Mateus 8
Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs NAA
1 Jesús ẽmeñʉ mácʉre dicũ cʉ̃racũre jocarĩ, obedivʉ põeva nʉrejaimad̶a ʉ̃i yóboi.
1 Quando Jesus desceu do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Aru nʉrejamed̶a Jesús yebai cũinácʉ pojeyʉ. Ñʉatutarĩ, arejamed̶a ʉ̃́re:
2 E eis que um leproso aproximou-se e o adorou, dizendo: — Senhor, se quiser, pode me purificar.
3 Dinʉmʉre Jesús, ʉ̃i pʉrʉque jabióvarĩ tʉoyʉ, arejamed̶a ʉ̃́re:
3 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, ele ficou limpo da sua lepra.
4 Jesús coyʉicõjemecʉ apevʉre arejamed̶a:
4 Então Jesus lhe disse:
5 Jesús ʉ̃i ecoiyede Capernaum ãmicʉriĩmaroi, cũinácʉ ʉ̃mʉ, cien paivʉ churaravai jabocʉ, nʉrejame ʉ̃i yebai. Yópe arĩ, jẽniañʉ marejáme, ʉ̃i cad̶atequiyepe ayʉ:
5 Tendo Jesus entrado em Cafarnaum, um centurião se aproximou dele, implorando:
6 —Mʉ, ji jabocʉ, cũinácʉ ji yebacacʉ cʉbi cʉ̃rami, parayʉ, nacajaiye majibecʉ. Aru pare ñájiñʉme ʉ̃, arejame Jesúre ñai jabocʉ.
6 — Senhor, o meu servo está na minha casa, de cama, paralítico, sofrendo horrivelmente.
7 Aru Jesús arejame:
7 Jesus lhe disse:
8 Ʉbenita ñai jabocʉ arejame Jesúre:
8 Mas o centurião respondeu: — Senhor, não sou digno de recebê-lo em minha casa. Mas apenas mande com uma palavra, e o meu servo será curado.
9 Yʉrecabu cʉcʉ ne cõjeiyeque ina ji jabova. Aru cʉvavʉ churaravare, ji cõjeimarare. Nácacʉ cũinácʉre “Nʉjacʉ” ji arĩburu, nʉimi ʉ̃. Aru “Dajacʉ” ji arĩburu, daibi ʉ̃. Aru ji d̶aicõjenu apejĩene ji yebacacʉre, d̶aibi ʉ̃, arejame Jesúre.
9 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
10 Que ayʉre jápiarĩ, pare dápiarejame Jesús. Aru jã́ri ina nʉivʉre ʉ̃i yóboi, arejame:
10 Ao ouvir isso, Jesus ficou admirado e disse aos que o acompanhavam:
11 Coyʉyʉbu mʉjare: Darãjarama põeva cainoa joborõacavʉ, yʉre jʉ aipõeva. Dobarãjarama tʉoiva yebai, ãrajivʉ Jʉ̃menijicʉi jaboteinoi ʉ̃i põevaque, Abrahãque, Isaaque, aru Jacoque máre.
11 Digo a vocês que muitos virão do Oriente e do Ocidente e tomarão lugar à mesa com Abraão, Isaque e Jacó no Reino dos Céus.
12 Ʉbenita obedivʉ mʉjacavʉ, judíova, ina cʉ́jʉrorivʉ bácavʉ noi, jarʉvaimara marajárama ñeminoita, ne jʉ abe boje yʉre, ne coatenajiyepe ayʉ yʉre jarʉvarĩ. Chĩoivʉ orĩ mautenajarama nore. Aru jararĩ cõpi cũrajarama na, arejame Jesús.
12 Mas os filhos do Reino serão lançados para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
13 Dinʉmʉ ñai jabocʉre arejame Jesús:
13 Então Jesus disse ao centurião: E, naquela mesma hora, o servo do centurião foi curado.
14 Jesús nʉrejamed̶a Simón Pedroi cʉ̃rami. Ecoyʉ bácʉ noi, jã́rejamed̶a Pedroi vácore, moimo parad̶ore.
14 Tendo Jesus chegado à casa de Pedro, viu a sogra deste acamada, com febre.
15 Õi yebai nʉri, ṍre tʉorejamed̶a Jesús ʉ̃i pʉrʉque. Aru dajocarejavʉ̃ya moino ṍre. Dinʉmʉmia nacajari, ãiyede mead̶arĩ jídejacod̶a ina noi cʉrivʉre.
15 Mas Jesus tomou-a pela mão, e a febre a deixou. Ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Dinainumica ñamijie baji, jabʉóvaijãravʉ vaiyede, ina ĩmarocavʉ nʉvarejaimad̶a Jesús yebai obedivʉ abujuva ne ĩmamarare. Ina abujuvare yávarĩ jaetovarejamed̶a Jesús. Aru caivʉ ina ijimarare máre mead̶arejamed̶a.
