mə mɔ gbɔki i fəŋ wə, yi jumi tə aka dzaŋ yə yi wamyiki. Ja yə mih nì wɔkɔ yi nì dzakaki aka kichəŋŋ bəni kɔmyiki.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Bɔ nì yəəŋki njaŋ wimfiaŋ widɔkɔ i kiŋkii ki ŋkuŋ nshiŋ bəh i biɛiŋ biwɔm binaa nshiŋ bəh i bəchəʼ nshiŋ. Mi widɔkɔ nì ka kiə dəkə njaŋ wiwɔ a kɔbi a bəni bə̀ bənchuku gbi bəh mbaŋnyani ntsɔ bənaa a. A num bə̀ bə nì yɛlih bɔ i chu wə i fa kuku.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Bələ kɔ bəni bə̀ bɔ nì ka bəkəli dəkə gwu yibɔ bəh bəkaŋa, kɔm bɔ nì ka kiə dəkə bəkaŋa. Akɔ bɔ bə̀ bɔ si biəli Waiŋ Jaka i na faiŋ wə wi tsəki. Bəni bələ kɔ bə̀ bə nì yɛlih i ŋgɔkɔ wi bəni bəwɔm bəchi kintəəŋ a bɔ num ka mintam mi Nyɔ mi ninshiŋ bəh mi Waiŋ Jaka.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Gia yi ntəkə yidɔkɔ nì ka num buku dəkə i dzaka kibɔ wə. Bɔ num ŋgbɔ widɔkɔ kɔbi.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Ayaka mih chu dza yɛiŋ chinda wi Nyɔ widɔkɔ wi fuli i kintəəŋ ki bɔɔli wə. Wi nì kaŋaki ntum wi ndzɔŋni wə wi kɔ i jɔbi wichi i fukuki i bəni bəchi bə̀ bɔ kɔ i mbi wələ wə. Wi nì kɔ i fukuki i bitumi bichi, bəh i bəŋkuŋ bəchi, bəh bəni bə̀ bɔ dzakaki na yi naiŋ já nabə winaiŋ ŋkaiŋni wi bəni bəchi.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Chinda wiwɔ wam na bəh ŋga a, “Mbɛiŋ lwâki Nyɔ tûmyi bikum bi, kɔm jɔbi wi, wi nsaka dzə kpɛiŋ lɔ. Mbɛiŋ nyâ kiŋkɔksi kimbum i wi kɔm wi maa bɔɔli bəh nshwaiŋ bəh kinchwɔ kimbum bəh bidi biə mwi bukuki fɛiŋ i kuku.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Chinda wi Nyɔ widɔkɔ wi kɔmsini, ka biəliki wi dzakayi a, “Babilɔn wimbum kɔ wi gbɔ lɔ, wi gbɔ lɔ. Akɔ wi wə wi fə bitumi bichi mu nɔni ki tɔkɔlini ka mbih.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Chinda wi Nyɔ widɔkɔ wi kiŋkɔmsi kitali ka biəliki tə bɔ, wili na bəh ŋga a, “Na ndə wə wi ka mɔmsi i nya kiŋkɔksi kimbum i nyam yi gumini yə bəh kimbwɔsi ki nyam yiwɔ, kaŋa tə kinchəsi i shi chɛiŋ nabə i tsɛiŋ yi wə,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 yaka wi bi mu lə shɔm yi Nyɔ yi bɔksini asi mi si mu mbih. Shɔm yi bɔksini yiwɔ kɔ num wi shuku i bwam wi, wi bɔksini shɔm maka wi kpɛiŋni. Wəmaka mi kɔ bə bi lɔɔki wi i fiɛŋ wə fi fii aka mikaiŋmigbuku, wi yɛiŋ ŋgəkə fɛiŋ. Yələ gia bi numki num i bəchinda bə Nyɔ bə baiŋni nshiŋ bəh Waiŋ Jaka.