Atos 22
Usila Chinantec NT (CUC_TBL) vs NVT
1 ―Nai³ hnei³ tionh²ˉ³, jon³reunh³ˉ⁴ jian³ la⁴jang³⁴ hnei³ a³don⁵, conh⁴ tei⁴³ i⁴jainh³²ˉ⁴ jm² quien⁴ ta⁵mah²ˉ³ tionh²ˉ³.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 I² con³ma²a⁴nau⁴i³ tionh² i⁴hleh²i³ jau²jm⁴³ hebreo, tsei³⁴sa² tai³² a⁴han⁵i³ tionh², jian³ a⁴juah⁴ Pa³²:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 ―I⁴chie⁴³ lang⁴³ jnia⁴ jan³ judío. Ra⁵sian³⁴ˉ⁴ jeu³ Tarso, i⁴nie⁴³ húa³⁴ Cilicia, i² ta⁵i²ua⁵cúan³⁴ˉ⁴ ne⁵, je¹jeu³ la³pa², jian³ ra⁵tang³⁴ˉ⁴ jyi³ liah⁴ i²con²³ a²teg²³ Gamaliel pa², ra⁵tang³⁴ˉ⁴ con⁴juah⁴ lai²³ quieh¹ jmai³sie²³ˉ¹ ni²hyan³², jian³ i⁴tyei⁴³ˉ⁴ i²con²³ Jon⁴dai¹ liah⁴i² langh⁴³ hnei³ tionh²ˉ³ tieh²la³ la⁴jangh³ˉ³.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Jian³ ma²hang³⁴ˉ⁴ a³ti²quian³ Jeu³ Hm²³ la³, ma²hno⁵ˉ⁵ jaun⁴i³, ma²jmah⁵i³ jnia⁴ jian³ ma²ron⁴ˉ⁴ ni⁴ñi²³ a³ñih³ a³m⁴ tionh².
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Jian³ ñi³ a³tyein² jeu³² m³chie³ i⁴ne³ jian³ la⁴jang³⁴ a³don⁵ ma⁴³teg²³, a³hain⁴ a³a⁴cúa⁴ ma²jyi³ i²con²³ˉ⁵ i⁴ni¹he³⁴ˉ⁴ i²con²³ a³co³²ˉ¹ a³tionh² Damasco. Ma²jon³ ñei³²ˉ⁴ ma²ni¹te³²ˉ⁴ chion³² ta⁵ Jerusalén la³ la⁴conh⁴ a³ti²quian³ jeu³ la³ a³tionh² i²jon³, canh⁴a² ma²hyieh⁴i³ ma²eu⁴³.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 ’I² jainh¹ a⁵sia³ ne⁵, con³ma²ŋo⁵ˉ⁵ hein³²ˉ⁴ jeu³, con³ma³o¹ñei¹ˉ⁴ Damasco, la⁴conh⁴ i⁵hyie³ tan², con³ a⁴la³ a⁴tagh⁴ joh¹ o¹jyi³ co⁴la⁴langh⁵ˉ⁵ i⁴ja³⁴ ñi⁴jeu⁵,
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 jon³ a⁴quionh³ˉ⁴ húa³⁴. Jian³ a⁴nau³⁴ˉ⁴ con³ jau²³ i⁴sag⁴³i³ jnia⁴: “Saulo, Saulo, ¿e⁴le³⁴ qui³hagh⁵ˉ³ jnia⁴?”
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 I² jon³ a⁴ŋang³⁴ˉ⁴: “¿Hain³ hnei³, a³don⁵?” I² jon³ a⁴sag⁴³i³ jnia⁴: “Jesús a³sian³ jeu³ Nazaret pa² jnia⁴, a³hain⁴ a³qui³hangh⁵ hnei³.”
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 I² la⁴jang³⁴ a³ma²jian²³ˉ⁵ liah⁴, a⁴je³⁴i³ joh¹ jon³ i⁴chie⁴³ jian³ yi⁴hang³²i³, i² jau²³ ho³² a³hain⁴ a³a⁴hleh⁴³ jnia⁴ ne⁵, sa⁴ra⁵ŋang⁴i³ tionh².
