Mateus 21

Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jerusalén ãmicʉriĩmaro joabejĩnoi cʉrĩ, Betfajé ãmicʉriĩmajino baji, no cʉ̃racũ Olivocũ ãmicʉricũ ẽmeino baji, earejacarã ñʉja, Jesújã. Nore earĩ, pʉcarã ñʉja ʉ̃i bueimaracavʉre yópe arĩ, jarorejame Jesús:
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 —No cõchinoi cʉriĩmajinoi nʉjara mʉja. Cũiná earãjaramu mʉja põevare ũmaiãimacʉre, burra ãmicʉco, mamacʉque, nácacʉi bʉoimarare. Náre bʉoimeare jod̶eni, davajarã yʉre.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Aru, “¿Aipe teni ina ãimarare náre bʉoimeare jod̶eni, náre nʉvaivʉrʉ̃ mʉja?” ne aruta, yópe ajarã: “Ñʉjare ĩ́cõjeni darobi maje jabocʉ. Ʉ̃́re ũmacayʉ ãimacʉ jaʉbi ʉ̃. Carijĩeneca mʉjare jacopaiyovacʉyʉme cojedeca”, ajarã, arejame Jesús.
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Caiye iye nópe vaidéjavʉ̃ cũinátʉrʉ Jʉ̃menijicʉi coyʉicõjeiye báquepedeca cũinácʉ ʉ̃i yávaiyede coyʉcaipõecʉ bácʉre. Yópe arĩ, toivaicõjenejaquemavʉ ʉ̃ mácʉre Jʉ̃menijicʉ:
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 Coyʉjacʉ ina Jerusalén ãmicʉriĩmarocavʉre. Jã́jara. Mʉje jabocʉ bacʉyʉ́ mʉjare dacʉyʉme. “¿Meacʉ bárica yʉ?” abecʉbe. Burrore tubarĩ dacʉyʉme. Burro bojʉyovacari bacʉyʉ́me ʉ̃i tubamʉ macʉyʉ́, arĩ toivaicõjenejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ.
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Jesúi daroimara nʉrejaima. Aru d̶arejaimad̶a yópe ʉ̃i aiye báquepedeca náre.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Davacarejaima Jesúre ico burrare mamacʉque. Aru ñʉje doicajea pʉenocacajeare burrare aru mamacʉre máre tʉorejacarã. Mamacʉre tubarejame Jesús.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Dinʉmʉma ina obedivʉ põeva, ñʉjaque cʉrivʉ, ne pʉenocacajeare jũarejaima mára. Aru apevʉ jocʉcʉ cavabʉa yoca cʉricavabʉare burarĩ, jũarejaima mára, Jesúre mead̶aiyʉrivʉ, ne pued̶arĩ jacoyʉrãjiyepe aivʉ.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Ʉ̃́re jipocateivʉ aru ʉ̃i yóbocavʉ máre cod̶oboborejaima na:
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Jesús ʉ̃i eaiyede Jerusalén ãmicʉriĩmaroi, caivʉ nócavʉ etarĩ, jã́ri, jẽniari jã́rejaima na, “¿Ñamema ñai?”
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Aru ina põeva ñʉjare yóvaivʉ arejaima náre:
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Jesús edarĩ Jʉ̃menijicʉi cʉ̃rami yebai, diñami tãibʉ ʉratãibʉi ecorejame ʉ̃. Aru nore diñami cʉrivʉ bojed̶aipõevare jarʉvarejame Jesús. Tãutʉra oatʉvaipõeva ne jã́d̶ovaivare moari najuárejame ʉ̃. Aru jurevare bojed̶aipõeva ne dobarõare máre moari najuárejame.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Náre yópe arejame Jesús:
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Jã́ri eabevʉ darĩ, aru cuiye majibevʉ máre daivʉ barejáima ʉ̃i yebai no Jʉ̃menijicʉi cʉ̃rami. Náre coapa mead̶arejame Jesús.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Apevʉ fariseova aru Jʉ̃menijicʉi yávaiye báquede bueipõeva caiye iye põeva ne d̶arĩ majibede Jesús ʉ̃i d̶aiyede jã́rejaima. Aru ina jʉed̶ova noi cʉrivʉ, “David bácʉi pãramecʉ, maje jabocʉ bacʉyʉ́re torojʉe bajad̶éni”, ne arĩ cod̶oboboiyede jápiarejaima ina fariseovajã. Que baru jorojĩnejaima ʉ̃́re.
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Aru arĩdurejaima:
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Que arĩburu yóboi, náre dajocarĩ etarejacarã ñʉja, Jesújã, diĩmarore jocarĩ. Cãranʉrejacarã Betania ãmicʉriĩmajinoi.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Cõmiáijãravʉ javejĩnara copainʉrejacarã Jerusalén ãmicʉriĩmaroita. Aru ãvʉé ijidejavʉ̃ya Jesúre.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Que baru ʉ̃i jã́iyede cũinácʉ jocʉcʉ higuera ãmicʉricʉre ma ẽcarʉi, jẽidʉare vocʉnʉridurejame dicʉ yebai. Ʉbenita yoca matʉiyeda earejame. Aru arejame dicʉre:
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Ñʉja ʉ̃i bueimara diede jã́ri, cuecumarejacarã. Aru arejacarã:
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Aru Jesús, yópe arĩ, coyʉrejame ñʉjare:
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Caiye iye mʉje Jʉ̃menijicʉre jẽniaiyede, “Jãve Jʉ̃menijicʉ jícʉyʉme yʉre” arĩ dápiaru, Jʉ̃menijicʉ jícʉyʉme mʉjare mʉje ʉede, arĩ buedejame ñʉjare Jesús.
