Romanos 11

Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Que baru, ¿Israecavʉre Jʉ̃menijicʉ jarʉvaidi ʉ̃́re jarʉvarĩ? jẽniari jã́ivʉ yʉ mʉjare. ¡Bi, ye que ãmevʉ! ¡Aipinʉmʉ vaibéjarõri nópe! Jʉ̃menijicʉ jãve jarʉvabebi náre. Yʉrecabu Israecacʉ. Abraham mácʉi pãramecʉbu yʉ. Aru Benjamín ãmicʉriyajubo põeyajubocacʉbu yʉ.
1 Então pergunto: Deus rejeitou seu povo, a nação de Israel? Claro que não! Eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão e membro da tribo de Benjamim.
2 — ausente —
2 Não, Deus não rejeitou seu povo, que conheceu de antemão. Vocês sabem o que as Escrituras dizem a esse respeito? O profeta Elias se queixou a Deus sobre o povo de Israel, dizendo:
3 — ausente —
3 “Senhor, eles mataram teus profetas e derrubaram teus altares. Sou o único que restou, e agora também procuram me matar”.
4 Ʉbenita Jʉ̃menijicʉcapũravʉ, yópe arĩ, coyʉrejaquemavʉ Elíare: “Siete mil paivʉ baju ʉ̃mʉva Israecavʉ cʉrivʉ cãreja mearore jíbema na pẽpeimʉre ʉ̃i ãmiá Baal”, arejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ Elíare.
4 E vocês se lembram da resposta de Deus? Ele disse: “Ainda tenho outros sete mil que jamais se prostraram diante de Baal”.
5 Quédecabu caride máre. Obebevʉ baju cʉrivʉbu Jʉ̃menijicʉi beoimara mácavʉ, ʉ̃i cõmaje ãroje jã́iye boje majare. Jʉ̃menijicʉ beoibi majare ʉ̃i me boje, mearo d̶acayʉ bojecʉbeda.
5 O mesmo acontece hoje, pois uns poucos do povo de Israel permaneceram fiéis, escolhidos pela graça de Deus.
6 Beobebi majare maje mearo d̶aiye boje. Jʉ̃menijicʉi beoru põevare ne mearo d̶aiye boje, mearo d̶acaiye bojecʉbe cʉbejebu. Quénora ʉ̃́re bojed̶ajebu na ne mearo d̶aiyede.
6 E, se a escolha se dá pela graça de Deus, então não se baseia nas obras deles, pois nesse caso a graça deixaria de ser o que verdadeiramente é, ou seja, gratuita e imerecida.
7 ¿Aipe arãjidi maja caride? Yópe arãjivʉbu maja: Ina Israecavʉ vorĩdurejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ “Boropatebevʉ mʉja ji jã́inore”, ʉ̃i coyʉquiyepe aivʉ náre. Ʉbenita caivʉ eabedejaquemavʉ ne ʉrõre. Obebejĩna nácavʉ, Jʉ̃menijicʉi beoimara mácavʉ, earejaquemavʉ diede. Ʉbenita Jʉ̃menijicʉ caivʉ apevʉ nácavʉre jápiaicõjemenejaquemavʉ ʉ̃i cutuiyede náre.
7 Portanto, a situação é esta: a maioria do povo de Israel não encontrou o que tanto buscava, mas uns poucos, aqueles que Deus havia escolhido, o encontraram, enquanto o coração dos demais foi endurecido.
8 Yópe arĩ, Jʉ̃menijicʉ toivaicõjenejaquemavʉ ʉ̃i yávaiyede: “Jʉ̃menijicʉ dápiabede d̶arejaquemavʉ náre aru coreóvabede d̶arejaquemavʉ náre máre. Javede aru caride máre jã́menama na aru jápiabenama na Jʉ̃menijicʉi d̶aiyede aru ʉ̃i ʉrõre máre”, arĩ toivaicõjenejaquemavʉ.
8 Como dizem as Escrituras: “Deus os fez cair em sono profundo. Até hoje, fechou-lhes os olhos para que não vejam, e tapou-lhes os ouvidos para que não ouçam”.
9 Yópe arĩ, Jʉ̃menijicʉ toivaicõjenejaquemavʉ David bácʉre:
9 Da mesma forma, Davi disse: “Que sua mesa farta se transforme em laço, em armadilha que os faça pensar que tudo vai bem. Que seus privilégios os façam tropeçar, e que recebam o que merecem.
