Mateus 27
Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs VC
1 Aviá ʉ̃i tucʉmʉiyede, caivʉ ina sacerdotevare jaboteipõeva aru judíova bʉcʉva cójijidejaimad̶a na, ne bajumia boroteni majicarãjivʉ aipe ne boarĩ́ jarʉvarãjiyede Jesúre.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Boroteni bʉojarĩ, Jesúre bʉorĩ, nʉvari, jabocʉ ʉ̃i ãmiá Pilato yebai jacorãnʉrejaimad̶a na.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Judas, Jesúre jẽni jíyʉ bácʉ ʉ̃i mauvare, coreóvayʉ ne boarĩ́ jarʉvarãjiyede Jesúre, chĩoñʉ marejámed̶a ʉ̃. Chĩori dápiarĩ, oatʉvaiyʉrĩdurejamed̶a ʉ̃i d̶aiye báquede. Que baru iye tãutʉratʉrava treinta paitʉrava plataque d̶aitʉravare nʉvarejamed̶a ina sacerdotevare jaboteipõeva aru ina judíova bʉcʉva ne yebai. Diede náre nʉvari jacopaiyovacʉnʉridurejamed̶a Judas.
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 Ne yebai earĩ, arejamed̶a:
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Que aivʉre, Judacapũravʉ iye tãutʉrare dʉvarĩ jarʉvarejamed̶a Jʉ̃menijicʉi cʉ̃rami jívʉi. Aru etarĩ, nʉri, ʉ̃i ñamemure bʉorĩ, jocʉcʉ cavabʉi yuyurĩ boarĩ́ jarʉvarejamed̶a ʉ̃i baju.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Die tãutʉrare ĩni, ina sacerdotevare jaboteipõeva arejaimad̶a ne bajumia:
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Que arĩ, ne baju boroteni majicarejaimad̶a. Boroteni bʉojarĩ, iye tãutʉraque jíni, jiore bojed̶arejaimad̶a. No jio jorod̶aipõecʉi jio bácarõ marejávʉ̃ya. “Apenocavʉ yaivʉ bácavʉre yore, ne yuarĩ jarʉvarãjinomu” arĩ, no jiore bojed̶arejaimad̶a.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 No jiore bojed̶arejaimad̶a tãutʉraque, põecʉ ʉ̃i jíye báque, apecʉ põecʉre boarĩ́ jarʉvaicõjecʉyʉ. Que baru aivʉbu maja “Jivecʉrõ” no jiore, pʉ caride máre.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Nópe vaidéjavʉ̃ya cũinátʉrʉ Jʉ̃menijicʉi coyʉicõjeiye báquepedeca ñai Jeremías ãmicʉcʉ ʉ̃i yávaiyede coyʉcaipõecʉ bácʉre. Yópe arĩ, toivaicõjenejaquemavʉ ʉ̃ mácʉre Jʉ̃menijicʉ:
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 Iye tãutʉraque jíni bojed̶ad̶ama no jiore, jorod̶aipõecʉi jio bácarõre. Que teni yópe Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeino mácarõpedeca yʉre, d̶ad̶ama na, arĩ toivaicõjenejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ.
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Jesús ʉ̃i eaiyede ñai jabocʉ Pilato yebai, núrejamed̶a ʉ̃i jipocai. Ñai jabocʉ jẽniari jã́rejamed̶a ʉ̃́re:
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Ʉbenita ina sacerdotevare jaboteipõeva aru ina judíova bʉcʉva ne ãmecoroiyede ʉ̃́re, náre coyʉbedejamed̶a Jesús.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Dinʉmʉre Pilatocapũravʉ arejamed̶a ʉ̃́re:
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Ʉbenita bi arejamed̶a Jesús. Caiye ne ãmecoroiyede ye coyʉbedejamed̶a ʉ̃. Aru ʉ̃i que yávabede cuecumañʉ ʉrarõ dápiarejamed̶a Pilato.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 No torojʉve teinʉmʉre, ñai jabocʉ Pilatocapũravʉ ʉjʉá coapa etavavarejamed̶a cũinácʉ jacoimʉ mácʉre, põeva ne etavaicõjeimʉre.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Dinʉmʉre, cũinácʉ ʉ̃i bʉoimaracacʉ, caivʉ ne coreóvaimʉ marejámed̶a, Barrabás ãmicʉcʉ.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Que baru põeva obedivʉ ne cójijiyede Pilato yebai, náre yópe arĩ, jẽniari jã́rejamed̶a Pilato:
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 Ina sacerdotevare jaboteipõeva Jesúre ne jorojĩyede majini, obedivʉ põeva ne ʉe boje ʉ̃́re, nópe náre jẽniari jã́rejamed̶a Pilato.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Pilato dobarejamed̶a nore, coyʉcʉyʉ ina põevare ñamene ʉ̃i etavaquimʉre. Coyʉbecʉ cãreja, ʉ̃i dobaedeca, jímarepaco ʉ̃́re yópe arĩ, boro jarorejacod̶a: “Ñai ʉ̃mʉ Jesúre ãmed̶abejacʉ mʉ. Ʉ̃́recabe meacʉ baju. Cari ñami marede decoboavʉ yʉ ʉ̃́re. Aru pare ʉrarõ cãrijivʉ yʉ, iye decoboaiye báque boje. Que baru me d̶ajacʉ mʉ” arĩ, boro jarorĩ majicarejacod̶a jímarepaco Pilatore.
