Tito 3
Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs ARIB
1 Ãrʉre d̶ajacʉ mʉ ina Jesúre jʉ aipõevare jaʉrõre náre ne jʉ aiye ina jabovare aru cõjeipõevare máre. D̶ajarãri yópe ina jabova ne d̶aicõjeiyepe. Aru napini corejarãri, mearo d̶arãjivʉ cainʉmʉa.
1 Adverte-lhes que estejam sujeitos aos governadores e autoridades, que sejam obedientes, e estejam preparados para toda boa obra,
2 Ãmeina yávabejarãri apevʉi borore. Jarabevʉva cãrijimene d̶ajarãri põevare. Aru dʉibareca meara põevape pued̶ajarãri caivʉ põevare cainʉmʉa.
2 que a ninguém infamem, nem sejam contenciosos, mas moderados, mostrando toda a mansidão para com todos os homens.
3 Javede maja máre ãrʉmevʉ dápiabevʉ barejávʉ̃. Aru jʉ abevʉ barejávʉ̃ Jʉ̃menijicʉre. Pʉeno ãmeno nʉivʉ barejávʉ̃, ina bueivʉ yávaiyede jãve ãmene ne jʉjovaiye boje majare. Bʉojabedejavʉ̃ dajocaivʉ maje ãmeina d̶aiyʉede, cojʉquiyepe majare. Dápiare cuivʉ barejávʉ̃ ãmeina d̶aiyede cainʉmʉa. Aru jorojĩvʉ barejávʉ̃. Apevʉ ʉbedejaima majare. Aru majavacari ʉbedejavʉ̃ majevʉre máre.
3 Porque também nós éramos outrora insensatos, desobedientes, extraviados, servindo a várias paixões e deleites, vivendo em malícia e inveja odiosos e odiando-nos uns aos outros.
4 Ʉbenita Jʉ̃menijicʉvacari, majare mead̶aipõecʉ, jã́d̶ovaimi ʉ̃i baju meacʉre aru ʉcʉre põevare máre.
4 Mas quando apareceu a bondade de Deus, nosso Salvador e o seu amor para com os homens,
5 Que baru mead̶aibi majare. Ʉbenita mead̶abebi majare, maje mearo d̶arĩduiye boje. Quénora mead̶aibi majare ʉ̃i baju cõmaje ãroje jã́iye boje. Maje ãmeina teiyede jarʉvaibi, mead̶acʉyʉ majare. Que teni ñai Espíritu Santo apʉre d̶aibi majare, maje apʉrãjiyepe ayʉ apʉé mamaeque.
5 não em virtude de obras de justiça que nós houvéssemos feito, mas segundo a sua misericórdia, nos salvou mediante o lavar da regeneração e renovação pelo Espírito Santo,
6 Jesucristo, majare mead̶aipõecʉ, cʉre d̶aibi ñai Espíritu Santore maje ũmei. Que baru Jʉ̃menijicʉ daroibi ñai Espíritu Santore maje ũmei, ʉ̃i cad̶atequiyepe ayʉ majare ʉrarõreca.
6 que ele derramou abundantemente sobre nós por Jesus Cristo, nosso Salvador;
7 Que teni Jʉ̃menijicʉ mead̶aibi majare, ʉ̃i coavaiyede majare maje ãmeno d̶aiyede jarʉvarĩ. Ʉ̃i mearo d̶acaiye bojecʉbeda ʉ̃i me boje, “Boropatebevʉ mʉja ji jã́inoi”, arĩ coyʉibi majare. Que baru caride maja Jʉ̃menijicʉi máramu. Aru jãve cʉvarãjaramu jãravʉ cũiméjãravʉ baquinóre. Que baru napini coreivʉbu diede.
7 para que, sendo justificados pela sua graça, fôssemos feitos herdeiros segundo a esperança da vida eterna.
8 Jãvetamu die. Que baru ʉvʉ yʉ mi coyʉquiyede caiye iyede parʉrõreca, ina Jʉ̃menijicʉre jʉ aipõeva ne mearo d̶arãjiyepe ayʉ cainʉmʉa. Iye bueiye jãve métamu. Aru bojecʉetamu máre. Que baru caivʉ põeva majima aipe d̶aiye jaʉrõre náre, iye bueiye jãveque.