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Fimiəkə bi yakaki jɔbi wichi kiŋgɔksi kɔbi i di biə bə lɔɔ bɔ i ŋgəkə wə. Bəni bələ bɔ nyaki kiŋkɔksi kimbum i nyam yi gumini bəh kimbwɔsi ki nyam yiwɔ bəh bəni bə̀ bɔ kaŋaki kinchəsi ki yɛli wi, bɔ bi kaŋaki kə ŋ'waka i ŋgəkə wibɔ wə nshi nabə nchɔkɔ.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Yələ gia tsəki i bəni bə̀ bɔ kɔ bə Nyɔ num bɔ bə̀ bɔ jiəki bənchi bə Nyɔ, bɔ jiə shɔm i Jisɔs wə, a bɔ kaŋaki i kaŋaki shɔm.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Mih dza wɔkɔ ja yi dzaka i tumi ki Nyɔ wə yi dzaka i mih a, “Nyâka yələ: I yisi i liə tsəki səki ndzɔŋni bimbum kɔ i bəni bə̀ bɔ kpiyiki num bɔ chiŋni bəh Bah.” Kiŋ'waka ki Nyɔ bum a, “Ndzɔŋni bimbum kɔ i bɔ ŋkɔŋ, bɔ ni waka lə i biluŋ bibɔ wə, kɔm mfə wibɔ wi ndzɔŋni ni biəli lə bɔ.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Mbɛiŋ wɔ̂kɔli, mih dza tsɛiŋ mih yɛiŋ bikwu bi fuku fukuni, num mi num i bikwu biwɔ wə wi bwɔsi mi wə yɛli wi kɔ Waiŋmi, num wi bwaŋ kifɔ ki ŋkuŋ num bə kɛiŋsi bəh chwaka ki kpɔ ki bɔkɔli, wi kaŋa fiŋkɔfi i wi kaŋ fi num aka kintɔ ki juŋ ki kwa.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Chinda wi Nyɔ widɔkɔ dza buku dzə i juŋ yi fəni yi gia mə, wam i mi wə wi ni shinum i bikwu wə bəh ŋga, dzaka a, “Kwâ fiŋkɔfi fia fi kɔhni ma wɔ kɔ̂h ŋkɔh bəh fi. Jɔbi wi kɔhni kpɛiŋ lɔ, ayaka mbi wələ kpɛiŋ lɔ i ŋkɔh wə.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Ayakadəiŋ, mi wə wi nì shinum i bikwu wə ka lɔɔ fiŋkɔfi fi i nshwaiŋ wə, fə ŋkɔh i nshwaiŋ wə.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Chinda wi Nyɔ widɔkɔ chu buku dzə i juŋ yi fəni yi gia wə i bɛiŋ, wi kaŋa tə fiŋkɔfi i wi kaŋ fi num aka kintɔ ki juŋ ki kwa.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Chinda wi Nyɔ widɔkɔ ka buku i tɔŋ wi fəni wi gia wə, num wə wi kaŋaki ŋga i gbuku bɛiŋ. Wi wam bəh ŋga i widɔkɔ wə wi nì kaŋaki fintɔ fi kwani fiə a, “Lɔɔ̂ fiŋkɔfi fiwɔ ma wɔ təiŋyi kaka ki mintam mi mbih i nshwaiŋ wə, kɔm mintam miwɔ bɔkɔ lɔ.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Ayakadəiŋ, chinda wi Nyɔ wiwɔ ka lɔ̂ɔ fiŋkɔfi fi i nshwaiŋ wə, kɔ̂ɔyi mintam mi mbih miwɔ i nshwaiŋ wə, juŋni, bakti i kishwa kimbum kə bə fəki mbih yɛiŋ, yələ chusiki gia yə shɔm yi Nyɔ yi bɔkɔli bi fəki bəh bəni.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Bɔ ka dəŋyi mintam mi mbih miwɔ bəh gvu i kwili wə i biŋ, a buku num mwa, mɔ jikə i yaka tsə aka i dzaka ki kikum, dza ləŋ tsə buku ka bəmay gi yifa.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.