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Ina sacerdotevare jaboteipõeva aru ina judíova bʉcʉva máre ina obedivʉ põevare jẽniaicõjenejaimad̶a Pilatore, ʉ̃i etavaquiyepe aivʉ Barrabáre aru ʉ̃i boarĩ́ jarʉvaquiyepe aivʉ Jesúre.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Bedióva cojedeca ñai jabocʉ Pilato jẽniari jã́rejamed̶a ina põevare:
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Ne que coyʉrĩburu, arejamed̶a náre Pilato:
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 —¿Yéde ãmeina tearĩ ñai? jẽniari jã́rejamed̶a náre Pilato.
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Ne que aiyede, Pilato coreóvarejamed̶a ʉ̃́re jʉ abevʉre. Quédata pʉeno cãrijovari bʉ́rejaimad̶a na. Que baru ocoque joarejamed̶a ʉ̃i pʉrʉáre, yópe judíova ne d̶aiyepe, ne jã́d̶ovarajiyepe ayʉ boropatebevʉre. Ʉ̃i joaiyedeca arejamed̶a:
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Aru caivʉ ina põeva arejaimad̶a:
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Ne que arĩburu yóboi, Barrabáre etavarĩ darorejamed̶a Pilato. Aru Jesúre jara popeicõjenejamed̶a. No yóboi, ina churaravare Jesúre jocʉcʉjaravena pẽvaicõjenejamed̶a Pilato.
26 — ausente —
27 Que teni ina churarava Jesúre ĩni, nʉvari, ecovarejaimad̶a ñai jabocʉ Pilatoi cʉ̃rami. Nore ecovarĩ, apevʉ churarava caivʉre cójijovarejaimad̶a Jesús jipocai.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Ʉ̃i cuitótecajeare ʉ̃́re duarejaimad̶a. Jesúre pʉenocacaje, jabocʉi doicajepe paicaje ñemijuaricajede doarejaimad̶a na.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Doarĩ bʉojarĩ, miumua cãteni, cainitarabʉ d̶arĩ, ʉ̃i jipobʉrã ditarabʉre tʉorejaimad̶a na. Aru jocʉyo, jabocʉi cõjeiyope paiyore, dʉrʉre d̶arejaimad̶a Jesúre ʉ̃i meapũravʉcapʉrʉi, yópe jabocʉi jẽiyepe. Ne que teimʉre yʉrivʉ, jacoyʉrejaimad̶a na:
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Ʉ̃́ra jẽcututuivʉ barejáimad̶a. Aru ʉ̃́re jipobʉrã iyo jocʉyoque jãd̶ovaivʉ barejáimad̶a na.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Que teni ʉ̃́re yʉrini bʉojarĩ, ʉ̃́re ne doicaje ñemijuaricaje bácarõre, no jabocʉi doicajepe paicajede ĩni, duarĩ, ʉ̃i doicaje bácarõre bedióva ʉ̃́re doarejaimad̶a cojedeca. Que teni, bʉojarĩ, ʉ̃́re nʉvari, jocʉcʉjaravena ʉ̃́re pẽvari jẽoranʉrejaimad̶a na, churarava.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Ina churarava Jesúque nʉivʉ, jocʉcʉjaravede ture nʉñʉ maridurejame Jesús. Nʉri, copʉrejaima cũinácʉ ʉ̃mʉre, Cirene ãmicʉriĩmarocacʉre, ʉ̃i ãmiá Simón. Ʉ̃́re Jesús ʉ̃i jocʉcʉjaravede tuino mácarõre tuicõjenejaima na, churarava.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Ina churarava nʉvarejaima Jesúre cʉ̃racũ Gólgota ãmicʉricũi. Põe jipobʉcũ aiyʉrõmu no.