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Diede coyʉyʉ bácʉ, Jesús Jʉ̃menijicʉi cʉ̃rami ecorejame cojedeca. Noi põevare bueyʉre, sacerdotevare jaboteipõeva aru judíova bʉcʉva máre ʉ̃i yebai nʉrejaima. Aru jẽniari jã́rejaima ʉ̃́re:
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Jesús arejame náre:
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 ¿Juan Bautista bácʉ jã́d̶ovaquemari põevare Jʉ̃menijicʉ ʉ̃i parʉéque o põeva ne parʉéque? Coyʉjarã yʉre, arejame náre Jesús.
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Ʉbenita maje aru “põevaque”, jidʉé jaʉvʉ majare. Ina obedivʉ põeva coreóvad̶ama Juan Bautista bácʉ Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõecʉ bácʉre. Que baru nácapũravʉ ãmed̶ajebu majare, arejaimad̶a.
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Que baru arejaima Jesúre:
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Bedióva yópe arĩ, buedejame Jesús:
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Ʉbenita ʉ̃́capũravʉ “Nʉiyʉbevʉ”, aquemavʉ jípacʉre. Ʉbenita nópe arĩburu yóboi, chĩori dápiaquemavʉ ʉ̃i jʉ abe báquede jípacʉre. Aru jioi nʉquemavʉ ʉ̃, mamacʉ.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 Népacʉ ñai mamacʉre ʉ̃i coyʉrĩburu yóboi, apecʉ mamacʉre quédeca arĩduquemavʉ. Aru ñai mamacʉcapũravʉ “Báyʉ, memecʉnʉñʉmu yʉ”, jʉ arĩduyʉvacari, ʉbenita ye nʉmetequemavʉ ʉ̃, arejame Jesús.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 Náre jẽniari jã́rejame Jesús:
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Quédeca Juan Bautista bácʉ buecʉdame mʉjare aipe d̶arĩ Jʉ̃menijicʉ jã́ñʉre põevare boropatebevʉpe. Ʉbenita mʉjacapũravʉ ʉ̃ mácʉre jʉ abetequemavʉ. Quénora ina jabovare tãutʉra ĩcaipõeva aru ina nomiva ãmena ne bajure bojed̶aivʉ ʉ̃ mácʉre jʉ aquemavʉ, arejame náre Jesús.
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 Jesús, yópe arĩ, buede nʉrejame náre:
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Ʉ́yai jẽijãravʉ yóboi, ñai jio upacʉ jarorĩduquemavʉ apevʉ ʉ̃i yebacavʉre memecaipõeva yebai, ne ĩnajiyepe ayʉ apeboa ʉ́yaiboare, ñai jio upacʉ jiede.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Ʉbenita ina memecaipõeva ina yebacavʉ eaivʉre jẽni, cũinácʉre jara popequemavʉ, aru apecʉre boarĩ́ jarʉvaquemavʉ, aru apecʉre cʉ̃raboaque dʉvarĩ boarĩ́ jarʉvaquemavʉ máre.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Ñai jio upacʉ jarorĩduquemavʉ apevʉ yebacavʉre. Ʉbenita náre quédeca d̶aquemavʉ ina memecaipõeva.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 ’No yóboi, ñai jio upacʉ jarorĩduquemavʉ mamacʉre memecaipõeva yebai. “Jímacʉre jã́ivʉ pued̶arãjichʉma na”, arĩ dápiarĩ, que d̶arĩduquemavʉ.
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Ʉbenita ina memecaipõeva jã́ivʉ ñai jio upacʉi mácʉre, aquemavʉ ne bajumia, “Ñai ñʉje jabocʉ bacʉyʉ́me. Jípacʉ ʉ̃i yainíburu yóboi, cʉvacʉyʉme caiye ʉ̃i cʉvaede. Jã́rica, boarĩ́ jarʉvarãjarevʉ ʉ̃́re, maja cʉvaburĩ caiye ʉ̃i cʉvaede”, aquemavʉ na.
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Que arĩ, ʉ̃́re jẽni jaetovaquemavʉ jiore jocarĩ. Aru boarĩ́ jarʉvaquemavʉ ʉ̃́re, arejame Jesús.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Na ʉ̃i coyʉiyede jápiaivʉre jẽniari jã́rejame Jesús:
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ʉ̃́re jápiaivʉ arejaima:
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Jesús arejame náre:
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Que baru coyʉyʉbu mʉjare: Mʉja judíova mʉje d̶abe boje mearore yópe Jʉ̃menijicʉi ʉrõpe ʉ̃i jaboteimarare d̶aiye jaʉépe, apevʉ põeva, judíova ãmevʉ, mearore d̶aivʉ yópe Jʉ̃menijicʉi ʉrõpe, ʉ̃i jaboteimara marajárama na mʉje pʉeno.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 Ácʉ põecʉ tʉyʉ baru divarã, tʉrĩ yavacʉyʉme ʉ̃i bajure. Aru diva tʉiva baru põecʉ pʉenora chĩtoquiyebu ʉ̃́re, arejame náre Jesús.
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Ina sacerdotevare jaboteipõeva aru ina fariseova jápiaivʉ bácavʉ Jesús ʉ̃i jã́ri dápiarĩ ne d̶arãjiyepe aiyede, coreóvarejaimad̶a coyʉyʉre nára, “Mʉja judíova mʉje d̶abe boje mearore yópe Jʉ̃menijicʉi ʉrõpe, judíova ãmevʉ ʉ̃i jaboteimara marajárama mʉje pʉeno” ʉ̃i aiye báque boje. Que baru jẽni nʉvaiyʉrĩdurejaima.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Ʉbenita ne jẽiyʉrĩduiyede ʉ̃́re, obedivʉ põeva “Jesúbe Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõecʉ” arĩ dápiaivʉre jidʉrejaimad̶a.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.