10 Jʉ̃menijicʉ jã́mene d̶ajacʉrĩ náre, ne coreóvabeni ñájinajiyepe ayʉ cainʉmʉa, arĩ toivarejaquemavʉ David bácʉ.
10 Que seus olhos se escureçam para que não vejam, e que suas costas fiquem encurvadas para sempre”.
11 Que baru, ¿ina judíova Jʉ̃menijicʉre jã́iyʉbeni aru jápiaiyʉbeni ne vainí tʉiye báque boje bíjarorejaquemari náre? jẽniari jã́ivʉ mʉjare. ¡Bi, ye que ãmevʉ! ¡Aipinʉmʉ vaibéjarõri nópe! Ina judíova jʉ abedejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉi yávaiye méne. Que baru vainí tʉrejaquemavʉ na Jʉ̃menijicʉre jarʉvarĩ. Iye ne vainí tʉiye báque ãmeina teiye barejaquémavʉ. Aru iye ne ãmeina teiye boje, ina judíova ãmevʉ jápiaivʉre Jʉ̃menijicʉi yávaiye méne aru jʉ aivʉre máre, Jʉ̃menijicʉ mead̶arejaquemavʉ náre, ina judíova ne jorojĩnajiyepe ayʉ.
11 Acaso o povo de Deus tropeçou e caiu sem possibilidade de se levantar? Claro que não! Foram desobedientes e, por isso, Deus tornou a salvação acessível aos gentios, para que seu próprio povo sentisse ciúme.
12 Ina judíova ne ãmeina teiye báque boje, apevʉ obedivʉ ijãravʉcavʉ ead̶ama ʉrarõ mearore. Aru ina judíova ne baju boropatebevʉpe Jʉ̃menijicʉi jã́inore eabe báque boje, ina judíova ãmevʉ ead̶ama ʉrarõ mearore. Que baru pʉeno ʉrarõ mearo baju baquiyébu ãnijãravʉ baquinóre, caivʉ judíova Jʉ̃menijicʉi mead̶aimara márajivʉbu ne jápiaiyede Jʉ̃menijicʉi yávaiye méne aru ne jʉ aiyede Jesucristore.
12 Se os gentios foram enriquecidos porque os israelitas fracassaram ao rejeitar a salvação que Deus lhes oferece, imaginem como será maior a bênção para o mundo quando Israel for plenamente restaurado!
13 Caride coyʉyʉbu mʉjare, judíova ãmevʉre. Cristovacari yʉre bueicõjeame ʉ̃i yávaiye méne mʉjare. Que baru Jesús ʉ̃i yávaiye méne beorĩ coyʉicõjeimʉmu yʉ judíova ãmevʉre. Dápiaivʉ yʉ parʉrõ ji memeinore.
13 Dirijo-me especialmente a vocês, gentios. E, uma vez que fui designado apóstolo aos gentios, enfatizo isso
14 Que teiyede, apevʉ jívʉ, judíova, jorojĩnajichʉma ji bueiyede mʉjare. Que baru jʉ arãjarama Jesucristore aru jápiarãjarama Jʉ̃menijicʉre máre, mʉjape, Jʉ̃menijicʉi mead̶aquiyepe aivʉ náre.
14 porque desejo que, de algum modo, o povo de Israel sinta ciúme e assim eu possa levar alguns deles à salvação.
15 Jʉ̃menijicʉi ʉbede ina judíova jã́iyʉbevʉre ʉ̃́re aru jápiaiyʉbevʉre máre, apevʉ ijãravʉcavʉ cãrijimenejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉque. Que baru ʉrarõ mearo baju baquiyébu ãnijãravʉ baquinóre, Jʉ̃menijicʉi copʉ etaiyede ina judíovare, mead̶acʉyʉ náre. Yópe yaivʉ bácavʉ ne nacajaiye yainore jarʉvarĩ ʉrarõ mearo bajutamu.
15 Pois, se a rejeição deles possibilitou que o resto do mundo se reconciliasse com Deus, a aceitação será ainda mais maravilhosa. Será vida para os que estavam mortos!
16 Pã́ubore mama buraijevede põeva ne jídu Jʉ̃menijicʉre, caibo dibo máre Jʉ̃menijicʉ jibobu. Aru jocʉcʉ nʉomure máre põeva ne jídu Jʉ̃menijicʉre, caiye dicʉ cavabʉa máre Jʉ̃menijicʉi cavabʉabu. Quédeca Abraham mácʉ Jʉ̃menijicʉ jicʉ barejaquémavʉ. Que baru ʉ̃i pãramenacavʉ máre Jʉ̃menijicʉ jinamu.