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Noi ũcuiye upiáteiye báque cʉrijororʉ cʉrejavʉ̃ vino ʉ́yaicoro mirra ãmicʉe jocʉcʉ cuidóque, churarava ne nʉvaiye báquede. Die ũcuiyede jínidurejaima Jesúre, ʉ̃́re ijibequiyepe aivʉ. Ʉbenita ʉ̃ ũcuri jã́ri, ʉbecʉ, ũcumenejame.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Que teni ʉ̃́re jocʉcʉjaravena pẽvari jẽorejaima. Aru ne yajuiyede dʉvarejaima. Cainijidʉa etaiyede jã́ri, Jesús ʉ̃i doiyede náre coapa ĩnejaima na, ʉ̃́re pẽvaivʉ bácavʉ.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Que teniburu yóboi, dobarejaima, jã́ri capʉrãjivʉ ʉ̃́re.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Jocʉcʉjaravena ʉ̃i jipobʉ pʉenoi toivaino jẽnejavʉ̃, apevʉ ne majinajiyepe aino Jesúre boarĩ́ jarʉvaivʉ ne dápiainore, “¿Aipe teni ʉ̃́re boarĩ́ jarʉvarãma na?” ne aino. Yópe aiyʉrejavʉ̃ no toivaino: “Ñaime Jesús, judíovai jabocʉ”.
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Ʉ̃́que máre pẽvari boarĩ́ jarʉvarejaima pʉcarã tatorĩ ñavaipõevare, ape pʉcarõa jocʉcʉjaravearã. Cũinácʉ Jesús ʉ̃i meapũravʉi aru apecʉ ʉ̃i cãcopũravʉi cʉrejaima.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 — ausente —
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 — ausente —
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Nopedeca ina sacerdotevare jaboteipõeva, ina Jʉ̃menijicʉi yávaiye báquede bueipõevaque, aru ina judíova bʉcʉvaque máre, ne baju yʉrivʉ Jesúre, yópe arejaima:
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 —Apevʉre mead̶avacacʉvacari, ʉbenita ʉ̃i bajure mead̶arĩ majibebi ʉ̃. Cristo, maja Israecavʉ maje jabocʉ baru, jocʉcʉjaravede dajocarĩ ẽmeni dajacʉrĩ ʉ̃. Que d̶aru, maja jʉ arãjaramu ʉ̃́re.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 Ʉ̃ “Yʉ́bu Jʉ̃menijicʉi mácʉ”, ayʉ bateáme. Ʉ̃́recabe jʉ ayʉ Jʉ̃menijicʉre aru “Jʉ̃menijicʉ yʉre cad̶atecʉyʉme”, arĩ dápiayʉ. Que baru Jʉ̃menijicʉ, ʉ̃́re ʉcʉ baru, cad̶atejacʉrĩ caride, arejaima na.
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Aru ina pʉcarã tatorĩ ñavaipõeva pẽvaimara mácavʉ máre ʉ̃́que, nopedeca ãmeina yávarejaima ʉ̃́re.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Jãravʉ corica baji ñemié tʉrĩ darejavʉ̃ caino joborõi. Pʉ yóbecʉriora yóboita vaidéjavʉ̃.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Aru yóbecʉriora bajita, iye ñemié tʉiyede dajocaiyede pare bʉjié cod̶oboborĩ, yávarĩ darorejame Jesús:
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Que ayʉre, apevʉ nore núrivʉcavʉ ʉ̃́re jápiarĩ, ʉbenita jápiarĩ eabeni, arejaima:
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Dinʉmʉre maumena nácacʉ cúyarĩ, jaʉbore ĩni, ʉyovarejame vino ʉ́yaicoro upiáricoroque. Aru dijaʉ́bore abod̶orã bʉorĩ, jẽori, jarʉrʉrejame Jesús ʉ̃i ũcuquiyepe ayʉ.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Ʉbenita apevʉ arejaima:
