João 20
Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs NAA
1 No sumana bʉijãravʉ domingo javejĩnara, aviá ʉ̃i tucʉmʉquiye jipocai, Jesús bácʉre ne jarʉvainoi jã́conʉrejacod̶a María Magdalacaco. Nore earĩ, no cʉ̃ratʉrava ʉratʉrava dicobede bieitʉrava bácarõ javeta veoitʉrava bácarõ marejávʉ̃ya ecoicobede jocarĩ.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Nópe jã́ri, cũiná cúyarĩ darĩ, Simón Pedrore aru yʉre máre coyʉcoearejaco María. Ñʉjare edarĩ, yópe arĩ, coyʉrejaco:
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Õi que aiyede, ĩmarore jocarĩ nʉrejacarã ñʉja, Pedromaque, Jesús bácʉre ne jarʉvainore jã́ranʉivʉ.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 Cúyarĩ nʉrejacarã ñʉja. Ʉbenita Pedrore jocarĩ nʉri, ʉ̃i jipocai earejacacʉ yʉ.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Ʉ̃i jipocai earĩ, dicobe jívʉi nacachini jã́ridurejacacʉ yʉ. Nore Jesús bácʉre ne cũmaicajea báquede, nore paraicajeare, jã́rejacacʉ. Ʉbenita dicobede ecorĩ nʉmenejacacʉ yʉ.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Ji yóbo earĩ, dicobei cũiná ecorĩ nʉrejame Pedro. Dicajeare nore paraicajeare jã́rejamed̶a ʉ̃ máre.
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 Aru yaiyʉ́ bácʉre ne jipobʉre moaicaje bácarõre jĩ́cua tubaricaje pẽpejeicajede máre jã́rejamed̶a Pedro.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Dinʉmʉ dicobede mamarʉmʉre eayʉ bácʉ nore ecorĩ nʉrejacacʉ yʉ máre. Nore ecorĩ, yʉ máre caiyede jã́rejacacʉ.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 Jʉ̃menijicʉi toivaicõjeiye báque jipocaquede, Cristo nacajacʉyʉre yainore jarʉvarĩ majibenidurejacarã ñʉja cãreja.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Dinʉmʉma, jã́riduivʉ bácavʉ, ñʉje cʉ̃rami copainʉrejacarã ñʉja pʉcarã.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 María Magdalacaco copainʉri Jesús bácʉre ne jarʉvainoi, dicobe jedeva bajita núco barejácod̶a, od̶o. Orĩ, nacachini, dicobe jívʉi jã́rejacod̶a.
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 Nore pʉcarã ángelevare, Jʉ̃menijicʉi daroimarare, jã́rejacod̶a María. Boricajeare doivʉ dobarejaimad̶a na Jesús bácʉi paraino mácarõi, cũinácʉ ʉ̃i jipobʉ bácarõi aru apecʉ ʉ̃i cʉboba bácarõi.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Aru arejaimad̶a ṍre:
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Que ad̶ova, copedini, nore núcʉre Jesúre jã́ridurejacod̶a. Ʉbenita ʉ̃́re coreóvabedejacod̶a.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Ṍre arejamed̶a:
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Jesús arejamed̶a ṍre:
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Yópe arĩ, coyʉre nʉrejamed̶a Jesús.
17 Jesus continuou:
18 Que arĩburu yóboi, ñʉja ʉ̃i bueimarare coyʉcodarejaco María:
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Dijãravʉ, sumana bʉijãravʉmica ñamine, ñʉje cʉ̃ramine bienina cʉrejacarã ñʉja, Jesúi bueimara, diñami jívʉi, ñʉje jidʉé boje ñʉja judíova ñʉje jabovare. Que jidʉrivʉre ñʉje coricai cʉetedejame Jesús.
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 Que ayʉva, ʉ̃i pʉrʉáre aru ʉ̃i tẽ́penaba cãchinoi ʉ̃i churiá báquede jã́d̶ovarejame Jesús. Ñʉje jabocʉre jã́ivʉ, ʉrarõ torojʉrejacarã ñʉja.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Bedióva cojedeca ñʉjare arejame Jesús:
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 Que arĩ, ñʉjare ũme japurejame. Aru arejame:
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Ñamene “Jʉ̃menijicʉ ãrʉmemi mʉje ãmeina teiyede” mʉje aru, jãve diede ãrʉmemi Jʉ̃menijicʉ. Ʉbenita ñamene “Jʉ̃menijicʉ ãrʉmetebebi mʉje ãmeina teiyede” mʉje aru, jãve diede ãrʉmetebebi Jʉ̃menijicʉ, arejame ñʉjare Jesús.
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Jesús ʉ̃i edaiyede ñʉjacacʉ Tomás, pẽjacʉ ñʉje aimʉ, ñʉjaque cʉbedejame ʉ̃.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Que baru Jesús ʉ̃i nʉriburu yóbo, Tomáre coyʉrĩdurejacarã Jesúre jã́ivʉ bácavʉ:
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Ocho paijãravʉa yóboi, nomica ñʉje cʉ̃ramine bienina cʉrejacarã ñʉja cojedeca. Dinʉmʉre ñʉjaque cʉrejame Tomás máre. Diñami bieiñamineca ecorĩ, ñʉje coricai cʉetedejame Jesús cojedeca. Aru arejame ñʉjare:
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Dinʉmʉre arejame Tomáre:
27 E logo disse a Tomé:
28 Tomás, ʉ̃i churiá báquede jã́ri majicʉ, arejame:
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Aru Jesús arejame:
29 Jesus lhe disse:
30 Põeva ne d̶arĩ majibede ʉre d̶arejame Jesús ñʉje jã́iyede. Yore ijãravʉi ʉ̃i d̶aiye báque caiyede corevarĩ toivabevʉ yʉ.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Ʉbenita diede toivacaivʉ yʉ, Jesúre mʉje jʉ arãjiyepe ayʉ. “Jesucristobe Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉ. Jʉ̃menijicʉi mácʉbe Jesús” mʉje arãjiyepe ayʉ, iyede toivacaivʉ. Mʉje majini jʉ arãjiyepe ayʉ ʉ̃́re, iyede toivacaivʉ yʉ. Jesúre jʉ arĩ, mamaũme cʉvarãjaramu mʉja. Que baru mʉjare, yópe arĩ, toivacaivʉ yʉ.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.