8 Fiel é esta palavra, e quero que a proclames com firmeza para que os que crêem em Deus procurem aplicar-se às boas obras. Essas coisas são boas e proveitosas aos homens.
9 Ʉbenita jarabejacʉ ʉbenina apevʉque. Aru ãrʉre d̶abejacʉ põevare néñecuva mácavʉ ne ãmiá coapa. Coyʉbejacʉ náque, ina aivʉre, “Mʉ coreóvabevʉ aipe aiyʉrõre Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiyede ʉ̃i coyʉiye báquede Moisés bácʉre”. Náque jarabejacʉ mʉ. Caiye iye bojecʉbevʉ aru cad̶atebevʉ máre.
9 Mas evita questões tolas, genealogias, contendas e debates acerca da lei; porque são coisas inúteis e vãs.
10 Ácʉ põecʉ Jesúre jʉ ayʉ ʉ̃i maucʉvarĩduru apevʉ Jesúre jʉ aipõevare, dajocaicõjejacʉ ʉ̃́re ʉ̃i que d̶aiyede. Ʉ̃i dajocabedu, dajocaicõjejacʉ ʉ̃́re cojedeca, ʉ̃i d̶abequiyepe ayʉ diede. Aru ʉ̃i dajocabedu cãreja, ye yóvabejacʉ ʉ̃́re.
10 Ao homem faccioso, depois da primeira e segunda admoestação, evita-o,
11 Ʉ̃i que d̶aiye boje, coreóvaivʉ mʉ ñai ʉ̃mʉ ãmecʉ bajure. Ʉ̃́vacari majide d̶aibi apevʉre, ʉ̃i ãmeina teiye dajocabe boje. Ʉ̃́recabe ñájicʉyʉ.
11 sabendo que esse tal está pervertido, e vive pecando, e já por si mesmo está condenado.
12 Yʉ́capũravʉ cʉquijivʉ Nicópolis ãmicʉriĩmaroi ʉracorore. Que baru jaroquijivʉ mi yebai Ártemare o Tíquicore. Ñai ʉ̃mʉ ʉ̃i eaquiyede nore, meatejacʉ jã́cʉnʉcʉyʉ Nicópoli, yʉre copʉcʉyʉ noi.
12 Quando te enviar Ártemas, ou Tíquico, apressa-te a vir ter comigo a Nicópolis; porque tenho resolvido invernar ali.
13 Aru meatejacʉ cad̶atecʉyʉ ñai d̶aicõjeiyede bueipõecʉre ʉ̃i ãmiá Zenas aru Apolore máre. Jíjacʉ náre caiye náre jaʉéde, ne bʉojarãjiyepe ayʉ ne curãnʉiyede. Ye apejĩe jaʉbejad̶eni náre.
13 Ajuda com empenho a Zenas, doutor da lei, e a Apolo, para que nada lhes falte na sua viagem.
14 Aru caivʉ apevʉ ina Jesúre jʉ aipõeva quédeca buejarãri, na máre mearo d̶arãjivʉ aru cad̶atenajivʉ ina cõmaje ãrojarivʉre náre jaʉéde. Que teni mearo d̶arãjarama ne cʉede ijãravʉi.
14 Que os nossos também aprendam a aplicar-se às boas obras, para suprir as coisas necessárias, a fim de que não sejam infrutuosos.
15 Caivʉ ina Jesúre jʉ aipõeva yʉ́que cʉrivʉ meaicõjed̶ama mʉre. Meajarari caivʉ ñʉjevʉ, Jesúre jʉ aipõeva nócavʉ, ñʉjare ʉrivʉ. Aru Jʉ̃menijicʉ mearo d̶acajacʉrĩ caivʉ mʉjare bojecʉbeda ʉ̃i me boje. Quénoramu.
15 Saúdam-te todos os que estão comigo. Saúda aqueles que nos amam na fé. A graça seja com todos vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.