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Cojedeca Jesús pare bʉjié cod̶oboborĩ, yaidéjame ʉ̃.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Dinʉmʉ ʉ̃i yaitʉ́vabomica Jʉ̃menijicʉi cʉ̃ramicacaje ʉracaje coricõpavaicaje bácarõ quéda corica baji jad̶eni nʉrejavʉ̃ya, pʉenocatʉrʉvai bʉ́rĩ pʉ cãchinocatʉrʉvaita. Joborõ cújidejavʉ̃. Aru cʉ̃raboa ʉraboa pãrejavʉ̃ máre.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 Yaivʉ bácavʉ ne jarʉvainoa voarejavʉ̃ya. Obedivʉ Jʉ̃menijicʉi põeva yaivʉ bácavʉ nacovaimara marejáimad̶a na, apʉrãjivʉ bedióva cojedeca.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Aru ina nacovaimara mácavʉ ne jarʉvainoare jocarĩ etarejaimad̶a, Jesús ʉ̃i nacajariburu yóboi. Etarĩ bʉojarĩ, Jerusalén ãmicʉriĩmaroi ecorejaimad̶a. Obedivʉ põeva jã́rejaimad̶a náre, yaivʉ bácavʉ nacovaimara mácavʉre.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Nore Jesús bácʉre cocorĩ núrivʉ barejáima apevʉ churarava ne jabocʉque. No joborõ cújinore jã́ri, aru caiye iye vaiye jidojaede máre, pare dápiaivʉ cuecumarejaima. Aru arejaima:
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 — ausente —
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 — ausente —
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Dijãravʉ bácarõ, nainú, aviá ʉ̃i dorĩburu yóboi, cũinácʉ ʉ̃mʉ nʉrejamed̶a Pilato yebai. Ʉ̃ marejámed̶a cʉve cʉvacʉ, Arimatea ãmicʉriĩmarocacʉ, ʉ̃i ãmiá José. Ʉ̃ máre Jesús bácʉi bueimaracacʉ barejámed̶a ʉ̃.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 Pilato yebai nʉri, Jesús bácʉi baju bácarõre jẽniacʉnʉrejamed̶a ʉ̃. Ʉ̃i jẽniaiyede Pilato churaravacavʉre jícõjenejamed̶a Jesús bácʉi baju bácarõre ʉ̃́re.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Aru Jesús bácʉre jocʉcʉjaravede jõd̶avari, ĩni, meacaje docʉcʉbecaje lino ãmicʉricajeque ʉ̃ mácʉre cũmarejaimad̶a Joséjã.
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 Ʉ̃ mácʉre nʉvari, cʉ̃racobe mamacobe, José jicobei, Jesús bácʉre jarʉvarejaimad̶a Joséjã. Nore jarʉvarĩburu yóboi, apetʉrava cʉ̃ratʉravare ĩni, jãturuvari, dicobede biedejaimad̶a. Aru bieniburu yóboi, nʉrejaimad̶a na.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Ne Jesús bácʉre jarʉvaiyede cʉrejaimad̶a nore María Magdalacaco aru apeco María máre, dobarivʉ dicobe jipocai.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Dijãravʉ yóbocajãravʉi, maja judíova maje jabʉóvaijãravʉ sábadoi, ina sacerdotevare jaboteipõeva aru fariseovacavʉ cójijidejaimad̶a Pilato yebai.
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 Aru ʉ̃́re arejaimad̶a:
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Que baru churaravare me jã́ri coreicõjejacʉ mʉ Jesús bácʉi baju bácarõre ne jarʉvainore yóbecʉrijãravʉa vaiyeta. Nópe d̶ajacʉ, ʉ̃i bueimara ne ñavamenajiyepe ayʉ ʉ̃ mácʉi baju bácarõre ñamine. Ʉ̃ mácʉi baju bácarõre ñavaivʉ baru, “Jesús nacajaimi yainore jarʉvarĩ”, arĩ coyʉrãjarama põevare. Nópe d̶aivʉ baru, ãmei jʉjovajebu põevare ne mamarʉmʉ jʉjovaiye báque pʉeno. Ʉ̃ mácʉi “Nacajacʉyʉmu” ʉ̃i aiye báqueque põevare jʉjovarĩduame. Ʉbenita “Nacajaimi” ne ájʉroeque, põevare jãve jʉjovajebu, arejaimad̶a na Pilatore.
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Pilatocapũravʉ arejamed̶a náre:
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Que baru churaravare jarorĩ, cʉ̃ratʉrava ʉratʉrava Jesús bácʉre jarʉvaicobede bieitʉravare me jãjare d̶aicõjenejaimad̶a na. Aru ditʉravare jãjare d̶arĩburu yóboi, no ne jarʉvainore me jã́ri coreicõjenidurejaimad̶a churaravare.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.