16 Se a parte da massa entregue como oferta é santa, então toda ela é santa. E, se as raízes da árvore são santas, os ramos também o serão.
17 Jocʉcʉ olivo ãmicʉricʉ cʉvʉ jioi. Aru ñʉja judíova dicʉpe paivʉbu. Ñʉjeñecu mácʉ, Abraham mácʉ, dicʉ nʉomupe páyʉbe. Aru apecʉ cʉvʉ macarõcacʉ olivo ãmicʉricʉ. Dicʉpe paivʉbu mʉja, judíova ãmevʉ. Olivocʉ jiocacʉre cavabʉare burarĩ jarʉvaquemavʉ. Que baru macarõcacʉ cavabʉare ĩni, doaquemavʉ olivocʉ jiocacʉre. Que baru ñʉja judíova cad̶ateivʉbu mʉjare, judíova ãmevʉre, nopedeca jocʉcʉ nʉoi oco mʉri cad̶ateiyepe cavabʉare. Ñʉja mead̶acaivʉbu mʉjare ñʉje jíye boje mʉjare caiye Jʉ̃menijicʉi mearo d̶acaiyede ñʉjare Abraham mácʉ yóbore.
17 Mas alguns desses ramos, alguns do povo de Israel, foram cortados. E vocês, gentios, que eram ramos de uma oliveira brava, foram enxertados na árvore. Agora, portanto, participam do alimento nutritivo que vem da raiz da oliveira especial de Deus.
18 Ʉbenita mʉjacapũravʉ ãmeina jã́mejara ina judíovare, Jʉ̃menijicʉi ʉbemara mácavʉre, yópe cavabʉa buraicavabʉape. Dápiabejarã mʉja mʉje baju ne pʉeno meara. Mʉja máre cavabʉape paivʉbu. Que baru cavabʉa ãmevʉ jíye ocore nʉomuare. Quénora nʉomuamu jíye ocore cavabʉare. Nopedeca mʉja mearore d̶abevʉ ñʉja judíovare, quénora ñʉja mearore d̶aivʉbu mʉjare.
18 No entanto, não devem se orgulhar de terem sido enxertados no lugar dos ramos que foram cortados, pois é a raiz que sustenta o ramo, e não o contrário.
19 Ʉbenita cũinácʉ mʉjacacʉ acʉyʉme yʉre, “Yópe jocʉcʉare coreipõecʉi buraiyepe cavabʉare jioi cʉricʉre, doacʉyʉ apecavabʉa macarõi cʉricʉi cavabʉaque, nopedeca Jʉ̃menijicʉ ĩnejaquemavʉ apevʉ judíovare ʉ̃i põevare jocarĩ, epecʉyʉ yʉre ne yebai”, acʉyʉme yʉre cũinácʉ mʉjacacʉ.
19 Talvez digam: “Esses ramos foram cortados para abrir espaço para nós”.
20 Jãvemu no. Jʉ̃menijicʉ ĩnejaquemavʉ náre, ne jʉ abe báque boje ʉ̃́re. Aru cʉvʉ mʉ dicʉi mi jʉ aiye boje ʉ̃́re. Ʉbenita dápiabejacʉ mʉ mi baju apevʉ pʉeno meacʉ. Quénora me d̶ajacʉ aru me jã́jacʉ mʉ.
20 É verdade, mas lembrem-se de que esses ramos foram cortados porque não creram e que vocês estão ali porque creem. Portanto, não se orgulhem, mas temam o que poderia acontecer.
21 Yópe jocʉcʉare coreipõecʉ dajocabepe caiye cavabʉare jocʉcʉi, nopedeca Jʉ̃menijicʉ caivʉ judíovare dajocabedejaquemavʉ ʉ̃i põevaque. Ʉ̃i ĩ́yepedeca ina judíova ʉ̃́re jʉ abevʉre, jãve mʉre máre ĩcʉyʉme ʉ̃́re mi jʉ abedu.