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 I² jon³ a⁴jeu³⁴i³ jnia⁴: “¿Henh⁴ júan¹ˉ⁴ ne⁵, Se³ño²³?” I² jon³ a⁴juah⁴i³: “Ra⁴hang³² hnei³, cua³ hnei³ Damasco, i²jno³ sag⁵i³ hnei³ la⁴jeg³⁴ conh⁴ tei⁴³ i⁴hniah³ júanh²ˉ³.”
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 I² nei² quieh¹ i⁴eu⁴³ joh¹ o¹jyi³, a⁵sie⁴³ ma⁵jnie⁴³ˉ⁴ a⁴leg³⁴, i⁴jon³ a⁴sanh³ a³ma²jian²³ˉ⁵ si¹cúa³⁴ˉ⁴ liah⁴a² a⁴ñei³⁴ˉ⁴ Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 ’I²jon³ cua⁴³ jan³ chie³ a³sain³ Ananías a³ma³con⁴³ Jon⁴dai¹ con⁴juah⁴ lai²³ jian³ a³hleh² la⁴jang³⁴ judío a³tionh² i²jon³ re³ nei² quieh¹.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Jon³ a⁴tyie³⁴ a³hain⁴ i²con²³ˉ⁵, a⁴juah⁴i³: “Hnei³ Saulo, goh³ quian³⁴ˉ⁴, ua²hoh³ m⁴mah²ˉ³ liah⁴ i⁴seg³⁴.” Jian³ liah⁴ma²jon³ a⁴jnia⁵ m⁴nei³⁴ˉ⁴, a⁴jen³²ˉ⁴ hei⁴i³.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Jian³ a⁴juah⁴i³: “Jon⁴dai¹ quian¹ jmai³sie²³ˉ¹ a⁴hnoh³i³ hnei³, canh⁴a² li⁴ñih¹ˉ³ henh⁴ hnie³⁴i³, jian³ i⁴jenh³²ˉ³ Jesús, A³tsein²³ hain⁴, jian³ i⁴nauh²ˉ³ jau²³ ho³²i³.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Quie¹ hleh²ˉ³ nei² quieh¹ a³hain⁴ i²con²³ la⁴jang³⁴ la⁴jeg³⁴ i⁴a⁴jeh¹ˉ³ jian³ i⁴a⁴naih³ˉ³.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 I² tieh²la³ ne⁵, a⁵jian³ hnei³, no³ hnei³ jian³ ua²sonh⁵ˉ³ jm³ i⁴teh³²ˉ³ Re¹ Jesús, canh⁴a² jlenh⁴³ chie³² quianh³ˉ³.”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 ’Jian³ con³ma²cúan⁵ˉ⁵ liah⁴ Jerusalén la³ jian³ ma²si²mh⁵ˉ⁵ Jon⁴dai¹ cuah³júah², jon³ a⁴jain⁴³ˉ⁴ i⁴sia³ con³ i⁴a⁴je³⁴ˉ⁴.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 A⁴jen³²ˉ⁴ Se³ño²³ a³a⁴sag⁴³ jnia⁴: “Jau²³ je¹jeu³ Jerusalén la³ ta¹tia⁴, quie¹ sa⁴hyei⁴³i³ jau²³ i⁴hleh²ˉ³ nei² quien⁴ˉ⁴.”
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 I² jon³ a⁴jeu³⁴i³ jnia⁴: “Hnei³ Se³ño²³, quie¹ ti²ñi³i³ tionh² i⁴ma²ron⁵ˉ⁵ chie³ quianh³ˉ³ ni⁴ñi²³ jian³ ma²pan³⁴ˉ⁴ la⁴jang³⁴ a³ti²hain⁴ i²conh²ˉ³ la⁴jeg³⁴ cuah³ judío.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Jian³ sainh⁴³ jnia⁴ liah⁴, con³ma²a⁴jŋangh⁴i³ Te⁴ a³hleh² jau²³ quianh³ˉ³, ra⁵hyon³ tsei³⁴ˉ⁴ i⁴jaun⁴i³, jian³ a⁴hie³⁴ˉ⁴ a²hmh³ tsei²³ coh⁵ quieh¹ la⁴jang³⁴ a³a⁴jŋangh⁴ quieh¹i³.”