16 Ao cair da tarde, trouxeram a Jesus muitos endemoniados. E apenas com a palavra expulsou os espíritos e curou todos os que estavam doentes,
17 Caiye iye nópe vaidéjavʉ̃ya cũinátʉrʉ Jʉ̃menijicʉi coyʉicõjeiye báquepedeca ʉ̃i yávaiyede coyʉcaipõecʉ bácʉ, Isaías ãmicʉcʉ, ʉ̃i aiye báquede Jʉ̃menijicʉi epequimʉra: “Ʉ̃́recabe maja parʉbevʉre mead̶ayʉ, aru majare ijiéde jarʉvayʉ”, arejaquemavʉ Isaías bácʉ Jesúrã.
17 para se cumprir o que foi dito por meio do profeta Isaías: “Ele mesmo tomou as nossas enfermidades e carregou as nossas doenças.”
18 Jesús ina obedivʉ põevare jã́ñʉ ʉ̃i yebai, jataicõjenejame ʉ̃i bueimarare.
18 Vendo Jesus muita gente ao seu redor, ordenou que passassem para a outra margem.
19 Dinʉmʉ cũinácʉ Jʉ̃menijicʉi yávaiye báquede bueipõecʉ ʉ̃i yebai nʉri, arejame:
19 Então, aproximando-se dele um escriba, disse a Jesus: — Mestre, vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
20 Aru Jesús arejame ʉ̃́re:
20 Mas Jesus lhe respondeu:
21 Apecʉ, ʉ̃i bueimʉ, arejame ʉ̃́re:
21 E outro dos discípulos lhe disse: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
22 Ʉbenita Jesúcapũravʉ arejame:
22 Mas Jesus respondeu:
23 Jesús jatuyʉ jiad̶ocũi, ñʉjare ʉ̃i bueimara máre jaturejacarã.
23 Jesus entrou no barco e os seus discípulos o seguiram.
24 No macajitabʉ ʉrabʉre jataivʉre japurejavʉ̃ ũmevʉ parʉrõ baju. Aru pãcaiboa coiyede jiad̶ocũi, buidéjavʉ̃ dicũre oco.
24 E eis que levantou-se no mar uma grande tempestade, de modo que as ondas cobriam o barco. Jesus, porém, estava dormindo.
25 Ʉbenita Jesús cãñʉ marejáme. Que baru ʉ̃i yebai nʉri, yópe arĩ, coedavarejacarã ʉ̃́re:
25 Mas os discípulos foram acordá-lo, dizendo: — Senhor, salve-nos! Estamos perecendo!
26 Aru Jesús arejame ñʉjare:
26 Então Jesus perguntou: E, levantando-se, repreendeu os ventos e o mar; e tudo ficou bem calmo.
27 Cuecumari, ʉrarõ dápiarejacarã. Aru arejacarã ñʉje bajumia:
27 E aqueles homens ficaram admirados, dizendo: — Quem é este que até os ventos e o mar lhe obedecem?
28 No macajitabʉ ʉrabʉre jatarĩ nʉri, apedʉvei Gadara ãmicʉrõi earejacarã ñʉja. Ñʉje maiyede jiad̶ocũre jocarĩ, pʉcarã ʉ̃mʉva, abujuva ne ĩmamara, Jesúre copʉ nʉrejaima. Cʉ̃racobeai, põeva ne yaivʉ bácavʉre jarʉvainoi, cʉrivʉ barejaquémavʉ na. Ne pare jijecʉe boje, põeva ye oabedejaquemavʉ vaivʉ nore.
28 Quando Jesus chegou à outra margem, à terra dos gadarenos, dois endemoniados foram ao seu encontro, saindo dentre os túmulos. Eles eram tão furiosos, que ninguém podia passar por aquele caminho.
29 Aru bʉjié cod̶oboborejaima:
29 E eis que gritaram: — O que você quer conosco, Filho de Deus? Você veio aqui nos atormentar antes do tempo?
30 Joabenoi ãivʉ barejáima obedivʉ oteivãriva.
30 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando não longe deles.
31 Aru jẽniarejaima ina abujuva Jesúre:
31 Então os demônios pediram a Jesus com insistência: — Se você vai nos expulsar, mande-nos para a manada de porcos.
32 —Corãnʉjara nára, arejame Jesús.
32 Jesus disse: E eles, saindo, entraram nos porcos; e eis que toda a manada se precipitou, despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, e morreram nas águas.
33 Aru ina oteivãriva mácavʉre coreipõeva cúyarĩ nʉrejaima, coyʉrãjivʉ ʉraĩmarocavʉre caiye iye vaiye báquede ina pʉcarã abujuva ne ĩmamara mácavʉre.
33 Os que tratavam dos porcos fugiram e, chegando à cidade, anunciaram todas estas coisas e o que tinha acontecido com os endemoniados.
34 Caivʉ no ĩmarocavʉ copʉ nʉrejaima Jesúre. Aru ʉ̃́re jã́ri, “Nʉjacʉ mʉ” arĩ parʉrõque, etaicõjenejaima ʉ̃́re ne cʉrõre jocarĩ.
34 Então a cidade toda saiu para encontrar-se com Jesus. E, ao vê-lo, pediram-lhe com insistência que se retirasse da terra deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.