21 Pois, se Deus não poupou os ramos naturais, também não poupará vocês.
22 Jã́rijide apa. Jʉ̃menijicʉ mearo d̶acarĩ bʉojaibi põevare. Aru ñájine d̶ayʉ máre bʉojaibi põevare. Ñájine d̶aibi ina ãmeina teivʉre, jʉ abeni vainí tʉivʉre ʉ̃́re. Ʉbenita mearo d̶acaibi maja jʉ aivʉre ʉ̃́re, d̶aiyʉrivʉre ʉ̃i ʉrõpe. Cainʉmʉa mʉje jʉ aru ʉ̃́re aru d̶aru yópe ʉ̃i ʉrõpe, ʉ̃ mearo d̶acacʉyʉme mʉjare. Ʉbenita mʉje jʉ abedu ʉ̃́re, ʉ̃ ĩcʉyʉme mʉjare máre ʉ̃́re jocarĩ.
22 Observem como Deus é, ao mesmo tempo, bondoso e severo. É severo com os que lhe desobedecem, mas é bondoso com vocês, desde que continuem a confiar em sua bondade. Mas, se deixarem de confiar, também serão cortados.
23 Aru ina judíova Jʉ̃menijicʉre jʉ abevʉ bácavʉ, ne jʉ aru ʉ̃́re aru ne baju dápiainore oatʉvaru, Jʉ̃menijicʉ epecʉyʉme náre máre ʉ̃i põevaque cojedeca.
23 E, se o povo de Israel abandonar sua incredulidade, será enxertado novamente, pois Deus tem poder para enxertá-los de volta na árvore.
24 Mʉja judíova ãmevʉ jocʉcʉ macarõi cʉricʉ cavabʉare buraimara mácavʉpe paivʉbu mʉja. Que baru mʉje cójijiye báque Jʉ̃menijicʉi põevaque yópe cavabʉa ne doaiye báquepebu jocʉcʉ jioi cʉricʉrã. Ʉbenita ina judíova jocʉcʉ jioi cʉricʉ cavabʉa buraicavabʉa bácavʉpe paivʉbu. Que baru ne cójijiye baquiyé cojedeca Jʉ̃menijicʉi põevaque yópe cavabʉare ne doarãjiyepedecabu dicʉ jioi cʉricʉrã cojedeca. Que baru maiyójabevʉ no Jʉ̃menijicʉre ʉ̃i epequino náre cojedeca ʉ̃i põevaque.
24 Vocês eram, por natureza, o ramo cortado de uma oliveira brava. Portanto, se Deus se mostrou disposto a fazer algo contrário à natureza ao enxertá-los em sua árvore cultivada, estará ainda mais disposto a enxertar os ramos naturais de volta na árvore da qual eles fazem parte.
25 Mʉja, jívʉ, ʉvʉ yʉ mʉje majinajiyepe ayʉ iye Jʉ̃menijicʉi jã́d̶ovameno mácarõre jipocamia ʉbenita jã́d̶ovainore caride. Diede mʉja majidivʉ baru, “Me majidivʉbu ñʉja”, arĩ dápiabenajaramu mʉja mʉje ũmei. Jãvemu yo: Ina Israecavʉ Jʉ̃menijicʉi yávaiye méne jápiaiyʉbema caride. Ʉbenita apejãravʉ baquinói jápiarĩ ʉ̃i yávaiye méne jʉ arãjarama na diede. Na jʉ abenama pʉ caivʉ ina judíova ãmevʉ Jʉ̃menijicʉi mead̶aimara márajivʉ ne jʉ aiyeta Jesucristore. Aru no yóboi, ina judíova máre jápiarĩ Jʉ̃menijicʉi yávaiye méne jʉ arãjarama diede.
25 Irmãos, quero que vocês entendam este mistério para que não se orgulhem de si mesmos. Alguns do povo de Israel têm o coração endurecido, mas isso durará apenas até que o tempo dos gentios se complete.
26 Que teni Jʉ̃menijicʉ mead̶acʉyʉme caivʉ ina judíova jʉ arãjivʉre ʉ̃́re. Yópe arĩ, Jʉ̃menijicʉ toivaicõjenejaquemavʉ ʉ̃i yávaiyede:
26 E assim todo o Israel será salvo. Como dizem as Escrituras: “O libertador virá de Sião e afastará Israel
27 Que teni d̶acacʉyʉmu yʉ yópe “D̶acacʉyʉmu mʉjare”, ji aiye báquepedeca, ji jarʉvaiyede ne ãmeina teiyede, ãrʉmetecʉyʉ diede, arejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ.