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 I² a⁴juah⁴i³ liah⁴: “Cua³ hnei³, quie¹ sain¹ˉ⁴ hnei³ i²gm⁴ i²tionh² chie³ a³sa⁴lang⁴³ judío.”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 I² a³jeu³ ne⁵, a⁴cúa⁴i³ jeu³, a⁴nau⁴i³ la⁴teg⁴ jau²³ ne³; ma²jon³ ma⁴lie⁵i³ a⁴hleh⁴i³ tia⁴ la⁴jang³⁴i³, a⁴juah⁴i³: ―¡Hniah³ jaun⁴pa² a³ñih³ ne³ o³tan²! ¡Sa⁴haih¹ i⁴li⁴sian³i³!
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Jian³ ta² ti²hoh⁵i³ tionh² jian³ ti²jua²³i³ a²cúan³ jian³ ti²sie³i³ o¹hlie³ ta⁵yeih³².
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 I² jon³ a⁴júan⁴ a³tyein² jeu³² a²hlie⁴ hain⁴ heih⁴³ i⁴tanh⁴³i³ Pa³² jauh³² quieh¹ a²hlie⁴, jian³ a⁴júan⁴i³ heih⁴³ i⁴pan³⁴i³ canh⁴a² tion²³i³ hain³ nei² ti²hleh² a³jeu³ la⁴ne³ i²con²³i³.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 I² con³ma²a⁴hñi⁴i³ Pa³² a²lo³, jon³ a⁴juah⁴ Pa³², a⁴sagh⁴³i³ jeu³² a²hlie⁴ a²teg⁴ teun³⁴ a³si²sainh⁴³ hlonh²i³: ―¿O⁴ ra³cúa²³ lai²³ i⁴panh¹ˉ³ jan³ chie³ romano i⁴sa⁴ma³a⁴can³⁴i³ jau²chie⁴³ i²con²³i³?
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 I² con³ma²a⁴nau⁴ jeu³² a²hlie⁴ a²teg⁴ teun³⁴ hain⁴, jon³ ua⁵con²³i³ jau²³ i²con²³ a³tyein², a⁴juah⁴i³: ―¿Liah⁴a² júanh²ˉ³ ne⁵? Quie¹ chie³ romano pa² li⁴ hain⁴.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 I² jon³ a⁴tyie³⁴ a³tyein² hain⁴ i²con²³ Pa³², a⁴ŋang⁴i³: ―Sai³² hnei³ jnia⁴ tieh²la³, ¿o⁴ langh⁴³ˉ³ chie³ romano? I² jon³ a⁴juah⁴ Pa³²: ―Jen³⁴, lang⁴³ˉ⁴.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 I² jon³ a⁴juah⁴ a³tyein² liah⁴: ―Jnia⁴ liah⁴, hlion⁴ a⁴cang⁴ quien⁴ˉ⁴ i⁴a⁴lang³⁴ˉ⁴ chie³ romano. I² jon³ a⁴juah⁴ Pa³²: ―Quie¹ lang⁴³ jnia⁴ chie³ romano liah⁴ma²ra⁵sian³⁴ pe²³ˉ⁴.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 I² la⁴jon³ ne⁵, liah⁴ma²jon³ a⁴quein³⁴ a²hlie⁴ tionh² a³ma²hnie³⁴ po³⁴ quieh¹i³; jian³ la⁴teg⁴ a³tyein² hain⁴ liah⁴ ra⁵coh⁴³i³, quie¹ a⁴hñi⁴i³, con³ma²ra⁵ñi³i³ i⁴lang⁴³ Pa³² chie³ romano.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 I² con³ma²a⁴jnia³⁴, jon³ hnie³⁴ a³tyein² jeu³² a²hlie⁴ hain⁴ li⁴ñi³ hain³ nei² hnang⁴³ la⁴jang³⁴ judío quieh¹ Pa³², jon³ a⁴saih⁵i³ a²ca³den² ma²hñi⁴i³, jian³ a⁴júan⁴i³ heih⁴³ i⁴ŋangh⁴³ la⁴jang³⁴ si³ta¹. Ma²jon³ a⁴tyein³i³ Pa³², a⁴sainh⁴i³ ta⁵nei² a³hain⁴ tionh².
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.