27 E esta é minha aliança com eles: eu removerei seus pecados”.
28 Ina judíova Jʉ̃menijicʉre maucʉvarivʉbu na, jʉ abevʉ ʉ̃i yávaiye méne. Aru ne que d̶aiye boje, Jʉ̃menijicʉ mead̶aibi apevʉ mʉjare, judíova ãmevʉre. Ʉbenita ina judíovare Jʉ̃menijicʉ ʉbi, ʉ̃i beoiye báque boje néñecuva mácavʉre.
28 Muitos do povo de Israel agora são inimigos das boas-novas, e isso beneficia vocês, gentios. No entanto, porque ele escolheu seus patriarcas, eles ainda são o povo que Deus ama.
29 Jʉ̃menijicʉi mearo d̶acarĩ bʉiyede põevare bojecʉbeda ʉ̃i me boje, aru ʉ̃i cutuiyede põevare ʉ̃ jina márajivʉre, jãve oatʉvabebi ʉ̃i dápiainore. Dajocabebi ʉ̃i mearo d̶acaiyede aru ʉ̃i cutuiyede máre. Quénora bʉojaibi iye mearo d̶aiyede ʉ̃i bʉiye báquede.
29 Pois as bênçãos de Deus e o seu chamado jamais podem ser anulados.
30 Aru mʉja judíova ãmevʉcapũravʉ javede jʉ abedejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉre. Ʉbenita caride ina judíova ne jʉ abede ʉ̃́re, Jʉ̃menijicʉ cõmaje ãroje jã́imi mʉjare.
30 Em outros tempos, vocês, gentios, foram rebeldes contra Deus, mas agora, por causa da desobediência deles, vocês receberam misericórdia.
31 Nopedeca ina judíovacapũravʉ caride, Jʉ̃menijicʉi cõmaje ãroje jã́iyede mʉjare, jʉ abema ʉ̃́re. Ʉbenita jʉ arãjarama ʉ̃́re ʉ̃i cõmaje ãroje jã́iyede mʉjare, ʉ̃i mearo d̶acaquiyepe aivʉ náre máre ʉ̃i cõmaje ãroje jã́iye boje.
31 Agora eles são os rebeldes, e Deus foi misericordioso com vocês, para que eles também participem da misericórdia dele.
32 Que baru Jʉ̃menijicʉ d̶aicõjeimarape d̶aibi caivʉ põevare, ne jʉ abe boje ʉ̃́re, cõmaje ãroje jã́cʉyʉ náre.
32 Pois Deus colocou a todos debaixo da desobediência para que de todos tivesse misericórdia.
33 Jãve Jʉ̃menijicʉ pʉeno meacʉ bajutame. Aru ʉrarõ cõmaje ãroje jã́imi caivʉ põevare. Ʉrarõmu ʉ̃i cʉve cʉvae, aru ʉ̃i majié, aru ʉ̃i coreóvaiye máre. Ñame coyʉiye bʉojabema ʉ̃i dápiaiyede, ʉ̃i me coreóvaiye boje caivʉ pʉeno. Aru ñame coreóvarĩ bʉojabema ʉ̃i d̶aiyede, ʉ̃i me majié boje caivʉ pʉeno.
33 Como são grandes as riquezas, a sabedoria e o conhecimento de Deus! É impossível entendermos suas decisões e seus caminhos!
34 Jʉ̃menijicʉ, yópe arĩ, toivaicõjenejaquemavʉ ʉ̃i yávaiyede:
34 “Pois quem conhece os pensamentos do Senhor? Quem sabe o suficiente para aconselhá-lo?”
35 Aru põecʉ cʉbebi jícacʉ Jʉ̃menijicʉre apejĩene, Jʉ̃menijicʉi bojecʉbenore cʉvaquiyepe ayʉ ʉ̃́re cojedeca, arĩ toivaicõjenejaquemavʉ.
35 “Quem lhe deu primeiro alguma coisa, para que ele precise depois retribuir?”
36 Que baru Jʉ̃menijicʉvacari cʉed̶arejaquemavʉ caiyede. Ʉ̃i parʉéque caivʉ cʉrivʉbu aru caiye máre cʉvʉ. Aru ʉ̃i cʉe boje caivʉ cʉrivʉbu aru caiye máre cʉvʉ. Que baru caivʉ jínajarevʉ mearore Jʉ̃menijicʉre cainʉmʉa. Quédecabu.
36 Pois todas as coisas vêm dele, existem por meio dele e são para ele. A ele seja toda a glória para sempre! Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.